Hoewel ik met enige regelmatig Print is dead verkondig, is het met het medium print natuurlijk niet zo droevig gesteld. Maar het gaat zeker niet goed; en dat zal er in de komende jaren niet beter op worden.
Als mijn eigen mediumgebruik als voorbeeld gebruik, is dat bepaald niet verrassend. Laat ik eens mijn inname van nieuws van twee jaar geleden vergelijken met vandaag de dag.
Twee jaar geleden
Al voor 6 uur in de ochtend ploft de Volkskrant op de mat. Lekker de krant lezen bij het ontbijt; in alle rust en stilte (de overige huisgenoten hebben allemaal last van ochtendhumeur; dus ik mag niet praten of zingen).
In de auto, op weg naar werk, is Radio 1 mijn vaste reisgenoot. En vrijdag is altijd een cold turkey, want dan is Rob Trip er niet…
Eenmaal op het werk kijk ik tussen de middag, tijdens de lunch, even op Nu.nl, wat er zoal in de tussentijd is gebeurt.
Terug naar huis is Radio 1 natuurlijk weer van de partij.
En om 20:00 is er het NOS Journaal, soms nog gevolgd door een actualiteiten rubriek.
Nou, dat was mijn intake aan nieuws op een doordeweekse dag. Voor een redelijke nieuwsjunkie was dit afdoende. Achtergronden van het nieuws? Daar zorgde (en zorgt) Amazon voor. Ik ben gek op boeken!
Vandaag de dag
Tegenwoordig valt NRC Next in de bus. Een soort NRC op steroiden. Korte stukjes zonder al teveel inhoud. Niet echt interessant. Meestal even op de laptop naar Huffington Post gekeken.
Radio 1 is in de ochtend nog altijd mijn trouwe reisgenoot; helaas zonder Rob Trip. Bummer…
Op werk staan Nu.nl, FD.nl en Google Reader gebroederlijk naast elkaar open. De hele dag. En in de vroege ochtend en late middag ook Huffington Post; voor de broodnodige informatie van de andere kant van de oceaan.
Terug naar huis? Radio 1!
En in de avond is daar NRC die het verliest van Huffington Post. Met uitzondering van wat economie. De rest van de krant is oud nieuws geworden… Overigens gaat Nu.nl vroeg naar bed; daar moeten ze iets aan doen.
Geen NOS Journaal; geen actualiteiten rubriek. Helemaal geen TV meer voor het nieuws. Alles is allang bekend.
Conclusie
Print is bijna dood in mijn geval. Met uitzondering van de economie bijlage van NRC. En TV is ook dead. Voor nieuws wel te verstaan.
Radio en vooral Internet zijn voor mij de kanalen waarlangs ik mijn behoefte aan nieuws bevredig. Aanzienlijk meer real-time dan de krant. En achtergrond artikelen in de krant? Ehh.. wel eens van blogs gehoord?
Voor de krantenindustrie is het te hopen dat ik een buitenbeentje ben. Want als iedereen op deze manier zijn/haar nieuws haalt is print reddeloos verloren.
Sterker nog: print is reeds dood echter ze heeft het nog niet helemaal in de gaten.
Ik lees de intermediair! En de pers, als ik met de trein moet. In beide staan van tijd tot tijd erg leuke artikelen. Ze zijn ook allebei gratis, dus wat ze aan mij als trouwe lezer hebben, is een tweede.
Heeft iemand de kop gelezen van P&O actueel van afgelopen week? Voor de internetters pur sang onder ons quote ik hem hier:
“Papieren advertentie nog steeds belangrijkst.”
De meerderheid van de beroepsbevolking oriënteert zich nog altijd via geprinte media op een nieuwe baan. Alleen HRM’ers, studerenden, en mensen werkzaam in de consultancy, IT en marketing &sales gebruiken vaker online media wanneer ze opzoek zijn naar een nieuwe baan.
–
Ook is het mijn mening dat ik na veel tijd en energie niet dezelfde kwaliteit van achtergrondinformatie cq. artikelen krijg dan bijvoorbeeld in de Volkskrant.
@Thomas:
Ja, P&O deed hier haar versie van de echokamer na, door te papagaaien uit het NOA onderzoek. Wat een aantoonbaar gemankeerd onderzoek blijkt te zijn.
Ik zou eens sites als de Huffington Post of Politico gaan bezoeken; hoeveel achtergrond en diepgang wil je hebben?
ik spaar doorgaans intermediairs en lees ze dan met 5 tegelijk in één of twee uur door, samen met 3 weken P&O Actueels en zo. Vaak denk ik dan: oud nieuws, oh wacht, natuurlijk, hij lag ook al een maand op mijn tafel
Kranten? Soms als ze iets bijzonders hebben. FD is nog waardevol, maar erg duur. Volkskrant was op zaterdag vroeger echt mijn krant, maar toen zijn er delen naar vrijdag gebracht en is de diepgang (met name het achtergrondstuk op de economie en in de sport) sterk ingekrompen, vaarwel.
TV, tijdens het eten (nee, ik heb geen kleine kinderen, om die opmerking vast voor te zijn).
Ben ik normaal? Het toonbeeld van de wereld? Een prototype? Nee, natuurlijk niet.
Afgelopen week op rethinking media een uitspraak van hoofdredactrice Barbara (achternaam kwijt…) van het Parool. Die geloofde dat als mensen gaan settelen, eind 20, begin 30, ze toch weer een abo nemen op de krant. In al mijn vrienden van die leeftijd ken ik er werkelijk één die een krant heeft (nou ja, BN de Stem, of je dat een krant moet noemen laat ik even in het midden).
overigens belangrijke nuance: ik geloof dat boeken en maandbladen hele andere doelgroepen aanspreken. Ik heb nog steeds een boek op mijn nachtkastje dat ik elke avond lees. En goede, diepgaande maandbladen met extra achtergrond kunnen ook zeker hun toegevoegde waarde hebben.
en als we dan toch bezig zijn: Erwin Blom vat een mooie post van Seth Godin samen over dit onderwerp