Is online solliciteren bij onze zuiderburen anders?

Vandaag struikelde ik bij toeval over een Belgische site waar ik de naam maar niet van zal noemen. Het gaat overigens om een werving- en selectiebureau. Maar als je naar het sollicitatieproces kijkt, zou je dat niet zeggen. Tenzij Belgische werkzoekers totaal andere mensen zijn dan Nederlandse werkzoekers.

Onder de vacatures op de site van deze intermediair tref je het volgende aan:

Kort/lang solliciteren

Whoehaha! Online solliciteren kost in de korte variant 15 minuten en in de uitgebreide variant maar liefst 30 minuten. Dit moet ik zien!

“Is online solliciteren bij onze zuiderburen anders?” verder lezen

Monsterboard pest toch werkzoekers, in tweevoud

Het cookiemonster heeft me pakken gehad. Ik heb Monsterboard ten onrechte een pluim in de reet gestoken door de site te feliciteren met het verwijderen van de irritante gele balk aan de bovenzijde van iedere pagina die voor 99,9% van de bezoekers volstrekt irrelevant is. Mijn excuses. Monsterboard probeert werkzoekers toch maximaal te pesten.

Maar met de ongekende promotie van BeKnown is er nog iets anders aan de hand; de argeloze bezoeker die denkt naar Monsterboard te gaan, krijgt namelijk niet alleen die gekke, gele balk te zien, maar ook nog eens een homepage waardoor het lijkt dat hij/zij op een andere site (BeKnown) terecht is gekomen:

Monsterboard | Homepage

Heel, heel vreemd. In haar hijgerige jacht naar zoveel mogelijk aanmeldingen op BeKnown lijkt Monster zichzelf al te hebben afgeschreven. Is dit een aangekondigde dood van de vacaturesite ten faveure van een ‘professioneel netwerk’? Tegelijkertijd is dit een tweede keer bezoekertje pesten, want de argeloze bezoeker denkt dus op de verkeerde site terecht te zijn gekomen. Heel slim…

Monsterboard en geen werkzoekertje pesten?

Het is bijna niet te geloven, maar het lijkt er op dat Monsterboard heeft geluisterd! Getuige deze homepage:

Monsterboard | Homepage

Nee, het gaat niet om dat enorme pimpen van BeKnown. Dat gebeurt overigens op de hele site en als dit over de hele wereld gebeurt dan is het aantal dagelijkse aanmeldingen werkelijk dramatisch slecht te noemen voor dit ‘professional network’ op Facebook. Maar dit volledig terzijde.

Nee, het gaat me om het ontbreken van die krankzinnige werkgeversbalk aan de bovenzijde van het scherm. Waarmee 99,9% van de Monsterboard bezoekers werden gepest. Monsterboard heeft blijkbaar besloten haar belangrijkste doelgroep niet langer nodeloos te irriteren met die balk. Hoe is het mogelijk? Eindelijk een actie waarmee de site toont enige compassie met de werkzoeker te hebben.

Applaus!

Monsterboard en werkzoekertje pesten

Iedere week als ik mijn rondje grote vacaturesites doe om het aantal vacatures te bepalen voor de serie De grote vier: aantallen vacatures kom ik natuurlijk ook op de site van Monsterboard terecht. En iedere week verbaas ik me weer over die stompzinnige balk aan de bovenzijde van het scherm waarmee Monsterboard het overgrote merendeel van haar bezoekers (de werkzoeker) schoffeert. En waarom? Omdat misschien die ene verdwaalde werkgever anders de navigatie-optie Werkgevers niet zou zien? Terwijl tegelijkertijd mogelijk relevante content (zeker op de zoekpagina) voor werkzoekers below the fold wordt gedrukt? Zijn werkzoekers echt zo onbelangrijk voor Monsterboard?

Monsterboard | Homepage, detail

LinkedIn en de missende 10%

LinkedIn en de missende 10% van Corné WielemakerOndanks dat ik LinkedIn soms wat oneerbiedig een geavanceerde Rolodex noem, maak ik er wel veel gebruik van. En dat komt omdat die Rolodex wel goed werkt. Tenminste, als je er voldoende aandacht aan besteedt. In het begin deed ik weinig tot niets met mijn LinkedIn profiel. In het begin verzamelde ik vooral connecties, om er pas daarna voorzichtig mee te gaan communiceren.

Meer gebruik
Het omslagpunt van regelmatig gebruik naar meer gebruik lag voor mij in 2008, toen ik van Ambroos Wiegers (destijds GeenStijl) een ‘recommendation’ ontving. Op dat moment werd me duidelijk dat mensen mijn LinkedIn profiel anders konden gaan beoordelen dan de Rolodex. En vanaf dat moment ben ik nog meer en nog bewuster met LinkedIn omgegaan. Dat uitte zich bijvoorbeeld in…

– het bewuster toevoegen van mensen (als in: meer mensen, maar ook alleen mensen die ik echt ken en daarnaast mensen ‘unfrienden’ die ik niet kende)
– het feit dat ik zelf mensen die ik bijzonder vind, ben gaan ‘recommenden’
– het moment waarop ik voor de eerste keer met het schaamrood op mijn kaken om een recommendation vroeg! (ja ja, been there done that)

“LinkedIn en de missende 10%” verder lezen

Eén test per maand zorgt voor tevreden bezoekers

Beste wervingssite, vacaturesite Grote(re) bedrijven hebben een wervingssite. Intermediairs (uitzenders en werving- en selectiebureaus) hebben een vacaturesite. Beide typen sites hebben tot doel de bezoeker te verleiden tot het zoeken van en solliciteren op een of meer passende, openstaande vacatures.

Maar waarom maken grote(re) bedrijven en intermediairs het vaak zo ongekend moeilijk om dat doel te verwezenlijken? En nog veel belangrijker, wat kan hier aan worden gedaan? Een eerste, en bijzonder eenvoudige stap, is een andere hoed opzetten en testen. En testen, en testen.

“Eén test per maand zorgt voor tevreden bezoekers” verder lezen

Inline sliders zijn een doodzonde

Via een tweet van Thomas Waldman over het zoveelste congres over onze ‘krappe’ arbeidsmarkt struikelde ik over de site van RPMS. Geen idee wat voor toko erachter zit, maar ik ben in een stuiplach geschoten toen ik hun site zag. Met maar liefst twee (2) inline sliders. Iedere webbouwer die dit voorstelt dient per direct uit zijn/haar beroep te worden geschopt. En ieder bedrijf die dit toestaat dient per direct te stoppen met een eigen website. Collectieve idiotie!

RPMS | Webpagina