Woensdag 16 zat er een loopbaanbijlage (nrc.next jobs) bij mijn ochtendkrantje. Het onderwerp was ‘studie: kies je op gevoel met je verstand?’. Behalve dat deze bijlage wat laat lijkt te komen (is het studieseizoen niet al lang begonnen?) werd ik licht agressief van het ‘verstand’ deel.
Dat ligt natuurlijk niet aan de nrc.next, maar aan de ouders die geïnterviewd werden voor ‘wat adviseren de ouders?’ en dan met name meneer Verhallen, vader van Roeland (20).
“Als wij het idee hebben dat ons kind zowel hbo als wo kan doen, en dat is tot nu toe met al onze kinderen zo geweest, dan geven wij aan dat de universiteit onze voorkeur heeft. Met een master in biomedische wetenschappen kun je altijd nog putjesschepper worden, maar omgekeerd is dat lastig.”
Even voor de goeie orde, Roeland heeft bijna zijn bachelor van University College in zijn zak en wil heel graag iets met zijn grote passie, fotografie gaan doen. “Maar als je kiest met je hart, is vaak het minst koel. Die koelheid moeten wij als ouders dan brengen.” Roeland overweegt om na zijn bachelor toch echt verder te gaan met fotografie. “ Ik ga hem (…) adviseren om zijn vangnet eerst tot masterniveau af te maken.”
Ik zeg: super! Lekker in de gebaande paden persen, zo’n creatieve jongeling. Hebben de coaches over een jaar of tien weer een burn-out patiënt erbij, die zijn creativiteit niet kwijt kan in zijn baan.
Dat het ook anders kan bewijst deze prachtige spread in de ELLE. Sabine Verschueren was van 1995 tot 1999 vormgeefster bij Neerlandsch grootste modeblad. De ELLE is nostalgisch (vanwege het 20-jarig bestaan) en plaatst ingestuurde bijdragen van (ex)werknemers. Waaronder Sabine. We zien een tijdschrift dat zij als klein meisje in een oplage van twee voor haar jongere broer maakte.
Sabine studeerde aan het KABK in Groningen en werkt tegenwoordig als ‘independent design professional’. Wat een verademing. Ik wens Roeland hetzelfde toe.
Het is natuurlijk wel heel gaaf als je university college doet..
De vraag is, denk ik: wat wil je met je leven? Waarschijnlijk zeg je dan iets als ‘gelukkig worden’. Dan is de vraag hoe je dat het beste bereikt. Voor sommige mensen zit het hem in geld/prestige, voor anderen in doen wat ze leuk vinden. (en sommige mensen vinden het leuk om geld en prestige te hebben..).
Als ik in mijn omgeving kijk (wat niet representatief is, maar hopelijk een soort indicatie), dan zijn de mensen die zichzelf als gelukkig/tevreden omschrijven, ook mensen die keuzes maken op basis van wat goed voelt.
Hopelijk wordt Roeland een hoogopgeleide, gelukkige fotograaf.:)
Roeland kan beter nu zn master halen zodat ie iets heeft om op terug te vallen.
besides een master duurt 1 tot 1,5 jaar en wil neit zeggen dat je de fotografie moet laten vallen tijdens dat jaar. Als ie uiteindelijk mislukt met zn fotografie dan heeft ie iets om op terug te vallen ipv dat ie als mislukt forograaf terug de schoobanken in moet. Uiteraard hopen we allemaal van harte dat hij de nieuwe Anton Corbijn wordt (over in hokjes drukken gesproken).
Ik denk dat de vader van Roeland dit bedoelt en de fotografie niet wil uitsluiten maar een goede basis wil voor zoonlief om op terug te vallen mocht mocht mocht het allemaal in duigen vallen.