Alle werkzoekers zijn online. En eisen gemak!

Waarom is een goede online ervaring voor werkzoekers van belang? Ehhh… omdat iedereen online is misschien? Voor wie dat niet gelooft heeft CBS een aardig rapportje uitgebracht: Consument koopt graag via Internet. En daaruit blijkt dat tegenwoordig 93% van personen tussen 12 – 74 jaar online is:

CBS: Internet penetratie, 2002 - 2009

Nauwelijks een verrassing, maar toch altijd weer goed om even te zien hoe belangrijk Internet in ons leven is geworden. En vooral hoe snel dat is gegaan.

Dankzij de explosieve toename van breedband verbindingen is het nu mogelijk 80% van de gebruikers te bereiken met een rijkere gebruikerservaring; ook wel Rich Internet Application (RIA) genoemd. Hiermee wordt niet alleen de toevoeging van audiovisuele middelen bedoelt maar ook een veel grotere mate van interactiviteit die aanvoelt als een desktop applicatie.

Maar fraaie nieuwe features zijn natuurlijk niet de kern van de zaak. En dat blijkt ook als je naar de motivatie van online shoppers kijkt:

Motivaties online shoppers
Nou, werkzoekers gaan niet voor een lagere prijs, maar gemak en keuze zijn wel zaken om rekening mee te houden als vacaturesite, intermediair of werkgever. En als er één ding cruciaal is, dan is het dus wel gemak.

En juist op gemak laten sites het zo vaak afweten. Hoewel de makers dat ongetwijfeld zullen bestrijden. Maar dan vaak met argumenten die niets te maken hebben met het gemak voor de doelgroep: de werkzoekers.

Bedrijven en sitebouwers zijn lui. En die luiheid wentelen ze af op werkzoekers. Die zich in bochten moeten wringen om uiteindelijk te kunnen solliciteren. Terwijl ze juist op zoek zijn naar gemak. Sterker nog, 71% vindt gemak heel belangrijk.

Stel je toch eens voor dat vacature- en wervingssites commerciele sites voor consumenten zouden zijn. Zouden ze dan wegkomen met het schofferen van 71% van hun klanten? Ik durf te wedden van niet. Maar werkzoekers zijn geen consumenten. Althans, niet als ze solliciteren. En niet in ogen van ‘vacatureleveranciers’.

Als ik werkzoeker was zou ik bijvoorbeeld nooit bij ING willen bankieren. Want ik zou na een sollicitatie-ervaring denken dat deze bank de slechtste dienstverlening biedt die je maar kan bedenken.

En ik zou iedereen afraden ooit via Manpower op zoek te gaan naar een tijdelijke baan. Omdat Manpower mij onnodig door hoepels laat springen. En hoe zouden ze me behandelen als ik eenmaal ben ingezet? Nog erger waarschijnlijk…

Gek genoeg komen partijen hier nog altijd mee weg. Omdat de rol van werkzoeker geen permanente rol is. Maar een tijdelijke. Waardoor je ongestraft steeds nieuwe werkzoekers kan frustreren. En als je geen moeite hoeft te doen, waarom zou je dan?