Laden

Annemarie Stel

Wervingsvisie.nl

Annemarie Stel is voorlichtingskundige en gedurende 22 jaar gepokt en gemazeld bij de Rijksoverheid, zowel bij ministeries als bij uitvoeringsorganisaties. Zij heeft een achtergrond in ICT en sinds 1992 in arbeidsmarktcommunicatie, als beleidsmedewerker, adviseur, coördinator en campagnemanager, als laatste van Werken bij het Rijk. Sinds 2007 adviseert ze onder de naam Wervingsvisie.nl organisaties over arbeidsmarktcommunicatie, employer branding en recruitment. Meer informatie? Kijk op www.wervingsvisie.nl.

2016 volgens John – pardon, dr John – Sullivan



Het feestseizoen is begonnen. Sinterklaas is in het land en bij mij in de straat heb ik de eerste kerstversieringen gesignaleerd. De komende weken staan in het teken van cadeautjes en surprises. Ook de denkers over ons vak hebben hun verrassingen van een strik voorzien en vol verwachting staan we klaar voor het uitpakken van een stroom aan forecasts. Wat staat ons in 2016 allemaal te wachten?

Trends

Bij John – pardon, dr John – Sullivan is er in dat geval nooit sprake van een surprise. Strikt op tijd trakteert hij ons via ERE.net op zijn jaarlijkse feuilleton – deel 1 en deel 2 – met ‘important emerging trends’, inclusief ‘best practices’. En beware: “Not following trends can be a mistake.” Omdat een gewaarschuwd mens voor twee telt, hierbij alle twaalf op een rij. Van ‘least high impact’ tot ‘highest impact’. In één lang verhaal. Mét commentaar.

(meer…)

Lees verder

Clearly LinkedIn en een quiz van niks



Het is al even geleden dat ik op deze plaats heb gemopperd op LinkedIn. Er viel niet zoveel te melden blijkbaar, geen rare nieuwe producten, geen flauwekul. Enige tijd geleden downloadde ik echter een e-book van hen – ik heb geen idee meer waarover – en als gevolg daarvan werd mijn mailbox afgelopen week onverwacht verblijd met een bericht in de vorm van het type e-mailmarketing dat LinkedIn de eigen klanten vooral afraadt. Het maakt namelijk vier van de zes fouten waarvan LinkedIn aangeeft dat het evenzoveel redenen zijn om dergelijke mails subiet in de prullenbak te deponeren (om precies te zijn: mistakes 1, 2, 3 en 6). Ook ik drukte vrijwel direct op ‘delete’ en de enige reden dat de mail de prullenbak weer uit mocht, is dit verhaal.

(meer…)

Lees verder

Glassdoor gaat ons verlossen



Na de de hamburger, Coca-Cola, de daaruitvolgende obesitasepidemie, de iPhone en Walt Disney heeft een ander Amerikaans cultuurgoed zich sinds gisteren in Nederland genesteld: Glassdoor. Voor sommigen een aanleiding voor vreugde. Eindelijk krijgen we ook in Nederland ‘transparantie’ op de arbeidsmarkt. Eindelijk weten we straks écht waar we voor kiezen als we bij werkgever x of y onze sollicitatie op hoop van zegen achterlaten in een systeem waarvan de naam óók al uit de VS is geïmporteerd, het Applicant Tracking System.

Glassdoor

ICYMI: Glassdoor is een site waar men een beoordeling kan achterlaten van een werkgever. In Amerika is Glassdoor een hit en heeft daarom volgens onze onvolprezen online-bullshit-verdelger Marc Drees “een kans van slagen”. Het heeft in de VS z’n bestaansrecht bewezen, dus willen we het hier ook hebben. Als dat de redenering is, wacht ik in spanning af welk volgende Amerikaanse product de overstap naar Europa maakt: het vrije wapenbezit, de doodstraf of het onbetaalde zwangerschapsverlof?

(meer…)

Lees verder

De grote verwarring



Eén: de (enige?) plek waar nieuwe banen ontstaan, is in het MKB. Twee: er is sprake van een hoge werkloosheid. Drie: er zijn bijna één miljoen zzp’ers. Om banengroei voor elkaar te krijgen, moeten daarom ook zzp’ers ‘gestimuleerd’ worden om mensen in dienst te nemen. Maar dat is lastig, want “de meeste zelfstandigen vinden groeien gewoon heel ingewikkeld”. Aldus Ben Tiggelaar in NRC van 20 september 2014.

werkgelegenheid

Nu ben ik zo’n zelfstandige en de reden dat ik geen mensen in dienst neem, is niet omdat ik het ingewikkeld vind. Ik vind dingen niet snel ingewikkeld. Toch peins ik er niet over om personeel aan te nemen en ik heb te doen met de Ben Tiggelaar-achtigen van deze wereld (waartoe ook het kabinet en vooral de vakbeweging behoren), omdat zij ten prooi vallen aan verwarring. Namelijk de verwarring tussen werk en baan.

(meer…)

Lees verder

Dankzij LinkedIn hoeft een recruiter nooit meer te werken



Het ultieme streven van LinkedIn is om het leven van recruiters zo makkelijk mogelijk te maken. Dat zegt LinkedIn zelf tenminste. Persoonlijk denk ik dat het ultieme streven is om zoveel mogelijk omzet te maken. Anders kan ik namelijk niet verklaren waarom de populaire en – zelfs voor de grootste nitwit, zoals ik – eenvoudig op te zetten producten- en servicestab van de Company Pages onlangs het loodje heeft moeten leggen. Ten faveure van een ‘nieuw’ product, dat een maand of wat geleden bij de introductie volledig flopte en waarvan het gebruik nu met grove middelen gepusht wordt: Showcase Pages. Persoonlijk ben ik geen liefhebber van deze Showcase Pages. Allemaal extra  gedoe. Extra jacht op content. En belangrijker: allemaal extra werk. En dat is nu precies waarvan LinkedIn zegt dat dat niet de bedoeling is.

(meer…)

Lees verder

LinkedIn schopt een open deur in



In mijn feed bevinden zich een aantal blogs die worden uitgebaat door LinkedIn. Regelmatig neem ik me voor om deze blogs te verwijderen ten faveure van exemplaren die wél een zinvolle bijdrage leveren aan mijn kennisontwikkeling, maar omdat het geërfde feeds zijn – van de Google Feedreader – en ik tot nu toe geen zin heb gehad om uit te zoeken hoe je een feed verwijdert uit Feedly, word ik er nog steeds mee geconfronteerd.

Feeds

Eén van die blogs is het LinkedIn Talent Blog (of zoiets) en daar werd van de week weer eens een open deur ingetrapt: uit één of ander door henzelf uitgebracht rapport was gebleken dat voor maar liefst 56% van 18.000 ondervraagde ‘fully employed’ professionals het ‘talent brand’ de beslissende factor is om ergens wel of niet te gaan werken. De overige aspecten – denk aan ‘aansprekende producten of diensten’, ‘inspirerende collega’s’ of ‘prestige’ – kwamen er bekaaid af met 20% of minder.

(meer…)

Lees verder

De recruiting gap is here to stay



Ik heb een nieuwe term geleerd. De ‘recruiting gap’. En het kan niemand anders zijn dan John – pardon, dr John – Sullivan die hem bedacht heeft. De ‘recruiting gap’ gaat over het feit dat er een handjevol bedrijven met een sterrenstatus is. Deze bedrijven houden er een ‘compelling approach’ op na als het gaat om ‘managing talent’. Zij geven de rest van ons arme stervelingen finaal het nakijken.

recruiting gap

De usual suspects zijn vanzelfsprekend Google, Facebook en Apple, bedrijven waarbij werkinhoud, primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden en nog een hele trits andere zaken op een dusdanig ‘coole’ manier geregeld zijn, dat geen enkel ander bedrijf daar tegenop kan. Tja. Het zal allemaal wel buitengewoon bijzonder zijn, maar meestal krijg ik ernstig kriebel van dit soort ophemelverhalen.

(meer…)

Lees verder

Als je interessant bent, zit je niet meer op Linkedin



Dat is tenminste de conclusie van Geert-Jan Waasdorp op NUzakelijk. LinkedIn als medium om met schaarse of anderszins gewenste medewerkers in contact te komen, werkt daardoor niet meer. Echte toppers maken – murw gebeukt als ze zijn door het gespam van recruiters – rechtsomkeert en wenden zich tot allerlei niche-netwerken, al dan niet op het Deep Web. Waar naar zeggen 96% van alle websites zich bevindt en waar zich naast al het begeerlijks vermoedelijk ook een heleboel creepy schepsels ophouden – net als in de Marianentrog, zullen we maar zeggen.

Barricade

Dat kan zijn. Maar ook de komst van studenten – een gastcollege onlangs op de Hogeschool Leiden leverde me tientallen nieuwe connecties uit die bron en honderden vergelijkbare ‘suggesties’ op – en het feit dat ook werkzoekenden collectief zo’n beetje LinkedIn opgesmeten worden, zijn ongetwijfeld mede debet aan de afnemende populariteit van het medium: voor recruiters is er steeds minder te ‘halen’. En dit is allemaal nog los van wat LinkedIn er zelf aan doet om haar ‘leden’ in de weerstand te krijgen.

(meer…)

Lees verder