Shiny Diamonds
Het recruitment vak is een vak vol kraaltjes en spiegeltjes. Zodra zich een nieuwe trend voordoet buitelen we over elkaar heen om accounts aan te maken en bakken met geld uit te geven. Elke nieuwe bron is een perfecte scapegoat voor het falen van de recruiter. Immers, beste manager, ik ben geen slechte recruiter. Monster is gewoon passé. Mag ik alstublieft 10.000,= voor een recruiteraccount op Linkedin en 1000€ om een kennis me te laten komen “trainen” over social media?

Maar oei, zelfs met de beste middelen is een middelmatige recruiter slechts een middelmatige recruiter. “SNEL, een nieuwe trend, iemand?” And then there was mobile.

Mobile is geen medium
Mobile bekt zo lekker, het voelt hip, social en 2.0. Beelden van mooie IPhones apps en augmented reality schieten ons door het hoofd en doen ons gelijk watertanden.

Mobiel internet is echter geen IPhone app, geen stoer device of tablet. Mobiel internet is een extra toegang tot een bestaand netwerk van sites en applicaties. Het ontwikkelgedrag rondom mobile laat zich echter vergelijken met het idee dat je voor elke laptop fabrikant een eigen app of website zou moeten hebben.

Het is een gedragsverandering in de zin dat men nog vaker en nog sneller online is dan de vorige generatie internetters. Zoek- en surfgedrag zullen spontaner worden en de vereisten die consumenten stellen aan onze
content zullen nog hoger worden.

Het megalomane narcisisme van de IPhone app
Dat betekent echter alleen maar dat jouw content veel meer concurrentie krijgt en dus een stuk trivialer wordt. Je moet dus wel van heel goede huize komen om een gebruiker te verleiden de veiligheid van zijn browser te verlaten, op zoek naar je app te gaan in de appstore en hem vervolgens dusdanig te prikkelen dat hij je app regelmatig opent. Bovendien heeft de Iphone maar een beperkt marktaandeel (21% ten opzichte van 34% voor android).

En toch denken legio bedrijven en zelfs niche media als Werf& en uw eigen Recruitmentmatters “cool” te zijn door op dat beperkte platform een app aan te bieden. Een app die, vaak zelfs in gemankeerde vorm, content biedt die niets verschilt van de reguliere site. Een site die ook gewoon vanuit de browser op ieder toestel te benaderen is. Het is misplaatst te denken dat jouw content belangrijk genoeg is om de moeite te nemen een app uit de AppStore te downloaden (tussen de 333214 andere apps).

Zo biedt, onder anderen, Otys aan om een IPhone app van je vacature site te maken waar slechts vacatures in staan. Geen ondersteunende campagne of unieke content maar een lijstje vacatures. Ik weet zeker dat een werkzoekende softwareontwikkelaar zielsgelukkig is met de mogelijkheid via een app te weten te komen dat u ook een receptioniste zoekt. Dat had hij via de browser nooit geweten.

Een dergelijke app voegt werkelijk niets toe aan het werkgeversmerk en werkt de sollictant eerder tegen dan mee.

augmented reality
Ik ben bang dat ik nu niet zo’n stoere Layar trui meer krijg van Gordon, maar augmented reality heeft geen toegevoegde waarde in recruitment. Ik ben er heilig van overtuigd dat mensen zich online grofweg het zelfde gedragen als in het echt. Dat betekent dat mensen die in het echt verlegen zijn waarschijnlijk niet super-succesvol op Linkedin zullen zijn. Dat betekent ook dat als mensen op dit moment niet spontaan bij jou op kantoor binnenlopen om te vragen of je werkt hebt, ze ook niet spontaan hun mobieltje op je kantoorpand te mikken om te kijken of er carrieres beschikbaar zijn.

En bovendien, als er dan al iemand zo gek is om met zijn telefoon voor zijn neus door een bedrijvenpark te lopen (oppassen met oversteken), kun je qua bereik nog steeds beter een gigantische “wij zoeken
collega’s!” poster op de gevel hangen. Die zien niet gebruikers nameljk ook. Overigens verwacht ik dat men bij het zien van de poster eerder het mobieltje pakt en de website opzoekt dan dat men binnenloopt of op zoek gaat naar een app.

Wat dan wel?
Het internetgebruik verandert ontegenzeggelijk met de komst van snel mobiel internet. Men zal vaker, spontaner bij het zien van een merk uiting het internet er bij pakken. Het primaire gedrag zal zich echter nog steeds op de (mobiele) browser en op zoekmachines focusssen. Dus laat je niet gek maken door allerlei fratsen op platforms van individuele aanbieders. Zorg dat je eigen site goed bereikbaar is op de mobiel of bouw met HTML5 een aangepaste versie van je recruitmentsite.

Als je dan toch heel graag een app wil, zorg dan dat het in je campagne past. Maar besef je dan wel dat het een branding instrument is en niet zal leiden tot stapels hires. Voeg unieke content (bijvoorbeeld gaming) toe. Maar echt, ten zij je een grootschalige campagne hebt, doe het niet! Je eigen “gewone” website verdient tot op heden nog steeds het meeste aandacht. Wees reeel over het surfgedrag van mensen en onderzoek dat zo nodig alvorens je je zuurverdiende recruitment of AMC budget aan een hip niksie besteedt.

Voor diegenen die het nog niet wisten; Altimeter is een club die je ‘moet’ volgen. Charlene Li (ex-Forrester) heeft een club voormalige collega’s om zich heen verzameld die zich als social media consultants verhuren. Ongetwijfeld voor Forresteriaanse bedragen, dus onbetaalbaar.

Maar ze delen ook met regelmaat webinars en presentaties met de minder gefortuneerden. Heel erg social dus. Maar deze club social media ‘goeroes’ mist een andere boot op gruwelijke wijze. Met hun website.

De homepage
Dit is de homepage van Altimeter:

Het gaat hierbij om de linkerkolom waar de partners van Alteimeter worden genoemd. Een fijn verticaal kleurgradient zorgt ervoor dat van de 7 Altimeter partners er maar 4 goed tot redelijk leesbaar zijn. Tenminste, als je geen stevige vorm van kleurenblindheid hebt. De andere drie partners verdwijnen in het steeds lichter wordende blauw…

De Altimeter partners zijn zeer deskundig op social media gebied, maar blijkbaar is de verzamelde intelligentie onvoldoende om ook op het gebied van grafisch design en accessibility enige kwaliteit te bieden. Bizar, en al helemaal gezien de wereld waar deze consultants vandaan komen: Forrester.

De aandacht die Forrester besteed aan kwaliteit van websites (waaronder leesbaarheid) is indrukwekkend te noemen. Maar mogelijk heeft Altimeter nog geen abonnement op de rapporten van haar voormalige werkgever genomen. Of gewoon even naar de eigen site gekeken…

Brunel is een uitzender. Brunel heeft dus een site met vacatures. En wat voor een site! Dit is waarschijnlijk de meest krankzinnige site die ik ooit ben tegen gekomen.

Zo’n statement moet ik natuurlijk wel waarmaken. En dat is een opgave. Niet vanwege het gebrek aan lachwekkende voorbeelden dat ik kan geven; maar vanwege de afgrijselijk ervaring die dit met zich mee brengt. Maar ja, dan had ik maar een vak moeten leren. Dus wees gewaarschuwd; deze posting bevat gruwelijke beelden!

De homepage
De Brunel homepage bestaat uitsluitend uit een zachtjes dobberende tag cloud:

Als je met je muis over het scherm beweegt gaat de tag cloud in zijn geheel de andere kant op. God mag weten waarom, maar ik begin al een beetje misselijk te worden.

De tag cloud bestaat ook nog eens uit twee lagen; een dobberend deel en een statisch deel. De dikke blauwe tags dobberen, de grijze tags op de achtergrond staan stil. Je kan er overigens wel op klikken, alleen lijkt dat niet zo…

Na een minuut naar deze homepage te hebben gekeken heb ik overigens een tijd over de wc-bril gehangen, ik was volledig zeeziek geworden.

Nadat mijn maag weer tot rust was gekomen heb ik zo snel mogelijk op Vacatures geklikt. En hop, ik hing weer over de wc-bril, want als je op zo’n tag klikt, schiet vervolgens het hele scherm als een Starship Enterprise langs je heen. Geen goed begin van de week…

Vacatures zoeken
Zo ziet het lijstscherm met vacatures er uit:

Nee, het ligt niet aan jou; grijs op grijs op grijs met als achtergrond een grijs gradient. Heb je geen arendsogen? Dan vraagt Brunel je dringend om op te rotten! Accessibility? Nooit van gehoord? Usability? Ehhh…

Ook leuk om hier te doen? Provincies selecteren! Selecteer ze allemaal en kijk dan wat er onder het selectiecriterium gebeurt:

Er is feitelijk maar ruimte om één selectiecriterium te tonen. Als je met de muis over de tekst beweegt gaat ook dit bewegen, heen en weer… Langzaam zie je de provincies van links naar rechts aan je voorbij trekken. O ja, als het einde van de selectiecriteria is bereikt, dan trekt de reeks vervolgens van rechts naar links aan je voorbij…

Het is een stuk sneller om de betreffende selectie even te openen; en ook aanzienlijk minder misselijkmakend.

Vacature bekijken
Klik je op een vacature dan schiet wederom Starship Enterprise langs je heen. Gelukkig is mijn maag ondertussen helemaal leeg. En dit krijg je vervolgens te zien:

De letters zijn nu wel leesbaar; maar nu zit er een afbeelding in de tekst! En echt waar, die afbeelding dobbert ook. En reageert ook op een muisbeweging. Hoe verzin je het!

Als ik op Solliciteer klik? Starship Enterprise! WC!! Ik kan niet meer, maar ik heb de essentie van de site vanuit het perspectief van een kandidaat laten zien. Voldoende dus!

Conclusie
Brunel heeft ongetwijfeld een klein vermogen aan het grafisch design en al die dynamiek op de site uitgegeven. En elke Euro was er één teveel. Want ze heeft tegelijkertijd haar uiterste best gedaan om kandidaten zoveel mogelijk van zich te vervreemden.

Deze site is waarschijnlijk het speeltje van iemand die veel teveel ruimte heeft gekregen binnen Brunel. In deze tijd zal Brunel zich dat misschien niet hoeven aan te trekken, maar als ik hen was zou ik als de wiedeweerga aan de slag gaan om een fatsoenlijke site te bouwen. Eentje die bedoeld is voor kandidaten…

Ras, leeftijd, geslacht en levensovertuiging mogen geen van allen als argument voor het afwijzen van een sollicitant worden gebruikt. Maar werkzoekers met een bepaalde beperking mogen zonder pardon worden geweerd.

Althans, van de vacature- of wervingssite. Want de meeste sites houden amper rekening met deze groep werkzoekers. Met als gevolg een (mogelijk) onbedoelde selectie aan de voordeur.

Hoezo equal opportunity? Hier is sprake van een ongelijkheid op basis van een bepaalde beperking. En er zijn nogal wat beperkingen die het volledig gebruik van een website negatief kunnen beinvloeden:

• Visuele beperkingen. Hieronder vallen vanzelfsprekend blindheid, maar ook ernstige beperkingen van het zicht en kleurenblindheid. 
• Motorische beperkingen. Beperkingen of onvermogen in het gebruik van de handen. Hierbij moet je onder meer denken aan trillende handen (bv. bij Parkinsons), verlies van fijne motoriek, traagheid van spieren, etc.
• Beperkingen van het gehoor. Doofheid of hardhorendheid.  
• Toevallen. Epileptische aanvallen die worden getriggerd door stroboscopisch of flitslicht.
• Cognitieve beperkingen, leermoeilijkheden. Wat een impact heeft op geheugen, spanningsboog, probleem oplossend vermogen, logisch denken, etc.

Hmmm…. hoeveel vacature- en wervingssites geven thuis als het om dit soort beperkingen gaat? Het korte antwoord is: een handvol. En dat terwijl er richtlijnen zijn die websites kunnen volgen om werkzoekers met beperkingen alsnog een fatsoenlijke ervaring te bieden.

Sites van overheden schijnen per 31 oktober 2010 allemaal drempelvrij te moeten zijn. Een zeer ruime tijd om de nogal eenvoudige aanpassingen te maken die hiervoor nodig zijn.

Maar voor vacature- en wervingssites bestaat er geen enkele deadline. En dat terwijl de Wet gelijke behandeling )op grond van handicap of chronische ziekte) met voeten wordt getreden. Heel merkwaardig…

Komt dat lezen! 

In de afgelopen dagen heb ik sites met het Drempelvrij waarmerk met elkaar vergeleken; Werk.nl, Herensokken.nl, SNSbank.nl en Wehkamp.nl.

Met uitzondering van Herensokken.nl voldeed geen van de sites aan het door hen ontvangen waarmerk. Wat buitengewoon vreemd is, gezien de wijze waarop verstrekking van het waarmerk is georganiseerd.

Overigens zijn de geconstateerde Priority 1 fouten niet bepaald schokkend te noemen; in vrijwel alle gevallen ging het om ontbrekende Alt teksten bij spacers. Maar het blijft natuurlijk een feit dat een waarmerk een bepaalde verwachting geeft; en dat drie van de vier sites hier niet aan voldoet is op zijn zachst gezegd merkwaardig.

Ondanks het buitengewoon saaie onderwerp is Herensokken.nl een site om van te leren. En niet alleen op het gebied van accessibility. Want ook op het gebied van usability heeft deze site niet achteraan gestaan bij het uitdelen. Allen qua design zou er wel eens een ferme kwast over de site moeten worden gehaald.

Met de ervaringen van deze vier sites in het achterhoofd is het nu wel eens tijd om de ‘usual suspect’ eens met een bezoek te gaan vereren. Oftwewel, de negen vacaturesites die al de nodige onderzoekjes hebben ondergaan.

Vandaag dan de laatste van de vier bedrijven die een website hebben met het Drempelvrij waarmerk. En het is Wehkamp die deze miniserie sluit. Een retailer dus. En net als SNS bank lijken ze niet al te trots op dit waarmerk; want het is niet op de homepage te vinden.

Maar we gaan eens kijken hoe het met de accessibility van Wehkamp staat.

In een vorige aflevering heb ik kort de tools geintroduceerd die ik gebruik om de homepage te beoordelen op toegankelijkheid: Total Validator en Wave.

De homepage
De homepage van Wehkamp ziet er zo uit:

En er valt heel veel te zien op deze homepage. Een retailer probeert natuurlijk zoveel mogelijk informatie above the fold te tonen.

Door het terughoudende kleurgebruik oogt de site ondanks de veelheid aan items nog redelijk rustig. Maar is de site ook accessible? Dat gaan we nu uitvinden.

De resultaten
En hier zijn dan de resultaten van de twee tools.

Total Validator

Een spacer zonder een alt text. En dus een Priority 1 (A) fout.

Wave
Ook Wave vindt dezelfde fout:

Conclusie
Net als bij SNS bank is er toch een Priority 1 (A) fout op deze homepage aangetroffen; wat feitelijk het Drempelvrij waarmerk teniet doet.

Maar net als bij SNS bank is het een minimale afwijking. Waardoor de site toch bijna drempelvrij is.

Vorige afleveringen over drempelvrije sites gingen over Werk.nl, Herensokken.nl en SNS bank.

Een drempelvrije bank; dat is weer eens wat nieuws. Maar het is echt zo, want SNSbbank heeft het Drempelvrij waarmerk gekregen. Ook al lijken ze er niet zo trots op, want het is niet op de homepage te vinden.

En vandaag brengen we dus een bezoek aan deze site, om te zien wat we kunnen leren van SNSbank.nl op het gebied van accessibility.

In de vorige aflevering heb ik kort de tools geintroduceerd die ik gebruik om de homepage te beoordelen op toegankelijkheid: Total Validator en Wave.

De homepage
De homepage van SNSbank.nl ziet er zo uit:

Een lekker groot lettertype en een zeer overzichtelijke site. Rechts bovenin een luidsprekertje en de tekst voorlezen. Als je daarop klikt kan de tekst van de homepage waarschijnlijk worden voorgelezen; maar dan moet Windows Media Player 11 als plugin installeren. En daar heb ik dus even geen zin in.

De resultaten
En hier zijn dan de resultaten van de twee tools.

Total Validator

SNS bank gebruikt grafische kopjes; en eeen van die kopjes heeft geen alt text. Tja, en dat mag natuurlijk niet.

Wave
Ook Wave ontdekt dezelfde fout:

Conclusie
Net als bij Werk.nl is er toch een Priority 1 (A) fout op deze homepage aangetroffen; wat feitelijk het Drempelvrij waarmerk teniet doet.

Overigens is de site van SNS bank een uitstekend vorm gegeven site. Overzichtelijk en tegelijkertijd rustig. En bijna drempelvrij…

Vorige afleveringen over drempelvrije sites gingen over Werk.nl en Herensokken.nl.

Herensokken.nl. Laten we eerlijk zijn, het is niet bepaald een inspirerende naam. Maar wel verdomde duidelijk! Vooral omdat de site inderdaad over herensokken gaat. Zoals ook de subtitel duidelijk maakt: Sokkenvakhandel op internet.

We hebben hier niet te maken met eeen of andere flashy Web 2.0 social media site. Maar een degelijke sokkensite. En we zijn hier ook niet voor flashy gedoe; maar om te leren over accessibility. Omdat Herensokken.nl het waarmerk Drempelvrij mag dragen.

In de vorige aflevering heb ik kort de tools geintroduceerd die ik gebruik om de homepage te beoordelen op toegankelijkheid: Total Validator en Wave.

De Homepage
En zo ziet de homepage van Herensokken.nl er uit:

Zoals ik al zei: geen flitsende site. Maar wel buitengewoon overzichtelijk! En Herensokken.nl is duidelijk trots op het waarmerk Drempelvrij.

Maar laten we eens kijken wat er met deze homepage gebeurt als we onze tools er op los laten.

De resultaten
En hier zijn dan de resultaten van de twee tools.

Total Validator

Volgens Total Validator zijn er alleen maar HTML issues en is er geen enkele Priority 1 (A) fout te bekennen op deze site

Wave
Wave ontdekt maar 1 accessibility issue:

En dat is geen Priority 1 (A) fout.

Het is overigens wel vreemd dat Herensokken.nl in alle andere gevallen wel een form label heeft geplaatst bij een combobox. Alleen voor de schoenmaat zijn ze dat blijkbaar vergeten.

Conclusie
Herensokken.nl heeft haar zaakjes op accessibility gebied dus helemaal voor elkaar!

En ook vanuit usability perspectief zit deze site prima in elkaar. Het mag er misschien allemaal wat saai uitzien; maar dit is een site om van te leren. Ook voor online recruitment!

Overigens baal ik er wel van dat ze ook damessokken voeren. Het zou verboden moeten worden!

In de vorige aflevering over accessibility heb ik aangekondigd een aantal Nederlandse sites te bekijken die het Drempelvrij waarmerk mogen voeren.

Vandaag wil ik de eerste van in totaal vier sites met dit waarmerk eens nader bekijken op hun toegankelijkheid. En Werk.nl komt de eer toe als eerste te worden bekeken.

Gebruikte tools
Ik gebruik een tweetal tools om de toegankelijkheid van de website te beoordelen:

1. Total Validator.
2. Wave. Een visuele tool, beschikbaar gesteld door WebAIM

Drempelvrij.nl biedt een toolbar voor een vergelijkbare controle. Maar helaas… alleen voor Internet Explorer. Dat is toch een beperkte accessibility zou ik zeggen…. Zeker voor mij, aangezien ik geen Internet Explorer gebruik.

Total Validator
Zo ziet de homepage van Total Validator eruit. Ik test uitsluitend op Priority 1 (A) toegankelijkheid:

Wave
Zo ziet de homepage van Wave eruit:

De homepage van Werk.nl
De homepage van Werk.nl ziet er zo uit:

Links in de benedenhoek staat overigens het Drempelvrij waarmerk.

Resultaten
Total Validator en Wave laten verschillende resultaten zien.

Total Validator
Total Validator geeft aan in totaal 359 fouten te hebben gevonden; waarvan er 3 als Priority 1 (A) worden gekenmerkt:

En die drie fouten betreffen:

• Twee images (beiden een transparante pixel) zonder alt tekst.
• Een frame zonder titel.

Wave
Wave geeft aan in totaal 22 fouten te hebben gevonden; een deel hiervan is in de afbeelding hieronder weergegeven:

Zoals gezegd; Wave geeft een grafische weergave van de pagina en waar fouten zijn geconstateerd. Dat wordt gedaan met allerlei gekleurde iconen. Rode iconen geven echte fouten (volgens Wave) weer.

Ook Wave vindt de twee transparante pixel fouten:

Maar is blijkbaar niet in staat de frame zonder titel te identificeren.

Daarnaast rapporteert Wave nog een aantal andere fouten:

Alleen zijn dit geen Priority 1 (A) fouten.

Conclusies
Op basis van deze resultaten is het vreemd dat Werk.nl het Waarmerk Drempelvrij mag dragen. Tenslotte zijn er een paar toegankelijkheidsproblemen gevonden die als Priority 1 (A) worden gekenmerkt; ook door de Stichting Drempelvrij.nl.

Toegegeven, de fouten zijn bepaald niet schokkend, maar als er regels worden gesteld is het wel prettig als die ook worden nageleefd. En dat is hier dus niet het geval. Werk.nl voldoet niet aan twee richtlijnen:

• Lever een tekstequivalent voor elk niet-tekstueel element. (1.1)
• Geef elk frame een titel, zodat je de identificatie en navigatie van een frame vergemakkelijkt. (12.1)