Sheet 1, het correcte wereldbeeld, op basis van het beste boek ooit geschreven over social media, voordat het social media werd genoemd:

Duidelijk? Mensen vormen, maken en ontwikkelen social media (marketplaces) door hun conversaties.

Durf je het aan? Klik dan hieronder op…

Gatverdamme! De smaak van duizend dode muizen in mijn mond. Waar is mijn kruis en mijn knoflookketting! Is die Owyang nou helemaal betoeterd. Bevuiling van the cluetrain manifesto kan toch niet zonder protest en verkettering plaatsvinden? Uitbannen!!

Helaas, zoals te doen gebruikelijk wordt de huidige iteratie van social media vernietigd door de obscene activiteiten van mensen die geen ander beroep konden kiezen als gevolg van een volledig gebrek aan intelligentie: marketeers. En uitsluitend door hun ongelofelijk grote mond een bestaan hebben weten op te bouwen. Maar door hun collectieve geschreeuw wordt de potentie van social media bedolven onder een stinkende laag verbale diarree. Herculaneum is er niets bij.

gloeiende, gloeiende godver!

I’m Known For… Researching and sharing the mega trends impacting the future workplace as well as understanding the impact of multiple generations on an employer’s recruitment, career development and engagement strategies.

En deze Meister reutelt volstrekt hersenloos over de waarde van Klout bij het werving- en selectieproces. Waarbij met name de volgende alinea van een zodanig schokkende debiliteit is dat ik me onwillekeurig afvraag of deze plastic lady een paar lijntjes coke heeft gesnoven voordat ze haar verknipte hersenspinsels aan het digitale papier toevertrouwde:

“We look at this as similar to an SAT,” says Klout spokeswoman Lynn Fox. “It is one of many factors that is considered when a person applies to a university. Likewise, the Klout Score can be used as one of many indicators of someone’s skill set.”

Dat iemand van Klout gek genoeg is om de eigen score te vergelijken met de SAT score is nog enigszins te bevatten, maar dat dit zonder spoortje ironie wordt overgenomen in een artikel op Forbes is ronduit schokkend. De SAT score is een verplichte entreetoets voor vrijwel alle universiteiten van de VS, en daarmee niet one of the many factors maar verrweg de belangrijkste factor. De Klout score is…, tja niemand weet eigenlijk wat de Klout score is, anders dan dat deze fantastisch gemanipuleerd kan worden.

Maar volstrekt ignorant ten aanzien van dit fundamentele verschil reutelt Meister vrolijk verder:

But forward-thinking companies and employers recognize that social media is the platform of the future. Whether or not you work in an industry where building your online influence matters (i.e. public relations, marketing or sales), over the next decade you will be hired and promoted based upon your reputation capital.

En reputation capital staat dus vooral gelijk aan de mate waarin je je via de door Klout of vergelijkbare metertjes gevolgde social media manifesteert. Waarbij kwantiteit vrijwel de enige maatstaf is; oftewel de hoeveelheid social media diarree die je de cloud in spuit. Overigens lijkt Meister met bovenstaande alinea te insinueren dat alle bedrijven die zich niet aan deze beschrijving conformeren backward thinking zijn…

Maar uiteindelijk komt de aap uit de mouw; Meister heeft een als promo verpakt artikeltje geschreven, uitsluitend bedoeld om haar eigen boek te pimpen:

This fact [reputation capital] became abundantly clear as I researched my book The 2020 Workplace – in fact it became a top prediction for the future workplace.

Het ongenuanceerd pushen van Klout is dus blijkbaar niet veel meer dan een vehikel om haar boek in het artikel te kunnen vermelden. Laat het maar aan de Amerikanen over om op een dergelijk ordinaire manier personal branding en product marketing te bedrijven. Nu even zien of ik van die smerige smaak van dode vogels in mijn mond af kan komen.

Geen idee. Maar als een onderzoek zegt het gebied van Europa, het Midden-Oosten en Afrika zegt te bestrijken, en dat doet op basis van onderstaande groep aan respondenten, dan gaan mijn haren recht overeind staan:

• Number of surveys completed by respondents in EMEA: 88
• Of the total number of respondents, 74 per cent of were from the United Kingdom.

Hahaha! Driekwart van de respondenten komt uit de UK voor een rapport dat over 1/3 van de wereld gaat? Gaat het wel lekker, Bullhorn? Stop met dit soort ronkende onzin en ga gewoon je ATS verkopen. Daar ben je hopelijk beter in!

Wil jij er achter komen wat jou echt drijft? Verdien jij een baan die echt bij jouw persoonlijkheid past? Sta jij open voor aanbiedingen van werkgevers? Doe nu de IkCheck en ontvang banen die op je lijf geschreven staan. Matcht je IkCheck resultaat met een vacature? Solliciteer dan direct!

Maar dit keer is zit er een wel heel akelige verrassing aan het eind van deze test. Waarmee JobTrack op een uiterst achterbakse manier probeert gegevens aan een profiel toe te voegen. Misselijkmakend!

Het begint allemaal onschuldig genoeg:

Het enige opvallende aan dit scherm zijn de extreem dunne neuzen van beide personen. Een beetje eng gewoon… Maar verder is dit zo’n beetje de herhaling van de e-mail tekst van hierboven.

En ik wil natuurlijk heel graag weten welke vacatures er nou eigenlijk bij mijn karakter passen. Dus knal ik de cursor per direct op de Start IkCheck knop. En na de vraag of ik een man of vrouw ben krijg ik dit te zien:

Fuckerduck, 47 vragen! Nou ja, als ik passende vacatures wil zien moet ik er toch iets voor over hebben. Of niet soms?

Na de 47 vragen te hebben doorgeworsteld kom ik uitgeput maar vol verwachting bij het laatste scherm aan:

Ik heb een hekel aan het invullen van mijn e-mail adres, vooral als ik niet weet wat ermee gaat gebeuren. Wat volstrekt onduidelijk is aangezien er geen privacy verklaring in velden of wegen te bekennen is. Heel vreemd…

Maar goed, na al die moeite wil ik nou eindelijk die passende vacatures wel eens zien. Dus invullen maar dat e-mail adres en op de knop Ga Verder geklikt:

Godverdegodver! Dit is pure misleiding!

Op het vorige scherm was het nog slechts het invullen van een e-mail adres om een rapport te ontvangen en passende vacatures te zien, en hier moet je ineens van alles en nog wat invullen als je tenminste dat rapport wil ontvangen en ‘passende’ vacatures wilt zien.

Waarbij die testresultaten waarschijnlijk geen enkele rol spelen; die zijn uitsluitend bedoeld om potentiele werkgevers meer informatie te geven. Want door op de knop Opslaan en vacatures zien! maak je dus een JobTrack profiel aan. En als je even niet oplet zit dat KarakterRapport ineens bij je JobTrack profiel. Een opt-out in plaats van een opt-in. Wat een minderwaardige handelswijze.

Hoewel bekend is dat JobTrack steeds verder afglijdt richting Deathpool is deze manier van zieltjes winnen wel van een schunnige armoe. En dat voor een bedrijf dat onderdeel is van Wegener. Of was het Koninklijke Wegener. Jawel, een colporteur met een koninklijke vermelding. Hoe is het mogelijk…

Oef… hoeveel fouten kan je in één zin maken? Allereerst, waarom moet er een vergelijking worden gemaakt met een andere tak van sport? En als je dat dan zo nodig wel moet doen, onthou dan dat recruitment niet gelijk staat aan employer branding of arbeidsmarktcommunicatie. 

En dan is er het fantoom van de War for Talent. Die ook nog eens terugkomt in de volgende zinsnede van de blog posting:

En onhandig omdat je zo de war for talent gaat verliezen! En die war komt eraan, daar zijn we het met z’n allen wel over eens.

Kan deze papegaai misschien even vertellen wie die ‘allen’ zijn? En dat eeuwige gereutel over het verliezen van de war for talent, hou toch eens op met dat niet-gefundeerde gereutel; uitsluitend als ordinaire dekmantel om de eigen diensten aan te prijzen. Sla de cijfers van het CBS er eens op na; dan wordt het allemaal een stuk eenvoudiger. En verdwijnt die war for talent als sneeuw voor de zon.

Ga leren voordat je gaat oreren!

De eerste reactie die ik van Clincke ontving was deze:

wij hebben met interesse uw post gelezen op recruitment matters. Zou u ons de naam kunnen bezorgen van de persoon die u deze mail stuurde.Wij hebben geen weet van dergelijke campagnes en zijn zeer benieuwd om te weten wie dit in persoonlijke titel opgezet heeft.

Nadat ik de gegevens van Clincke op LinkedIn had gecontroleerd heb ik hem de spam e-mail doorgestuurd. In reactie ontving ik het volgende bedankje:

Bedankt Marc,

we houden je op de hoogte.

Groeten,

Bram

Helaas, daarna werd het oorverdovend stil van de kant van Groupon. Het leek me daarom een goed idee om eens contact te zoeken met Clincke:

Hallo Bram,

Ik heb nog niets van je gehoord maar ben benieuwd naar de status. Kan je me even updaten?

Met vriendelijke groet,

Marc Drees

En dat resulteerde in onderstaande reactie:

iemand contacteerde je inderdaad met vraag tot samenwerking.
Onze excuses als dit niet aan je verwachtingen voldeed, je adres zal uit onze contactlijst verwijderd worden.

Niet aan mijn verwachtingen voldeed? Ik had helemaal geen verwachtingen; ik werd ongevraagd benaderd door Groupon met een aantoonbaar leugenachtig mailtje met onder meer de volgende tekst:

Ik volg je website http://recruitmentmatters.nl al een tijdje en ik ben blij om je mee te delen dat Groupon zeer geïnteresseerd is in een samenwerking en/of partnerschap met jou.

Moet ik plotseling de horlepiep gaan dansen omdat Groupon zeer geïnteresseerd is in een samenwerking? Stelletje arrogante eikels. En de afzender heeft RecruitmentMatters nog geen seconde van zijn leven gevolgd, anders had hij de e-mail nooit aan mij verzonden.

Clincke spreekt verder met zijn reactie de eerdere e-mail, waarin hij betrokkenheid van Groupon ontkende, dus feitelijk tegen. Het leek me daarom goed om iets nadrukkelijker om uitleg te vragen:

Dit is een wel zeer bijzondere verandering van standpunt.

Van de oorspronkelijke: geen weet van dergelijke campagnes en zijn zeer benieuwd om te weten wie dit in persoonlijke titel opgezet heeft naar de huidige: iemand contacteerde je inderdaad met vraag tot samenwerking. Onze excuses als dit niet aan je verwachtingen voldeed?

Dat is nogal een verschil. Ik wil graag weten of […] voor Groupon werkte toen hij deze e-mail naar mij stuurde en of deze e-mail zijn persoonlijke initiatief was danwel een actie die door Groupon is opgezet. Gezien de kwaliteit van de e-mail tekst vermoed ik het laatste, maar ik hoor dat graag van Groupon zelf.

Helaas, het is wederom oorverdovend stil geworden van de kant van Groupon. Op Molblog is echter duidelijk geworden dat de door mij ontvangen spam e-mail kinderspel is vergeleken met de volstrekt achterbakse handelswijze die Groupon op andere online hangouts hanteert.

Groupon heeft het dus blijkbaar zwaar achter de ellebogen. Of zou dit slechts een actie op persoonlijke titel van Clincke zijn geweest?