Jobfox weet wat goed voor mij is!

image

Jobfox is één van de ‘new kids on the block’. En het heeft de eer de spits af te bijten in de aangekondigde serie over Web 2.0 en online recruitment. Met alle overhypte aandacht voor ‘sociale’ netwerken zou je bijna vergeten dat er ook nog andere sites bestaan…

Afijn, ik heb mijzelf omgekleed als kritische kandidaat en ga Jobfox bezoeken. Maar aangezien Jobfox geheel Amerikaans is, ben ik in dit geval the cynical candidate. Wish me luck!

“Jobfox weet wat goed voor mij is!” verder lezen

Web 2.0 en online recruitment: de verwachtingen van morgen

Het is alweer meer dan een maand geleden dat ik mijn frustraties met hedendaagse vacaturesites heb beschreven. En dat was slechts de eerste stap in de eind november aangekondigde serie over nieuwe initiatieven in online recruitment.

Vandaag wil ik, naar aanleiding van die frustraties, kort stilstaan bij mijn verwachtingen van die nieuwe initiatieven. Feitelijk heb ik die verwachtingen al beschreven in de open brief aan vacaturesites (in Nederland). Maar nu gaat het niet slechts om Nederlandse initiatieven.

En dan zal ik toch echt beginnen aan een onderzoek van die nieuwe sites. Het is even wachten maar dan krijg je ook wat. Hoop ik…

“Web 2.0 en online recruitment: de verwachtingen van morgen” verder lezen

Web 2.0 en online recruitment: de frustraties van vandaag

Als voorbereiding op mijn zoektocht naar een nieuwe generatie vacaturesites is het goed om vooraf mijn verwachtingen zo duidelijk mogelijk te schetsen. En daarvoor is het weer noodzakelijk om de tekortkomingen van de huidige generatie vacaturesites in beeld te brengen.

Frustraties van vandaag
Hedendaagse vacaturesites zijn vrijwel zonder uitzondering eigendom van uitgevers; de bewaarders van de ‘oude’ media. En zoals het goede bewaarders betaamt hebben uitgevers bedroevend weinig innovatie laten zien in de afgelopen … tien jaar!

Omdat de rest van de online wereld zich wel in rap tempo heeft ontwikkeld, is er sprake van een toenemende ‘mottigheid’ van vacaturesites. Met als logisch gevolg een groeiend aantal frustraties voor werkzoeker en werkgever:

Frustraties van de werkzoeker
De werkzoeker wordt door uitgevers gezien als de grondstof van de vacaturesite. Heel belangrijk, maar kan zonder enig fatsoen worden behandeld.

“Web 2.0 en online recruitment: de frustraties van vandaag” verder lezen

Wekelijkse leesmap

Ook deze week is het me weer gelukt om een verzameling interessante onderwerpen te verzamelen die wat saaie uurtjes kunnen vullen. 

Ik heb altijd behoorlijk veel werk aan het maken van links in mijn blogs. En ik heb al een aantal keer aan Floor aangegeven dat zij ook links in haar blogs moet opnemen. Al was het alleen maar om meer link juice te laten vloeien. Tot op heden zonder effect. Dus hoop ik maar dat dit artikel haar zal weten te overtuigen. Alvast bedankt, Penelope.

“Wekelijkse leesmap” verder lezen

Social graph: Introductie

Het ‘begrip’ Social Graph buzzt in de blogosfeer. Recent heb ik in de wekelijkse leesmap een aantal artikelen vermeld die dit onderwerp behandelen. Maar onder de term Social Graph heb ik er tot op heden weinig aandacht aan besteed. Ten onrechte, denk ik. Daarom vandaag een uitgebreide entry over dit onderwerp

“Social graph: Introductie” verder lezen

The Internet is Us(ing us)

clip_image002

Simpel jat- en aanpaswerk deze titel; met dank aan Michael Wesh. Wij zijn in de Web 2.0 wereld allemaal prosumers geworden. Wij consumeren niet alleen content, maar produceren het ook. Op allerlei manieren, en in grote hoeveelheden: The Internet is us!

Bedrijven op wiens websites die “user generated content” wordt geplaatst mogen zich verheugen in een soms obscene marktwaarde (bv. MySpace, Facebook, Flickr, YouTube): The Internet is using us?

“The Internet is Us(ing us)” verder lezen

Recruitment 2.0 in de praktijk

John Kivit heeft een ‘open bedrijf’. Of hij geeft in ieder geval stukjes van zijn bedrijf bloot op zijn blog. Vandaag een artikel over recruitment 2.0 en wat ze daar met Multiscope mee gedaan hebben en mee doen.

Het fijne aan een klein bedrijf als Multiscope is dat je marketing en recruitment allemaal in één hand hebt en dus ook je normale marketing middelen, zoals je nieuwsbrief en je website, zonder enige moeite of interne strijd in kan zetten voor waar het nodig is, in dit geval werving.

Ook heeft men veel vacaturebanken ingezet, waarbij het mij opvalt dat John zonder moeite 2.500 euro uitgeeft aan advertenties, maar (zoals hij in de reacties aangeeft) tipgeld van 2.500 euro (waarbij je de zekerheid hebt dat het rendement heeft) ‘een gekte vind waar hij niet aan mee doet’.

Niet vermeld is zijn zoektocht in CV databanken, maar vooral bijzonder is dat iemand die zo midden in de nieuwe media zit ook niet linkedin heeft ingezet als tool. Bijzonder omdat met zijn netwerk hij daar waarschijlijk (zeker als hij overstag gaat en ook tipgeld uitlooft) denk ik wel veel rendement kan halen.

Tot slot nog één tip voor alle bedrijven, en dus ook Multiscope. Werven moet je niet pas gaan doen als je mensen nodig hebt. Je moet het dak ook niet repareren als het regent. Werven is een continue proces en dat is natuurlijk heel erg lastig en vervelend, zeker als kleine organisatie. Echter is contact houden met oud werknemers, maar zelfs misschien met oud sollicitanten (en full disclosure, dat ben ik in een ver verlend ook geweest bij Multiscope) is iets dat je op reguliere basis moet doen in mijn optiek. Werven is een proces dat altijd doorgaat, ook als je niemand direct nodig hebt. Voorkom een stuwmeer aan vacatures, blijf actief.

Web 2.0 en online recruitment

De grote spelers in online recruitment hebben in de afgelopen jaren weinig tot geen innovatie laten zien, als we de lego actiesite van Totaljobs tenminste buiten beschouwing mogen laten…

Maar dat wil niet zeggen dat online recruitment het lelijke eendje van de Web 2.0 vijver is geworden! Want er vinden een aantal interessante ontwikkelingen plaats die m.i. nog onvoldoende aandacht hebben gekregen.

“Web 2.0 en online recruitment” verder lezen

Van ‘employment consumer’ naar ‘employment prosumer’ ?

In een commentaar op een blog op Personeelslog heb ik al eens de employment consumer opgevoerd om daarmee het belang van een klantvriendelijke behandeling van kandidaten door recruiters onder de aandacht te brengen. Maar naar aanleiding van mijn eerdere posting op Recruitingfacts over de irrelevante wervingssite ben ik van mening dat het idee van de employment consumer niet ver genoeg gaat.Want het gaat om een daadwerkelijke communicatie tussen kandidaat en ‘het bedrijf’, via welk kanaal dan ook. Kandidaten zijn tenslotte niet alleen consumenten van informatie, ze kunnen ook informatie produceren.

Volgens Wikipedia heeft futuroloog Alvin Toffler het woord ‘prosumer‘ bedacht; als een combinatie van producer en consumer. Hij voorzag een toekomst waar de rollen van producent en consument in toenemende mate gaan overlappen. Als een wervingssite interactie met kandidaten zou bieden, worden kandidaten ineens employment prosumers.

Zomaar een paar manieren waarop kandidaten als producenten van informatie kunnen worden gezien:

– Kandidaten zijngewend om via IM met elkaar te communiceren; maar waar iseen wervingssite waar via IM met een recruiter kan worden gesproken? En waar de kandidaat ervoor kan kiezen de dialoog voor derden zichtvaar te maken?
– Kandidaten zijn gewend aan peer reviews, maar waar iseen wervingssite waaraan (toekomstige) collega’s allerlei praktische vragen kunnen worden gesteld? En waar deze vragen en antwoorden kunnen worden gedeeld met andere geinteresseerden?
– Kandidaten zijn gewend aan Flickr, YouTube; maar waar is een wervingssite waar foto’s of video’s van het laatste personeelsfeest kunnen worden bekeken? En waar er commentaar op kan worden gegeven?
– Kandidaten zijn gewend om hun ervaringen, meningen, tips, etc.achter te laten over produkten/diensten die ze hebben gebruikt, maar waar is een wervingssite waar dat kan?

Zo’n wervingssite bestaat volgens mij nog niet; ook niet in Amerika. Maar ik ben er van overtuigd dat binnen afzienbare tijd zulke wervingssites er gaan komen.

En dat is het moment waarop de employment consumer een employment prosumer wordt. Met alle positieve gevolgen vandien. Want als er een direct contact tussen vertegenwoordigers van het bedrijf en kandidaten tot stand wordt gebracht zal dit niet alleen het sollicitatieproces op termijn verbeteren. Het zal ook het respect voor elkaar versterken. Tenslotte reageer je anders als je weet dat er naar je wordt geluisterd.