Category Archives: Customer experience
Continu zoekt codekrakers?
Continu heeft een wel zeer bijzondere opsomming Meest recente vacatures. Mogelijk mag je alleen solliciteren als je de code weet te kraken?:
Maar ook op allerlei andere plekken heeft de site volstrekt onleesbare tekenreeksen. Heel bijzonder…
‘Werken bij’ site en ATS: olie en azijn
Voor werkgevers is online recruitment een niet weg te denken onderdeel bij het werven van nieuwe medewerkers. Het centrale punt van de online recruitment inspanningen is in veel gevallen de eigen ‘werken bij’ site. En deze ‘werken bij’ site bestaat feitelijk uit twee onderdelen:
- Een onderdeel waar het bedrijf zichzelf presenteert als een aantrekkelijke werkgever. Hier wordt het employer brand uitgedragen, zijn interviews met medewerkers te vinden, komt de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de werkgever naar voren, etc.
- Een onderdeel waar openstaande vacatures worden gepresenteerd en waar het mogelijk is om op vacatures te solliciteren. Het online recruitment proces.
In het algemeen is het employer branding onderdeel aantrekkelijk voor de bezoeker van de site terwijl het zoek- en sollicitatieproces op zijn best een ambivalente ervaring is. Waarbij als belangrijkste oorzaak de achterliggende software kan worden aangewezen. Terwijl dit niet zo hoeft te zijn.
Is online solliciteren bij onze zuiderburen anders?
Vandaag struikelde ik bij toeval over een Belgische site waar ik de naam maar niet van zal noemen. Het gaat overigens om een werving- en selectiebureau. Maar als je naar het sollicitatieproces kijkt, zou je dat niet zeggen. Tenzij Belgische werkzoekers totaal andere mensen zijn dan Nederlandse werkzoekers.
Onder de vacatures op de site van deze intermediair tref je het volgende aan:
Whoehaha! Online solliciteren kost in de korte variant 15 minuten en in de uitgebreide variant maar liefst 30 minuten. Dit moet ik zien!
ATS’en: the inmates are running the asylum
In de afgelopen tien jaar heb ik de twijfelachtige eer gehad bij de nodige klanten CRM (customer relationship management) implementaties te mogen meemaken. Waarbij ik iedere keer weer verbijsterd was over het gebrek aan bruikbaarheid van dit soort applicaties. De gemiddelde gebruiker moet zich in een gegarandeerd hernia opleverende kronkel dwingen om een CRM pakket te kunnen gebruiken.
ATS (applicant tracking systemen) zijn niets anders dan CRM systemen. En ook hier is het gebruik een triest- en ziekmakende ervaring voor de gemiddelde recruiter. Maar helaas is een ATS niet beperkt tot intern gebruik. Met grote regelmaat is een uitwas van het ATS onderdeel van een werving- of vacaturesite van bedrijf of intermediair. Waardoor zowel de interne gebruiker als de nietsvermoedende bezoeker op een hernia wordt getrakteerd.
Monsterboard pest toch werkzoekers, in tweevoud
Het cookiemonster heeft me pakken gehad. Ik heb Monsterboard ten onrechte een pluim in de reet gestoken door de site te feliciteren met het verwijderen van de irritante gele balk aan de bovenzijde van iedere pagina die voor 99,9% van de bezoekers volstrekt irrelevant is. Mijn excuses. Monsterboard probeert werkzoekers toch maximaal te pesten.
Maar met de ongekende promotie van BeKnown is er nog iets anders aan de hand; de argeloze bezoeker die denkt naar Monsterboard te gaan, krijgt namelijk niet alleen die gekke, gele balk te zien, maar ook nog eens een homepage waardoor het lijkt dat hij/zij op een andere site (BeKnown) terecht is gekomen:
Heel, heel vreemd. In haar hijgerige jacht naar zoveel mogelijk aanmeldingen op BeKnown lijkt Monster zichzelf al te hebben afgeschreven. Is dit een aangekondigde dood van de vacaturesite ten faveure van een ‘professioneel netwerk’? Tegelijkertijd is dit een tweede keer bezoekertje pesten, want de argeloze bezoeker denkt dus op de verkeerde site terecht te zijn gekomen. Heel slim…
Monsterboard en geen werkzoekertje pesten?
Het is bijna niet te geloven, maar het lijkt er op dat Monsterboard heeft geluisterd! Getuige deze homepage:
Nee, het gaat niet om dat enorme pimpen van BeKnown. Dat gebeurt overigens op de hele site en als dit over de hele wereld gebeurt dan is het aantal dagelijkse aanmeldingen werkelijk dramatisch slecht te noemen voor dit ‘professional network’ op Facebook. Maar dit volledig terzijde.
Nee, het gaat me om het ontbreken van die krankzinnige werkgeversbalk aan de bovenzijde van het scherm. Waarmee 99,9% van de Monsterboard bezoekers werden gepest. Monsterboard heeft blijkbaar besloten haar belangrijkste doelgroep niet langer nodeloos te irriteren met die balk. Hoe is het mogelijk? Eindelijk een actie waarmee de site toont enige compassie met de werkzoeker te hebben.
Applaus!
Monsterboard en werkzoekertje pesten
Iedere week als ik mijn rondje grote vacaturesites doe om het aantal vacatures te bepalen voor de serie De grote vier: aantallen vacatures kom ik natuurlijk ook op de site van Monsterboard terecht. En iedere week verbaas ik me weer over die stompzinnige balk aan de bovenzijde van het scherm waarmee Monsterboard het overgrote merendeel van haar bezoekers (de werkzoeker) schoffeert. En waarom? Omdat misschien die ene verdwaalde werkgever anders de navigatie-optie Werkgevers niet zou zien? Terwijl tegelijkertijd mogelijk relevante content (zeker op de zoekpagina) voor werkzoekers below the fold wordt gedrukt? Zijn werkzoekers echt zo onbelangrijk voor Monsterboard?
Zinvolle informatie voor werkzoekers? Het kan!
Post and pray. Een uitspraak waarmee het passieve karakter van een vacatureplaatsing kernachtig wordt omschreven. Je plaatst een vacature en vervolgens kan je niet anders dan wachten (en bidden) of er (geschikte) kandidaten reageren. Tegelijkertijd biedt de gemiddele vacaturesite of multiposter de plaatser van de vacature uitgebreide informatie over het aantal views en het aantal sollicitaties.
Met dat bidden valt het dus nog wel mee, zeker als je deze situatie afzet tegen het volledige gebrek aan informatie voor werkzoekers. Want hier geldt een vergelijkbare uitspraak die aanzienlijk correcter is: Apply and pray. Waarmee de situatie wordt beschreven waar een werkzoeker zich in bevindt voor en na een online sollicitatie. Die niets weet over de populariteit van de vacature die wel erg leuk lijkt. En die in het welbekende zwarte gat wordt gezogen nadat op de Verzend knop van het online sollicitatieformulier is geklikt.
Een volstrekt onwenselijke situatie die niet alleen onfatsoenlijk maar ook zeer onprettig is voor de werkzoeker. En dat terwijl er natuurlijk van alles aan kan worden gedaan.
Recruitment gaat verkeerd om met Mobile
Het begon allemaal met deze tweet na dat ik Jacco Valkenburg had zien spreken op het Emerce EHRM congres. Tel daarbij op een paar lunches met Mobile guru en recruitment-overbuurman Gordon Lokenberg bij op en je hebt genoeg stof voor je blog.
LinkedIn en de missende 10%
Ondanks dat ik LinkedIn soms wat oneerbiedig een geavanceerde Rolodex noem, maak ik er wel veel gebruik van. En dat komt omdat die Rolodex wel goed werkt. Tenminste, als je er voldoende aandacht aan besteedt. In het begin deed ik weinig tot niets met mijn LinkedIn profiel. In het begin verzamelde ik vooral connecties, om er pas daarna voorzichtig mee te gaan communiceren.
Meer gebruik
Het omslagpunt van regelmatig gebruik naar meer gebruik lag voor mij in 2008, toen ik van Ambroos Wiegers (destijds GeenStijl) een ‘recommendation’ ontving. Op dat moment werd me duidelijk dat mensen mijn LinkedIn profiel anders konden gaan beoordelen dan de Rolodex. En vanaf dat moment ben ik nog meer en nog bewuster met LinkedIn omgegaan. Dat uitte zich bijvoorbeeld in…
- het bewuster toevoegen van mensen (als in: meer mensen, maar ook alleen mensen die ik echt ken en daarnaast mensen ‘unfrienden’ die ik niet kende)
- het feit dat ik zelf mensen die ik bijzonder vind, ben gaan ‘recommenden’
- het moment waarop ik voor de eerste keer met het schaamrood op mijn kaken om een recommendation vroeg! (ja ja, been there done that)
