Category Archives: Weblog
Reageren op weblogs
Afgelopen week heb ik wat discussies gehad over het reageren op weblogs. Zo stelde Jorrit Blok dat hij zijn klanten, overwegend recruiters, probeerde te overtuigen om wél te reageren op blogs. Waarom? Tweeledig. Ten eerste wordt er nog al eens afgegeven op recruiters (ik ben daar zelf iemand van die dat ook goed kan) en dat is in zijn optiek slecht voor de markt. En daar heeft hij natuurlijk gelijk in. Ten tweede is het goed voor je positie in google, want als je het slim aanpakt geef je aan voor welk bedrijf je werkt (in het geval van zijn klanten: het bureau) en een backlink is altijd goed voor je positie in google.
Ik weet echter ook dat er veel angst is onder mensen om te reageren. Het hebben van backlinks (blootgeven voor wie je werkt) is dan veelal nog enger, want ‘ik spreek niet voor mijn bedrijf’. Laat ik u één ding beloven: als u niet de bedrijfsnaam, maar uw eigen naam invult, zal niemand denken dat u namens het bedrijf spreekt. Die angst is geheel ongegrond, maar zit er goed in, zeker in Nederland. Maar dat is een argument om (semi) anoniem te reageren. Dan is er nog een heel groot aantal mensen dat helemaal niet reageert, en dat is jammer. Lees verder…
Judge, Jury, and Executioner?
Google is al geruime tijd een 1.000 pound gorilla. Niet bepaald een beest waar je ruzie mee wil. Terughoudendheid is het credo, anders wordt je uit de groep gestoten. En op het Internet betekent dat onzichtbaarheid. Geen fijn vooruitzicht.
Maar nu lijkt het erop dat Google zijn macht op een wel heel bijzondere manier heeft laten gelden: door de Pagerank van met PayPerPost geaffilieerde bloggers te resetten (lees: op “0″ zetten)!
In mijn ogen biedt PayPerPost een onfatsoenlijke service. Ze brengen adverteerders en bloggers bij elkaar op een soort marktplaats. Adverteerders bieden vergoedingen aan bloggers die positief over hun producten willen bloggen. Bloggers kunnen hierop inschrijven. Verkapte reclame onder de noemer blogging. De nachtmerrie van de Cluetrain Manifesto. Maar niet illegaal, en niet verboden.
Recruitment 2.0 in de praktijk
John Kivit heeft een ‘open bedrijf’. Of hij geeft in ieder geval stukjes van zijn bedrijf bloot op zijn blog. Vandaag een artikel over recruitment 2.0 en wat ze daar met Multiscope mee gedaan hebben en mee doen.
Het fijne aan een klein bedrijf als Multiscope is dat je marketing en recruitment allemaal in één hand hebt en dus ook je normale marketing middelen, zoals je nieuwsbrief en je website, zonder enige moeite of interne strijd in kan zetten voor waar het nodig is, in dit geval werving.
Ook heeft men veel vacaturebanken ingezet, waarbij het mij opvalt dat John zonder moeite 2.500 euro uitgeeft aan advertenties, maar (zoals hij in de reacties aangeeft) tipgeld van 2.500 euro (waarbij je de zekerheid hebt dat het rendement heeft) ‘een gekte vind waar hij niet aan mee doet’.
Niet vermeld is zijn zoektocht in CV databanken, maar vooral bijzonder is dat iemand die zo midden in de nieuwe media zit ook niet linkedin heeft ingezet als tool. Bijzonder omdat met zijn netwerk hij daar waarschijlijk (zeker als hij overstag gaat en ook tipgeld uitlooft) denk ik wel veel rendement kan halen.
Tot slot nog één tip voor alle bedrijven, en dus ook Multiscope. Werven moet je niet pas gaan doen als je mensen nodig hebt. Je moet het dak ook niet repareren als het regent. Werven is een continue proces en dat is natuurlijk heel erg lastig en vervelend, zeker als kleine organisatie. Echter is contact houden met oud werknemers, maar zelfs misschien met oud sollicitanten (en full disclosure, dat ben ik in een ver verlend ook geweest bij Multiscope) is iets dat je op reguliere basis moet doen in mijn optiek. Werven is een proces dat altijd doorgaat, ook als je niemand direct nodig hebt. Voorkom een stuwmeer aan vacatures, blijf actief.
Comment trolling
In zijn recente Transfer op HRlog verwijst Bas van de Haterd impliciet naar een fenomeen dat ‘comment trolling’ wordt genoemd door zijn ongenoegen te uiten over de aard van sommige reacties op zijn blog entries. Dit was eerder al aanleiding geweest voor een artikel van Bas op Marketingfacts waarin hij stelde dat commentatoren op blogs met een zakelijk karakter altijd een URL moeten vermelden.
Volgens TechCrunch kunnen reacties op blogs in één van de volgende categorieën worden geplaatst:
1. Serieuze reacties. Er wordt inhoudelijk en integer ingegaan op het onderwerp van de blog entry. Een daadwerkelijke bijdrage aan de discussie en de reden waarom reacties op blogs gewenst zijn. Lees verder…
Wekelijkse leesmap
Een goede gewoonte dient te worden doorgezet, dus de wekelijkse leesmap zal bij RecruitmentMatters een … wekelijks terugkerend fenomeen zijn. Zolang ik het volhou wel te verstaan, want geannoteerde bijdrages maken valt nog niet altijd mee.
Afijn, voor deze week heb ik de volgende interessante entries gevonden in de immer uitdijende blogosfeer:
Joshua Porter heeft enkele weken geleden een aardige toevoeging gegeven op de lijst van Google’s social design best practices. In het kader van Social Computing zeker een aanrader. En als je toch bezig bent, lees deze dan ook meteen maar even.
En Social Computing is niet van 2006, of zelfs 2000, maar van 1998. Van de vorige eeuw dus, en van de oprichter van Amazon, Jeff Bezos. Toen heette het nog Personalization, maar zijn uitspraken hebben niets van hun waarde verloren. Integendeel!
All things online recruitment, revisited
Na een zeer kort verblijf bij Recruitingfacts kan ik vandaag eindelijk RecruitmentMatters onthullen. En het resultaat mag er zijn, zeker als je het bekijkt door mijn (licht) gekleurde bril!
RecruitmentMatters is gewijd aan online recruitment. Allereerst omdat dit terrein mijn absolute interesse heeft. En omdat dit terrein zich in een razend tempo ontwikkelt, niet in het minst door ‘flankerende’ ontwikkelingen als widgets, sociale netwerken, web 2.0, online referral programma’s, multiposting, tagging, multimedia, search engine optimization en nog zo wat ‘nieuwigheden’. Lees verder…
Onethisch bedrijf baart onetische medewerkers?
Staat een onethisch business model garant voor onethisch gedrag van haar medewerkers? Als je naar een duidelijk criminele organisatie als de Mafia kijkt, is het antwoord een ondubbelzinnig JA. Maar hoe zit het met legitieme bedrijven?
Zie PayPerPost. Dit bedrijft probeert een marktplaats te creëren waar adverteerders verzoeken kunnen indienen voor blogpostings die, tegen betaling, door bloggers worden uitgevoerd. PayPerPost verdient 10% aan elke transactie.
Overbodige nieuwe blog van Jason Goldberg: Socialmedian
Jason Goldberg is CEO van Jobster en voormalig spindoctor van Clinton. En zo langzamerhand wel heel erg vreemd bezig. Hij is altijd al druk bezig geweest zichzelf te promoten, en heeft overduidelijk megalomane trekjes. Maar als je zijn nieuwe blog Socialmedian bekijkt, lijkt het erop dat hij volledig ‘overboard’ gaat.
Zijn stompzinnige status updates staan op dit blog, zie onderstaand voorbeeldlijstje:
- Jason is wanting his status to be automatically updated every 5 minutes without having to type it in. that’s web 10.0.
- Jason is forcing himself to go to the gym.
- Jason is going home to walk the dogs.
- Jason is back in seattle.
- Jason is too full from the michael mina dinner.<
- Jason is pre-ordering Charlene Li’s book Groundswell on Amazon.com.
- Jason is drinking rose.
- Jason is on a tram in sf.
- Jason is nonstop today.
- Jason is giving a speech at 8:30am. Who listens to speeches at 8:30 am?
Staat jouw blunder al op YouTube?
Web 2.0 heeft voor een global community gezorgd, met alle consequenties vandien. Vroeger kon je na een blunder je dagelijkse leven vrijwel direct weer oppakken. Maar tegenwoordig ligt dat wel iets anders.
Point in case: Miss Caitleen Upton, beter bekend als Miss Teen South-Carolina. Tijdens de Miss Teen USA verkiezing blunderde ze op gruwelijke wijze met haar antwoord op de vraag: “Waarom kan 20% van de Amerikanen hun eigen land niet aanwijzen op een wereldkaart?”.
Recruiters en blogging: The twain shall never meet?
Recruiters zijn account managers van hun bedrijf. Niet van de producten of diensten van hun bedrijf, maar van het bedrijf zelf. Zij verkopen het imago van het bedrijf vanuit het perspectief van werk: employment branding. Hun klanten: toekomstige werknemers.
En er is een probleem; het aantal klanten loopt terug. En als de verkopen tegenvallen, komt een bedrijf vanzelf in de problemen. Dus dienen recruiters harder hun best te doen; creatief te zijn in het vinden van nieuwe klanten. Terzijde: het blijft natuurlijk ook verstandig je bestaande klanten tevreden te houden, maar dat is niet waar een recruiter zich mee bezig hoeft te houden.
Ik wil kort stilstaan bij de creativiteit van recruiters door naar Amerika te kijken. Networking is een cruciaal onderdeel van recruiting; met de enorme groei van het Internet is online networking zo mogelijk nog belangrijker geworden.
