‘Beste wensen voor 2012′

‘Ik wens je veel geluk en wijsheid toe’

‘Nog voornemens? Oh, stoppen met roken en meer gaan sporten? Nou ik ook hoor, vooral gezonder gaan eten!’

Dit gaat zo door tot de eerste 1 1/2 week van januari en dan begint het grote twijfelen:

‘Ik weet niet of het nog mag, maareh….ook voor jou nog het beste hè!’Het mooie van deze scene is dat ik het gevoel heb dat mensen niet eens echt menen wat ze zeggen en eigenlijk gewoon meedoen met de kudde. Ga eens te raden bij jezelf: meen ik het oprecht? Ben ik echt geïnteresseerd in wat de ander dit jaar anders of beter gaat doen? Of weten we bij voorbaat al dat het mooie beloftes zijn maar eigenlijk weinig aanzet tot actie (dit jaar ga ik meer sporten: meer dan wat? En hoeveel dan? En hoe ga je jezelf motiveren? Wie gaat je helpen? Hoe ga je jezelf belonen?). Voor mij is dat andersom: ik wens gewoon iedereen altijd het beste toe. En vooral het beste om het meeste uit zichzelf te halen. Een nieuwe baan kan daar bij helpen als men weet wat hij/zij concreet in deze nieuwe baan wil vinden. Wat is de omgeving waar iemand gelukkig van wordt? Welke managementstijl hoort daarbij? Is iemand graag een simpele 6 of wil iemand excelleren tot een 9? Dit soort concrete vragen zijn nodig om niet te kiezen voor een baan maar te kiezen voor het verwezenlijken van je ambitie. Alleen dan kun je commitment afgeven naar je werkgever en je belofte formuleren.

Even terugkomen op al die voornemens en wensen aan het begin van het jaar. Op nummer 1 staat: gezonder eten! Grappig is daarbij dat het altijd over ‘het lijf’ gaat, het fysieke lichaam dat we gezonder willen maken. Maar hoe zit dat met de mind? Waarom heeft niemand het voornemen om een mind diet te volgen? Precies: omdat dat nieuw is, weinig gangbaar en vooral omdat we niet weten hoe! Hoe ziet zo’n mind diet eruit en wat levert het op?

Mind diet:

- begin elke dag met zingen onder de douche

- lach twee keer per dag meer naar een onbekende

- geef minimaal 1 complimentje per dag aan een dierbare

- beloon jezelf met een 1/2 uurtje niksen als je in staat bent geweest om je negatieve gedachtes om te zetten naar positiviteit

- bel minimaal drie zakelijke relaties per dag om hen oprecht te vragen hoe het gaat

Resultaat:

- meer business

- meer dierbare die van je houden

- meer plezier in het leven

- een gezonder lijf ( bewustwording maakt gezond)

- meer resultaat met sporten (positiviteit zorgt voor kracht)

Investering:

- 0!

Dus voor iedereen die dit leest: ik ga op mind diet dit jaar en ik ben vandaag begonnen. Jullie?

We are happy to inform you that the VisualCV.com website and technology are being acquired by Talent Technology, a leading solutions provider in the recruiting technology market. Talent Technology will continue to operate the VisualCV.com website, it will not be shut down as previously announced.

Voor de thousands of professionals die volgens VisualCV gebruik maakten van de site is dit mogelijk een positief bericht; en misschien kan Heidrick & Struggles hiermee iets van haar initiele investering goedmaken. Maar verder is dit niets anders dan een uitstel van executie. Tenslotte heeft VisualCV blijkbaar geen dienst die voor werkzoekers een toegevoegde waarde biedt boven wat er al in de markt aanwezig is. Hoor is daar LinkedIn fluisteren?

Natuurlijk gaan dit soort fire sales vergezeld van de onvermijdelijk ronkende onzin:

Talent Technology is committed to leveraging VisualCV’s approach and vision to improving the candidate experience through innovative technology and improved user experience. The service will continue to operate as a standalone offering, allowing current VisualCV users to continue to leverage their dynamic and secure online resumes for free. Users can also look forward to new innovations to help them create even more engaging online resumes faster and easier in the future.

Ik krijg altijd tranen in mijn ogen van dit soort volstrekt misplaatste, bombastische en extreem zelfbevlekkende teksten. Wat kunnen marketeers of PR rakkers toch een onzin schrijven. Wat zei VisualCV’s CEO Jeff Hunter ook al weer bij de start van de site?:

We see VisualCV.com right at the heart of recruiting’s evolution

Nu is er in het online recruitment domein sinds de opriching van VisualCV het nodige gebeurt. Maar VisualCV is op geen enkel moment het hart van welke verandering dan ook geweest. Hooguit de nijnagel. Die dus eigenlijk gewoon permanent verwijderd had moeten worden. Maar Talent Technology wenst het onvermijdelijke nog enige tijd uit te stellen. Met bovenstaande, tenenkrommende liefdesverklaring.

Eens kijken wat het rampjaar 2012 voor dit soort liefdesverklaringen gaat betekenen…

Overigens lijkt Talent Technology geen mensen van VisualCV te hebben overgenomen:

4) What is being acquired from VisualCV?
Talent Technology will only be acquiring the technology, any existing user base, the VisualCV brand and web site and social media properties.

Talent Technology heeft dus een doos met speeltjes gekocht voor een ongetwijfeld zeer laag bedrag. Maar zonder enige kennis of ervaring in het bedienen van die speeltjes. Of een idee hoe die speeltjes te verbeteren. En dat maakt de kans op een volledig en spoedig falen van VisualCV nog veel groter. Er is dus nog hoop…

1. Help, er is weer een jaar voor bij

2. Shit, wat moet ik aan relatiegeschenken doen?

3. Gezelligheid en warmte met familie!

Het eerste punt los is vaak op met een moment bezinning. Een dag voor mezelf om eens kritisch in de spiegel te kijken. Hoe was het afgelopen jaar? Noem eens vier dingen die goed gingen? En drie punten die beter kunnen? Wat ga ik daar nu aan doen? Hoe ga ik mijzelf eraan houden? En welke beloning staat er tegenover een effort?

Het tweede punt vind ik het lastigste. Hier en daar pols ik eens op facebook of twitter wat ‘men’ vindt van een relatiegeschenk en welk relatiegeschenk er nu echt bij klanten of kandidaten blijft hangen. De meningen zijn verdeeld. De 1 vindt het volkomen onzin en vooral hielen likkerij, de ander een mooi gebaar voor een beetje extra aandacht. Een laatste is gewoon gek op een goede fles wijn en hoopt dit jaar weer op twee rode en een witte Chardonnay. Hmmm, schiet niet echt op. Natuurlijk had ik dit kunnen weten want dit blijft natuurlijk subjectief.  Maar hoe ga ik dan ontdekken wat ik dit jaar zal doen en hoe ik in ieder geval de grootste gemene deler weet te bereiken? Een ander idee is om het eens vanuit mijn eigen perspectief te zien: welk kerst geschenk is mij nu werkelijk bijgebleven de afgelopen 10 jaar? Even denken, en nog eens denken……ooit kreeg ik een persoonlijk geselecteerd italiaans pakketje wat ik heerlijk vond. Maar van wie had ik dat ook al weer gekregen? Geen idee. Het geschenk is mij dus bijgebleven maar de gever niet.  De kunst is dus blijkbaar om aan te sluiten op de wensen van de ontvanger (het lijkt wel sales ) en deze symbolisch te koppelen aan jou als persoon of je dienstverlening. En dan nog het liefste duurzaam zodat je aan het einde van het nieuwe jaar zekerheid hebt dat je een haakje in het hoofd van de ander hebt gecreeerd. Maar ja, een muispad, pennenset of notitieboekje ga ik dus echt niet geven! Zo vreselijk afgezaagd!

Je zou natuurlijk wel nog een onderscheid kunnen maken tussen je ‘echte goede relaties’ en je klant- leverancier relaties. De eerste krijgen een persoonlijk gekozen geschenk als dank voor de oprechte en succesvolle samenwerking en de tweede een standaard maar wel met zorg uitgekozen geschenk (flesje genieten met bijzonder etiket) als dank voor het betalen van je rekeningen.

Dit laatste lijkt me een goed idee. Je blijft bij de eerste groep echte hangen – je kernnetwerk- en bij de tweede zorg je voor een korstondig top of mind waar je in het nieuwe jaar naar kan refereren. Er zullen natuurlijk altijd verschillende meningen blijven over de vorm en inhoud van je geschenk maar als het oprecht uit je hart komt is de intentie in ieder geval goed! Werk aan de winkel dus om een persoonlijk idee uit te werken en een algemeen gerespecteerde lekkernij voor hen, die je ook bestaansrecht geven.

Maar natuurlijk ben ik toch nog even benieuwd naar de meningen van mijn lezers. Wie?

En gelukkig, heel gelukkig is er ook nog punt 3: gezelligheid met vrienden en familie!

Happy Christmas time everybody!

Sinds vandaag hebben we een nieuwe interface. We hebben een aantal nieuwe functies toegevoegd, de manier waarop je je CV kunt opmaken makkelijker gemaakt en daarnaast de algehele ‘flow’ verbeterd. Wij denken dat het een duidelijke verbetering is, maar probeer het vooral zelf uit op onze site. Mocht je nog wat missen, laat het ons dan weten !

Nou, dat laat ik me geen twee keer zeggen!

De homepage
En verdomd, de site ziet er inderdaad weer (iets) anders uit:

En dit keer is er vooral meer ruimte gemaakt voor de diensten van Lifebrander. Betaalde diensten natuurlijk, want er moet wel een kacheltje branden. Zeker als je in twee jaar tijd een site drie keer van schilletje veranderd. Dat is niet gratis.

Helaas is er buiten dat schilletje helemaal niets veranderd aan het proces om een profiel/cv aan te maken binnen Lifebrander. Het converteren van mijn LinkedIn profiel is nog altijd even omslachtig en geeft hetzelfde lachwekkende resultaat:

Met andere woorden, Lifebrander is nog steeds een volstrekt zinloze service. Die manier waarop je je CV kunt opmaken is niet makkelijker gemaakt. Verder is de algehele ‘flow’ niet verbeterd. Er is niets gedaan aan wat het probleem van Lifebrander is: onduidelijke waarde ten opzichte van hoge kosten (de inspanning om tot een cv/profiel binnen Lifebrander te komen). En dat is erg onhandig voor een personal branding site.

Conclusie
Ook de derde ‘verbetering’ van Lifebrander is volledig mislukt. Drie keer is dus niet altijd scheepsrecht. Waarom blijven sommige mensen toch volharden in het trekken aan een morsdood paard?

We see VisualCV.com right at the heart of recruiting’s evolution

Natuurlijk, de bekende recruitment revolutie. Gaaap. Maar wat bood VisualCV dan dat er zo’n recruitment revolutie door zou worden ontketend? Ehhh…

The VisualCV reinvents the resume. It’s a better resume, online.

Serieus, dat was alles. In een tijd dat LinkedIn natuurlijk ook al de big honcho was. Geen wonder dat deze ‘service’ het niet heeft gered. Ondanks $5 miljoen aan Series A funding, van onder meer Heidrick & Struggles. Weggegooid geld.  Maar dat was tijdens de start, medio 2008, eigenlijk al direct duidelijk. Dat geld had dus zinvoller besteed kunnen worden. Te laat…

In een e-mail aan haar ‘leden’ meldt de site het volgende:

Since our launch almost four years ago we’ve been gratified by the response to VisualCV, and how it has enabled thousands of professionals to better represent themselves online. Even more importantly we have been delighted to see VisualCV help people secure significant new career positions. However, we have been unable to turn the site into a viable, self-supporting business and therefore we reluctantly made this decision.

Briljant, dat Amerikaanse proza. Wat zijn eigenlijk significant new career positions? Iemand? De werkelijkheid is natuurlijk dat de volstrekt overbodige service niet is aangeslagen (thousands of professionals staat gelijk aan helemaal niets in een land met de omvang van de VS) en dat het freemium model daardoor onvoldoende omzet genereerde. Geen recruitment revolutie dus. Maar dat is nauwelijks een verrassing te noemen.

Helaas is VisualCV een van de vele personal branding tools die dacht op het succes van LinkedIn mee te deinen en zo een graantje mee te pikken. VisualCV was een van de eersten in haar soort en heeft vele volgers gekregen. Hopelijk kiezen die volgers ervoor om net als VisualCV ook de stekker eruit te trekken. Dat zou het speelveld weer een stuk overzichtelijker maken. En voorkomen dat werkzoekers in dit soort onzin trappen.

Opgeruimd staat netjes!

Iedereen kan bedenken dat de uitkomsten waardevol zijn en dat het organisatie en medewerker dichterbij elkaar brengt. Wel vraag ik mij af of zo’n assessment uiteindelijk leidend gaat worden voor de keuze van een kandidaat. Voorbeeld: Julia, een kandidate van mij, geeft mij te kennen dat ze dolgraag de sales in wil. Ze heeft nu alleen nog maar office management gedaan en hier en daar wat mee gedraaid in projecten. Dit geeft haar geen voldoening meer en ze denkt dat een functie als account manager dit wel zal doen. Ik vraag goed door waarom ze dit vindt en stel haar de vraag: ‘ waar in het verkoopvak denk je je voldoening te gaan halen’?  Julia geeft aan dat ze vooral de vrijheid in de functie, het maken van account plannen en het geven van presentaties zo geweldig vindt. En dan misschien nog wel het belangrijkste: ‘het verkoopvak zal me rijk maken’ zegt ze. Rijk maken? vraag ik haar verbaast. Jazeker, ik ben ervan overtuigd dat het verkoopvak het enige vak is dat mij rijk zal maken. En dat wil ik graag.  Geld is immers hard nodig om gelukkig te worden in het leven. Iedereen die zegt dat dat niet zo is is niet rijk en wil het gewoon niet toegeven. Interessant dacht ik, daar zit vast meer achter.

Samen met Julia gingen we opzoek naar een account management functie. Je zult begrijpen dat de motivatie van Julia voor veel werkgevers vragen opriep. Ok, dus als ze deze functie puur en alleen wil voor het geld, hoe is ze dan in teamverband? En hoe lang kunnen we haar behouden? Ze vraagt natuurlijk veel aandacht om het vak te leren. Al met al leidde dit niet tot succesvolle interviews voor Julia. Het risico was te groot. Een assessment had in deze situatie ook weinig uitgehaald, haar vaardigheden voor sales zouden wellicht wel haar doorzettingsvermogen en drive laten zien maar anderzijds ook haar lage sensitiviteit voor politieke spelletjes en de rust om de klant echt aan haar te binden. Dat was namelijk iets waar ze niet echt warm van werd.

Hoe nu verder?

Twee weken terug ben ik in aanraking gekomen met QuantumResponse. Een instrument dat op basis van jaren lange innovatie uitgegroeid is tot een instrument dat gebruik maakt van de unieke QuantumResponse technologie om een gedetailleerd beeld te krijgen van de innerlijke programmeringen in het lichaam. Een quantumfysische technologie die data uit het menselijke bio-informatie veld registreert en verwerkt tot een blauwdruk van je lichaam, geest en ziel. Een methodiek die de inprentingen in je lijf blootleggen en je belemmeringen en overtuigingen in kaart brengen. En dit alles door het maken van een scan en de begeleiding van een ScanCoach, zonder zware ondervragingen of zweverige taferelen. Een tastbaar instrument met jarenlange onderzoeken die vooraf gingen.

Om dit instrument in te kunnen zetten in mijn werk, en nog belangrijker, organisaties te kunnen adviseren wilde ik het eerst zelf ondergaan. Ik moest ook gelijk aan Julia denken, wat zou er bij haar uitkomen? Waar kwamen die overtuigingen over het sales vak en geld vandaan en hoe zou het haar kunnen helpen als ze van deze overtuigingen af zou komen?

Een week later ben ik afgereisd naar Duinlust in Overveen, een prachtige lokatie in de bossen. Na een korte kennismaking met de gecertificeerde ScanCoaches zijn we aan de slag gegaan. Met een koptelefoon op mijn hoofd en een laser op mijn voorhoofd begon de scanner de zoektocht naar de energiewaarden van al mijn relevante lichaamsdelen. Na het scannen begint de SacnCoach met de analyse, interpretatie en de coaching.

Een paar uur later stond ik weer buiten met een enorm rijk gevoel. Dus daar kwam die prestatiedrang vandaan! De scan was in staat geweest om de inprenting van mijn eerste levensjaar in kaart te brengen en heeft een blauwdruk geschetst van mijn actieve en inactieve resources. Zo bleek ik wel alle resources te bezitten maar staat een groot deel hiervan in de ‘ standby’  modus. Hoe zonde is dat! En daar kwam nog eens bij dat ik een lek aan energie had waardoor ik vaker moe ben dan verreweg nodig.

Voor mij was dit echt een openbaring waarvan ik zeker weet dat een assessment, hoe goed dan ook, dit niet bloot had weten te leggen. Dit instrument zou weleens de start kunnen zijn naar een nieuwe wereld waarin we als mens veel vrijer en gelukkiger gaan leven. Het stelt je in staat om inprentingen te minimaliseren en al je aanwezige resources aan te spreken.

Zoals iedereen weet zijn de meeste lichamelijke  ziektes psychisch. Zeker een burn out, angst aanvallen of een verkeerd zelfbeeld zijn niet op te lossen door pilletjes. Een dergelijke scan biedt mijn inziens dan ook echt oplossingen voor organisaties die oprecht het beste uit hun mensen willen halen!

Julia is dan ook voor mij de eerste die ik zou adviseren om hier eens naar te gaan kijken. Dan pas ontdekt ze echt waar haar overtuigingen vandaan komen.

Vandaag kreeg ik plotseling een e-mailtje van Lifebrander, waarmee het bedrijf in ieder geval aangaf nog niet dood en begraven te zijn. Wat gezien de kwaliteit van hun online dienstverlening een godswonder is. Waarvan me vooral is bijgebleven dat ik mijn LinkedIn profiel niet kon uploaden. Maar bij vluchtige controle bleek dit nu wel mogelijk te zijn. Tijd voor een korte check.

De homepage
Jawel, het bewijs staat op de homepage:

Overigens is de informatie in de rechterbenedenhoek op zijn zachtst gezegd bijzonder te noemen; in ‘slechts’ 8 stappen kan ik mijn cv via Lifebrander promoten. Ik word er spontaan neerslachtig van…

Maar ik laat me niet uit het veld slaan en klik op de knop Aanmelden:

Dit is zo droevig dat ik er spontaan van moest gaan huilen. In de tekst moet ik lezen dat ik bovenaan op de knop Importeren moet klikken. Welke interaction designer heeft Lifebrander hiervoor in de arm genomen? Laat ik er maar vanuit gaan dat de Lifebranders dit pareltje helemaal zelf hebben bedacht.

Klik ik echter op de optie Importeren dan kom ik hier terecht:

Na op het LinkedIn logo te hebben geklikt en vervolgens mijn toestemming hebben gegeven dat Lifebrander gedurende 1 dag toegang heeft tot mijn profiel zie ik dit:

En dat ziet er wel goed uit. Van ieder onderdeel kan ik aangeven of ik dit al dan niet wil importeren. Het enige nadeel is dat de importeer knop helemaal onderaan zit. Terwijl 99% van de gebruikers ongetwijfeld alles willen importeren en dus een knop bovenaan in dit scherm geen overbodige luxe zou zijn geweest.

Maar het wordt nog vreemder, want als ik toestemming geef om mijn gegevens te laten importeren, zie ik vervolgens dit volstrekt overbodige tussenscherm:

Waarom moet ik nog op de link klikken. Dat kan Lifebrander toch ook wel voor me regelen?

Maar goed, als ik eenmaal op die link heb geklikt komt ik vreemd genoeg in het scherm terug waar ik was begonnen:

Waarom? Omdat ik nog meer zou willen importeren? De kans daarop is beperkt, maar de kans dat ik iets mijn profiel wil doen is zeer hoog. Dus waarom niet per direct op de optie Bewerken uitkomen?

De site geeft geen uitleg, dus ik probeer maar eens de navigatie-optie Bewerken uit:

Dat is bizar; mijn contactgegevens worden niet getoond, wel het feit dat er een LinkedIn import heeft plaatsgevonden. En pas als ik daarop klik krijg ik de geimporteerde gegevens te zien:

Hmm…. ik kan allemaal extra informatie invullen, inclusief (en dat is ronduit idioot) mijn LinkedIn url…

Maar het wordt pas echt buitensporig lachwekkend als ik op de navigatie-optie Opmaken klik:

Ja, dit is exact wat ik wilde zien… Wie verzint zoiets?

O ja, er zijn ook nog de prachtige opties Versturen en Promoten.

Dit is de optie Versturen:

Ik schat in dat het versturen van een LinkedIn URL via mijn eigen e-mail client een stuk sneller gaat dan het verzenden via Lifebrander.

En dan is er nog de navigatie-optie Promoten:

Ja…. Heel erg praktisch allemaal…

Dit is wat Lifebrander over zichzelf zegt:

Lifebrander is opgericht door Dennis Rijkers en Léon Keemer. Dennis en Léon hebben dit concept opgezet vanuit eigen behoefte als zzp’ers om zichzelf op een professionele en flexibele wijze online te presenteren.

Die Dennis en Léon toch…

Conclusie
Lifebrander is een kleine 2 jaar na haar start nog altijd volstrekt waardeloos, ook met een LinkedIn koppeling. Ongetwijfeld zijn er (ZZP) digibeten die denken dat er enige waarde in Lifebrander zit, maar dat is alleen maar heel erg triest.

Overigens sprak de e-mail nog over het volgende:

We zijn flink aan de weg aan het timmeren op de site en komen in september met een update en vernieuwing.

Ik kan bijna niet wachten…

Vermoedelijk zit het in de mensheid. Het humeur van de klant, de prioriteiten die hij heeft, de onbewuste irritatie die een kandidaat op kan wekken of gewoonweg ‘ slecht weer’  kunnen een grote impact hebben op het gesprek. Het is een illusie om al deze aspecten te tackelen. Wat wel kan is een zo maximaal mogelijke prestatie neerzetten waarbij de kandidaat in zijn kracht blijft, ook als de klant gehaast, geïrriteerd of kortaf is.

Wat kun je als recruitment consultant nog meer doen om je kandidaat te helpen?

Priming is een begrip dat ik terugvond in het boek ‘ het slimme onbewuste’. Een boek waarin de kracht van het onderbewuste naar voren komt. Letterlijk: ‘ priming is het activeren van kennis zonder dat de ontvanger het realiseert’. Door woorden, gedrag of stereotypen wordt het gedrag van anderen beïnvloed. De vraag is nu hoe je dit zo in kan zetten dat de kandidaat een topperformance neerzet en de klant onbewust beïnvloed wordt om dit ook zo te ervaren.

Voorbeeld: veel kandidaten die het uiteindelijk niet worden krijgen als terugkoppeling dat ze erg langdradig waren.’ Henk kwam niet to the point, hij draaide er steeds omheen’. Dit kan natuurlijk meerdere redenen hebben en is zeker door middel van een betere mindset of priming te verbeteren. Dit gaat als volgt:

Een kandidaat  (voor het gemak een ‘hij’ gekozen) weet dat hij zich negatief kan uitlaten over zijn vorige werkgever en nogal een langdradige manier van communiceren heeft. Om deze beide aspecten aan te pakken bereid hij zich als volgt voor: voordat hij het gesprek in gaat leest hij een lijst door met alleen maar positieve woorden: positief, succesvol, plezierig, respectvol, samenwerken, daadkrachtig, loyaal etc. Op deze wijze beïnvloedt hij in eerste instantie zijn eigen onderbewuste. Daarnaast kiest hij een voorbeeld figuur uit die erg kort en bondig van stof vindt en waar hij een positief gevoel over heeft (politicus, TV presentator, bekendheid). Hier bekijkt hij een fragment van voordat hij op sollicitatie gesprek gaat.

Tijdens het interview zal de kandidaat zijn gedrag onbewust verscherpen, meer positieve woorden gebruiken en kort en bondig van stof zijn. Tegelijkertijd beïnvloedt de kandidaat de klant die de kandidaat nu als stevig en positief ervaart.

Natuurlijk is het wel de bedoeling dat de kandidaat aan deze aspecten blijft werken want in de praktijk zal de klant pas echt een oordeel vellen over het presteren en acteren van de kandidaat. En daar kan een recruitment coach dan weer meer helpen

Het nemen van beslissingen is een interessant onderwerp. Vooral omdat de wereld waarin we verkeren ons steeds meer blootstelt aan een meervoud van keuzes waardoor het lijkt alsof we ‘ rijker’  zijn. In de kern zorgt het echter voor verwarring waardoor we keuzes gaan rationaliseren.

Maar hoe zouden we dan beslissingen moeten nemen? Wat zegt de wetenschap hierover?

Uit een klein onderzoekje blijkt het volgende: 10 willekeurige voorbijgangers worden gevraagd om uit drie soorten jam de lekkerste te kiezen. Na het proeven van deze jam soorten wordt hen de vraag gesteld: welke jam zou je willen kopen en ga je ook over tot het kopen van deze jam? 7 van de 10 proefpersonen kiest een jam uit en koopt deze ook werkelijk.

Dezelfde proef wordt nu gedaan met een keuze uit 10 soorten jam. Wat blijkt: slechts 2 van de 10 proefpersonen gaat over tot het kopen van een jam soort.

Als we hieruit kunnen concluderen dat onze keuze mogelijkheden ons beperken hoe zit dat dan binnen recruitment?

In hoeverre maakt de klant het  zichzelf dan onnodig moeilijk door het inschakelen van drie of meer partijen voor het vinden van een geschikte kandidaat? Of kunnen we jam smaken niet vergelijken met kandidaten?

In de keuze uit een jam soort maken we vooral gebruik van onze zintuigen. Ziet de jam er lekker en fris uit en smaakt het zoet of zuur. Dit zijn voor ons indicatoren waarop we een keuze maken. Voor het kiezen van een kandidaat is dat natuurlijk anders. We gaan niet onbeschoft aan iemand proeven of ruiken. Of toch wel?

Ook hier beroep ik mij weer op een onderzoek (bron: het slimme onbewuste) waaruit blijkt dat onze ratio, het bewust zoeken naar onderbouwingen om onze keuze te maken, slechts een kleine 10% van onze keuze uitmaakt. Het heeft geen enkele meerwaarden om lang te wikken en te wegen, het bewuste aandeel neemt niet toe.

Maar wat is dan het onbewuste? En hoe kunnen we hier grip op krijgen? Het onbewuste is dat wat wij meenemen in ons rugzakje. Onze belemmerende overtuigingen, goede en slechte keuzes uit het verleden en vooral een groot onverklaarbaar deel waar we amper bij kunnen. Ontdekken wat de klant echt verlangt in de kandidaat zit ‘m dan ook zeker niet in functie eisen, werkverleden of soortgelijks. Dit is slecht een klein deel van de ratio die ons de schijn zekerheid geeft.

Het enige wat we dan ook kunnen doen is ervaren en observeren. Hoe reageert de klant verbaal en non-verbaal op de kandidaat en wat is zijn zintuiglijke waarneming (klinkt goed, ziet er goed uit, smaakt naar meer, voelt goed)?

Ja, de ratio doet heus nog wel mee maar de beste beslissingen worden vanuit het onbewuste gemaakt.

O jeetje, daar is er weer zo’n site die denkt de recruitment wereld op haar grondvesten te laten schudden: Labels.io. Met het volgende statement:

Labels.io is disrupting traditional recruitment methods, based on the idea that finding a person to hire, or a job to work for, should be easy.

Natuurlijk…, en wat gek dat nog nooit iemand anders op zo’n idee is gekomen. Maar wat is precies de ontwrichtende recruitment methode van Labels.io? Nou, ik heb oprecht niets kunnen otndekken. Ondanks de bakken met tekst die Labels.io over mij uitstort om maar uit te leggen hoe uniek ze zijn.

De homepage
Dit is de homepage van Labels.io:

Ziet er fijn blauw uit, met een bizar icoon in het logo. Is dit soms een reissite? Verder is het opvallend om de klassieke fout te zien dat twee gelijke doelgroepen worden bediend; werkgevers en werkzoekers. Waarbij de laatstgenoemde doelgroep in omvang en belang natuurlijk oneindig veel belangrijker is dan die werkgevers. Dus waarom is het kader voor werkzoekers even groot als dat van werkgevers? En waarom staat het kader van werkzoekers dan rechts inplaats van links?

Deze beginnersfout terzijde is de snelzoekfunctie fraai en duidelijk vormgegeven. Hier kan je blijkbaar zoeken. Op basis van skills? Hmmm…

Die zoekfunctie (op basis van skills) ziet er wel leuk uit (aparte skills in het zoekveld die je weer kan wegklikken) maar de kwaliteit van de zoekfunctie is bijzonder slecht:

Door met de drie skills te zoeken worden twee personen gevonden. Maar hoewel de skill blogger bij geen van de twee personen aanwezig si, is de skill blogging wel bij een van de twee aanwezig. Maar daar slaat Labels.io geen acht op, ook al worden beide skills door Labels.io zelf aangeboden. Met andere woorden, er is geen enkele affiniteit tussen vergelijkbare termen (skills) vastgelegd. Behoorlijk ontwrichtend…

Voordat ik deze zoekfunctie kon uitvoeren moest ik natuurlijk eerst mijzelf registreren en (veel teveel) informatie invoeren. Waarbij de eerste stap een komisch en licht ontwrichtende blunder te zien gaf:

Gezien? Inderdaad, in plaats van het label wachtwoord zijn er slechts puntjes te zien. Toch wel aandoenlijk om zo’n beginnersfout eens in een live site te kunnen zien. Niet goed voor de conversie, zoveel is zeker.

Na mijn professional account te hebben aangemaakt moet ik van alles en nog wat invullen. Waarbij de volgorde van invoer zwaar telt:

Geheel naief begon ik met het invullen van allerlei tekst aan de rechterzijde om vervolgens als laatste mijn Twitter URL in proberen te vullen. Maar dat lukt niet, want ik moet op de knop Add drukken (waarom toon je dan in godnsaam een invoerveld, stelletje rukkers?). Maar als ik na het autoriseren van toegang tot mijn Twitter account op de pagina terugkom is alle ingevoerde informatie verdwenen…. Gigantisch ontwrichtend!

En op zich voldoende motivatie om uit te loggen en nooit meer terug te keren. Maar dan kan ik deze blog posting ook weggooien, en dat vind ik zonde. Dus ik ga met gezwollen slapen en onregelmatig kloppend hart door. De tweede keer lukt het wel en voila, mijn Labels.io profiel:

En ik zit ineens met die debiele koffer in de rechterbovenhoek die het getal 42 weergeeft. Dit blijkt mijn Labels Weigth te zijn, een berekening van mijn professional authority… Jawel, in minder dan een seconde heeft Labels.io bepaald wat mijn professional authority is. Als dat niet ontwrichtend is…

Wat in dit verband vooral ontwrichtend is, is de hoeveelheid tekst die Labels.io nodig heeft om deze ronkende onzin ‘uit te leggen’.

Volslagen lariekoek, verpakt in honderden woorden; 631 woorden om precies te zijn. Ja, als je eigenlijk zelf niet weet wat het is en je zeker niet wilt dat anderen begrijpen dat jij niet weet wat het is dan gebruik je veel woorden. Wat uitstekend gelukt is.

De essentie van wat Labels.io is beschrijven ze overigens ook in teveel woorden:

On Labels.io you DON’T apply to jobs, that’s our job (pun intended) So how does it work then?

As soon as an employer posts a job, its requirements (skills, years of experience, etc.) are matched in real time against our database of professional profiles, resulting in a highly accurate short-list of potential candidates. If you’ve properly filled out your profile, your name will be on these short-lists (provided there’s a demand for your skills). This process eliminates the need for you to constantly apply to jobs and the stress that comes with not getting any feedback from employers.

NOTE: Once your profile is matched to a job posting, it is up to the individual employer(s) to contact you regarding an interview, next steps, etc.

Dus…

En wat krijg ik te zien nadat ik mijn profiel heb gecompleteerd:

Een stageplaats… waarbij ik naast allerlei zware skills ook nog eens meer dan 10 jaar werkervaring had aangegeven. Als gevolg van een onbedaarlijke lachbui na het zien van dit resultaat heb ik per ongeluk mijn kaak volledig ontwricht. En na een kort, maar buitengewoon pijnlijk, bezoek aan het ziekenhuis besloten Labels.io te laten voor wat het is: een absolute baggersite.

Ter afsluiting: natuurlijk kan ik me ook bij Labels.io niet uitschrijven; sterker nog ik kan mijn profiel niet onzichtbaar maken of deactiveren… Wanneer leren ‘social’ sites dat bezoekers zich na een inschrijving ook op enig moment weer willen uitschrijven? Zwaar ontwrichtend…

Conclusie
Labels.io zou even heel kort naar TheSocialCV moeten kijken om zich te realiseren dat ze beter direct in een grafje kunnen gaan liggen. En dat het enige ontwrichtende aan de site het bijzonder merkwaardige logo is. Want wie kiest er nou in godsnaam een logo van een koffer met allerlei bestemmingen als je iets met recruitment wil doen. Begin dan een reissite.

Labels.io is niets anders dan al die andere personal branders, al dan niet met een ‘algoritme’ wat mijn autoriteit denkt te kunnen bepalen. Wat een gierende onzin. Gauw vergeten deze site.