Reactieve werkzoekenden

Vorige week hoorde ik op BNR nieuwsradio een conversatie over het solliciteren op de arbeidsmarkt. Een schrijnende situatie voor senioren (gemiddeld vanaf 50+) die onmogelijk aan de bak komen. Fascinerend was dat er ook enkele werkgevers in de studio waren die hun ervaringen deelden. En daar was ik wel nieuwsgierig naar. Wat zijn de clichés en wat is werkelijkheid?

Binnen het vak Recruitment ken ik enkele ‘alarmbellen’ voor kandidaten. Dit zijn geen redenen om een persoon af te wijzen maar vooroordelen die je moet onderzoeken. Ze heten niet voor niets ‘alarmbellen’. Ze zijn bedoeld om je op scherp te zetten, je bewust te zijn van de eventuele gevolgen die de juiste bemiddeling (en dan heb ik het vooral over een duurzame bemiddeling) in de weg kunnen zitten. Voorbeelden van ‘alarmbellen’ zijn: lange reisafstand, weinig werkervaring, eenzijdige werkervaring, lage vitaliteit (lerende vermogen, aanpassingsvermogen, flexibiliteit, persoonlijke ontwikkeling), afkomst (cultuur, taalbarrière) en meer.
In de uitzending op BNR ging het vooral over het grote aantal werklozen vanaf 50+. Een doelgroep die veel te maken heeft met ‘alarmbellen’ en vaak gediscrimineerd wordt door leeftijd. Een vooroordeel bestaat dat deze doelgroep reactief zou zijn. Ze geen aanpassingsvermogen toont, veel ziek is en geen duurzame investering is door de leeftijd. Daardoor worden ze bestempeld als een dure kostenpost en dat is onterecht, zeiden ze, op basis van onderzoek. In de praktijk blijkt namelijk dat werknemers gemiddeld genomen niet langer dan 8 jaar op 1 plek blijven zitten (dus makkelijk te behalen als je 50+ bent) en doordat hun privé leven gemiddeld genomen rustiger is (geen nachten doorhalen, huilende baby’s, party vakanties etc) blijken ze zeker wel vitaal te zijn. Over het algemeen genomen zijn ze wel langer ziek (2 a 3 dagen) maar is de frequentie lager. Als dat het geval is, wat kan deze doelgroep dan nog wel doen om een baan te vinden?

In de discussie met de aanwezige werkgevers werd hen gevraagd wat ze nu echt missen bij deze 50+ doelgroep en welke tips ze hebben voor hen om een serieuze kans te krijgen in sollicitaties. De uitkomst vond ik verrassend maar ook hoopgevend! Ze gaven te kennen dat ze vooral het eigen initiatief voor persoonlijke ontwikkeling missen bij deze doelgroep. Ze worden naar x aantal jaren ontslagen en ze gaan vervolgens op de bank zitten afwachten. Waarom geen cursus social media volgen, je CV pimpen, je aanmelden voor events en netwerkbijeenkomsten of je persoonlijke skills verrijken met een opleiding of cursus?
Investeren in je eigen persoonlijke ontwikkeling, regie nemen over je eigen situatie, lef tonen door een potentiële werkgever specifiek te vragen naar hun wensen om het verschil te maken, wordt erg weinig gedaan binnen deze doelgroep. Ze worden uit hun veilige omgeving gehaald en worden reactief. Op zich best te begrijpen omdat de veranderende situatie ook ongewenst is en ze allang uit de sollicitatie wedstrijd zijn, maar des te meer een reden om je te ontwikkelen. Aanscherpen die personal pitch! Die specifieke assertiviteitstraining volgen of social media meester worden! Alles omvattend is je personal brand zo belangrijk geworden dat werkgevers hier veel waarden aan hechten.
Dus voor allen die te maken hebben met vooroordelen of ‘alarmbellen’? Neem de regie terug en word proactief.
Neem initiatieven door te blijven groeien, zodat je hiermee laat zien dat je vitaal bent.

Voor ons als Recruiters biedt dit ook perspectief. Ontwikkel een dienstverlening die hierop inspeelt. Geef social media lessen. adviseer een passende profielfoto, een gelikte lay out met profielschets en begeleid ze echt in hun ambitie.

N.B. In mijn tekst maak ik zelf ook aannames en spreek ik over de grote gemene deler. Voel je dus niet aangesproken als dit verhaal niet op jou van toepassing is.

4 gedachten over “Reactieve werkzoekenden”

  1. Werkgevers die niet selecteren op leeftijd kunnen zich nog aanmelden voor het Inpsiratie55+ Event op 21 november in Eindhoven en op 28 november in Zwolle.
    Hieronder de tekst van de uitnodiging aan werkgevers vanuit UWV Werkbedrijf:

    Graag nodigt UWV WERKbedrijf (MKB)-ondernemers en private arbeidsbemiddelingsorganisatie uit om een actieve bijdrage aan de Inspiratiedagen 55-plus te leveren door:
    a) uw beschikbare vacatures te tonen;
    b) actief deel te nemen aan het programma;
    c) een stand te bemensen om informatie te geven over uw bedrijf.
    Dit alles is geheel gratis.
    Aanmelden voor een van de Inspiratiedagen of met vragen kunt u terecht bij:
    Jan Werkhoven 06-22779552 jan.werkhoven@uwv.nl, of
    Patricia Oosthof 06-27083581 patricia.oosthof@uwv.nl

  2. Het is een mooi verhaal, maar de situatie is zoals die is. Werkgevers (maar met name ook recruiters) hebben een uitgesproken vooroordeel t.o.v. oudere werkzoekenden. Ik krijg ook regelmatig afwijzingen, waaruit ik kan opmaken dat je bericht nieteens gelezen is en/of je CV is bekeken. Men ziet bovenaan je leeftijd, dus weg ermee! 
    Ik zie maar één oplossing: laat de werkgevers verplicht je uitkering aanvullen tot een normaal niveau, zodat je aan al je financiële verplichtingen kunt voldoen totaan je 65e. Dat zal ze leren. Dan mogen ze discrimineren en vooroordelen hebben tot ze een ons wegen, maar betalen daar dan wel gewoon voor…

  3. Ook ik ben zo’n vijftiger en aan mijn flexibiliteit en ziekmeldingen kan het niet liggen. Alle werkzaamheden die ik tot nog toe uitgevoerd heb zijn door mij, zonder gehinderd te worden door enige voorkennis in de branches, opgepakt en heb ik mijzelf programma’s als Exact en Sharepoint eigen gemaakt en met grote mate van zelfstandigheid de bijbehorende taken uitgevoerd. Ook heb ik mij in de afgelopen 15 jaar niet 1x ziekgemeld bij een werkgever. 
    Verder beheers ik drie talen en heb basiskennis van een 4e, ben flexibel, zie niet op tegen een extra uurtje en ben bereid te reizen ook wanneer dit niet of niet volledig vergoed wordt en zelfs salaris in te leveren voor een leuke baan. Een uitkering komt nu eenmaal ook niet in de buurt van mijn oude salaris, 
    Het probleem is dat de bureaus voor jou en mogelijke werkgever uitmaken wat een geschikte afstand is en welke salarisindicatie bij de kandidaat wordt afgegeven. Wanneer je cv past maar je geen persoonlijke klik hebt met de werver betekent dit niet dat je die klik niet kunt hebben met de beoogde werkgever. Helaas krijg je dan vaak niet de kans om jezelf voor te stellen.
    Het niet investeren in jezelf is niet een keuze die men wil maken, maar wanneer de opleidingen waar je mee verder kunt komen zo verschrikkelijk kostbaar zijn en het UWV e.d. ook niet willen helpen omdat zij vinden dat een dergelijke opleiding niet voor jou geschikt is (lees te duur)vinden kom je niet heel snel verder ondanks dat de motivatie en de wil om te investeren wel aanwezig zijn.
     
     
     
     
     

Reacties zijn gesloten.