Maakt sociale media advocaten nog dommer?

Renzo Ter HaseborgAdvocaten hebben nog nooit iets uitgevonden; met uitzondering van het schrijven met een vork. En dat de meeste noviteiten het verstandelijk vermogen van deze beroepsgroep te boven gaan is evenzeer bekend. Maar als ze zich er vervolgens wel een mening over permitteren wordt het echt lachwekkend.

Enter: Renzo Ter Haseborg. Volgens zijn LinkedIn profiel advocaat bij Haseborg & Zillinger. En hij heeft een stukje over sociale media geschreven in het FD. Wat overigens eens te meer de volledige teloorgang van deze voormalige kwaliteitskrant onderstreept. Maar goed, onder de titel ‘’Beteugel gebruik van sociale media’  trekt Ter Haseborg van leer tegen het feit dat de aarde tegenwoordig om de zon draait. En dat levert me toch een idiotie op…

Voor de goede orde, Ter Haseborg is bang dat werknemers hun werkgevers grote schade kunnen berokkenen als gevolg van het gebruik van sociale media. En daar moet paal en perk aan worden gesteld! Aan het gebruik van die perfide sociale media dus.

Laten we met een aardige eerste quote beginnen:

Een doeltreffend socialemediabeleid moet ook het bedrijfskapitaal beschermen. Enkele suggesties. Blokkeer sites als Twitter, LinkedIn of Facebook. Dat zal de arbeidsproductiviteit zeker ten goede komen.

Waarom daar stoppen? Blokker de toegang tot Internet, verbied het gebruik van e-mail. En eerlijk gezegd is de ballpoint eigenlijk ook een moderniteit die moet worden uitgebannen. Terug naar de tafels waar werknemers achter moeten staan. Dat is ook beter voor de productiviteit!

Maar dit was slechts een opwarmertje; het wordt nog veel leuker:

Als een werknemer toch zijn profiel op zo’n site wil achterlaten, laat hem dan slechts in algemene zin naar buiten treden over zijn of haar werkzaamheden: zijn of haar exacte functie en werkzaamheden zijn vertrouwelijk. Ook mag de werknemer op het profiel niet aangeven welke opleidingen hij op kosten van de werkgever gevolgd heeft. Dat maakt hem alleen maar aantrekkelijk voor headhunters, en schept verplichtingen naar andere personeelsleden.

Hilarisch! Waarom passen we niet direct ook even frontale lobotomie op alle werknemers toe?

Ter Haseborg is echter nog lang niet klaar:

Verbied de werknemer om actief klanten te benaderen via sociale media. Als het dienstverband beëindigd wordt, moet de werkgever kunnen controleren met welke klanten de werknemer via sociale media een relatie is aangegaan. De werknemer mag tot twee jaar na het dienstverband geen zakelijke contacten onderhouden met deze klanten.

Tot slot kan worden afgesproken dat uitlatingen die niet in het belang zijn van de werkgever zo veel mogelijk moeten worden afgeschermd. Sociale media bieden genoeg mogelijkheden om informatie alleen te openbaren aan een selecte groep. De meer vergaande beperkingen of voorwaarden aan het gebruik van sociale media kunnen het best direct met de werknemer worden overeengekomen.

Tekent u even hier uw slavencontract. Dank u. Hier is uw ketting met loden bal, daar is uw cel met statafel en nu aan het werk. Van 7:00 tot 19:00, van maandag t/m zaterdag. O ja, en de zon draait om de aarde, dat u het maar weet!

Ik ben oprecht benieuwd welke bedrijven van de diensten van Renzo Ter Haseborg op dit gebied gebruik wensen te maken. Hopelijk zijn het beursgenoteerde bedrijven zodat ik massief short kan gaan. De potentie van deze bedrijven zal in hoog tempo slinken. Want waar gaan zijn nog high-potentials vinden?

Geef een reactie

101 Comments
  • hmesters
    says:

    @allen
    Onlangs vernam ik dat de proefdieren in laboratoria vervangen zijn door advocaten: er zijn er genoeg van, ze zijn ongevoelig voor pijn en voor geld doen ze alles. De financiele expertise van advocaten is in het bankwezen ook berucht. Een analyse van een balans leidt toch vaak tot  de opmerking dat de bedragen links en rechts onder de streep hetzelfde zijn. Als we naar de professionele zakelijke dienstverlening kijken dan kan ik als bankman met droge ogen zeggen dat de financiele sector in de vaart der volkeren en onder het kritische oog van haar nieuwe aandeelhouders (ja, u allen) grote sprongen voorwaarts heeft gemaakt: vrouwen breken door het glazen plafond en de eerste leden van de raad van bestuur die niet in het Gooi wonen of  lid zijn geweest van Minerva, het USC of RSC , zijn een feit.
    Hoe anders is dit in de advocatuur. Ik was onlangs op een bijeenkomst waar de grote advocatenkantoren een presentatie kregen over de ‘pricing power’ en houdbaarheid van advocatentarieven. Het was net of ik de 15 jaar terug in de tijd werd gesmeten. Ik kwam er enigszins gedeprimeerd naar buiten omdat een van de conclusies was dat de grootste innovaties in de advocatuur plaatsvinden in de UK en dat we in NL nog een lange weg te gaan hebben. Met weemoed denk ik dan de Japanners die advocaten puur als transactiekosten zien en vertrouwen op de kracht van mondelinge belofte en handshake. Kunnen we nog terug naar die tijd. Een man een man, een woord een woord? Ik hoop het. Onderzoek van de universiteit van Antwerpen heeft inmiddels laten zien dat het zo geroemde Angelsaksische rechtssysteem veel meer fraudegevoeliger is dan onze vertrouwde Napoleontische Code Civil. Nu onze Angelsaksische vrienden n de lappenmand liggen, misschien tijd voor onze top advocaten kantoren om eens drastisch te gaan snijden  in de dure internationale netwerken (lees London).
    Terug naar De Zaak (zou een advocaat zeggen). De illusie dat een werkgever grip kan houden op communicatie van werknemers in social media is enigszins vergelijkbaar met de illusie die de Chinese overheid heeft in zake het niet toegankelijk maken van Playboy’s Miss September voor een paar 100 miljoen Chinezen.
    Corporate communication is dood. Lang leve social media. Sterker nog: zo rond 2030 zal de corporate office zoals we die nu kennen niet meer bestaan. Multi-nationals worden multi-virtuals. De vraag is wat de rol van de advocatuur wordt in een wereld waarin De Markt gaat winnen van De Hierarchie (grote bedrijven).  Een hint: kijk hoe het het op een na oudste beroep ter wereld vergaat in de stormachtige ontwikkelingen die de komende 10 jaar zullen plaatsvinden. Jazeker, eerst het bankwezen, dan de accountants en vervolgens de advocatuur.
     

  • JP
    says:

    De advocaat is wellicht wat doorgeschoten in zijn verbieddrang, maar daar is hij dan ook advocaat voor (verwijt u hem te weinig verstand van een ander vakgebied, bedenk dan dat u blijkbaar bijzonder weinig weet van het zijne). Verder geeft u geen enkel argument, maar trekt de stellingen van de advocaat slechts in het absurde. Natuurlijk moet je niet alles willen verbieden, dat kan ook bijna niet. Maar eerlijk is eerlijk, Twitterende en Facebookende werknemers zijn niet aan het werk (ergo minder productief). Het gaat om het zoeken van een balans en dat is vooralsnog best lastig zo te zien!

    • Dirk Goossens
      says:

      Prefontaal? Prefrontaal? Goed punt.

      En wat te denken van die fouten met d’s en t’s?
      Het doet pijn aan de ogen Marc!

      Journalisten worden inderdaad steeds dommer. Bloggers trouwens ook.

      Reacties op blogs gaan tegenwoordig trouwens ook steeds minder in op de inhoud…

  • Hendrik
    says:

    aanvulling: door de bomen het bos niet meer  zien. Daardoor specialisten in moet huren om van een complexe situatie, een simpele en overzichtelijke situatie te maken. KISS oftwel KEEP IT SIMPLE, STUPID!

  • Simon Asselbergs
    says:

    @ Chris
    Die laatste reactie klinkt helemaal goed. Dat is in ieder geval goed uitgevoerde sales!  Dat compliment, wil ik even gemaakt hebben. Moet toch ook kunnen? (ookal zouden we niet tot zaken komen wegens een fundamenteel andere opvatting over integriteit).
    Ik blijf van mening dat medewerkers op een met precies dezelfde respectvolle manier het bedrijf moeten binnen komen als deze het verlaten (ook als de redenen van het vertrek geen schoonheidsprijs verdienen) en dat de relatie bij voorbaat uitgaat van vertrouwen en verantwoordelijkheid. Als er medewerkers zijn die de hele dag hun  LinkedIn pagina zitten bij te werken, dan is dat duidelijk een onderliggende reden die te maken heeft met de tevredenheid over de werkzaamheden, lost het iets op om LinkedIn te verbieden?
    Het lijkt mij een gegeven dat er allerlei vernieuwingen plaatsvinden op oa. media gebied waardoor informatie zich sneller verspreid en dat vele van die vernieuwingen ook veelal betekenen dat ze grote impact kunnen hebben op onderdelen van ons professionele als persoonlijk leven. De vraag is of de ontwikkelingen zo snel, vernieuwend of verstorend zullen blijven gaan dat we ons daarop constant moeten leren aanpassen. Tijd zal het leren.

  • Hendrik
    says:

    Geweldig men leert nooit van de geschiedenis of zichzelf en maakt het altijd zo complex dat men door de bomen het bos ziet.
    Nee ,vooruitgang is nog steeds achteruitgang anno 2010!
    Waar gaat het om arbeidsproductiviteit. Nee geen wonder dat grote leiders,denkers,etc maar wenig woorden nodig hebben.
    Sterkte met het opnieuw uitvinden van het wiel!

  • Chris Hanselaar
    says:

    Oh Simon, lief dat je het rot voor me zou vinden als ik voor niets aan je balie sta. En bij voorbaat dank voor je koffie.
    Als goede salespersoon had ik al wat eerder in het proces vastgesteld dat we niks voor elkaar konden betekenen. Die balie van je had ik aan me voorbij laten gaan 😉
    Scheelt tijd en benzine. Een beter milieu begint namelijk bij jezelf!

  • Simon Asselbergs
    says:

    We lezen in een tijd waar informatie nou eenmaal heel snel verspreid. Wie denkt daarop grip te kunnen hebben door te voorkomen dat mensen snel verspreidende media gebruiken worden vroeg een illusie armer. Er zijn op juridisch vlak tal van mogelijkheden om het lekken van gevoelige informatie aan te vechten, dat staat los van de media waarmee ze verspreid worden.  Het lijkt mij verstandig twee zaken niet door elkaar te gooien: namelijk het effectief gebruiken van media en het beschermen van bedrijfsgevoelige informatie. Ik ken de visie zoals beschreven in AlterFritz. Ik heb gezien hoe dat lekker bekt naar bange directeuren (lees geen ondernemers), maar heb ook gezien dat de krampachtigheid van die visie geen enkele grip geeft. Social media is een medium als alle andere, maar met zijn eigen onderscheidende eigen schappen zoals elk media. Je kunt voor je boodschap een effectief media gebruik zoeken, en daar is het er simpelweg een van. Je kunt ook doen alsof het medium niet bestaat, het bestrijden etc. Maar daar bereik je niets mee. Chris gelooft er kennelijk ook dat mensen met wat conflict en onderbetaling beter presteren op basis van een een of ander onderzoekje dat hij niet meer zo snel kan vinden. Lekker zo’n ‘visionaire’ integere reactie, geeft aan dat je van authentieke PR alles weet, hopelijk werkt het ook nog voor je. Ik ben een ondernemer zou je bij mijn geen enkele kans hebben na zo’n verhaal. Angst is een slechte raadgever, helemaal voor ondernemers.  Er vanuitgaand dat de visie van Chris overeenkomt met dat van Alterfritz, kunnen beide niet verder komen dan de balie, waar ze een bak koffie kunnen krijgen en een korte uitleg dat hun visie compleet incompatibel is met de visie van het bedrijf (zo gaan wij zeker niet met onze medewerkers om!!!) en een vriendelijk verzoek het heil ergens anders te zoeken.

  • Simon Asselbergs
    says:

    Social media is er en gaat niet meer weg. Veel bedrijven zullen bezig moeten blijven hoe ze het creatief en concurrerend inzetten. Er is nog veel potentie voor ontwikkelingen in social media. Dat maakt het een zo spannend verschijnsel!
    Aan de andere kant zijn social media ook slechts maar een kanaal. Dus ondanks de vele boeiende nieuwe kanten van social media is het ook oude wijn uit zakken. De angst voor social media is een teken dat iemand het medium niet begrijpt, want dan kun je net zo goed bang voor alle media zijn. En wie de social media niet begrijpt kan een groot probleem hebben als de concurrentie het wel begrijpt, nast het feit dat er misschien een enorme kans wordt gemist.
    Angst voor het verliezen van mensen aan headhunters ivm social media is daarom volslagen onzin. Als je op die manier mensen dingen gaat verbieden dan representeert dat weinig inspirerend leiderschap en bedrijfscultuur.
    Via alle media kun je je mensen verliezen. Het is gewoon angst voor het verliezen van mensen, punt.  In plaats van daarvoor angst te hebben kun je beter zorgen dat je weet hoe je je mensen kan houden. En sommige mensen kun je gewoon niet houden. In plaats van wurgcontracten kun je dan ze op een mooie manier het bedrijf laten verlaten, wie weet komen ze ooit terug als ze realiseren dat ze het nog zo slecht niet hadden.
    Over dat probleem is natuurlijk enorm veel over nagedacht, dus als je daar nog angst voor moet hebben dan is het wel heel hoog tijd om onder die rots vandaan te komen. Angst voor het onbekende daar kom je als ondernemer en bedrijf niet ver mee. De advocaat kan beter proberen zich beter houden bij de materie die hij wel kent daar helpt hij zijn klanten beter mee.

  • Vrijbuiter
    says:

    Als ik alle stukken dateer die op vrijdag 17 september tijdens, neem ik aan, werktijd zijn geschreven is er heel wat arbeidsproductiviteit verloren gegaan… Morgen allemaal na het weekend weer bij het koffieapparaat met/zonder sigaret en smartphone in de hand neem ik aan?
    Gelukkig ver weg uit Nederland en ik bedank Geenstijl om me eraan te herinneren waarom ik ook alweer was vertrokken…
    Vrijbuiter.

  • Sjors Pals
    says:

    -Even wat vakgenoten polsen of ze met product A een case hebben in sector B, Twitter check!
    -Even kijken of ik een collega heb die een contact bij partij A heeft voor die belangrijke pitch, LinkedIn check!
    -Even een oud klasgenoot contacten die getrouwd is met die aardige jongen die bij Bedrijf A werkt, hyves check!
     
    Ja mijnheer de advocaat u heeft helemaal gelijk dat sociale netwerken maar tijdsverspilling zijn.