Category Archives: Customer experience
USG Capacity: hoe geen employer branding te doen
Heel soms lees ik artikelen over *kuch* employer branding *kuch*. Overigens beperkt dit zich vooral tot artikelen die door collega-blogger en mede barse boomer Annemarie Stel worden geschreven, maar dit terzijde. Stel hekelt in haar meest recente blog posting een artikel over employer branding op Marketingfacts van de hand van Michèl Schilders (algemeen directeur bij USG Capacity).
Hoewel ik bij het lezen van dit soort artikelen altijd sloten koffie moet drinken om niet in slaap te vallen, ging ik dit keer uit pure nieuwsgierigheid naar de site van USG Capacity. Met als gevolg dat ik spontaan van mijn stoel flikkerde. Want op de homepage kreeg ik onder meer dit te zien:
Vraag jij je ook af wat die gezellige rode en groene bolletjes bij de vacatures betekenen…
De kandidaatervaring, 2
In mijn vorige blog in deze serie, ben ik ingegaan op de redenen waarom het managen van de kandidaatervaring van belang is. In dit blog wil ik ingaan op de basis van een goede kandidaatervaring, namelijk in het hoofd van de kandidaat kunnen kruipen.
HR processen en zo ook het recruitmentproces, worden vaak ontworpen vanuit een zelfgericht perspectief. Wat ik hiermee bedoel is, dat er niet wordt gekeken wat de ontvanger van het proces prettig zou vinden maar wat HR prettig vindt of wat HR denkt dat de klant prettig vindt (zonder dit daadwerkelijk te vragen). Het resultaat is vaak een (HR) proces dat niet goed aansluit bij de klantverwachting en daarmee vaak als negatief of voor verbetering vatbaar ervaren wordt. Dit fenomeen zien we ook vaak terugkomen bij het recruitmentproces.
De kandidaat-ervaring
Er is al veel gezegd en geschreven over de kandidaatervaring oftewel de Candidate Experience. Opvallend hierbij is, dat er vele interpretaties zijn van het fenomeen. Sommigen zien het als hoe het employerbrand wordt ervaren, anderen hoe het recruitmentproces wordt ervaren en weer anderen hoe het online sollicitatieproces wordt beleefd. Opvallend is, dat er geen integrale gedachte over de kandidaat-ervaring bestaat.
Na uitgebreide research zijn we vanuit het ERI tot een integraal model voor de kandidaat-ervaring gekomen. In de komende weken zal ik het model in een aantal blogs toelichten. Uiteraard ben ik benieuwd naar reacties dus voel je vrij om op het model te schieten. In deze eerste blogposting wil ik ingaan op de basisvraag, waarom de kandidaat-ervaring van belang is, is er immers geen belang dan is de noodzaak om te managen minder aanwezig.
Less is more
Na het verzenden van mijn zoveelste ontkennende antwoord op een overigens persoonlijke uitnodiging om vriendjes te worden op LinkedIn kreeg ik dit te zien:
Valt iemand iets op aan deze boodschap? Oke, mij wel. Want waarom staat het woord successfully daar? Voegt dit iets toe aan de overdadige visuele cue’s zoals het groene vinkje en de groene achtergrond? Zou ik zonder het woord successfully kunnen denken dat mijn boodschap niet was verzonden?
Feit of fictie: sterk employer brand “het verschil” bij talent binnenhalen of verliezen
Op persberichtdupliceerder HI-RE blog stond enige tijd geleden een persbericht naar aanleiding van het verschijnen van een boek over employer branding. Het persbericht bevat onderstaand statement van één van de auteurs (Martijn Hemminga):
een sterk [..] employer brand maakt immers het verschil tussen talent binnenhalen en behouden of talent aan je neus voorbij zien gaan.
Heerlijk, die stelligheid. Nu is de gemiddelde employer brander natuurlijk een eersteklas treehugger dus was het voor mij de vraag of deze stelligheid door de auteur kan worden onderbouwd met harde en verifieerbare cijfers. Aangezien ik nog liever levende schorpioenen eet dan een boek over employer branding in te zien heb ik deze vraag aan Hemminga gesteld (met dank aan Geert-Jan Waasdorp, mede-auteur van het boek).
Waarom nemen corporates uitsluitend meelopers in dienst?
Er zijn ongetwijfeld vele redenen waarom grote bedrijven moeite hebben om inspirerende dwarsliggers (lees: toptalent) in dienst te nemen. En de nodige redenen liggen natuurlijk bij dat toptalent zelf, die een corporate omgeving mogelijk als te politiek, benauwend of stroperig ervaren. Maar ik ben zo langzamerhand tot het inzicht gekomen dat er ook een andere belangrijke oorzaak is aan te wijzen: de wervingssites van diezelfde grote bedrijven. Of meer specifiek; het online recruitmentproces van die wervingssite.
Afgezien van enig employer branding gereutel bestaat een wervingssite uit het online recruitmentproces; oftewel het zoeken & vinden van en solliciteren op één of meerdere vacatures. En dit proces lijkt bij veel wervingssites een ingebouwd filter te hebben waardoor uitsluitend wanhopige werkzoekers zonder enige eigenwaarde een sollicitatie tot een goed einde weten te brengen. Waarbij ik er overigens vanuit ga dat de gemiddelde corporate dit filter onbedoeld heeft ingebouwd.
Colportage tactieken van Jobrapido en StepStone
In verband met het zeer regelmatig down gaan van Jobrapido bracht ik een bezoekje aan deze vertical search engine voor vacatures. En inderdaad, de site is bijzonder vaak onbeschikbaar. Da’s toch wat onhandig…, maar toen ik voor de lol een zoekopdracht uitvoerde kreeg ik dit te zien:
Inderdaad. Ik krijg na een zoekopdracht geen vacatures te zien, maar een ongevraagde pop-up die mij een job alert wil aansmeren. Met achter dat donkere waas het vermoeden van vacatures… Ik zie ze wel maar ik kan ze niet aanraken. Zeer frustrerend…
Pingdom blundert op login scherm
Pingdom lanceerde gisteren een fraaie nieuwe interface voor haar minstens zo fraaie online diensten. Maar daarbij heeft het bedrijf bij het ontwerp van de login pagina blijkbaar niet nagedacht. Want die login ziet er zo uit:
De belangrijkste knop, Log In, is weliswaar geel, maar is kleiner dan de knop I forgot my password en staat daar ook nog eens rechts van. En waarom is I forgot my password uberhaupt een knop en geen hyperlink? Of is het feit dat het een knop is en ook nog eens een keer zo groot omdat er vaker mensen hun wachtwoord zijn vergeten dan inloggen?
Monsterboard heeft een ‘nieuwe’ zoekpagina
Ik weet eerlijk gezegd niet hoelang deze nieuwe pagina met het zoekresultaat al bestaat, maar verleden week viel het me pas op:
Misschien ligt het aan mij, maar ik heb het gevoel dat ik naar het ontwerp van een designer met een visueel Gilles de la Tourette syndroom zit te kijken. Wat een chaos! Is dit werkelijk het beste niveau wat de grootste vacaturesite ter wereld weet te realiseren? Schokkend…
Experis: geen stap vooruit
Op 1 april ging de Nederlandse website van Experis live. Of eigenlijk was dat al op 30 maart gebeurt, maar een kniesoor die daar op let. Maar met het live gaan van Experis verdween tegelijkertijd Vitae uit het online straatbeeld. Dit sterke merk is opgegaan in het global brand dat Experis heet.
De vraag is natuurlijk of met de lancering van de nieuwe site er ook een betere ervaring aan de werkzoeker wordt geboden. En daar moet helaas ontkennend op worden geantwoord. Het proces van zoeken en solliciteren is feitelijk geen steek veranderd. Het labeltje in de jas is veranderd; dat is eigenlijk alles. Jammer. Heel jammer…
