Category Archives: Spam
Spam dankzij BeKnown
Als je een CV in de Monster database plaatst loop je het risico om lastig gevallen te worden door allerlei partijen die jouw CV graag in hun database willen hebben. En via BeKnown, Monster’s poging om via een Facebook app het succes van LinkedIn te emuleren, krijg je uitnodigingen om te netwerken met volstrekt onbekende partijen. Zoals in dit geval:
Ik heb via LinkedIn uitsluitend uitnodigingen ontvangen van echte mensen. BeKnown is nog maar 2 maanden oud en weet het nu al te presteren om spam te verspreiden? Ja, een echte LinkedIn killer…
Wilt u dat T-Mobile u tijdig waarschuwt én u stilletjes naait? JA/NEE
Vorige week sloot ik een internetabonnement met dongel bij T-Mobile af. Ik informeerde bij Vodafone of ze mij als hun mobiele klant een aanbieding konden doen voor een dongel – dat kon niet – en liep daarna The PhoneHouse aan de hoofdstedelijke Nieuwendijk binnen. Daar speelt zich dit verhaal af. Een oeroud verhaal van telecomgekonkel.
Ondanks het weer (vochtig), de klandizie (toeristen die hun prepaidtegoedje met een tientje willen verhogen) en de algehele naargeestigheid van Amsterdams mistroostigste shoppingdarm, werd ik er prima geholpen. Ik kreeg er wat abonnementsversies te zien (de meeste met een opslag van een paar cent per MB gebruik boven een van het abonnement afhankelijke downloadlimiet) en koos een T-Mobile-abonnement à 15 maandelijkse euro zonder boetelimiet, maar met een vertraging van de downloadsnelheid als ik veel zou gaan gebruiken.
Toen kwam het geniepigheidje. Om de deal te sluiten gaf ik mijn adresgegevens, mobiel nummer, bankrekeningnummer, pasnummer, rijbewijsgegevens en privé-emailadres. Daarna kreeg ik deze vraag, pardon, vragen:
Wilt u dat wij u waarschuwen als uw contract afloopt en u aanbiedingen van partners sturen?
Achter deze Siamese vraag stonden twee vakjes: eentje met Ja ernaast en eentje met Nee. Ik kon dus kiezen: Ja, ik wil dat T-Mobile mij waarschuwt én mij aanbiedingen van derden stuurt. Of toch: Nee, ik wil dat T-Mobile mij noch waarschuwt, noch spamt. Meer nuance was er niet.
Hele foute actie op Twitter
Dit is in mijn optiek een wel heel foute manier om een ‘netwerk’ te benaderen met een hulpvraag:
Bovenstaande ongewenste hulpvraag was een ‘reactie’ op onderstaande tweet:
Zou de betreffende dame denken dat ze hiermee bonuspunten gaat scoren bij de genoemde ontvangers? Voor mij is ze op de inktzwarte lijst terecht gekomen van onfatsoenlijk gedrag.
Een toppertje in de categorie: hele foute acties op Twitter.
Adzuna: vertical search engine met eng social sausje
Het wordt gezellig druk in ‘social recruitment’ land. Want nu hebben we er een vertical search engine bij die ook nog eens integreert met Facebook en LinkedIn. De naam van al dit moois? Adzuna! Overigens is deze site op dit moment alleen voor Britten interessant.
Adzuna claimt dat het op basis van mijn contacten in LinkedIn en Facebook direct de vacatures kan laten zien die bij de bedrijven van die contacten beschikbaar zijn. Dat is ongetwijfeld interessant voor een recruiter, maar een werkzoeker heeft waarschijnlijk relevanter criteria om de juiste baan te vinden. Maar ook voor werkzoeker zegt Adzuna waarde toe te voegen.
Vacatureboard: overbodige en mogelijk foute rommel
Ja, we hebben er een vacaturesite bij: VacatureBoard. En dit is er weer eentje in de categorie: Enkeltje Deathpool. Want wat zegt deze site over zichzelf:
De vacaturebank VacatureBoard.com is ontstaan om het voor de werkgever en werknemer betaalbaar te houden om te adverteren en te zoeken. De tarieven die in de markt gehanteerd worden door de "grotere" organisaties, rijzen de pan uit. Vacaturebank VacatureBoard.com wil hier een einde aan maken en het voor de werknemer en werkgever mogelijk te maken om snel en eenvoudig elkaar te vinden.
Ik wist niet dat ik als werkzoeker moest betalen om te zoeken naar vacatures, maar dit terzijde. Mogelijk is Vacatureboard niet geheel op de hoogte van de laatste trend richting gratis. Waarbij er ondertussen twee ‘gratis’ vacaturesites zijn die in de top 10 van grootste vacaturesites staan: BanenMatch en Jobselectie. En er eentje aan zit te komen met een nog veel grotere potentie: Jobbird.
En dat laatste over snel en eenvoudig elkaar te vinden moet met een forse korrel zout worden genomen.
CAPTCHA’s op het sollicitatieformulier: Rabobank
Begin juni schreef ik een eerste artikel in een serie over het carcinoom dat CAPTCHA heet. Waarbij ik OTYS in het zonnetje zette als ATS leverancier die niet alleen CAPTCHA’s onder de sollicitatieformulieren van hun onwetende klanten plakt maar ook zelf deze uitwas gebruikt om potentiele medewerkers voor het hoofd te stoten.
Gezien het aantal reacties op dit eerste artikel leeft het fenomeen CAPTCHA en zorgt het voor heftige emoties. De luiheid van de gemiddelde OTYS gebruiker blijkt zo groot dat ze met liefde hun kandidaten een ‘kleine CAPTCHA’ voorschotelen in plaats van zelf de eventuele spam te filteren die op een formulier zonder CAPTCHA eventueel wordt ontvangen. Inderdaad, twee eventualiteiten die op voorhand als zekerheid worden aangenomen…
Maar niet alleen de kleine(re) intermediair is lui; ook een grootbank blijkt dit gebrek te bezitten. Jawel, Rabobank is weliswaar een bank met ideeën, maar daar hoort een idee over wat een fatsoenlijke omgangsvorm met kandidaten behelst duidelijk niet bij…
CAPTCHA’s op het sollicitatieformulier: OTYS
Tja, dit was toch wel een verrassing en eerlijk gezegd een enorme teleurstelling; ATS-leverancier OTYS biedt een CAPTCHA. En laten ze nou niet zeggen dat deze mogelijkheid wordt geboden omdat klanten er om hebben gevraagd. Want OTYS gebruikt de CAPTCHA functie ook op de werken bij sectie van haar eigen site! Slecht voorbeeld doet slecht volgen…
Geen wonder dus dat met de Google zoekopdracht “captcha solliciteren” (met dank aan Michel Rijnders) een groot aantal OTYS sites worden gevonden. Met andere woorden, een groot deel van de kleinere werving- en selectiebureaus van Nederland hebben de bijzonder slechte gewoonte om kandidaten tegen zich in het harnas te jagen. Dat is slim!
Ik ben geen Jobtracker!
Een bijzonder irritante mailing van JobTrack, waarin zijn mijn medewerking vraagt aan dat merkwaardige Nationale Werkonderzoek 2011. Het irritante aan de mailing zit hem in de wijze waarop ik wordt aangesproken: ik ben volgens de vacaturesite een Jobtracker… Hoe komt Wegener hierbij? Als ik mij inschrijf op zoek naar een baan denkt Wegener soms dat ik mij bij een of ander gezellig clubje wil aanmelden?
Doe toch normaal!
