De vraag is natuurlijk of met de lancering van de nieuwe site er ook een betere ervaring aan de werkzoeker wordt geboden. En daar moet helaas ontkennend op worden geantwoord. Het proces van zoeken en solliciteren is feitelijk geen steek veranderd. Het labeltje in de jas is veranderd; dat is eigenlijk alles. Jammer. Heel jammer…

Homepage
Dit is de homepage van Experis:

Waar Vitae een mensenmerk was lijkt Experis een hamermensenmerk. En dat terwijl de unveiling van Experis de nadruk legt op de Human Age. Confused? Gelukkig, dan ben ik niet alleen…

Zoeken naar vacatures
De homepage is verder overzichtelijk met een duidelijk aanwezige snelzoekfunctie en featured jobs. Ik klik natuurlijk zonder iets in te vullen op de zoek knop:

Oef… Dat is inderdaad even schrikken. Overigens heeft dat schrikken vooral te maken met de gruwelijk slechte lay-out van het content gedeelte en de facets, niet met de ruim voorradige functionaliteit. Maar de manier waarop deze functionaliteit gepresenteerd wordt, doet oprecht pijn aan mijn ogen. Hier moet een blinde designer aan het werk zijn geweest. Gruwelijk. 

Kan iemand wat ‘ademruimte’ tussen de getoonde vacatures stoppen? En als je dat toch doet, even naar bijvoorbeeld een site als Unique surfen en zien hoe daar de content wordt getoond? En vervolgens het geleerde op de eigen situatie aanpassen? Uit naam van alle bezoekers van Experis alvast hartelijk dank!

Het is tevens af te raden met de muis over het content gedeelte te bewegen. Want toen ik dat per ongeluk probeerde, flikkerde ik spontaan van mijn stoel toen er geheel onverwachts een enorm grote pop-up verscheen:

Het bekende spelletje: Wie kan de meeste vacature-informatie verstoppen? Nou, Experis maakt grote kans op in de top 10 terecht te komen…

En dan zijn er ook nog de facets. Aan de rechterkant… Ik blijf het de verkeerde kant van de weg vinden maar dat schijnt persoonlijk te zijn. Erger is natuurlijk dat Experis ervoor heeft gekozen om alle opties per facet te tonen. Waardoor de facets tot ver, ver below the fold doorlopen. Dat kan beter (wederom, Unique). En binnen een facet kan slechts 1 optie worden gekozen? Waarom. Voor de derde en hopelijk laatste keer: breng een bezoekje aan Unique…

Het beeld wordt er niet beter op als ik op de knop toon uitgebreid klik:

O, o, o. Wat een lay-out. Droefmakend…

Solliciteren
Ik moet hier weg, dus maar snel op een vacaturetitel geklikt:

Hier lijkt iets, iets meer te zijn nagedacht over de presentatie van de informatie. Toegegeven, het is nog steeds een zooitje, maar in ieder geval iets meer georganiseerd. Vreemd genoeg zijn de kerngegevens van de functie weer dicht op elkaar gepropt en staat ook het kopje Functie omschrijving wel heel dicht bij de laatste regel van de kerngegevens. Ik krijg het er oprecht benauwd van.

Verder jammer dat ik niet door de vacsatures heen kan bladeren maar daarvoor altijd terug moet naar het zoekresultaat. Dat zal niet stimuleren om een groter aantal vacatures te bekijken…

Gelukkig is er wel een knop Solliciteer direct (wat is dat toch met dat woord direct? Zou er iemand verwachten dat als er op een knop met de tekst Solliciteer wordt gedrukt dat het dan een half uur gaat duren voordat je kan solliciteren? Laat dat extra en volstrekt overbodige woord direct toch weg!). Waar ik dan ook maar direct op klik:

Tssvgl? WTF? En dan het volgende: Selecteer C.V.: nieuw of linkedin. Ik kan mijn verbijstering niet beschrijven toen ik uit nieuwsgierigheid op nieuw klikte en er niets gebeurde, maar toen ik vervolgens op linkedin klikte, meteen duidelijk werd waarom de optie nieuw ook aanwezig was. Als je namelijk op de optie linkedin klikt krijg je dit te zien:

Na het versturen van het formulier word je naar LinkedIn doorverwezen

Heel, heel apart. En het maakt me buitengewoon nieuwsgierig naar de persoon die deze interactie heeft verzonnen. Was de persoon stomdronken en/of onder invloed van hallucinerende middelen toen deze interactie tot stand kwam? Het moet haast wel.

Ik kies voor de LinkedIn optie en klik op de knop Solliciteren:

Kijk aan, er is toch nog een restant Vitae aanwezig! Testen is een schone zaak, maar blijkbaar nog altijd erg moeilijk.

Na goedkeuring kom ik terug bij Experis en zie het onderstaande scherm:

Toch wel een beetje een bummer. Heb ik mijn voor- en achternaam ingevuld en word ik niet persoonlijk aangesproken… Verder is de Sollicitatie verzonden, maar hopelijk ook ontvangen! Misschien is het beter om daarvan melding te maken?

Ik kan helaas niet terug naar mijn zoekresultaat; wat toch wel erg handig was geweest. Gelukkig laat Experis wel een aantal andere opties zien die relevant voor mij zijn. Behalve dat zoekresultaat dan…

De e-mail
Misschien wel het beste deel van het proces is de automatische e-mail die ik ter bevestiging ontvang:

Helaas is het onderwerp van de e-mail bepaald mager, maar de rest van de e-mail mag er zijn. Hier word ik niet alleen persoonlijk aangesproken, er wordt ook persoonlijk afgesloten door een mens van vlees en bloed. Hetzelfde mens dat ook onder de vacature stond.

Suggestie: plak de inhoud van deze e-mail in de bedankpagina na de sollicitatie. Is dat scherm al meteen een stuk beter.

Conclusie
Het omkatten van Vitae naar Experis is helaas niet gepaard gegaan met een grondige verbetering van het primaire proces voor de werkzoeker. Een gemiste kans, maar wat niet is kan altijd nog komen. Voor het bedrijf dat de Human Age aankondigt kan dit maar beter vandaag dan morgen gebeuren. Tjop, tjop!

Het positieve nieuws is dat het aantal slechte sites (Very poor en Poor) steeds kleiner lijkt te worden. Was dit in de periode 1999 – 2001 nog ruim meer dan de helft van alle door Forrester onderzochte websites, nu is dat nog ‘slechts’ 34%. Wat overigens wel betekent dat je in 1 op de 3 bezochte websites een slechte tot bijzonder slechte user experience mag verwachten…

Maar het goede nieuws is dus dat in 66% van de gevallen een redelijke (48%), goede (17%) tot zeer goede  (1%) user experience kan worden verwacht. Waarbij de grote vraag natuurlijk is: vallen de online recruitment sites ook uiteen in deze percentages? Of is de situatie hier slechter danwel beter dan het onderzoek van Forrester aangeeft?

Hoe het ook zij, Forrester geeft aan slechts 1% van alle onderzochte website het stempel Pass. En dat is wel weer bijzonder weinig… Want daarmee wordt in mijn optiek onvoldoende recht gedaan aan het (weliswaar) relatief kleine aantal websites die hun zaakjes wel op orde hebben. Of zou het soms te maken hebben met het type bedrijven (grote(re) corporates) waarvan Forrester de websites test? Het zou me niets verbazen…

Maar ook op allerlei andere plekken heeft de site volstrekt onleesbare tekenreeksen. Heel bijzonder…

Vandaag struikelde ik bij toeval over een Belgische site waar ik de naam maar niet van zal noemen. Het gaat overigens om een werving- en selectiebureau. Maar als je naar het sollicitatieproces kijkt, zou je dat niet zeggen. Tenzij Belgische werkzoekers totaal andere mensen zijn dan Nederlandse werkzoekers.

Onder de vacatures op de site van deze intermediair tref je het volgende aan:

Whoehaha! Online solliciteren kost in de korte variant 15 minuten en in de uitgebreide variant maar liefst 30 minuten. Dit moet ik zien!

Als ik op de knop Starten klik, krijg ik het volgende te zien:

Jawel, Ik ben nieuw (?) dus klik ik op de knop Ik ben nieuw > hier aanmelden. Waarna ik een veel te groot aantal gegevens moet invullen om me te registreren:

Natuurlijk wens ik helemaal geen member te worden, maar de enige manier om te solliciteren bij deze site is door me te registreren. en daarvoor moet ik dus al allerlei persoonlijke informatie invullen die natuurlijk ook in mijn CV staat, maar daar heeft deze Belgische intermediair duidelijk maling aan. Waarom zelf een inspanning leveren als je ook de werkzoeker zich uit de naad kan laten werken?

Afijn, nadat ik overbodig veel velden heb ingevuld en vervolgens op de knop Registreer geklikt, krijg ik dit te zien:

Jawel, kort solliciteren omvat acht stappen! Het staat er echt. Nou heb ik ooit eens gehoord dat voor iedere extra pagina van een online invulformulier het dropoff percentage 30% bedraagt. Ik heb geen idee of dit klopt en of een dergelijk percentage ook van toepassing is voor een online sollicitatieformulier. Maar als het percentage zou kloppen datn hou je met 8 pagina’s slechts 8% van de mensen over die het sollicitatieproces zijn begonnen. Dat zou een ferme verspilling van potentieel interessante kandidaten betekenen…

En wat te denken van de volgende opmerking:

UW CV IS UW VISITE KAARTJE ! NEEM DUS EVEN DE TIJD !

Waar heeft deze intermediair de laatste jaren doorgebracht? Is zij onbekend met het feit dat de nodige werkzoekers tegenwoordig een LinkedIn profiel hebben wat uitstekend als CV dienst kan doen? En dat ook zonder een LinkedIn profiel vrijwel iedere werkzoeker een digitaal CV heeft waar bijzonder veel van de gevraagde informatie beschikbaar is en waar de werkzoeker ongetwijfeld al even de tijd voor heeft genomen?

Zijn Belgenmoppen dan toch waar en zijn Belgen (of althans Belgische intermediairs, of misschien slechts alleen deze Belgische intermediair) volstrekt hersenloos?

De uitgebreide sollicitatie-ervaring is overigens nog veel leuker:

Jawel, 12 stappen. Hoe verzin je het? Volgens hetzelfde dropoff percentage zou het aantal respondenten die het tot en met pagina 12 schoppen zijn gedaald tot 2%…

Het feit dat deze intermediair bestaat doet vermoeden dat er daadwerkelijk werkzoekers zijn die bovenstaande martelgang doorlopen. Waarbij ik me afvraag hoeveel (met name goede) kandidaten spontaan afhaken bij het zien van de vermijdbare inspanning die geleverd moet worden om op een vacature bij deze intermediair te reageren. Uiteindelijk zullen alleen sollicitanten met frontale lobotomie het sollicitatieproces afronden. Simpelweg omdat ze geen eigen wil hebben. Want ieder normaal mens begint hier niet aan.

Ik heb wel hartelijk moeten lachen om deze gruwelijke uitwas in online recruitmentland. Ik hoop oprecht dat het om een zeer zeldzame uitzondering gaat. En dat de partij zichzelf herkent naar aanleiding van de screenshots en als de wiedeweerga een fatsoenlijke sollicitatie-ervaring aan haar bezoekers gaat bieden.

Het cookiemonster heeft me pakken gehad. Ik heb Monsterboard ten onrechte een pluim in de reet gestoken door de site te feliciteren met het verwijderen van de irritante gele balk aan de bovenzijde van iedere pagina die voor 99,9% van de bezoekers volstrekt irrelevant is. Mijn excuses. Monsterboard probeert werkzoekers toch maximaal te pesten.

Maar met de ongekende promotie van BeKnown is er nog iets anders aan de hand; de argeloze bezoeker die denkt naar Monsterboard te gaan, krijgt namelijk niet alleen die gekke, gele balk te zien, maar ook nog eens een homepage waardoor het lijkt dat hij/zij op een andere site (BeKnown) terecht is gekomen:

Heel, heel vreemd. In haar hijgerige jacht naar zoveel mogelijk aanmeldingen op BeKnown lijkt Monster zichzelf al te hebben afgeschreven. Is dit een aangekondigde dood van de vacaturesite ten faveure van een ‘professioneel netwerk’? Tegelijkertijd is dit een tweede keer bezoekertje pesten, want de argeloze bezoeker denkt dus op de verkeerde site terecht te zijn gekomen. Heel slim…

Het is bijna niet te geloven, maar het lijkt er op dat Monsterboard heeft geluisterd! Getuige deze homepage:

Nee, het gaat niet om dat enorme pimpen van BeKnown. Dat gebeurt overigens op de hele site en als dit over de hele wereld gebeurt dan is het aantal dagelijkse aanmeldingen werkelijk dramatisch slecht te noemen voor dit ‘professional network’ op Facebook. Maar dit volledig terzijde.

Nee, het gaat me om het ontbreken van die krankzinnige werkgeversbalk aan de bovenzijde van het scherm. Waarmee 99,9% van de Monsterboard bezoekers werden gepest. Monsterboard heeft blijkbaar besloten haar belangrijkste doelgroep niet langer nodeloos te irriteren met die balk. Hoe is het mogelijk? Eindelijk een actie waarmee de site toont enige compassie met de werkzoeker te hebben.

Applaus!

Iedere week als ik mijn rondje grote vacaturesites doe om het aantal vacatures te bepalen voor de serie De grote vier: aantallen vacatures kom ik natuurlijk ook op de site van Monsterboard terecht. En iedere week verbaas ik me weer over die stompzinnige balk aan de bovenzijde van het scherm waarmee Monsterboard het overgrote merendeel van haar bezoekers (de werkzoeker) schoffeert. En waarom? Omdat misschien die ene verdwaalde werkgever anders de navigatie-optie Werkgevers niet zou zien? Terwijl tegelijkertijd mogelijk relevante content (zeker op de zoekpagina) voor werkzoekers below the fold wordt gedrukt? Zijn werkzoekers echt zo onbelangrijk voor Monsterboard?

Meer gebruik
Het omslagpunt van regelmatig gebruik naar meer gebruik lag voor mij in 2008, toen ik van Ambroos Wiegers (destijds GeenStijl) een ‘recommendation’ ontving. Op dat moment werd me duidelijk dat mensen mijn LinkedIn profiel anders konden gaan beoordelen dan de Rolodex. En vanaf dat moment ben ik nog meer en nog bewuster met LinkedIn omgegaan. Dat uitte zich bijvoorbeeld in…

- het bewuster toevoegen van mensen (als in: meer mensen, maar ook alleen mensen die ik echt ken en daarnaast mensen ‘unfrienden’ die ik niet kende)
- het feit dat ik zelf mensen die ik bijzonder vind, ben gaan ‘recommenden’
- het moment waarop ik voor de eerste keer met het schaamrood op mijn kaken om een recommendation vroeg! (ja ja, been there done that)

Stoorzender
Maar nu ik iedere dag minimaal één keer per dag inlog op LinkedIn, stoor ik me wel een beetje aan het feit dat mijn profiel maar voor 90% compleet is. Dat hebben de ontwikkelaars goed bedacht, want iedere keer dat ik zie dat ik slechts 10% van een compleet profiel verwijderd ben, is dat toch een soort van stoorzender. Vergelijk het met een gemorste druppel koffie op je witte overhemd terwijl je weet dat je geen afspraken buiten de deur meer hebt. Het is niet erg, maar je bent je om de één of andere reden continu bewust van het feit dat dat vlekje daar heel erg bruin zit te wezen op dat witte overhemd.

Nu is dat druppeltje iets waar je niet zo veel aan kunt doen als je van huis bent, maar die missende 10% op je LinkedIn profiel natuurlijk wél.

Tip
LinkedIn heeft mij zelfs geruime tijd geplaagd met een tip om die missende 10% te verzamelen. Wat ik moest doen? Een tweede baan toevoegen aan mijn profiel. Maar helaas voor de LinkedIn techniek, ben ik vanaf mijn studententijd al 11 jaar bezig aan mijn eerste baan, dus dat gaat niet lukken.

Niet zo lang geleden viel mijn oog op twee andere tips. LinkedIn vertelt mij dat ik met het invullen van mijn ‘summary’ en mijn ‘specialties’ voor beide 5% kan vergaren zodat de storende incompleetheid voorgoed tot het verleden behoort.

Summary
Na wat snel speurwerk te hebben verricht op enkele profielpagina’s van connecties vind ik dat ook ik om de laatste ontbrekende procenten moet gaan strijden en me moet overgeven aan nuchtere zelfbevlekking. Vrolijk ratelend op mijn toetsenbord tik ik een eerste stuk ‘summary’ bij elkaar. Maar ik kan nog steeds slecht wennen aan het gevoel dat het schrijven van ‘positieve dingen’ over mijzelf oproept. Zo slecht zelfs, dat ik een collega heb gevraagd wat te schrijven op basis van mijn concept.

Een concept tekst die vanaf het begin voorzien is van een persoonlijke noot, want de mooiste LinkedIn profielen vind ik de profielen waarop ik de mensen en personen achter de functie, organisatie en banen kan bekijken.

En nu komt het, ook die door mijn collega geschreven concepttekst vind ik niet goed, of misschien toch wel, maar ik twijfel of… Voor wie schrijf ik de summary ook alweer? Oh ja, voor mensen die mijn profiel bezoeken. Dus, vroeg ik mijzelf af,  waarom vraag ik het dan niet gewoon niet aan hen? Zo gezegd, zo gedaan. Ik heb de concept tekst geplaatst in een openbare Google Doc.

Zodat je dit door kunt lezen, het aan kunt passen of een reactie op dit blog kunt achter laten als je een tip voor me hebt.

Zou het dan toch meer worden dan een geavancheerde Rolodex?

Ik vind het zeer bijzonder om te zien dat Manpower als bij toverslag haar oorspronkelijke en volstrekt overbodige homepage heeft verwijderd; kort nadat op RecruimentMatters aandacht is besteed aan deze bizarre uitwas. Werkzoekers zullen collectief juichen om deze verstandige actie van Manpower. Deze gekke pagina is nu dus (voorgoed) verleden tijd: