Aangezien @marcdrees ieder concept met een link naar Foursquare weigert te beoordelen, doe ik het maar even. Vandaag werd Talentag.com gelanceerd. Talentag is een webapplicatie waarmee je je netwerk kunt vragen “Tags” toe te kennen aan je CV. Tags die aangeven waar, volgens mijn netwerk, mijn specialisme ligt. Daarnaast kan je netwerk (en dit is de link met Foursquare) “badges” uitdelen. Badges kun je zien als medailles voor bijvoorbeeld beste recruiter.
Daarnaast krijg je van Talentag ook automatisch badges als je aan bepaalde voorwaarden voldoet. Zo kreeg ik direct de badge “experienced” omdat ik meer dan 5 jaar werkervaring heb. Dat ik 4,5 van de 5 jaar part-time vakkenvuller was maakt niet uit, ik heb ervaring. Je kunt je basisprofiel eenvoudig binnenhalen via Linkedin of Facebook en je vrienden uitnodigen je te “taggen” via Twitter, LinkedIn en Facebook.
In de Telegraaf van 10 juli stond een artikel over Video-CV. Jawel, het zoveelste bedrijf dat ‘iets’ met video en recruitment doet. Waarom? Geen idee, maar misschien wel omdat het kan, en omdat de directeur van Vide-CV denkt er heel veel geld mee te verdienen. Alleen wordt me in dat artikel toch een bak onzin verteld. Zo zou een video-CV de panacee zijn voor allerlei vooroordelen die bij de werkgever bestaan:
De video-cv geeft een complete eerste indruk. Vooroordelen, bijvoorbeeld over leeftijd en culturele achtergrond, vervagen.” Hogendorp knikt: „Hetzelfde geldt voor mensen met een handicap. Dat is ook waarom het UWV moeilijk bemiddelbare kandidaten naar ons stuurt. Langdurig werkzoekenden overleven dankzij de video-cv eindelijk de eerste ronde.
Natuurlijk, langdurig werkzoekenden hebben allemaal een handicap. Maar afgezien van deze onhandige combinatie is de uitspraak van de directeur van Video-CV (Roy Hogendorp) natuurlijk volstrekte onzin.
Na die eerste ervaring ben ik nog een paar keer teruggeweest, maar mijn initiele enthousiasme was veranderd in een groot vraagteken. En dat vraagteken is nooit meer weggegaan. Tot vandaag. Want Google maakte net het volgende bekend:
…Wave has not seen the user adoption we would have liked. We don’t plan to continue developing Wave as a standalone product…
Ik was duidelijk niet de enige. Google heeft de stekker uit Wave getrokken.
Het is gemeengoed geworden in recruitment; even een kandidaat googlen. Ook al kleven hier de nodige juridische en ethische issues aan; deze mogelijkheid is niet meer weg te denken uit de dagelijkse praktijk. Met potentieel ongemakkelijke gevolgen voor het onwetende slachtoffer: de kandidaat.
Deze situatie was voor Vizibility het vertrekpunt. Haar oplossing? Een SearchMe knop voor Google zoekresultaten. Deze knop kan je op je online profielen plaatsen. En als je op die SearchMe knop klikt krijgt de bezoeker uitsluitend zoekresultaten in Google te zien die jij hebt geselecteerd. Handig toch? Of misschien toch niet…?
Vandaag wil ik een lans breken voor een aantal door Monster ontwikkelde tools: Career Snapshots, Career Benchmarking en Career Mapping. Niet omdat de tools in hun huidige incarnatie zo fantastisch zijn, maar omdat Monster de moed heeft getoond dergelijke tools te ontwikkelen.
De belangrijkste vraag is echter: bieden de Career Tools een meerwaarde die door werkzoekers wordt onderkend. En daar gaat het helemaal mis. Dat komt mede omdat het er op lijkt dat Monster zich bij de ontwikkeling van de tools niet (of niet in voldoende mate) heeft afgevraagd hoe werkzoekers dergelijke tools in zouden zetten tijdens hun orientatie op de arbeidsmarkt en zoektocht naar banen.
Bijna twee jaar geleden schreef ik een tweeluik over Vitruva (deel 1, deel 2); toendertijd een vacaturesite met verplichte matching die zodanig gebruiksonvriendelijk was dat een enkeltje richting Deathpool onvermijdelijk leek. En gezien de recente posting van John Zappe is dat ondertussen ook gebeurd, met dien verstande dat Vitruva zich opnieuw heeft uitgevonden. Onder de naam Jobmagic.
Vitruva richtte zich op werkzoekers met een onbegrijpelijk complexe interface. Jobmagic richt zich op recruiters met een totaal ander concept. Oftewel een dubbele draai van 180 graden. De vraag is natuurlijk of er nu wel sprake is van een eenvoudige werkwijze. Want anders zal ook dit initiatief een kort leven beschoren zijn. Tijd voor een bezoekje.
Mobiel internet heeft een gouden toekomst en mobiel online recruitment ongetwijfeld ook. Maar alleen als de behoeftes van de gebruiker begrijpt, evenals de mogelijkheden en beperkingen van het device (waarmee je dat mobiele internet opgaat). En zover zijn we nog lang niet. Wat overigens geen belemmering hoort te zijn om ermee te experimenteren; want alleen dan leer je begrijpen hoe het wel moet. No pain, no gain…
Maar het lijkt erop dat binnenkort het hebben van een iPhone recruitment applicatie een stuk eenvoudiger gaat worden. Want Knollenstein heeft sinds vandaag een white label iPhone recruitment applicatie in de aanbieding…
The Times is tegenwoordig achter een paywall te vinden. In de gratis proefperiode heeft 12% van de bezoekers zich geregistreerd, 10% daarvan is een betalende bezoeker geworden (voor op dit moment een sterk gereduceerd tarief van GBP 1 per maand). Met andere woorden, 1,2% van de bezoekers lijkt op dit moment bereid te betalen voor de content van The Times. Dit is aan de onderkant van verwachtingen van onderzoeksbureau’s als Forrester. En daarmee voor mij niet bepaald verrassend. Hier gaat massaal bloed uit spuiten.
Tegelijkertijd omarmt RecruitmentMatters de aanzienlijk sympathiekere social micropayment service Flattr. Waarmee Flattr leden ervoor kunnen kiezen om een artikel een flattr te geven. En daarmee een micropayment te doen. Volledig optioneel en daarmee geen muur om content, zoals bij The Times. Maar waarom doet RecruitmentMatters dit eigenlijk?
[…] the recruiter asks the prospective employee to invite a dozen or so people to give brief Checkster references. The results are collected, annotated and delivered in a substantive, easy to understand report.
Met andere woorden, een referentiecheck wordt op basis van door de sollicitant aangedragen kandidaten gedaan. Een aardig stukje crowdsourcing, maar hoe zit het dan met de betrouwbaarheid van dat eenvoudig te begrijpen rapport? Gelukkig is er een manier om dat uit te vinden, want Checkster heeft meerdere soorten referentiechecks, waaronder Talent Checkup, een zelftest voor werkzoekers.
Een interessante ontwikkeling: Glassdoor biedt bedrijven de mogelijkheid om een Enhanced Employer Profile te plaatsen, want:
Candidates that matter to you are turning to Glassdoor to get an inside look at jobs and companies. Tell them your story with an Enhanced Employer Profile.
Oftewel, Glassdoor probeert bedrijven ertoe te verleiden een bedrijfsprofiel te laten plaatsen omdat candidates that matter nou eenmaal bij Glassdoor langskomen. Redelijk arrogant, maar wel heel erg Amerikaans.
Aangezien @marcdrees ieder concept met een link naar Foursquare weigert te beoordelen, doe ik het maar even. Vandaag werd Talentag.com gelanceerd. Talentag is een webapplicatie waarmee je je netwerk kunt vragen “Tags” toe te kennen aan je CV. Tags die aangeven waar, volgens mijn netwerk, mijn specialisme ligt. Daarnaast kan je netwerk (en dit is de link met Foursquare) “badges” uitdelen. Badges kun je zien als medailles voor bijvoorbeeld beste recruiter.
In de Telegraaf van 10 juli stond een artikel over Video-CV. Jawel, het zoveelste bedrijf dat ‘iets’ met video en recruitment doet. Waarom? Geen idee, maar misschien wel omdat het kan, en omdat de directeur van Vide-CV denkt er heel veel geld mee te verdienen. Alleen wordt me in dat artikel toch een bak onzin verteld. Zo zou een video-CV de panacee zijn voor 
Enkele dagen geleden 
Marc Drees
Baudi Heidanus
Marc Drees
Marc Drees
David