Het feit of we al dan niet betalen voor een dienst heeft niet als automatische consequentie dat de dienst op een merkwaardige manier met onze gegevens om mag gaan. Noch dat zij dat mogen doen zonder expliciet hiervan melding te maken en tegelijkertijd de mogelijkheid te bieden om hier geen toestemming voor te geven.

In tegenstelling tot Michel ga ik er niet automatisch vanuit dat Linkedin op een fatsoenlijke manier met mijn gegevens om gaat. En mijn achterdocht wordt veroorzaakt door het soort praktijken als in dit artikel wordt beschreven. Zeer onfatsoenlijk maar net niet onrechtmatig. En dat volstrekt bewust. Want Linkedin is natuurlijk niet achterlijk. Integendeel.

Op Hyves is het overigens in principe wel mogelijk om een specifieke persoon eruit te filteren, maar die voorkomen dit weer door een minimale doelgroep te moeten gebruiken waardoor je het dus ook niet op 1 persoon kan richten.

En waarom moeilijk doen via LinkedIn als men dit wel wil. Als de concurrent weet bij welk bedrijf jij werkt kan hij voor dat geld beter iets ludieks naar jou toesturen om je aandacht te krijgen. Of je gewoon opbellen.

Totaal anders dan bij Facebook´s Beacon wordt er geen gebruikersgedrag gemonitored. Getarget wordt op basis van een cookie die de gebruiker natuurlijk ook kan weigeren.

Ik ga er vanuit dat LinkedIn e.e.a. niet gaat tracken en dat ze geen verdergaande target/opties bieden, maar dat zullen we snel genoeg weten en als dat zo is LinkedIn flink positief in de aandacht zetten.

Wat betreft LinkedIn ben ik het met je eens dat dit niet de schoonheidsprijs verdient, echter betalen we niet voor deze dienst en gebruiken we hem vrijwillig.

Gezien ik toch wat meer wilde weten wat er nou precies gedeeld wordt en wat er van mij bekend is, ben ik de privacy policy van LinkedIn in gedoken. Ben er niet op tegen dat mijn info gedeeld is, daarom heb ik een openbaar profiel, maar wil wel weten wat. Dat ben ik met Marc eens.
We will never sell, rent or otherwise provide your personal identifiable information to any third parties for marketing purposes.
Wat is de info die nu gedeeld wordt dan? Je kunt stellen dat er meer recruiters zijn die bij bedrijf X werken, maar als er het er maar één is wat dan? Krijg ik nou straks een functie als recruiter bij een concurrent aangeboden. Dat zou arbeidsmarktcommunicatie wel erg leuk maken. “Werk jij bij Etc.? Meer eer van je werk, kom naar Enz.!

Kortom ik zit nog steeds op de wip, maar er komt nu een dimensie bij, wat is grens van de informatie die ik vrijgeef en wat krijg ik ervoor.

Maar dat laat onverlet dat kenmerken die ik op Linkedin heb opgegeven niet zonder mijn expliciete toestemming kunnen worden ‘doorverkocht’. Iets wat Linkedin nu dus wel doet. En dat is buitengewoon onfatsoenlijk.

Maar toen ik een nieuwe printer zocht heb ik geen aanbod gekregen van een printer. Terwijl ik meerdere keren kieskeurig heb bezocht voor het bekijken van reviews en hier ook over getwittert heb. Conclusie: er waren mogelijkheden, er was bekendheid (niet veel, maar toch).

Het is zoiets als de meeste persberichten die ik krijg. Zelden met inhoudelijk interessante informatie. Iedereen die mijn stukken leest weet dat als je een actie doet (of gedaan hebt) dat ik cijfers wil. Leuk, hoeveel kosten, hoeveel sollicitanten. Als je die niet vrij geeft, val me dan niet lastig. Als je die wel vrij geeft: graag, mail me! Relevantie is key.

Je citaat is leuk. Hij gaat voor mij echter niet op. Ik vind het minder een probleem om toch al openbare informatie te delen als me dit relevante communicatie oplevert. Dus als het mij geschiedt, dan ook een ander. Ik vind het een groter probleem dat ik niet meer kan zien wat mijn doelgroep ziet.