Dit jaar hebben twee accountants- en belastingadvieskantoren hun wervingssite vernieuwd en – belangrijker nog – aanzienlijk verbeterd. Het betreft de wervingssites van Deloitte en KPMG. Die van Deloitte is al veelvuldig besproken op verschillende blogs als Rectec en RM.

En verder? Wat doen de overige, grote en middelgrote accountants- en belastingadvieskantoren in Nederland. Weinig. Mazars heeft dit jaar wel een nieuwe website online gezet, maar dat is een geheel nieuwe corporate website waarbij de het wervingsgedeelte welliswaar vernieuwd is, maar lang niet is ingebed in social media. Bovendien is deze site ‘stil’ online gegaan.

Zoals gezegd is de website van Deloitte veelvuldig aangekondigd en besproken voordat deze online verscheen. Is dat toeval? Nee, want het leger e-recruiters van Deloitte heeft voorafgaande aan de lancering aardig wat lopen ‘roepen’ op internet.

De website van KPMG is de afgelopen weken live gegaan met beduidend minder tamtam dan bij Deloitte. Ikzelf ben bijna 10 jaar actief in de accountancybranche en kwam pas achter de lancering van KPMG toen het al een feit was.

In feite is het voortraject van Deloitte een aankondiging geweest van het feit dat men weet waarover het gaat. Zelfs eerder nog een onderkenning van het belang ervan. ‘The making of’ is via Twitter te volgen geweest, men is in gesprek gegaan met recruitment specialisten, die op hun beurt weer een blog schreven over de website. Deloitte heeft de TamTam gebruikt. En goed ook.

De website heeft zijn plek en aandacht gekregen door het actief handelen van enkele ambassadeurs. De ambassadeurs zijn bijna even belangrijk geweest als de snufjes die in de nieuwe wervingssite zijn verwerkt. Een lering die voor de concurrent van belang is, maar ook van nut is voor de kleinere accountants- en belastingadvieskantoren.

Voor de Tamtam hoef je niet groot of rijk te zijn.

Op de site van De Telegraaf las ik een oud artikel van 28 juli 2009. Toch zeer de moeite waard om dit artikel even aan te halen vanwege de absoluut onorthodoxe manier van solliciteren.

“FrieslandCampina werft nieuw personeel op een wel heel bijzondere manier. Mensen met interesse in een baan bij het zuivelbedrijf kunnen een SMS’je sturen. Voor het nieuwe hoofdkantoor aan de Stationsstraat in Amersfoort staat een groot bord waarop FrieslandCampina adverteert met de actie.”

Het lijkt erop dat FrieslandCampina echt de enige is die een SMS actie heeft opgezet. Zucht. Ik herinner me jaren geleden nog een SMS actie van BDO “Einde Baas gesprek”. Het liep toen niet bepaald storm met SMS’jes. Als De Telegraaf het solliciteren per SMS afschildert als een heel bijzondere manier van werven, is er nog veel te winnen.

Ik kan er bij de actie inhoudelijk niet zoveel voorstellen. Nu geeft het artikel ook bijzonder weinig informatie, maar ik zie mezelf niet op straat SMS-en voor een baan naar aanleiding van een bord. Het komt wat desperate over. Wat zou er op het bord hebben gestaan? SMS voor de functie van junior accountmanager “junac aan: ik wil!”. Wisten de SMS-ers überhaupt om welke functies het ging? Wellicht is er iemand op RM die het bord heeft gezien? Zou leuk zijn. Weet er überhaupt iemand iets over deze actie? Resultaten?

Wat verder opvalt, is dat de timing niet perfect is, een actie in de zomerperiode. Ligt je doelgroep lekker op het strand.

Dit weekend kwam ik door wat surfen spontaan terecht op de vernieuwde wieowie.nl site. Medio verleden jaar was wieowie hip en in. Leuk om te zien wie de hoogste WOW factor had. Handig om je kandidaten snel te checken.

De nieuwe site komt op mij over een zoveelste ‘2.0 site’. En dat vind ik jammer. Ik vond de vorige site leuker en eenvoudiger. En belangrijker nog; onderscheidend. Het was dus even schrikken om op de nieuwe wieowie te landen.

Toch maar even zoeken op mijn naam en kijken wat het ging opleveren. Het levert in eerste instantie een aantal nette en interessante tabbladen op als Social Networks, Zoekmachines, Foto/video/Audio en profielen.

Interessant bronnen, netjes en overzichtelijk gerangschikt. Maar wat zie ik? Een foto van een man die ik absoluut niet ben. Ook staat er een ‘fact’ over mij en wel de volgende. “Martijn Betgem heeft goed op me moeten inpraten…”. Nee, ik heb geen verleden als KGB agent. Ik ben er zelf nog niet achter waar die uitlating vandaan komt. In ieder geval levert dit niet direct een positief beeld van mijn persoon op.

Ik tref verder 66 afbeeldingen aan die iets met mij van doen zouden hebben. Eén valt direct op, die van Koos Koets en Robbie Kerkhof, welke gebruikt wordt – en dat is dan wel weer geinig en toevallig – in een artikel op Recruitmentmatters.

66 afbeeldingen en geen één van mijn persoon. Ook het telefoonnummer klopt niet, het is het nummer van mijn collega.

Dus direct mijn collega’s ge-wieowiet. Op de foto van een collega zie ik dat hij 20 jaar ouder is geworden en 30 kilo is aangekomen. Ook is er stevig gemixed met onze mobiele nummers.

De site is er qua bronnen flink op vooruit gegaan, maar ik heb wel de indruk dat dit de kwaliteit van de informatie niet ten goede is gekomen. Ik schat de nieuwe site in op een WOW factor 5,5. Speaking of…waar is die factor eigenlijk gebleven? Nieuwe site en zomaar je gimmick overboord zetten? Jammer.

Mobiel internetten
68% van de accountants en 76% van de fiscalisten bezoekt nooit websites met de mobiel. 16% van de fiscalisten doet dit soms. De accountant is mobieler ingesteld, 29% doet dit soms.

Google en Adwords
8% van de fiscalisten klikt op gesponsorde advertenties van Google (AdWords). 92% doet dit nooit omdat men zich voor 36% baseert op de niet gesponsorde resultaten. 32% klikt niet op gesponsorde advertenties omdat men vaak niet krijgt wat de advertentie suggereert. Accountants zijn goedgeloviger, want 41% klikt op de gesponsorde advertenties.

Vacaturesites
Minder dan 8% van de fiscalisten oriënteert zich via jobboards (dat wil zeggen of het bekijken van vacatures of het achterlaten van een c.v.). Het percentage van accountants is beduidend hoger, namelijk 29% maakt gebruik van jobboards ter oriëntatie op een nieuwe baan.

Bloggen
Bloggen is bij beide doelgroepen impopulair; 8% van de fiscalisten reageert regelmatig op een blog of blogt zelf. Bij de accountants is dit percentage 3.
Wilt u de uitgebreide resultaten bekijken? Klik dan hier voor resultaten accountants en hier voor resultaten fiscalisten.

Naast een overzicht van vacatures, zijn ook recruiters actief. En met actief bedoel ik ook echt actief. Aanspreekbaar en deelnemend. Een strategie die naar mijn smaak vooral effectief is bij de jongeren. De meer ervaren fiscalist of accountant ben ik nog niet tegen gekomen op Twitter. Naast profielen op LinkedIn en in enkele gevallen op Plaxo, bewegen die zich maar mondjesmaat op internet en SM. Het ’sharen’ houdt deze twee groepen voorlopig nog niet bezig.

Van Roos van Vugt, Manager E-Recruiting bij Deloitte begreep ik dat DeloitteBanen nu 6 weken op Twitter actief is en 1 goeie lead heeft binnengekregen. Een mogelijk nieuwe fiscale collega in spé dus. Deloitte is momenteel bezig met intern onderzoek naar fiscalisten en hun internetgedrag. Iets waar wij ons ook mee bezighouden, maar dan binnen het kandidaten en opdrachtgevers veld.

Ook gaf Roos aan dat de E-recruitment aangelegenheden zich vooral toespitsen op de komende generatie fiscalisten. De meer senior fiscalist is weinig actief op internet als het gaat om social media en communities. Men gebruikt internet wel voor werk en privé, maar sharen is er niet bij. Een zienswijze die wij delen. Interessant is het om na te gaan hoe het komt dat de ervaren fiscalisten zo weinig actief is. Gebrek aan ‘internet opvoeding’? Te druk? Of geen zicht op het effect van web 2.0?

De berichten van Marc op RM lees ik met het grootste plezier. Waarom? Herkenning. Ik voel me met de dag ouder worden omdat ik er maar niet in slaag om het ‘Twitter-gevoel’ te pakken te krijgen.

Ik heb uiteraard ook een account, maar daar is het bijzonder stil. Een maal per maand kijk ik ernaar en vraag me af wat ik ermee moet. Ik ervaar telkens het writersblock. Alsof mijn scherm spontaan verandert in een ezel met een wit schilderdoek. Wat moet ik hier in godsnaam melden? En voor wie? Zijn er echt mensen die interesse hebben in mijn vakantiekiekjes of ovenschotel ervaringen?

Interesseert het echt iemand dat ik van Amsterdam naar Utrecht rij? En waarom dan? Ik heb die behoeftes in ieder geval niet en dat maakt mij een slechte, improductieve ‘follower’.

Telkens als ik vanuit mijn netwerk een vraag krijg om te volgen, kom ik weer meer van hetzelfde tegen. Mislukte ovenschotels, ik ga nu slapen, net binnen, ff nu vergaderen, etc. En ik kan er niets mee.

Vanuit recruiters interesse al helemaal niet. Ik zie het nut niet. Maar toch zit me dat niet helemaal lekker; alsof ik ‘the big next thing’ mis.
Wellicht kan iemand me overtuigen met ‘Twitter recruitment’ ervaringen? Dus zeg maar van ovenschotel naar baan?

Ik zou graag willen weten wat jullie in dit rijtje van ingrediënten missen. Ps. de onderstaande kopjes zijn bedoeld om mijn indeling te verduidelijken en worden niet in de vacatureteksten op deze wijze gebruikt.

Inleiding
De inleiding, dus de tekst van de opdrachtgever of het bedrijf, wil ik kort houden. Zelfs vereenvoudigen tot een opsomming met bullets. Korte zinnen die veel meer vertellen dan alinea’s met dooddoeners. Hierin staan ook zaken als bereikbaarheid, flexibiliteit en soms ook beschrijving van de werkplek (modern, nieuwbouw, eigen kamer, dat soort zaken). Maar ook de U.S.P’s. Zo heb je in een oogopslag een indruk en hoef je niet twee alinea’s door.

Indruk recruiter
Daarna geef ik kort en krachtig mijn beleving weer van het bedrijf en/of de manager waar de functie openstaat.

De functie
Ik probeer de functie-inhoud te beschrijving in een lekker lopend verhaal. Gericht op de lezer, zonder termen als eisen, moeten of rapporteren. Ik werf niet voor penitentiaire inrichtingen, maar voor accountants- en belastingadvieskantoren (daar is het beleid echt net iets soepeler). De lezer moet zich uitgenodigd voelen, hij of zij is moet zich welkom voelen.

Voorwaarden
Een hekel punt. Natuurlijk probeer ik zoveel mogelijk arbeidsvoorwaarden te benoemen, maar toch meestal de algemene in plaats van het salaris. De ervaring leert dat er lezers zijn die afhaken om dat het bruto salaris – in eerste instantie – niet passend lijkt. Terwijl je pas echt een goede inschatting kan maken als je alle arbeidsvoorwaarden naast elkaar legt en daarna de balans opmaakt. Kortom; dit soort zaken kunnen eraan bijdragen dat je net die ene kandidaat niet aan tafel krijgt. En dat is doodzonde.

Interesse
Uiteraard vermeld ik hier alle nodige gegevens en ook mijn LinkedIn profiel. Ik gebruik nooit het woord ‘solliciteren’ omdat ik graag zoveel mogelijk reacties/leads krijg. Lang niet iedereen wil direct solliciteren, maar wellicht wel gewoon eens informeren of praten. Ook daarvoor kunnen ze me bellen, mailen. Graag zelfs!

De kracht van reclame zit ‘m in de herhaling. Zo is het. Maar niet met een interval van een jaar toch? Tijdens deze kerstperiode herkauw ik ongewild de Kerststol van verleden jaar. Het kan aan mij liggen, maar lijkt het niet dat de TV Kerstcommercials van verleden jaar gewoon weer vertoond worden?

Zoals die van Albert Heijn? Voor de tweede keer zie ik in de decembermaand het personeel in gospelkoor producten aanbieden, aangevoerd door de winkelmanager. Overigens ben ik die winkelmanager na 2 jaar ook wel zat aan het worden, maar dit ter zijde.

Maar ook BCC trekt de Kerstcommercial van verleden jaar uit de kast. Geeft te denken toch? Zou het te maken hebben met de economische crisis? Zou men dit jaar gewoon eens even overslaan om nieuwe kosten te vermijden? Het lijkt erop. Ik kan me niet herinneren dat Kerstcommercials een jaar later doodleuk werden herhaald.

Wellicht hebben lezers en bezoekers van Recruitmentmatters meer commercials op herhaling gezien? Laat het weten!

In game promotie lijkt me een geweldige manier op twee doelgroepen te bereiken, de twintigers en de aankomende stemmers. En binnen veel game niches/ sports. Hier tref je enkele geweldige screenshots aan.

Ik ben overigens benieuwd of de inhoud van de billboards is veranderd na de verkiezingsuitslag in bijvoorbeeld “ Thank you for voting!” Dat zou helemaal briljant zijn.

Natuurlijk ben ik als recruiter actief op LinkedIn en in mindere mate op Plaxo, Xing, etc. In mindere mate omdat mijn doelgroep daar beduidend minder aanwezig is. Sterker nog: mijn doelgroep (fiscalisten) heeft net de eerste stappen op het fenomeen ‘social networking’ gezet. Maar goed, het begin is er en ik merk toch een sterke toename van activiteiten.

Wat me opvalt zijn twee zaken. Er zijn veel slapende accounts. Men maakt een profiel aan en connect met enkele vrienden en that’s it. Nadere inspanning blijft uit en ik krijg vaak na enkele maanden bericht terug met excuses als, druk, druk of ik check mijn profiel zelden.

Ook opvallend is dat vrouwen vaak meer inhoudelijk reageren dan mannen. Ik krijg procentueel meer reacties terug van mannen, maar vrouwen zijn daarbij vaak inhoudelijk sterker.

Ze zijn daarbij ook doelgerichter en persoonlijker. En vooral dat laatste telt op internet. Ik schrijf ‘internet’ omdat relaties aangaan en opbouwen via internet anders werkt dan in ‘the real life’. Waar je het in het echte leven moet hebben van gesproken woorden in combinatie met voorkomen, lichaamstaal en (natuurlijk) inhoud, wordt dit op internet vervangen door je profielinhoud, functie(s) en je foto.

Om echt op te vallen binnen Social Networks of om vanuit Social Networks tot leven te komen, is geschreven communicatie essentieel. En ook moeilijk overigens. Hoe vaak hebben we niet spijt van een verstuurd e-mailbericht? Was deze te kort, te bot of gewoonweg onhandig geformuleerd?

Vrouwen communiceren over het algemeen persoonlijker. Daarbij is de aanpak – of strategie als je het zo noemen wilt – vaker gericht op de langere termijn terwijl mannen liever zo snel mogelijk resultaat zien. Je zou kunnen stellen dat de vrouw de moderne jager is geworden, doorspekt van aandacht en langere termijn strategie, terwijl de mannen nog met berenvellen, speren werpend, rondrennen.

Naar mijn idee zullen vrouwen makkelijker nut weten te halen uit Social Networks dan mannen. Tja, wellicht voor sommige een stevige conclusie mijnerzijds. Voor de ander weer een ‘zie-je-wel’ moment. Reacties zijn natuurlijk altijd welkom.