Category Archives: Spam
Werken ICT heeft geen vrienden gemaakt
Gisteravond om exact 18:00 uur begon mijn inbox vol te lopen met e-mails van de vacature verzendservice van Werken ICT. Tot exact 20:00, toen de zondvloed plotseling stopte, kwamen er een slordige 60 e-mails van deze vacaturesite binnen, waarbij elke e-mail 1 vacature bevatte. Maar iedere vacature werd maar liefst drie keer aan mij verzonden.
Interessant is ook de afzender van al die overbodige e-mails:
Verlaagt StepStone de conversie van externe sollicitaties?
Eerder vandaag werd ik getipt over een bijzondere ontwikkeling op de StepStone site; de vacaturesite zou bij sollicitaties om e-mails hengelen. En dat blijkt te kloppen, waarmee StepStone haar klanten bepaald geen dienst bewijst. Want de vacaturesites blokkeert de mogelijkheid tot solliciteren indien een werkzoeker zijn/haar e-mailadres niet invoert:
Ik ben geen +1 in de LinkedIn connectieteller
Stel, ik heb iemand ontmoet en die persoon wenst mij aan zijn/haar lijst van connecties op LinkedIn toe te voegen. Dan stuurt die persoon mij een Invitation. Maar aangezien hij/zij mij wenst toe te voegen aan de lijst van connecties verwacht ik toch een uitnodiging met een persoonlijke noot. En niet de obligate:
[…] has indicated you are a person they’ve done business with at […]
Dit is namelijk niet zelden aantoonbaar onjuist (ik heb zelden business gedaan met de afzender) maar ook ronduit beledigend. Want het zegt feitelijk dat de afzender niet de moeite wenst te nemen om een persoonlijke uitnodiging te sturen; het gaat hem/haar uitsluitend om het verhogen van het aantal connecties. Ik ben volgens de afzender een +1 in de connectieteller.
FOUT!
Linkbuilding, waarom in godsnaam?
Waarom zou RecruitmentMatters aan linkruil moeten doen met website XYZ? Die vraag stel ik me noodgedwongen meerdere keren per week als direct gevolg van allerlei uitnodingen van volstrekt onbekende partijen die de voordelen van linkbuilding aan mij proberen uit te leggen. Om vervolgens aan mij te vragen eerst een link op RecruitmentMatters richting hun site te plaatsen alvorens zij bereid zijn hetzelfde richting RecruitmentMatters te doen. Een heel merkwaardige gang van zaken, of ben ik nou gek?
Het lijkt me namelijk fatsoenlijker (en een stuk logischer) om voorafgaand aan een dergelijk verzoek eerst die link te plaatsen richting de partij waar je een dergelijk verzoek aan doet. Die vervolgens, na beoordeling van de meerwaarde van die link, kan besluiten om een link de andere kant op te plaatsen.
Overigens zou een korte scan van RecruitmentMatters leren dat er uberhaupt geen linkhandel plaatsvindt. Simpelweg omdat er (voor zover ik kan overzien) geen enkel voordeel voor bezoekers uit voortvloeit. Dus misschien wilt u allen stoppen met uw spam? Ik zou dat in ieder geval ten zeerste waarderen.
Social buttons overload
Steeds meer sites lijken door het opplakken van een Facebook, Hyves, Twitter en LinkedIn icoon te denken dat ze deel kunnen uitmaken van de ‘social media’. Ook al hebben die iconen voor de bezoeker geen enkele functie of relevantie. Want waarom zou ik deel uit willen maken van een bedrijfshyve, ‘connecten’ met het bedrijf op Facebook of LinkedIn of de twitterdiarree van een bedrijf over me heen uitgestort willen krijgen? Ik heb geen idee.
Ik vraag me af hoelang het gaat duren voordat deze ‘social buttons’ zo omnipresent zijn dat ze door bezoekers automatisch genegeerd gaan worden. Visuele spam, net als alle andere reclame-uitingen.
Aan de schandpaal: Dave Mendoza
Dave Mendoza is een blogger. Op zijn blog Six Degrees from Dave schrijft hij meestal honingzoete interviews, want iedereen is great en wonderful in de wereld van Mendoza. Tot een week geleden. Toen verscheen er op zijn blog een artikel over Irina Shamaeva, en voor dit stukje heeft Mendoza zijn pen in vitriool gedoopt. De essentie van zijn rant is dat deze mevrouw Shamaeva zich ongegeneerd, ten koste van anderen, op de voorgrond dringt om zichzelf te promoten.
Niet zo netjes van deze mevrouw Shamaeva als het verhaal klopt; maar het feit dat juist Mendoza deze kritiek denkt te mogen uiten maakt hem tot een hypocriet. Want diezelfde Mendoza heeft in 2008 het vertrouwen van zakenpartners beschaamd door zijn eigen clubje te promoten via misbruik van e-mail adressen uit de LinkedIn groep van diezelfde zakenpartners. Dus leek het me goed hem in een reactie op zijn artikel daarop te wijzen.
Dave Mendoza is a blogger. On his blog, Six Degrees from Dave, he writes mostly sugarcoated interviews, because everyone is great and wonderful in Mendoza’s world. Until a week ago. When an article about Irina Shamaeva appeared on his blog, and for this piece Mendoza has dipped his pen in vitriol. The essence of his rant is that this Mrs. Shamaeva shamelessly and at the expense of others, puts herself in the foreground to promote herself.
.
Not t00 nice of this lady Shamaeva if the story is true; but the very fact that Mendoza thinks he can express this criticism makes him a hypocrite. Because in 2008 this same Mendoza violated the trust of business partners and embarrassed them by promoting his own club through abuse of e-mail addresses from the LinkedIn group of those same business partners. So it seemed like a good idea to point this out to him in a comment to his article.
LinkedIn groep commercieel inzetten? Ja hoor!
Enige tijd geleden kreeg ik een mailtje van de eigenaar van een vacaturesite met de melding dat hij van een LinkedIn groep was verwijderd nadat hij in die groep vacatures had geplaatst. Op zich niet veel bijzonders. Maar in dit geval zat er een staartje aan. Want voordat hij van die groep werd verwijderd kreeg hij een mailtje van de eigenaar van de groep met onder meer de volgende tekst:
Je kan dit soort vacatures plaatsen tegen een tarief van EUR 25,- excl. btw per geplaatste vacature.
En dat is wel bijzonder! Want hiermee geeft de groepseigenaar dus aan met een LinkedIn groep geld te willen verdienen. En dat mag helemaal niet.
Zijn (e-mails van) Monsterboard accounts gelekt?
Een kleine week geleden gaven via Twitter een tweetal (ex-) Monsterboard gebruikers onafhankelijk van elkaar aan spam te hebben ontvangen op een e-mail adres wat zij exclusief voor hun Monsterboard account gebruikten. Daar gaat de onderzoeksradar natuurlijk meteen van in de alarmstand. Tijd voor enig nader speurwerk.
Waarbij ik achtereenvolgens het registratieproces van Monsterboard heb bekeken, de hardheid van de argumenten van de betreffende Monsterboard gebruikers heb beoordeeld, Monsterboard om een reactie heb gevraagd en de potentiele spammer heb bekeken. En als laatste er ook nog even een verhaaltje van gemaakt. Dit verhaaltje dus.
Aan de schandpaal: AdYield
Enkele dagen geleden kreeg ik via een contactformulier van RecruitmentMatters een commerciele melding die als volgt begon:
Bij een bezoek op uw website zie ik mogelijkheden om extra inkomsten te genereren. Daarom zou ik u graag willen informeren over de mogelijkheden en de werkwijze van AdYield. Ons aanbod is helder: AdYield verkoopt de bannerruimte van uw website voor u aan geselecteerde adverteerder tegen een met u overeengekomen tarief.
Als de afzender ook maar enkele seconden op RecruitmentMatters had rondgekeken zou hij al snel tot de conclusie moeten zijn gekomen dat er geen bannerruimte op de site aanwezig is. Met als gevolg dat er ook geen bannerruimte te verkopen is…
Na viagra en geld nu vacaturespam?
Ik heb al heel wat soorten spam gehad, maar deze is volstrekt nieuw:
Zouden spammers een nieuwe markt hebben ontdekt, met dank aan de hogere werkloosheid?
Ik received my fair share of spam but this one is completely new to me:
Did spammers discovered a new market, thanks to the higher unemployment?
