Category Archives: Werkgever
ING – Top Employer 2011
In een eerdere post gaf ik aan per 1/8 gestart te zijn als IT Recruiter a.i. bij de ING. Net een dag in dienst werd ik gelijk geconfronteerd met een oordeel van Marc Drees over de nieuwe “Werken bij” site van deze organisatie. Oef. Though job. Kwamen mijn vooroordelen over werken bij een grote bank nu al uit? Hoe vaak had ik al geen hoogopgeleide IT-ers vanuit een trage, logge organisatie bemiddeld naar een hip internet bedrijf? ING dus. Dit na een jaar state-of-the-Recruitment bij QlikView, een BI fastgrower die met een vet budget (beursgang Nasdaq) een MT laag in EMEA moest samenstellen. Van het zoeken naar een Country Manager Rusland naar het vinden van een Cobol programmeur in Leeuwarden. Was dit nu wel de juiste stap? Nou…euh.. JA! Mijn hemel wat gebeurt er veel binnen Recruitment bij de ING. Onder enthousiaste leiding van Gusta Timmermans wordt er flink geïnvesteerd in praktisch alles wat Recruitment te bieden heeft. Zoals bijvoorbeeld het Top Employers ICT keurmerk 2011, uitgegeven door het CRF Institute… .. Lees verder…
Van twee kanten – Hoe draag ik een klant zorgvuldig over?
Eén van de dilemma’s waar ik nu tegenaan loop is de vraag wat te doen met klanten, die ik zelf altijd persoonlijk heb bediend, en die ik nu – als gevolg van de groei – over moet dragen aan andere consultants. De meeste klanten vinden dat namelijk helemaal niet leuk en maken zich zorgen wat dat betekent voor de kwaliteit van onze dienstverlening aan hen. Lees verder…
Maar jezelf verkopen, ho maar!
Toen ik vorig jaar een nieuwe organisatie startte deed ik dit onder meer om als specialist te gaan acteren. Een duidelijke propositie in de markt, meer kennis van 1 doelgroep en vooral meer grip op mijn business. In de keuze van deze doelgroep keek ik vooral naar mijn eigen affiniteit: welke taal spreek ik het beste EN welke doelgroep lijkt mij boeiend om te bemiddelen. Het antwoord had ik snel gevonden: sales professionals! Alle functies binnen de ICT (tweede specialisme binnen mijn specialisme) met een focus op klantcontact. Omdat ik zelf ook accountmanager ben geweest, trainingen heb gegeven aan deze unieke doelgroep dacht ik daar een duidelijke geloofwaardigheid in te hebben en daarnaast dacht ik: ‘als ze goed zijn in sales, kunnen ze zichzelf ook goed verkopen’. Met betrekking tot het eerste punt heb ik het daarin juist: de kandidaten die ik bij mij aan tafel heb voelen zich begrepen door mij en ervaren dat ik weet waar ik het over heb. Voor de geloofwaardigheid en het respect is dit erg fijn! Naast ambitie advies heb je zo waardevolle gesprekken over het salesvak. Met betrekking tot het tweede punt word ik nog wekelijkse verrast: ongelofelijk hoe slecht sommige sales mensen zichzelf kunnen verkopen! Lees verder…
Van twee kanten – Help, ik moet kandidaten zoeken voor een nieuwe functie!
Laatst had ik een meeting met de co-ondernemers van e-people om te kijken waar we ons proces nog verder konden verbeteren. Dat doe je natuurlijk door te analyseren waar het niet zo soepel loopt en te kijken wat dan de gemeenschappelijke factor is. Wat bleek, de nieuwe functies zijn de boosdoeners. Niet meer doen dan? Nee, lijkt me niet. Maar wel je proces erop aanpassen. Hoe?
Liever coach dan opleiding
‘Gelukkig nu ook nog onderbouwd met onderzoek en resultaten’, dacht ik toen ik de twee artikelen op nu.nl las (http://bit.ly/oqZATf en http://bit.ly/q91ojE). De behoefte aan een coach die je persoonlijke begeleiding geeft is niet langer een overbodige luxe maar een uitstekende manier om medewerkers maximaal te laten presteren. Nu zijn er de afgelopen 100 jaar enorm veel coach technieken ontwikkeld. De zogenoemde POP gesprekken met bijbehorende structuren geven een leidraad voor de gesprekken. Wat ik daarin vaak mis zijn de lange termijn gesprekken. Ze gaan vaak over ‘hoe heb je gefunctioneerd’ en ‘wat zijn je doelstellingen tot aan het volgende gesprek’ in plaats van ‘waar ga je voor’ en ‘waar sta je voor’. Het is vaak zo taakgericht gestuurd en bedoeld als beoordelingsinstrument. Sales wordt op basis van de uitkomsten beloond of gestraft door het ontvangen van bonussen of medewerkers worden op basis van de gesprekken in functietaken gekort. Dat moet toch anders kunnen.
Wat is het resultaat van CV schuiven?
Werving & selectiebureaus vinden dat ze de ‘business’ een slechte naam geven: ’CV schuivers’ zoals Sthree, Computer Futures en natuurlijk ook ons eigen Ambitious People. Toegegeven, hun praktijken zijn vanuit ethisch perspectief dubieus en soms ronduit laakbaar. Om nog maar te zwijgen van de vaak negatieve ervaringen die werkzoekers ten deel vallen. Maar dat weerhoudt bedrijven er blijkbaar niet van om zaken met ‘CV schuivers’ te doen. Vanuit bedrijfseconomisch perspectief is het op zich verwonderlijk dat werkgevers zo luchthartig lijken om te gaan met hun belangrijkste asset: de medewerker. Maar is dat ook daadwerkelijk het geval?
Wat mij brengt tot de kernvraag vanuit datzelfde bedrijfseconomische perspectief:
Is er een aantoonbaar verschil in de duur en de kwaliteit (productiviteit, output, toegevoegde waarde, etc.) van het dienstverband bij ‘levering’ van een kandidaat via een ‘fatsoenlijk W&S bureau’ ten opzichte van een levering via een ‘CV schuiver’?
Deze vraag is essentieel als we ervan uitgaan dat het resultaat telt en niet de weg ernaar toe. Wat natuurlijk ook een belangrijk onderwerp is om te behandelen, maar die zou ik graag willen bewaren voor een andere discussie.
Aangezien ‘CV schuivers’ meestal het lijdend voorwerp zijn, wil ik met name deze partijen uitnodigen om inhoudelijk te reageren. Ik ga er hierbij gemakshalve vanuit dat de ‘fatsoenlijke W&S bureaus’ in voldoende mate hun stem laten horen. Stel me dus niet teleur, please…
Waarom bedreigen bedrijven toekomstige werknemers?
Bij groot aantal bedrijven wordt een disclaimer toegevoegd aan iedere e-mail die via een corporate e-mail account wordt verstuurd. Stompzinnig, maar so be it. Het wordt echter een stuk vreemder als een dergelijke disclaimer onder een e-mail wordt geplaatst die automatisch wordt verstuurd in reactie op een online sollicitatie. In dit geval is een disclaimer namelijk ronduit beledigend.
De disclaimer bevat namelijk vrijwel altijd een dergelijke tekst, maar dan met aanzienlijk meer woorden en niet zelden in het Engels:
De informatie is uitsluitend bestemd voor de geadresseerde. Gebruik van deze informatie door anderen is verboden. Openbaarmaking, vermenigvuldiging, verspreiding en/of verstrekking van deze informatie is niet toegestaan.
Waarom bedreigt een toekomstig werkgever zijn toekomstige medewerkers met een dergelijke tekst? Heeft iemand hier wel eens serieus over nagedacht? En wat heeft dat serieus nadenken dan opgeleverd? En meer fundamenteel, hoe kan een bedrijf nou eigenlijk eenzijdig afdwingen dat de informatie die een ongevraagde e-mail bevat alleen voor de geadresseerde is en niet openbaar mag worden gemaakt?
Valentijnsblog: Lieve klant
Lieve Klant,
Vandaag is het valentijnsdag, de dag van waardering, maar bovenal de dag van de liefde.
Deze brief schrijf ik dan ook als blijk van waardering en liefde, en dan praat ik niet over zomaar ‘naastenliefde’.
Wellicht komt dit bericht als een verrassing en klinkt je dit nieuw in de oren.
Ik zal je vertellen waar het voor mij is begonnen, waar onze liefde is geboren.
De eerste keer dat onze wegen elkaar troffen, was ik meteen door je geïntrigeerd.
Echter werd je niet alleen door mij begeerd.
Veel concullega’s hadden je geformuleerd als prospect, als potentiële klant.
Ze benaderden je voortdurend en hadden je, compleet vulgair, bovenaan hun ‘to do list’ staan.
Maar voor mij ben je bijzonder en wist ik dat ik veel moeite moest doen voordat ik als jouw partner zou bestaan.
Na korte communicatie via de mail en een ludieke actie met een zelf gebakken appeltaart,
Ben ik op je afgestapt met een bos bloemen en vanaf dat moment ging het met een vaart.
Rabobank faalt op alle fronten met sollicitatie-eis
De Rabobank lijkt een onbezonnen proef te zijn begonnen waarbij het bedrijf voor een aantal functies sollicitanten feitelijk dwingt een sollicitatieclip via Clooks op te laten nemen. Hoewel de Rabobank het in vriendelijke bewoordingen stelt, kan je als kandidaat feitelijk niet anders dan het ‘verzoek’ van de Rabobank te accepteren:
En hier klopt helemaal niets van. Op meerdere fronten.
Van twee kanten – Vakantie, een zegen of een vloek?
Op het eerste gezicht heeft iedereen een positief gevoel bij vakantie. In recruitmentland is dat lang niet altijd het geval echter. Want welke problemen kom je zoal tegen en hoe ga je daar integer en pragmatisch mee om? Leek me wel een mooi onderwerp om een tijdelijke onderbreking van deze rubriek i.v.m. 4 weken vakantie mee aan te kondigen.
