Social graph: Introductie

Het ‘begrip’ Social Graph buzzt in de blogosfeer. Recent heb ik in de wekelijkse leesmap een aantal artikelen vermeld die dit onderwerp behandelen. Maar onder de term Social Graph heb ik er tot op heden weinig aandacht aan besteed. Ten onrechte, denk ik. Daarom vandaag een uitgebreide entry over dit onderwerp

“Social graph: Introductie” verder lezen

The Internet is Us(ing us)

clip_image002

Simpel jat- en aanpaswerk deze titel; met dank aan Michael Wesh. Wij zijn in de Web 2.0 wereld allemaal prosumers geworden. Wij consumeren niet alleen content, maar produceren het ook. Op allerlei manieren, en in grote hoeveelheden: The Internet is us!

Bedrijven op wiens websites die “user generated content” wordt geplaatst mogen zich verheugen in een soms obscene marktwaarde (bv. MySpace, Facebook, Flickr, YouTube): The Internet is using us?

“The Internet is Us(ing us)” verder lezen

Recruitment 2.0 in de praktijk

John Kivit heeft een ‘open bedrijf’. Of hij geeft in ieder geval stukjes van zijn bedrijf bloot op zijn blog. Vandaag een artikel over recruitment 2.0 en wat ze daar met Multiscope mee gedaan hebben en mee doen.

Het fijne aan een klein bedrijf als Multiscope is dat je marketing en recruitment allemaal in één hand hebt en dus ook je normale marketing middelen, zoals je nieuwsbrief en je website, zonder enige moeite of interne strijd in kan zetten voor waar het nodig is, in dit geval werving.

Ook heeft men veel vacaturebanken ingezet, waarbij het mij opvalt dat John zonder moeite 2.500 euro uitgeeft aan advertenties, maar (zoals hij in de reacties aangeeft) tipgeld van 2.500 euro (waarbij je de zekerheid hebt dat het rendement heeft) ‘een gekte vind waar hij niet aan mee doet’.

Niet vermeld is zijn zoektocht in CV databanken, maar vooral bijzonder is dat iemand die zo midden in de nieuwe media zit ook niet linkedin heeft ingezet als tool. Bijzonder omdat met zijn netwerk hij daar waarschijlijk (zeker als hij overstag gaat en ook tipgeld uitlooft) denk ik wel veel rendement kan halen.

Tot slot nog één tip voor alle bedrijven, en dus ook Multiscope. Werven moet je niet pas gaan doen als je mensen nodig hebt. Je moet het dak ook niet repareren als het regent. Werven is een continue proces en dat is natuurlijk heel erg lastig en vervelend, zeker als kleine organisatie. Echter is contact houden met oud werknemers, maar zelfs misschien met oud sollicitanten (en full disclosure, dat ben ik in een ver verlend ook geweest bij Multiscope) is iets dat je op reguliere basis moet doen in mijn optiek. Werven is een proces dat altijd doorgaat, ook als je niemand direct nodig hebt. Voorkom een stuwmeer aan vacatures, blijf actief.

Web 2.0 en online recruitment

De grote spelers in online recruitment hebben in de afgelopen jaren weinig tot geen innovatie laten zien, als we de lego actiesite van Totaljobs tenminste buiten beschouwing mogen laten…

Maar dat wil niet zeggen dat online recruitment het lelijke eendje van de Web 2.0 vijver is geworden! Want er vinden een aantal interessante ontwikkelingen plaats die m.i. nog onvoldoende aandacht hebben gekregen.

“Web 2.0 en online recruitment” verder lezen

Van ‘employment consumer’ naar ‘employment prosumer’ ?

In een commentaar op een blog op Personeelslog heb ik al eens de employment consumer opgevoerd om daarmee het belang van een klantvriendelijke behandeling van kandidaten door recruiters onder de aandacht te brengen. Maar naar aanleiding van mijn eerdere posting op Recruitingfacts over de irrelevante wervingssite ben ik van mening dat het idee van de employment consumer niet ver genoeg gaat.Want het gaat om een daadwerkelijke communicatie tussen kandidaat en ‘het bedrijf’, via welk kanaal dan ook. Kandidaten zijn tenslotte niet alleen consumenten van informatie, ze kunnen ook informatie produceren.

Volgens Wikipedia heeft futuroloog Alvin Toffler het woord ‘prosumer‘ bedacht; als een combinatie van producer en consumer. Hij voorzag een toekomst waar de rollen van producent en consument in toenemende mate gaan overlappen. Als een wervingssite interactie met kandidaten zou bieden, worden kandidaten ineens employment prosumers.

Zomaar een paar manieren waarop kandidaten als producenten van informatie kunnen worden gezien:

– Kandidaten zijngewend om via IM met elkaar te communiceren; maar waar iseen wervingssite waar via IM met een recruiter kan worden gesproken? En waar de kandidaat ervoor kan kiezen de dialoog voor derden zichtvaar te maken?
– Kandidaten zijn gewend aan peer reviews, maar waar iseen wervingssite waaraan (toekomstige) collega’s allerlei praktische vragen kunnen worden gesteld? En waar deze vragen en antwoorden kunnen worden gedeeld met andere geinteresseerden?
– Kandidaten zijn gewend aan Flickr, YouTube; maar waar is een wervingssite waar foto’s of video’s van het laatste personeelsfeest kunnen worden bekeken? En waar er commentaar op kan worden gegeven?
– Kandidaten zijn gewend om hun ervaringen, meningen, tips, etc.achter te laten over produkten/diensten die ze hebben gebruikt, maar waar is een wervingssite waar dat kan?

Zo’n wervingssite bestaat volgens mij nog niet; ook niet in Amerika. Maar ik ben er van overtuigd dat binnen afzienbare tijd zulke wervingssites er gaan komen.

En dat is het moment waarop de employment consumer een employment prosumer wordt. Met alle positieve gevolgen vandien. Want als er een direct contact tussen vertegenwoordigers van het bedrijf en kandidaten tot stand wordt gebracht zal dit niet alleen het sollicitatieproces op termijn verbeteren. Het zal ook het respect voor elkaar versterken. Tenslotte reageer je anders als je weet dat er naar je wordt geluisterd.

Pay per click foute wijn in foute zakken

Search engine optimization (SEO) levert traffic op. Veel SEO levert veel traffic op. En als je ook nog een blik Search engine marketing (SEM) open trekt, heb je nog meer traffic. Hoera! …of toch niet?

Wel als je als ‘hippe’ site content plaatsing volgens een PPC (pay-per-click) model aanbiedt. Nietsvermoedende content providers, die uitsluitend naar traffic statistieken kijken, hebben dan tenslotte het idee dat ze een heel goede deal hebben. Als er niet op mijn content wordt geklikt hoef ik tenslotte niet te betalen. En als er veel wordt geklikt, dan heb ik lekker veel business. Oftewel, ik win altijd. Maar is dat wel zo?

Want, wat is de kwaliteit van die clicks?

“Pay per click foute wijn in foute zakken” verder lezen

SEO/SEM, een vervolg

Geheel tegen mijn aard in citeer ik vandaag zeer uitgebreid uit het blog van iemand anders; in dit geval van Matt Martone en zijn Job|SearchMarketing blog. Als achtergrondkleuring: Matt is werkzaam bij Yahoo!Hotjobs binnen de afdeling Recruitment Ad Sales. In zijn blog entry van vandaag gaat hij in op SEO versus SEM.

Bedenk dat de achtergrond van Matt hem tot minder dan een objectieve toeschouwer maakt! Zijn blog entry geeft echter genoeg ‘food for thought’ en ik zou iedereen willen uitnodigen hierop te reageren.

SEO is pseudo-science.
It represents some principles of web design and promotion that employers can follow.
Employers which execute an SEO strategy can expect better ranking of their jobs and career sites in the natural search results of sites like Yahoo! and Google.
The trouble with SEO is that it’s not an exact science. It’s an attempt by people outside of companies like Yahoo! and Google to influence the engines’ natural search results. They do this by essentially gaming the billion dollar systems that the search engines put in place to prevent such gaming and ensure the integrity and relevance of users’ search results and quality of experience.

“SEO/SEM, een vervolg” verder lezen

Gedachten op een zondagmiddag

Heb je dat wel eens? Je zit een beetje te piekeren over een onderwerp en voelt een hele waardevolle gedachte opborrelen, maar die blijft ergens steken. Dat had ik de afgelopen dagen terwijl ik nadacht over Google, SEO, vacaturesites, vertical search engines, etc. Er drong zich iets zinnigs aan mij op maar ik kon er de vinger niet op leggen. En helaas, ik ben er nog steeds niet (helemaal) uit. Desondanks leek het me een goed idee om mijn hersenspinsels aan een blog toe te vertrouwen; misschien dat de reacties van oplettende lezertjes mijn hersenen het noodzakelijke duwtje geven.

Even een aantal zaken die ik als uitgangspunten hanteer:

  • Kandidaten beginnen hun zoektocht naar een baan meestal via een zoekmachine; bijna 90% gebruikt Google als favoriete zoekmachine
  • Vacaturesites, intermediairs en vertical search engines spelen hier op in door te investeren in SEO (Search Engine Optimization) en SEM (Search Engine Marketing)
  • Bedrijven hebben steeds vaker een vacaturesectie op de eigen website, inclusief online reactiemogelijkheid voor geïnteresseerde kandidaten

“Gedachten op een zondagmiddag” verder lezen

Woensdag, gehaktdag?

Op woensdag 16 mei annonceerde Google een nieuwe ontwikkeling: Universal Search. Google besteed in haar persbericht veel aandacht aan het feit dat Universal Search een integratie is van de voorheen aparte zoekmachines voor webpagina’s, video’s, blogs, etc. Hiermee zie je alle zoekresultaten uit de verschillende bronnen voortaan in 1 pagina. Da’s heel mooi, maar mijn aandacht werd vooral getriggered door de volgende alinea:

For example, a user searching for information on the Star Wars character Darth Vader is likely interested in all the information related to the character and the actor – not just web pages that mention the movie. Google will now deliver a single set of blended search results that include a humorous parody of the movie, images of the Darth Vader character, news reports on the latest Lucas film, as well as websites focused on the actor James Earl Jones – all ranked in order of relevance to the query. Users no longer have to visit several different Google search properties to find such a wide array of information on the topic.

“Woensdag, gehaktdag?” verder lezen

Ik heb een vacature maar die is online niet te vinden…

Hoewel ik beloofde iets over matchen te vertellen moet ik de belofte breken. Ik wil namelijk eerst eens wat dieper ingaan op de dominantie van Google en wat dat betekent voor werkgevers. En alsof de duvel ermee speelt heeft Cor op Personeelslog vandaag een heel interessant artikel over onder meer Google.

Google is voor de meeste mensen de enige zoekmachine op het Internet. Zoeken op Internet = Google. Dus ook zoeken naar banen. Vacaturesites verliezen van Google als het gaat om het zoeken naar een baan. Dus ik ga ook maar eens een baan zoeken via Google.

Ik wil aan de slag als Account Manager in Den Haag. Mooie baan, mooie stad. Ik lees geen krant; ik ken Monsterboard, Totaljobs of Stepstone niet. Ik ga naar Google, type “Vacature Accountmanager Den Haag “ in en klik op zoeken.  En … 208.000 resultaten, Den Haag moet wel de commerciële hoofdstad van de wereld zijn!

“Ik heb een vacature maar die is online niet te vinden…” verder lezen