- Recruitment Matters – Alles over online recruitment - http://recruitmentmatters.nl -

Big Data voer voor Big Brother

clip_image002 [1]In de “Staffingindustry [2]” las ik een artikeltje over de zogenaamde J-Index™ [3] van het bedrijf Joberate [4]. Joberate zegt real-time inzicht te hebben op het zoekgedrag van personeel naar een andere baan wereldwijd. Zij doen dat door data die zij laten verzamelen op internet. Op basis van informatie over gedrag op de sociale netwerken kunnen ze aangeven of iemand op zoek is naar een baan.

De J-Index geeft een index van de zogenaamde top 100 bedrijven volgens het blad de Fortune [5]. De index zet de bedrijven in volgorde van bedrijven waar het personeel het minst of het meest van baan wil veranderen.

Als bedrijf kan je Joberate inhuren om te zorgen dat je snel in contact komt met belangrijk personeel, dat op de social media gedrag vertoont dat aangeeft dat iemand van baan zou willen gaan veranderen. Niet alleen is retentie zo voorspelbaar maar men kan ook direct ingrijpen. Dit zo lezend moet ik concluderen dat mijn blogje van een jaar geleden [6] over het gebruik van big Data bij recruitment zo gedateerd is.

Big data wordt gebruikt en ingezet en voor je het weet zal iemand in Nederland deze data ook willen inzetten. Hoe komt Joberate aan deze wijsheid en data? De data, geeft Joberate aan, is legaal verkregen (openbaar) en komt van vele bronnen. Het door Twitter in 2014 gekochte bedrijf GNIP [7] verzamelt de big data. Het door sommigen dood verklaarde Klout haalt zijn wijsheid ook voor een groot deel bij GNIP vandaan. Zover ik weet levert GNIP veel data van sociale netwerken (Twitter, Facebook, Foursqare, Google etc) maar Linkedin data zal je zelf moeten verzorgen want die zit er voorlopig niet bij.

Data is de ene kant van het verhaal maar hoe kan Joberate daar haar conclusies uit trekken. Natuurlijk, het klinkt logisch dat onze activiteit op de sociale netwerken iets zegt over ons gedrag, ook als het gaat over het veranderen van baan. Maar is het waar? Joberate claimt dat de gebruikte algoritmes getest zijn en statistisch bewezen.

Uiteindelijk maakt het ook niet zoveel uit als Big Brother kijkt of het waar is wat hij denkt te zien: het belangrijkste voor Big Brother is dat hij kijkt. Ons sociaal media gedrag heeft ervoor gezorgd dat binnen de HR 1984 is begonnen.