Category Archives: Recruitment proces
Kan de laatste HR-rakker het licht uitdoen?
Ten aanzien van de vraag of de HR-functie enige wezenlijke bijdrage levert aan de bedrijfsdoelen is er weer eens een rapport uitgekomen. Dit keer van AON Hewitt, met haar 2012 European HR Barometer, het resultaat van een survey onder HR leaders. Met voor mij als meest in het oog springende resultaten:
- HR function continues to struggle to deliver on policy execution and anticipation of future needs
- CEO remains the top partner for HR – but trust is declining
HR blijft dus een probleemgevalletje…
Sollicitanten om hun Facebook wachtwoord vragen
Jazeker, u leest het goed! Waar we/Marc in Nederland al uit ons dak gaan als Linkedin je naam en foto in een advertentie wil gebruiken gaat het er in de US een stuk harder aan toe. Een wet die het werkgevers uitdrukkelijk verbiedt om log-in gegevens te vragen aan sollicitanten heeft het NIET gehaald in het Senaat. Eén staat (Maryland) heeft nu locale wetgeving aangenomen. Wat gebeurde er?
RPO en capaciteitsmanagement
Dit artikel is het vierde artikel in een serie over RPO als instrument om recruitmentcapaciteit te managen. In de vorige artikelen hebben we gezien dat het werken met een RPO constructie voor- en nadelen kent. Om de inzet van RPO goed op waarde te kunnen schatten helpt het om deze in een breder perspectief m.b.t. capaciteit van de recruitmentafdeling te plaatsen.
Het goed managen van de capaciteit van de recruitmentafdeling is essentieel om uiteindelijk de juiste klantwaarde (snel een kwalitatief goede kandidaat tegen de juiste kosten en servicelevel) te kunnen leveren. Met te veel recruiters schiet je kostprijs omhoog, met te weinig recruiters dalen de resultaten dramatisch snel. Slechts weinig organisaties doen structureel aan capaciteitsmanagement van hun recruitmentafdeling en dit is dan ook de nummer 1 reden dat recruitment vaak een slechte naam heeft op het gebied van service en klantresultaten. Het lijkt dus van belang om capaciteit beter te gaan managen en daarmee resultaten van de recruitmentafdeling te verbeteren.
Recruitment spiritualiteit
Zondagmiddag, volop zon en ik zit op mijn eigen terras. De klok heeft 16:00 uur geslagen en dat is voor mij de rationele onderbouwing voor een wijntje. Geen veplichtingen deze middag, geen gewenste uitjes en vooral veel te lekker weer voor een standaard Maart maand. Heerlijk! Ik besluit het boek van Paul de Blot over Business Spiritualiteit erbij te pakken als inspiratie voor de aankomende week. Ik hoop hier nieuwe inzichten in te vinden over de discrepantie van ‘hardwerken voor deals’ en ‘oprechte verdieping geven aan de carriere van een kandidaat’. Eerst maar eens zien wat Paul de Blot vertelt over business spiritualiteit. Lees verder…
HR hoort toch ver achter de curve aan te lopen?
Bestaan er innovatieve beheerders? Het klinkt mij als een contradictio in terminis in de oren. Beheer is het managen van de status quo en staat haaks op het zoeken naar nieuwe evenwichten. Dus waarom is er zo’n drukte in de blogosfeer over de resultaten van een onderzoek, uitgevoerd door Robert Half onder 200 HR directeuren in de UK? Waarbij met name deze resultaten de nodige rimpelingen veroorzaken:
70% of HR directors do not believe that social media is an effective hiring tool while 63% think it is unlikely that profiles on networking sites will replace CVs in the future
Wat een verrassing… De gemiddelde HR directeur loopt jaren achter op ongeveer elke innovatie binnen (online) recruitment, dus waarom zou het verbazingwekkend zijn als de impact van social media nog niet is geland bij deze professie? Het is eerder een bevestiging dat HR haar rol als beheerder serieus neemt. Waarbij natuurlijk kan worden opgemerkt dat een beheerfunctie vrijwel altijd de perfecte kandidaat voor outsourcing is. Maar dat is een totaal andere discussie.
Recruitment is recruitment
Recruitment is sales of toch niet. Recruitment is marketing of toch niet. De recruiter is community manager. Arbeidsmarktcommunicatie hoort thuis bij recruitment, of toch bij HR. Maar eigenlijk is recruitment dan weer een onderdeel van de marketing afdeling. Volgens sommigen zou recruitment helemaal niet mogen bestaan! Als je je best doet kun je elke week ergens lezen dat ons vak eigenlijk een ander vak is. Zelden heb ik een vakgroep zo in identiteitscrisis gezien als het recruitment domein. Hoe komt dat toch? Lees verder…
Beeld en geluid
Recruitment gaat over gevoel. Over een onderbuikgevoel dat vaak gerationaliseerd wordt om het uit te leggen. Wat dat betreft zijn wij recruiters en onze klanten net mensen 
die opzoek zijn naar zekerheid. En als die zekerheid niet objectief meetbaar is gaan we opzoek naar schijnzekerheid dat onze ratio nodig heeft om een keuze te maken. Het rationaliseren van onze keuzes doen wij drie dimensionaal: zien, horen en voelen. En hoe meer dimensies we gebruiken hoe beter we in staat denken te zijn de juiste keuze te maken. Lees verder…
Sales en recruitment: samen of juist niet?
Ik ben al enkele jaren gefascineerd door verschillende marketing- en businessmodellen van diverse Nederlandse commerciële arbeidsbemiddelaars. Formules met of juist zonder een winkel (vestiging). Formules decentraal of centraal gemanaged. Beursgenoteerd of regionaal. Loondienst of franchise.
Maar wat ik me al lang afvraag is welk businessmodel nu het beste werkt voor de bemiddelaar zelf?
- Model 1: Sales en recruitment gescheiden of
- Model 2: Sales en recruitment samen in dezelfde functie?
Is de persoon die de vacature binnenhaalt nou ook de persoon die de kandidaten moet werven, spreken en voorstellen?
- Bij model “gescheiden” zie ik als voordeel dat ieder zich met zijn/haar vak bezig kan houden
- Bij model “samen” zie ik als voordeel dat degene die matcht beide kanten het beste kent en toe kan lichten.
Ik zeg: Roept u maar, gescheiden of juist samen?
Hoever ga je terug?
In de bemiddeling van kandidaten zijn veel recruiters geneigd om te kijken naar de verantwoordelijkheden en taken die kandidaten in vorige functies hebben gehad. Dit zijn de zogenaamde ‘zekerheden’ voor een recruiter en werkgever dat een kandidaat deze activiteiten opnieuw kan uitvoeren. Maar waarom zit zo’n dergelijke kandidaat dan bij je aan tafel? Omdat hij die taken kan of misschien wel helemaal niet meer wil? Was het een gedwongen ontslag of een intrinsieke keuze? Was het de omgeving die het succes afbrak of werkelijk de verantwoordelijkheden die de kandidaat had? Er is dus meer nodig dan alleen maar kijken naar ‘resultaten uit het verleden’. En dan is de vraag voor mij ‘hoever ga je terug’ met de kandidaat in zijn verleden? Lees verder…
De starter en zijn lijden
Starters op de arbeidsmarkt bevinden zich momenteel in zwaar weer. Hoe gemotiveerd en getalenteerd ook: afwijzingen vliegen ze werkelijk om de oren. Door de crisis verworden tot een -zo het lijkt- onwelkome, onnodige en per definitie gediskwalificeerde groep. Een inzage in ‘t leven van een starter anno nu.
Continue afwijzing
Wij zijn dusdanig overstelpt met reacties dat het ons pas de afgelopen week gelukt is om een eerste selectie te maken. Tot mijn spijt moet ik u hierbij meedelen, dat daarbij de keuze niet op u is gevallen.’
Het is helaas niet mogelijk om een afspraak te maken voor een oriënterend gesprek. Ik raad u aan om regelmatig onze internetsite te bezoeken voor de vacatures en mocht u een geschikte vacature zien, dan kunt u natuurlijk altijd reageren.
Helaas zie ik te weinig aanknopingspunten in je CV om je uit te nodigen voor een gesprek.
Een willekeurige greep uit enkele reacties op sollicitaties, maar de gemiddelde starter zal zich hierin onmiddellijk herkennen. Een open deur hier, een cliché daar. Alles om je maar zo vriendelijk (lees: algemeen) mogelijk af te kunnen serveren.
