Gisteren werd nog maar weer eens duidelijk hoe dramatisch de situatie in Griekenland eigenlijk is. Wat te denken van deze tegenvaller aan overheidsinkomsten in januari 2012:

Revenues posted a 7 percent decline compared with January 2011, while the target that had been set in the budget provided for an 8.9 percent annual increase.

En dat is niet het enige probleem waar Griekenland mee worstelt.

Want de (officiele) economie van Griekenland lijkt vrijwel volledig stil te zijn gevallen:

Worse still, value-added tax receipts posted an 18.7 percent decrease last month from January 2011 as the economy continues to tread the path of recession: VAT receipts only amounted to 1.85 billion euros in January compared to 2.29 billion in the same month last year.

Wat natuurlijk niet zo gek is als je kijkt naar de werkloosheidsontwikkeling

Werkloosheid Spanje en Griekenland, 2001 – 2011. Bron: Eurostat

In januari 2011 stond de werkloosheid in Griekenland op 15%, in oktober 2011 (inderdaad Griekenland loopt in haar rapportage 2 maanden achter bij de rest van Europa…) stond de werkloosheid op 19,2%. Een toename van de werkloosheid van 4,2% in 10 maanden. Waarmee de uiteindelijk te rapporteren werkloosheid in december naar alle waarschijnlijkheid de grens van 20% gaat doorbreken. En het zou me niets verbazen als achteraf blijkt dat het allemaal nog erger is en Griekenland Spanje naar de troon gaat steken op het gebied van hoogste werkloosheid…

De Grieken raken dus massaal werkloos. Geen wonder dat de BTW inkomsten zijn ingestort. Werkloze mensen kopen minder. Om nog maar te zwijgen over werkloze mensen die hun werkloosheidsuitkering naar alle waarschijnlijkheid zwaar gekort zullen zien worden.

Ondertussen zijn de talking heads met een nieuwe acte van hun theater begonnen. Volgens Neelie Kroes is een vertrek van Griekenland uit de Euro geen enkel probleem; onze immer lachende premier Rutte denkt dat ook. Als ik me niet vergis was dat ook de gedachte van Hank Paulson bij het faillissement van Lehman. Dat pakte niet helemaal uit als verwacht… Een bijzonder riskante gedachte dus van Kroes & Rutte. Want als het financiele hek om Griekenland niet zo stevig is als het nu lijkt, kan het wel eens bijzonder akelig worden in Euroland. En met de Euro die ons zoveel zegeningen heeft gebracht.

En laten we vooral de situatie in Portugal, Spanje en Italie niet vergeten… Of Ierland, Frankrijk en Belgie… Hoeveel reuzen op lemen voeten hebben we eigenlijk? Drie hoeraatjes voor Euroland en haar megalomane bestuurders. We staan aan de rand van de afgrond. Maar geen zorgen, morgen doen we een stap naar voren…

Werkloosheid en arbeidsparticipatie VS, januari 2001 – januari 2012. Bron: BLS.

De arbeidsparticipatie is in januari namelijk ingestort; van 64,0% naar 63,7%. En dankzij deze ineenstorting is de werkloosheid gedaald naar 8,3%. De vraag is natuurlijk of de bijna 1,2 miljoen mensen die het hier betreft zich uit vrije wil uit de beroespbevolking hebben teruggetrokken. Of dat ze gewoon tot het steeds verder groeiende leger van discouraged workers moeten worden gerekend.

ZeroHedge heeft de moeite genomen om de ontwikkeling van de werkloosheid in de VS te berekenen door uit te gaan van een gelijkblijvende arbeidsparticipatie van 65,8% over de periode 1980 tot nu. En dan krijg je dit beeld:

Reported and Implied Unemployment Rate and Difference, 1980 – heden. Bron: ZeroHedge

Met andere woorden, de werkloosheid zou, uitgaande van een gelijkblijvende arbeidsparticipatie per januari op 11,5% staan. Een verschil van een kleine 5 miljoen werkenden… Deze 5 miljoen Amerikanen zullen vast heel blij zijn dat ze door de BLS en de overheid worden ‘vergeten’.

Voor de cijferneukertjes ook nog even de volgende beschrijving van het artikel op ZeroHedge:

Sick of the BLS propaganda? Then do the following calculation with us: using BLS data, the US civilian non-institutional population was 242,269 in January, an increase of 1.7 million month over month: apply the long-term average labor force participation rate of 65.8% to this number (because as chart 2 below shows, people are not retiring as the popular propaganda goes: in fact labor participation in those aged 55 and over has been soaring as more and more old people have to work overtime, forget retiring), and you get 159.4 million: that is what the real labor force should be. The BLS reported one? 154.4 million: a tiny 5 million difference. Then add these people who the BLS is purposefully ignoring yet who most certainly are in dire need of labor and/or a job to the 12.758 million reported unemployed by the BLS and you get 17.776 million in real unemployed workers.

De belangrijkste vraag is dus: waarom stijgen de beurzen op basis van dit gruwelijk slechte nieuws?

Maar laten we naast Spanje ook Portugal niet vergeten. Want ook daar stijgt de werkloosheid zeer snel. Het land staat nu op een werkloosheid van 13,6%. Als je dan nog eens bedenkt dat de participatiegraad in deze landen relatief laag is dan kan je je bijna niet voorstellen wat de werkloosheidscijfers zouden zijn bij een participatiegraad zoals in Nederland of Duitsland. Gruwelijk…

In onderstaande grafiek zijn de werkloosheidscijfers van Duitsland en Nederland (twee relatief gezonde landen), Belgie en Frankrijk (twee kandidaten voor een bailout) en de PIIGS landen (deze zijn reeds opgegeven) weergegeven; met uitzondering van Griekenland. De werkloosheidscijfers van Griekenland lopen namelijk maanden achter en vrijwel alle cijfers uit dit land zijn volstrekt onbetrouwbaar:

Werkloosheid geselecteerde Eurolanden (januari 2009 – december 2011). Bron: Eurostat.

Stijgingen zijn er bij Frankrijk, Ierland, Italie en Portugal, trerwijl Nederland, Belgie en Spanje onveranderd blijven ten opzichte van vorige maand en Duitsland een daling noteert. Tegelijkertijd zijn er weer een zeer groot aantal wijzigingen in de werkloosheidscijfers in voorgaande maanden (Duitsland, Frankrijk, Spanje, Ierland en Italie). Waarbij met name de aanpassingen in Italie elke verbeelding tarten. Volgens mij staat daar een ‘statisticus’ met een dikke, natte duim in de wind te zwaaien alvorens hij er een werkloosheidscijfer uit zuigt. Volslagen willekeur.

Verleden maand schreef ik na de publicatie van de Eurostat cijfers het volgende over de cijfers van de jeugdwerkloosheid in Spanje:

Voor Spaanse jongeren (jonger dan 25 jaar) is de situatie nog veel erger. Meldde Eurostat vorige maand nog dat een ongekende 48,9% van hen in oktober zonder werk zat, deze maand is dat cijfer naar boven bijgesteld tot 49,0%. Maar het cijfer van november is ronduit schokkend: 49,6%! In 1 maand tijd een groei van 0,6%? Het kan bijna niet anders of volgende maand breken we door de grens van 50%… In Spanje is een verloren generatie aan het ontstaan, met een onvermijdelijke tweedeling in de maatschappij en de daaraan gekoppelde sociale onrust. Wat een drama…

Maar deze maand is het werkloosheidscijfer onder jongeren voor oktober 2011 op magische wijze teruggezakt naar 48,3%, en het cijfer van november van 49,0% naar 48,7%. Wat overigens ook het werkloosheidspercentage onder jongeren voor december is. Het lijkt er op dat ook Spanje plotseling de methodes van de Italiaanse ‘statisticus’ heeft overgenomen. De cijfers gaan op en neer alsof het niets is. Hoewel het natuurlijk in alle gevallen een krankzinnig hoge werkloosheid betekent.

In Portugal is de jeugdwerkloosheid al bijna 31%, in Italie is het 31% en in Griekenland stond deze werkloosheid in oktober op 47,2%. Het lijkt er op dat in Griekenland de werkloosheid onder jongeren dus nog een groter probleem vormt dan in Spanje. Maar alle club Med landen kampen dus met ongekende hoge werkloosheidscijfers onder jongeren. Een verloren generatie tekent zich af.

Maar in de VS is er iets anders aan de hand, zoals onderstaande grafiek duidelijk toont:

VS: Werkloosheid (linkeras) en arbeidsparticipatie (rechteras); 2001 – 2011. Bronnen: BLS, St. Louis Fed

We zien een stijging van de werkloosheid in de periode 2011 – medio 2003 met een min of meer gelijktijdige daling van de arbeidspartiipcatie. De daling van de werkloosheid in de daarop volgende periode (medio 2003 – medio 2007) laat een zeer lichte stijging van de arbeidsparticipatie zien. Met enige vertraging zien we vervolgens de arbeidsparticipatie snel in elkaar zakken als de werkloosheid scherp oploopt tot medio 2009.

Al deze bewegingen lijken de inverse relatie tussen werkloosheid en arbeidsparticipatie te onderstrepen. Maar vanaf de eerste helft van 2010 gaat het mis. Ineens lopen arbeidsparticipatie en werkloosheid met elkaar in de pas. Een dalende werkloosheid en een dalende arbeidsparticipatie. Wat is hier aan de hand?

Een belangrijke verklaring voor deze trend is naar alle waarschijnlijkheid de wijze waarop de VS haar werkloosheid vaststelt. Want hiermee wordt bijvoorbeeld geen rekening gehouden met het deel van de beroepsbevolking dat niet langer zoekt naar werk, eenvoudigweg omdat het niet aanwezig is (13 miljoen werkzoekenden op een aanbod van 3 miljoen vacatures). Deze discouraged workers willen weliswaar aan de slag maar volgens de Amerikaanse overheid doen ze niet mee in het werkloosheidscijfer dat over de hele wereld iedere maand opnieuw de beurskoersen laat bewegen.

Een bijzondere ontwikkeling waarmee optisch de Amerikaanse arbeidsmarkt lijkt terug te keren naar een minder dramatische situatie vergeleken met mid-2009 (10% werkloosheid) maar waar in werkelijkheid sprake is van een vrijwel onveranderde situatie in vergelijking met mid-2009.

Weekly initial claims
En deze ontwikkeling kan ook een verklaring zijn van de ‘mysterieuze’ ontwikkeling bij het aantal weekly initial claims; oftewel het aantal eerste werkloosheidsaanvragen per week. Dit cijfer is in de afgelopen maanden onder de magische grens van 400.000 per week (seizoensgecorrigeerd) gedoken. En ook dit cijfer bepaalt in belangrijke mate het sentiment van de beurzen op de dag dat het wordt gepubliceerd (iedere donderdag). Waarbij een (seizoensgecorrigeerd) cijfer van 400.000 weekly inititial claims als de grens tussen groei en krimp van de werkloosheid wordt gezien; en daarme (by extension) een groei of krimp van de economie. Is het cijfer onder de 400.000? Dan gaan de beurzen omhoog. Is het cijfer hoger dan 400.000? Dan gaan de beurzen naar beneden.

Opvallend is hierbij ook nog het volgende. Het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics (BLS) maakt het cijfer van de weekly initial claims bekend. Maar wat vrijwel iedereen lijkt te missen is dat dit cijfer vrijwel altijd in de daarop volgende week naar boven wordt bijgesteld. Met andere woorden, de BLS publiceert vrijwel altijd een te fraai cijfer, dat de week daarop naar boven moet worden bijgesteld. Alleen is iedereen dan uitsluitend gefocust op het cijfer van de huidige week en niet meer op het cijfer van de voorgaande week. Waarmee om de BLS op zijn minst de geur van manipulatie van de markt hangt. Maar dit terzijde…

Dit is de ontwikkeling van arbeidsparticipatie en het aantal weekly initial claims in de afgelopen jaren:

VS: Arbeidsparticipatie (linkeras) en weekly initial claims (rechteras); 2001 – 2011. Bronnen: BLS, St. Louis Fed

De grafiek laat een opvallende synchroniciteit sinds begin 2009 zien. Dalende arbeidsparticipatie gaat hand in hand met dalende aantallen weekly initial claims. En daarmee lijkt die grens van 400.000 die als de waterscheiding tussen stijging en daling van werkloosheid wordt gezien, een irrelevante grens te zijn geworden. Want naarmate een steeds kleiner deel van de bevolking tot de beroepsbevolking behoort zal er ook een steeds kleiner aantal weekly initial claims volgen, zelfs als er geen sprake is van enig herstel van arbeidsmarkt of economie. Het cijfer is eenvoudigweg gebaseerd op een niet langer van toepassing zijnde situatie.

Cijfers lijken feiten, want ze representeren iets meetbaars. Maar als de meetlat ‘ongemerkt’ in de loop van de tijd in lengte wijzigt zijn cijfers ineens geen feiten meer. Of zelfs feitelijk onjuist.

Wordt het zo langzamerhand geen tijd om te gokken op welk land (Griekenland, Portugal, Spanje, Italie of Ierland) definitief de Europijp aan Maarten geeft? En hoe zou het met de balans van de ECB zijn? Toxisch??

Jobsite.co.uk, Oilcareers.com, Broadbean.com, Cityjobs.com, LondonJobs.co.uk, emedcareers.com, incatering.co.uk, productionbase.co.uk, inretail.co.uk, renewablescareers.com, topconsultant.com, justengineers.net and legalprospects.co.uk

Maar Evenbase wil meer. Veel meer. Volgens CEO Keith Potts zelfs dit:

Evenbase gives us a solid foundation for both international expansion and the fulfilling of opportunities not only for our brands but also for our clients, partners and candidates. Day to day business will continue as normal for brands within the portfolio, while the Evenbase executive team will focus on our ambition to become a truly global digital recruitment group within three years.

Interessant! Maar… welke vier merken zijn dat dan, en uit welke personen bestaat dan dat executive team die de internationale expansie wil gaan waarmaken?

De vier merken zijn eigenlijk nog geen merken maar business units zonder naam, beeldmerk of verdere lading. Maar wat niet is, kan nog komen natuurlijk:

1. Job boards: Focuses on the delivery of superior service and solutions across the portfolio’s generalist, niche and vertical market job board brands
2. Business Solutions: Provides award-winning, scalable job board and recruitment software services to the Public and Private sectors
3. New ventures: Focuses on the international expansion of key group assets and roll  out of new business models and initiatives
4. Recruitment software: Provides recruitment software solutions for multi-posting, CV search, candidate matching and reporting tools

En dat executive team bestaat uit een een managing director voor elk van de vier business units, twee C-level executives, een tweetal inhoudelijke managers en Kelly Robinson:

• Keith Potts, Chief Executive Officer
• Damian McCallion, Chief Operating Officer
• Felix Wetzel, Strategy Development Director
• Graham Potts, Group IT Director
• Mike Wall, Managing Director – Job boards
• Heather Wozniak, Managing Director – Business solutions
• Ray Duggins, Managing Director – New ventures
• Kelly Robinson, Chief Executive – Broadbean 
• Dan Martin, Managing Director – Broadbean (Recruitment software)

De toevoeging van Broadbean oprichter Kelly Robinson in dit executive team is in mijn optiek een merkwaardige. Want ineens zijn er blijkbaar twee kapiteins op het Recruitment software schip. Blijkbaar is politiek in deze glanzend nieuwe organisatie al meteen erg belangrijk. Goed voor de slagkracht… Verder is het ontbreken van een CFO een bijzondere.

Overigens stijgt de geur van spruitjes wel heel erg sterk op uit dit executive team. Want hoewel de internationale ambities dus bijzonder groot zijn, zijn het uitsluitend eilanders die deel uitmaken van het executive team. Met een overdaad aan Jobsite veteranen. Dat zijn er in totaal 5; een meerderheid dus. Dat kan wel eens gezellig worden in dat executive team!

De website van Evenbase laat zien dat het met die world domination eigenlijk als best goed zit. Altijd leuk als je gewoon het Engelstalige deel van de wereld kan inkleuren…:

Interessant wordt of Evenbase haar aanwezigheid ook buiten het Engelse taalgebied denkt te kunnen verspreiden. Want dan gaat het ineens een heel stuk spannender worden voor het nieuw bedrijf. Zeker met dat bijzonder eenkennige executive team.

Maar nog belangrijker is  hoe Evenbase denkt de wereld te gaan veroveren. Ook daarover zegt het persbericht wel iets:

Each business unit is accountable to its own Managing Director and shares a vision to revolutionise how companies find candidates and how candidates find work across domestic and international markets.

O jee, een gezamenlijke revolutie door de vier business units… Het zal toch niet waar zijn… De combinatie van vacaturesite en multipost veteranen gaan de manier waarop werkgevers en werkzoekers elkaar vinden op zijn kop zetten. In de UK en daarbuiten. Waarom zouden ze dat eigenlijk niet eerder hebben gedaan? Ik kan bijna niet wachten op de resultaten…

Uitzendindex VS per week. Bron: ASA

En dat betekent dat het jaar 2012 aanzienlijk beter is begonnen dan vorig jaar (maar liefst 4% hoger). Terwijl vorig jaar weer veel beter begon dan het jaar daarvoor. En het jaar daarvoor beter begon dan… Afijn je hebt wel beeld. Drie opeenvolgende jaren waarin het begin steeds beter is. Dat ziet er dus goed uit voor de Amerikaanse uitzenders. In een land waar een fundamentele shift lijkt plaats te vinden van vaste banen naar flexwerk…

Ik zal jullie een reisverslag besparen, maar het is wonderlijk te zien hoe westers Santiago is. Niet alleen in cultuur maar vooral corporate had ik nu net zo goed in Spanje kunnen zitten. We hebben hier een flink ontwikkelteam zitten en onze onderburen zijn Oracle en Telefonica in het “Sloterdijk in de zon” van Santiago. Salarissen liggen weliswaar iets lager dan in Europa maar de cost of living is hier ook laag.

Je zou derhalve verwachten dat ook de prijzen van dienstverlening Europees van aard zijn. Niets is echter minder waar. Ik merk dat niet 20-30% van het jaarsalaris hier de standaard fee is. In plaats daar van rekent het duurste bureau waar we hier mee werken slechts 1 maandsalaris. dat is iets meer dan 8%! Dit “dure” bureau levert ons software ontwikkelaars en architecten die samen met ons europese team werken aan onze web analytics producten. Het gaat om een  doelgroep die net zo schaars is als in Europa en de effort die word geleverd is van vergelijkbare omvang als in Europa. Voor die 8% krijg je advertenties, worden kandidaten gescreened EN psychologisch getest (een standaard onderdeel van je sollicitatie in Chili).

Nu zou je denken dat dat een effect binnen de locale economie is, maar navraag leert dat grote internationale clubs als Michael Page, Adecco en Manpower van uit hun Chileense vestigingen hier de zelfde prijzen leveren. Mocht je nou met een van deze partijen werken zou ik ze toch eens om Chileense prijzen vragen de volgende keer,…

Mr. Papademos said that if Greece did not receive 100 percent participation in a program in which bondholders would voluntarily write down $130 billion from Greece’s unwieldy $450 billion debt, the country would consider passing a law to require holdouts to take losses.

Voor de oppervlakkige of ignorante lezer staat hier misschien niet veel bijzonders. Maar alleen als houders van Grieks waardepapier ‘vrijwillig’ 50% afboeken kan Griekenland een zogenaamd credit event voorkomen. Verder is de vrijwillige medewerking van houders van Grieks waardepapier een voorwaarde voor meer steun aan Griekenland.

Maar Papademos zegt hier feitelijk dat als er geen vrijwillige medewerking is hij de houders van het Grieks waardepapier zal belonen. Waarom? Omdat een credit event ervoor zorgt dat verzekeringen de houders van Grieks waardepapier moeten uitbetalen; althans voor diegenen die zo verstandig zijn geweest om een verzekering tegen waardedaling af te sluiten op dat waardepapier.

Met andere woorden, Papademos heeft met zijn uitspraak in een uiterst delicate onderhandeling een grote bom gesodemieterd. Want waarom zou je in godsnaam een afschrijving nemen op dat waardepapier als je de zekerheid hebt dat je dat niet hoeft te doen omdat de tegenpartij je dan (indirect) wel gaat compenseren? Stilzitten en afwachten is dan het devies geworden. En zeker geen medewerking verlenen aan een gegarandeerd verlies.

Maar dit is niet de enige uitspraak waardoor je gaat twijfelen aan de verstandelijke vermogens van Papademos. Hij slikt mogelijk teveel hopium pilletjes per dag. Want wat te denken van deze uitspraak:

He asked Greeks to put their sacrifices in perspective. If all goes well, he said, they could expect “an end to austerity” next year.

Volgend jaar? 2013?? Serieus??? Griekenland blijft de wereld verbazen. Of het nou met de oude of met de nieuwe premier is; er klopt echt helemaal niets van. Een trieste situatie die tot een onvermijdelijk einde moet komen. Helaas is dat einde niet alleen voor Griekenland een zeer onwenselijk vooruitzicht. Waardoor een economisch miniscuul land de de hele Eurozone kan gijzelen. Of liever gezegd, waardoor de hele Eurozone zich laat gijzelen. Leiderschap is een woord dat in het Eurozone woordenboek nog altijd niet voorkomt…

Uitzendindex VS, week 2, 2011 – week 1, 2012. Bron: ASA