Job Poacher lets you make yourself available to recruiters, without exposing your identity or giving up your email address. We set you up with an anonymous email address that you control — just like on "Craigslist"

Job Poacher is een barebone site die zo te zien in een achternamiddag in elkaar is geprakt. Wat overigens niets zegt over de waarde die de site kan hebben. Hoewel het snel groeiend aantal plaatsingen al zeer snel een betere zoekfunctie noodzakelijk maakt

De homepage
Dit is de homepage voor een poachee, zoals de site de werkzoekers noemt die zichzelf via Job Poacher aanbieden:

Jawel, dit is alles. Ik zei toch dat het een barebone site was. Maar het laat onverlet dat Job Poacher gebruik maakt van de op dit moment meest praktische manier om een formulier in te vullen: door de invulvelden in een zin te plaatsen. Barebone maar praktisch dus.

Na het invullen van zeven velden heb ik dus een werk gezocht advertentie op Job Poacher geplaatst. Die er overigens zo uitzien:

Eerder vandaag was er nog niet eens een zoekfunctie aanwezig, dus de site groeit snel in functionaliteit… Maar gezien de sterk toegenomen populariteit na een artikel op TechCrunch is het slechts een kwestie van tijd of de huidige zoekfunctie is ook te beperkt.

Als ik als recruiter contact wil opnemen met een werkzoeker klik op op Reply to This Listing. En dan krijg ik dit te zien:

Een CAPTCHA… Bepaald irritant en al helemaal als je als recruiter meerdere interessante kandidaten op Job Poacher hebt gevonden. Als ik mijn weerzin heb overwonnen en deze CAPTCHA heb ingevuld, krijg ik een e-mail adres te zien wat door Job Poacher is gegenereerd en aan de Poachee is toegekend. Op deze manier kan ik als recruiter de Poachee benaderen zonder dat de identiteit van de Poachee bekend wordt gemaakt.

En dat is het. Basic maar praktisch, afgezien van die CAPTCHA natuurlijk, maar zo kan de gemiddelde recruiter eens ervaren wat de gemiddelde sollicitant moet doorstaan.

Conclusie
Job Poacher is bijzonder simpel, ongetwijfeld op een regenachtige zondagmiddag in elkaar gezet en naar alle waarschijnlijkheid zeer effectief. Althans in het begin. Want bij succes kan Job Poacher zomaar uit elkaar knappen. En succes is in ieder geval voor de korte termijn verzekerd als gevolg van het artikel op TechCrunch. Dat zorgt in het algemeen voor rokende servers…

Het korte antwoord is: Ja. Hoewel er bij Whitetruffle geen Amerikaanse versie van Jobfeed achter zit. En de gruwelijke omslachtigheid van 2alljobs de gebruiker van Whitetruffel bespaard blijft. Aan de andere kant kan je met Whitetruffle waarschijnlijk wachten tot je een ons weegt voordat je ooit een alert voor een vacature gaat ontvangen. Want het aantal vacatures is bijzonder beperkt.

De homepage
Dit is de homepage van Whitetruffle:

Kijk, een bijzonder overzichtelijke homepage met de aantallen kandidaten en bedrijven (niet de aantallen vacatures) verwerkt in de boodschap dat je hier als kandidaat mogelijk werkgevers kan vinden. Hoewel de competitie zeer intens lijkt te zijn.  Verder is links een activity stream te zien die continu doorloopt; een suggestie van grote interactie op de site tot je ongeveer 20 seconden blijft kijken. Want dan blijkt het een eindig carousseletje te zijn… Verder verschijnen aan de rechterkant testimonials over hoe fantastisch Whitetruffle wel niet is. Nou, dat wil ik zelf graag ontdekken…

Als ik op de link How it works klik krijg ik een video van 30 seconden te zien. Daar word ik ook niet veel wijzer van dus klik ik maar op de knop Sign up:

Kijk, een overbodig tussenscherm voor al die werkzoekende engineers als Whitetruffle tenminste een keuze had gemaakt op de homepage. Waar alle reden voor is gezien de onbalans tussen het aantal engineers (ruim 6.000) en het aantal bedrijven (bijna 300). Waarmee je 19 mensen een vermijdbare klik laat maken om 1 mens van dienst te zijn. Heel bijzonder, dit soort keuzes…

En ik mag natuurlijk met mijn LinkedIn profiel registreren:

Na registratie moet ik een e-mail adres opgeven. Volgens Whitetruffle is dat omdat zij mij dan passende vacatures kunnen sturen:

Maar waarom kan ik die niet via een SMS ontvangen, of naar mijn Twitter account laten sturen? Een beetje vreemd dat een nieuwe site mij niet meer mogelijkheden biedt.

Na het ingeven van het e-mail adres moet ik enkele vragen beantwoorden, een proces waar ik heel snel doorheen kan lopen. Prettige, eenvoudige interactie:

En dan ben ik klaar.

Helaas krijg dan weer een tussenscherm te zien, dit keer om mijn connecties kennis te laten maken met de zegeningen van Whitetruffle. Wederom veel te vroeg, want ik weet nog steeds niet of Whitetruffle mij uberhaupt iets te bieden heeft:

Verder is mijn LinkedIn profiel dus weer eens gekopieerd. Ik vraag me ondertussen wel af op hoeveel sites mijn profiel rondslingert. Dat moet ondertussen in de honderden lopen…

Als ik deze hinderlijke pop-up wegklik, kan ik mijn weg vervolgen. Ik kies op goed geluk de navigatie-optie Explore:

Ik moet blijkbaar bedrijven liken want anders kan ik niet gematched worden. Op zich wel een aardig idee, maar om nou individuele bedrijven een voor een te gaan liken is wel bijzonder omslachtig. Dit is verzonnen zonder de implicaties bij een groot aantal werkgevers goed door te denken. Aangezien dit de enige manier is om in aanmerking te komen voor vacatures die naar je toe worden gestuurd, is dit een wel zeer onhandige interactie.

Maar het toppunt van frustratie bereik ik als ik een bedrijf ga bekijken:

Onderaan de pagina staan een tweetal vacatures. Terwijl dat toch echt voor mij als werkzoeker zo’n beetje het belangrijkste van alles is. En die vacatures laten een aantal tags zien die ik zelf ook heb moeten invullen. Maar de vacatures kunnen niet worden aangeklikt. Vanuit Whitetruffle kan ik alleen maar zien dat Rapleaf vacatures heeft, ik kan er niet op klikken of reageren. Dat is wel bijzonder zuur. Dat is zoiets als een witte truffel te zien liggen maar er geen truffelrasp langs te mogen halen. Brrr…

En dat is Whitetruffle. Een meer dan aaibare site die helemaal niets toevoegt aan het online recruitment landschap. Of het moet de frustratie van de werkzoekende gebruiker zijn. Maar dat telt niet, want dat geldt helaas voor de meeste sites in dit domein.

Conclusie
Whitetruffle ziet er zeer aaibaar uit en heeft een bijzondere naam. En verder is er feitelijk niets over deze site te melden. De noodzaak om te registreren zonder enig bewijs van achterliggende waarde is een drempel die voor velen te hoog zal zijn. En daarmee maakt Whitetruffle het zichzelf bijzonder moeilijk. Daarnaast is het aantal participerende bedrijven wel zeer beperkt en kan een werkzoekende niet via Whitetruffle op een vacature reageren. Ongelofelijk knullig. Waarmee ook de overlevingskansen van Whitetruffle zijn vastgesteld. Bijzonder klein…

Daarmee is in mijn optiek Glassdoor volstrekt uniek binnen het domein van online recruitment. In de VS heeft Glassdoor vroege concurrenten Criticat en Vanno uit de markt weten te drukken; bij mijn weten is er geen andere vergelijkingssite voor werkgevers die ook maar in de buurt van Glassdoor komt. Binnen of buiten de VS. Bij een dergelijke site geldt daadwerkelijk: the winner takes all.

Maar is Glassdoor niet veel meer dan een vergelijkingssite? Natuurlijk! En in mijn optiek was Glassdoor zelfs de ‘ideale’ vacaturesite van de nabije toekomst. Inderdaad, was. Want het lijkt er op dat Glassdoor plotseling van het pad af is geraakt…

Achtergrond
Glassdoor combineert informatie over bedrijven met vacatures van diezelfde bedrijven. Op één plek kan je als werkzoeker alles vinden wat je in staat stelt om een geinformeerde keuze te maken uit passende vacatures om daar vervolgens op te solliciteren. Vergelijk dat eens met de bijzonder magere bedrijfspagina’s die op klassieke vacaturesites te vinden zijn. Als er uberhaupt al een bedrijfspagina te vinden is.Glassdoor is hiermee een aanzienlijk aantrekkelijker alternatief voor werkzoekers dan de gemiddelde vacaturesite.

Bedrijven kunnen vacatures op Glassdoor plaatsen, daarnaast maakt Glassdoor gebruik van de diensten van Indeed. De site ziet er overigens niet uit als een vacaturesite, maar je kan naar vacatures zoeken op de homepage en er is een Jobs tab:

Maar vormt Glassdoor alleen een risico voor vacaturesites? Nou, ik denk dat er meer partijen nerveus mogen worden. Want Glassdoor kan op termijn ook een bedreiging vormen voor professionele netwerken zoals LinkedIn, XING en Viadeo en al helemaal voor de LinkedIn kloontjes (BranchOut, BeKnown, Talent.me, Emplido) op Facebook. En dat geldt vooral als gevolg van de meest recente uitbreiding bij Glassdoor:

The new tool, Inside Connections™, leverages your Facebook network to help you find an ‘in’ at specific companies where you’d like to work. You may be surprised on who has that ‘in’ you’re looking for – it could be a friend you grew up with, a fraternity brother or sorority sister, a co-worker, someone from your basketball fantasy league or perhaps even your own mom

Tja, Inside Connections loopt natuurlijk tegen exact dezelfde problemen aan als alle andere pogingen om Facebook voor professionele doeleinden te ‘gebruiken’: een volstrekt gemis aan professionele informatie binnen Facebook. De vraag is echter hoe lang dit nog gaat duren als er steeds meer initiatieven ontstaan die voor steeds grotere groepen Facebook gebruikers mogelijk een incentive gaan vormen om toch iets van professionele informatie aan het eigen profiel toe te voegen. Geen idee, maar er zou wel een een organische groei kunnen volgen van dit type informatie op Facebook. Waarmee Facebook uiteindelijk de ultieme winnaar zal blijken te zijn, maar dat ligt in een verdere toekomst opgesloten.

Inside Connections?
Maar goed, hoe ziet Inside Connections er eigenlijk in het echt uit? Ondanks mijn bijzonder kleine aantal connecties bij Facebook heb ik er eentje met een behoorlijk zakelijk profiel; mijn jongste dochter. Die ook nog eens bij een lekker groot bedrijf werkt: Deloitte. Wat ik dan ook te zien krijg als ik eenmaal mijzelf via Facebook bij Glassdoor heb aangemeld (en een review heb geschreven):

Voila, daar staat het; ik heb een company met een connectie; Deloitte. Maar wat me verder opvalt is dat Glassdoor mij vraagt om een profiel te completeren… Wat is dit nu? Waarom zou ik een profiel op Glassdoor willen aanmaken als ik al een profiel op Facebook (en wat te denken van LinkedIn?) heb. Bizar! Heeft Glassdoor soms plannen om een cv database op te bouwen? Het zou me niets verbazen; maar dit is wel een hele domme manier om dat te proberen. Heeft Glassdoor nog nooit van de LinkedIn API gehoord?

Maar het wordt nog een paar graden erger/enger. Want als ik op mijn enige Inside Connection bij Deloitte klik, zie ik dit:

WTF? Dit profiel komt rechtstreeks uit Facebook, maar betekent het dat Glassdoor dit profiel heeft overgezogen of mij slechts een window op het Facebook profiel van mijn dochter toont? Ik krijg hier toch behoorlijk rode vlekken van voor mijn ogen. Dit wordt nog eens verder versterkt door het feit dat Glassdoor over zichzelf spreekt als een jobs and career community. Inderdaad; een community. Wat een directe interactie tussen leden van die community verondersteld; een situatie die tot op dit moment nog altijd niet bestaat. Maar die mogelijk op de ontwikkelingskalender van Glassdoor zijn geplaatst gezien bovenstaande ervaringen.

Ik begin me ineens bijzonder ongerust te maken over de route die Glassdoor lijkt te zijn ingeslagen…

Het is bijna onvoorstelbaar, maar na de reeds begraven initiatieven Jobber (van Tempo-Team), Jobinsider en Werkbeoordeling en de zombiesites CompanyRating (VNU Media) en 360inc (TMG) is er toch weer een partij die denkt dat het lanceren van een vergelijkingssite voor werkgevers een goed idee is. En het is niet zomaar een partij; nee, het is FNV Bondgenoten. Inderdaad, een vakbond.

Nou loopt een vakbond meestal enkele jaren achter de werkelijkheid aan, dus misschien moet ik me er niet eens over verbazen dat FNV Bondgenoten nu (lees: medio januari 2012) met een vergelijkingssite op de proppen komt. Maar waar ik me wel enorm over heb verbaasd is de naam: RateYourCompany. Is dit een play op CompanyRating? En waarom zou een oerhollands instituut een engelse titel voor een nederlandstalige site bedenken? Bizar.

Wat zegt FNV Bondgenoten overigens zelf over deze site? Het volgende:

Hoeveel sterren krijgt jouw werkgever? Rate Your Company is onze nieuwe ratingtool vóór en dóór werknemers. Je kunt door middel van een sterrensyteem verschillende onderdelen van je (ex) werkgever beoordelen, maar daarnaast ook zien hoe je collega’s erover denken. Of even kijken hoe het bij een ander bedrijf is, als je daar interesse in hebt.

Nou, maar eens kijken wat die nieuwe ratingtool behelst…

De homepage
Dit is de homepage van RateYourCompany:

Ik dacht  eerst even dat ik op een site voor leerkrachten terecht was gekomen, maar het is toch echt een vergelijkingssite voor werkgevers. Waar ondertussen maar liefst 459 beoordelingen van 373 bedrijven zijn gegeven. Het kan niet op!

Maar verder is er vrijwel niets te doen op de site. Je kan zelf een beoordeling over een bedrijf geven, je kan de top 5 hoogste scores zien (vier van de vijf bedrijven met slechts 1 beoordeling per bedrijf…), je kan de vijf meest recente ratings zien en je kan zoeken. En met dat zoeken is er geen enkele hulp, ook al blijkt er een vaste structuur te zitten in de wijze waarop je een beoordeling kan geven. Door deze structuur niet binnen de zoekfunctionaliteit aan te bieden weet je in ieder geval dat de beoordelingen niet optimaal worden ingezet om anderen te laten zoeken naar potentieel interessante werkgevers. Dom, dom, dom. En natuurlijk waren er nog wel wat meer mogelijkheden geweest om het leven wat eenvoudiger te maken voor de bezoeker. Maar blijkbaar is de site daar niet voor bedoeld.  Wat bijna de vraag oproept om een vergelijkinssite voor vergelijkingssites…

Maar hoe ziet zo’n beoordeling er eigenlijk uit? Nou, zo:

Voila, onze schooljuf houdt een bord omhoog met de rating (vijf sterren en dat is dus een 10…) en het aantal beoordelingen (jawel… 1). Verder kan er meteen door de bezoeker een beoordeling worden gemaakt, waarbij in totaal 6 aspecten moeten worden beoordeeld: Werkplek, Sfeer en cultuur, Groei en ontwikkeling, Waardering, Salaris en extra’s en Werk en prive. En voor elk van die aspecten moet een beperkt aantal statements statements worden voorzien van een waardering in sterren. O ja, je moet de aspecten van boven naar onderen in volgorde doorlopen en je kan niet naar het volgende aspect alvorens het huidige aspect volledig te hebben ingevuld. Ik begin dat beeldmerk van die schooljuf een beetje te snappen…

Sterker nog, als ik op de knop volgende klik voordat ik voor alle statements een waardering in sterretjes heb ingevuld krijg ik dit te zien:

Geen uitleg; maar onze schooljuf heeft blijkbaar wel de beschikking over haar rode potlood. Waardoor bij mij de vraag opkomt: hoe moeten mensen met bepaalde vormen van kleurenblindheid hier uit zien te komen? Dat gaat inderdaad niet lukken…

Overigens is dit ook wel een leuke:

Nog geen rating, maar wel een rapportcijfer 0 op basis van 13 beoordelingen. Altijd al geweten dat een vakbond niet goed is in rekenen… Maar laat ik het er maar op houden dat het testen van een website tegenwoordig aan bezoekers wordt overgelaten. Want dit is gewoon een keiharde bug. Waarbij de tweede bug ook duidelijk zichtbaar is op de pagina. Maar laat de FNV ook maar eens zelf enige moeite doen om die te vinden.

En dat is het wel. Een rating geven is relatief eenvoudig (tenzij je per ongeluk vergeet om alle verplichte gegevens in te vullen bij Je gegevens, want dan gooit RateYourCompany lekker jouw beoordeling weg zonder iets te melden…) , lekker zoeken in RateYourCompany is volstrekt onmogelijk. Waardoor het als ontdekkingstool een vette onvoldoende krijgt. En daarmee de waarde per direct tot nul is gereduceerd. 

En dat was het wel.

O ja, ik heb ook nog een e-mail met vragen naar RateYourCompany gestuurd. Volgens de website zou ik binnen 24 uur een reactie krijgen:

Heb je een vraag over of aan Rate Your Company? Mail dan naar info@rateyourcompany.nl dan sturen we je binnen 24 uur een reactie terug.

Maar 24 uur later zit ik nog altijd op een reactie te wachten…

Conclusie
RateYourCompany is in de afgelopen paar jaar de zesde lancering van een online werkgeversvergelijker. Waarom FNV Bondgenoten geen samenwerking heeft gezocht met bestaande partijen om nog enige kans op succes te realiseren, is mij een godsraadsel. En waarom het bedrijf voor een Engelse naam heeft gekozen die ook nog eens heel dichtbij die van het reeds lang bestaande VNU initiatief CompanyRating ligt, is zo mogelijk nog idioter. Maar we kunnen er niet omheen, we hebben er (voorlopig) weer een werkgeversvergelijker bij. Die net als haar vijf voorgangers vanzelf in een zombie zal veranderen. Of gewoon helemaal verdwijnt. Wat misschien nog wel het beste is.

Wie brengt Glassdoor naar Nederland? Iemand??

Een professioneel netwerk binnen een sociaal netwerk dus. Maar wat zegt Emplido over zichzelf? Nou, dit:

Emplido is the place to go to empower your strengths, network and professional influence. We socialize your career so you can become a better professional. With Emplido you discover your strengths, see what others think about you, identify the movers and shakers in your network, and share your professional reputation on your social networks.

Toe maar! Mijn carriere wordt socialized, en daarmee word ik een better professional? Damn, had ik maar eerder geweten dat het zo eenvoudig was! Maar het is nog niet te laat. Ik ga me meteen aanmelden bij Emplido!

Hoewel in mijn achterhoofd zachtjes de volgende vraag blijft rondzingen: Wat heb ik er nou werkelijk aan? Wat is de meerwaarde van het delen van mijn professional reputation on your social networks? Nou, Emplido denkt dat ik daar heel veel aan ga hebben:

We use an innovative social 360 peer review system. With this technology new graduates and seasoned professionals alike discover areas where they can excel. You leverage your social networks, such as Facebook, by using your contacts to uncover new elements about your personality and network. With Emplido you will discover your strengths, find the strong points in your professional network, discover who in your network is the most connected and develop your Facebook profile to expand your career.

Ik kan mijn Facebook network ‘leveragen’. Tuurlijk. Maar ik zie nog iets veel belangrijkers. Want Emplido spreekt over social networks, such as Facebook. Zou dit een indicatie zijn dat Emplido gaat proberen om LinkedIn te koppelen? En zou Emplido in dat geval weten wat de ervaringen zijn van BranchOut en BeKnown met het krijgen van toegang tot de LinkedIn API?

Maar goed, ik ga dus waarde in mijn (overigens piepkleine) Facebook netwerk ontdekken. En dat gaat binnen Emplido blijkbaar op twee manieren:

The Career Influencer Index
The Career Influencer Index (CII) identifies the movers and shakers in your network. It lets you know how valuable your network is right now for your next career move. The CII considers your contact’s educational background, work experience and how well you are connected on Facebook.

The Badges
Emplido Badges indicate the sweet spots in your network. We analyze where most of your contacts currently live (City-Badge), work (Company Badge) and study (University- & City-Badge). With Emplido-Badges, your contacts know immediately if you have a strong network in a given city or company and you can easily find people with the right connections.

Jawel, we hebben er weer een Klout/Peerindex score bij. Dit keer onder de naam CII, oftewel Career Influencer Index. Volstrekt onduidelijk waar die CII uit is opgebouwd. Hoera…? En natuurlijk zijn er ook badges. Wat zouden we tegenwoordig zijn zonder badges. De misschien wel meest gebruikte en meest stupide uitingsvorm van gamification en natuurlijk volledig afgekeken van BranchOut en BeKnown. Dit zijn ze overigens; die Emplido badges:

De badges geven sweet spots in mijn netwerk aan? Hahaha!

De homepage
Dit is de homepage van Emplido:

Nou daar staat het nog een keer; empower your strengths network and professional influence. En als je geen last heb van je maag moet je de ongekend knullige video even bekijken. Die ook nog eens drie keer te lang duurt voor de boodschap die moet worden overgebracht. En centraal de knop om mij te registreren via mijn Facebook account.

Als ik eenmaal mijn toestemming heb gegeven voor de bekende, angstaanjagende hoeveelheid vrijheden die Emplido zich met mijn Facebook account denkt toe te mogen eigenen, krijg ik dit te zien:

Opvallend, in tegenstelling tot BranchOut en BeKnown gebruikt Emplido de volledige contentzone; waardoor ik eigenlijk niet meer echt binnen mijn Facebook omgeving zit. Ik vraag me af waarom ze daarvoor hebben gekozen, ik ben nu de standaard Facebook menustructuur aan de linkerzijde volledig kwijt. Ik ben benieuwd hoe dit door gebruikers ervaren gaat worden, maar ik heb een donkerbruin vermoeden.

Overigens duurt de analyse van mijn 12 contacten binnen Facebook heel kort en krijgt ik vervolgens dit te zien:

Ahh… hier wordt meteen de grote makke van Emplido schrijnend zichtbaar. Van mijn 12 contacten in Facebook heeft er 1 een werkrelatie gemeld, 1 een opleiding op WO/HBO niveau gemeld en eentje een middelbare school. Drie personen hebben hun woonplaats gemeld. Dus wat gaat hier dan van terecht komen?

With Emplido-Badges, your contacts know immediately if you have a strong network in a given city or company and you can easily find people with the right connections.

Inderdaad, niet veel…

Verder blijkt dat die CII score tot 999 kan oplopen en dat mijn score slechts 4 is! Dat is een vette bummer. Want op deze manier heb ik volgens Emplido vast niets te bieden. En dat is niet goed voor mijn zelfbeeld. Daar wordt ik spontaan een beetje depressief van. Ik heb daarom direct aan mijn jongste dochter gevraagd om mij te raten. En om de kans daarop te vergroten heb ik natuurlijk eerst even haar gerated. Via wat Emplido haar innovative social 360 peer review system noemt. En er dus zo uitziet:

Hoe weet je dat je te oud wordt voor deze onzin? Inderdaad, als je dochter een hogere CCI heeft dan jijzelf. Wat voor mij dus eigenlijk het moment moet zijn om af te haken. Slechts mijn ongebreidelde nieuwsgierigheid laat mij koppig doorzetten.

Hoe dan ook, ik heb mijn dochter tien eigenschappen toegekend via Emplido’s innovative social 360 peer review system . Nou maar hopen dat ze er niet te lang over doet om ook mij met allerlei fraaie eigenschappen te overladen…

Wat overigens ook nog eens een bonus oplevert. Want als ik op de knop Save rating heb geklikt, krijg ik dit te zien:

Serieus? Is dit de manier waarop Emplido gamification prostitueert? Ik krijg 10 Emplido’s omdat ik een rating heb voltooid? En ik kan die Emplido’s gebruiken to unlock your ratings? Wat bedoelen ze daar nou weer mee? Geen idee, en het wordt ook nergens uitgelegd.

De navigatie is evenmin vanzelfsprekend, maar als ik op mijn CII score in het dashboard krijg ik dit te zien:

Oke, dus ik heb minder punten, dan de meeste van mijn contacten. Fijn… Maar wat moet ik hier verder mee? En ook heel vreemd, ik kan dus niet naar een van deze contacten binnen Facebook springen door bijvoorbeeld op de avatar te klikken. Uiterst onhandig…

In het kader van de niet-intuitieve nagivatie; als ik op een van die badges in mijn dashboard klik, krijg ik dit te zien:

Waarom mijn persoonlijke contacten, die in dezelfde plaats wonen als ikzelf, enige waarde vertenwoordigen in mijn eventuele ontdekkingstocht naar een nieuwe baan is mij een godsraadsel. Maar Emplido denkt dat dit het geval is.Tuurlijk…

En om volstrekt onduidelijke redenen denkt Emplido dat ik er behoefte aan zou hebben om de City Badge op mijn prikbord te sodemieteren:

Geen idee waarom… Of zou dat zijn om meer mensen bekend te laten worden met Emplido…

Conclusie
Emplido is een soort BranchOut/BeKnown kloon. Met een fraaie(re) interface; afgezien van het oprecht volstrekt onzinnige logo. En Emplido wordt geconfronteerd met exact dezelfde problemen als BranchOut/BeKnown. Want hoeveel badges, iconen of andere gamification elementen je ook tegen een zinloze applicatie aangooit, het blijft een zinloze applicatie. En dat is precies wat Emplido is. Mooi om te zien, zeker niet intuitief om te gebruiken en volstrekt zinloos.

Ik heb overigens zowel Emplido oprichter Rodrigo Rivera als Experteer een aantal vragen gestuurd. Als ik daar een zinvolle reactie op krijg zal ik hier in een separaat artikel op terug komen.

Er is weer eens een site haar bestaan blijkbaar moet ontlenen aan het voorspellen van een revolutie in online recruitment dankzij de ongekend producten of diensten die worden geleverd: OneWire. Die het volgende over zichzelf zegt:

OneWire is a totally new category of product that transforms the way Candidates manage their careers and the way Employers recruit and manage their talent.

Natuurlijk… OneWire is volstrekt uniek. Ik begrijp het. Zoals iedereen uniek is. Wat nog nog wil niet zeggen dat iedereen ineens de manier van zoeken en vinden op de arbeidsmarkt gaat veranderen. Enkel en alleen omdat OneWire dat denkt.

Maar laat ik mijn oordeel even opschorten en gewoon OneWire gaat uitproberen. Eens kijken of de site mijn manier van het managemen van mijn carriere gaat transformeren. Ik kan bijna niet wachten…

De homepage
Dit is de homepage van OneWire:

Jawel, er zijn twee doelgroepen. Die volgens OneWire blijkbaar even groot zijn…  De bekende vergissing die nog altijd door teveel online recruitment sites worden gemaakt.

Candidates are in total control of their Profiles and privacy, and they can use OneWire’s preference filters to make their connections increasingly more precise.

Als ik de knop Sign Up aanklik, krijg ik dit te zien:

Hoezee! Ik kan mijn carriere beheren en beheersen dankzij OneWire. Maar daarvoor moet ik mij wel registreren en mijn profiel completeren, hoewel dat via een registratie middels mijn LinkedIn account toch een fluitje van een cent moet zijn? En vervolgens moet ik mijn professionele netwerk opbouwen? Maar… heb ik dat professionele netwerk niet al in LinkedIn zitten?? En daarna moet ik dat professionele netwerk gebruiken om referrals te krijgen voor beschikbare vacatures??? Is dat de enige manier om een baan te krijgen? Blijkbaar. Ja, OneWire gaat de arbeidsmarkt inderdaad volledig veranderen…

Tegen beter weten in heb ik toch op de Sign Up with LinkedIn knop geklikt. En na enig aanvullend invulwerk (waaronder mijn voor- en achternaam?) krijg ik het resultaat van de LinkedIn extractie te zien:

Waarom moet ik mijn profiel nakijken of OneWire niets heeft gemist (Review your profiel and make sure we did not miss anything)? Vertrouwen ze soms hun eigen proces niet? Waarschijnlijk een goedbedoeld advies, maar natuurlijk volstrekt stompzinnig. Wat kan er tenslotte fout gaan als je de LinkedIn API correct gebruikt?

Verder schijn ik voor elke werkervaring (in mijn geval zijn dat er 17…) een Role en een Level te moeten toevoegen. Wat de zin You are almost done wel heel erg optimistisch maakt. Want daar ben ik wel even mee bezig. Sterker nog, hier kan je eindeloos mee bezig zijn, want dit krijg ik te zien als ik de eerste keer Add a Role heb aangeklikt en vervolgens de rol consultant begon te typen. Let vooral op de verticale slider aan de recthterzijde van de pop-up:

Er blijken vele tientallen soorten consultants door OneWire te worden onderscheiden. Want er wordt een onderscheid gemaakt in sectoren, maar ook in senioriteit. Ongetwijfeld goedbedoeld en tevens bruikbaar om heel specifiek te matchen, maar natuurlijk tegelijkertijd zware overkill en volstrekt niet bruikbaar voor een werkzoeker.

Op deze manier ben zou ik erg lang bezig zijn met het completeren van mijn werkervaringen, dus ik heb de meeste maar gewoon weggegooid. Waarna ik op dit scherm terecht kwam:

Kijk eens aan, mijn matchability is high. Geen idee wat dat betekent, maar dat ga ik zo meteen wel even uitvinden. Het eerste wat mij opvalt is echter dat ik zonder dat te hebben aangegeven Actively looking ben en dat mijn profiel blijkbaar public is gemaakt. Dat zijn toch wel ferme blunders die OneWire hier begaat. Waarom vraagt de site hier niet om maar bepaalt ze dat ongevraagd voor mij? Bizar…

O ja, die matchability, nou dat is dit:

Ik ben dus blijkbaar goed vindbaar. Maar ik kan nog een aantal zaken doen om die vindbaarheid te verhogen. Waardoor ik, althans volgens OneWire, blijkbaar automatisch zal worden aangenomen (Gets you hired!). Grapjassen.

Helaas krijg ik stank voor dank, want ondanks al mijn werkzaamheden is er geen enkele match voor mij te vinden:

Ik kan nog wel naar vacatures zoeken, maar daarvoor had ik niet door dat volstrekt zinloze proces van mijn profiel aanmaken hoeven te lopen. Nog even los van het feit dat er blijkbaar nauwelijks vacatures in OneWire te vinden zijn:

Jawel, maar liefst 18 hele vacatures in bijvoorbeeld een vrij grote stad als San Francisco. Dat gaat helemaal goed komen. OneWire is dus eigenlijk niets meer dan een piepkleine vacaturesite met een piepkleine cv database die denkt hiermee een online referral service te kunnen bieden? Heeft er iemand bij OneWire een lijntje coke gesnoven, of zo?

Maar het wordt nog leuker als ik een vacature heb aangeklikt (wat overigens in twee stappen gaat) en vervolgens op de knop Express Interest klikt. Want dan krijg ik dit te zien:

Inderdaad, ik kan niet solliciteren. Ik kan slechts mijn interesse kenbaar maken door mijn profiel zichtbaar te maken voor deze werkgever. Daar heb ik wat aan… Ik ben definitief afgehaakt.

Conclusie
Het is mij volstrekt onduidelijk wat OneWire mij als werkzoer te bieden heeft anders dan mij volstrekt zinloze handelingen te laten verrichten die echt geen enkel resultaat opleveren. Ik kan eigenlijk helemaal niets met OneWire. En laat ik nog even de belofte van OneWire in herinnering roepen:

OneWire is a totally new category of product that transforms the way Candidates manage their careers and the way Employers recruit and manage their talent.

Ik weet dat Amerikanen chronisch overdrijven, maar dit is wel heel erg extreem.

Op Hellome vindt een bedrijf direct uitzendkrachten, detacheringkrachten en werving & selectiekandidaten zonder er voor te betalen en zelfs zonder een account aan te maken. Direct zoeken en direct vinden is het devies, zonder flauwekul .

Waarmee Hellome als freemium variant ook de concurrentie aan wil gaan met de pay-to-search cv databases van vacaturesites. En natuurlijk is de ambitie enorm:

de beste en grootse CV database zijn van Nederland

Toe maar! Nou, ik ben benieuwd wat Hellome te bieden heeft. Want je wordt niet zomaar de grootste en beste cv database van Nederland. Tenminste, als je LinkedIn meetelt… Wat ik voor het gemak maar even doe…

Homepage
Dit is de homepage van Hellome:

Een roze met grijs ensemble. Dat is weer eens wat anders. Waar werkgevers of bemiddelaars met slechte ogen die grijze letters op een grijze achtergrond wat minder zullen apprecieren. Wat toch onhandig is als je de grootste cv database van Nederland wil worden. n wat zijn toch die roze hoedjes op de laatst toegevoegde cv’s?

Maar de pay-off voor werkgevers is duidelijk:

Op Hellome vindt u als werkgever (zonder account) uitzendkrachten, detacheringkrachten en werving & selectiekandidaten waar en wanneer u maar wilt.

Wat zou Hellome bedoelen met waar en wanneer u maar wilt? Eerlijk gezegd snap ik daar niet veel van. Ik moet toch gewoon naar Hellome komen om te zoeken naar kandidaten. En een site is toch altijd beschikbaar? Ja, behalve Werk.nl natuurlijk, maar dat is een soort permanente ING…

Na op de knop met de merkwaardig tekst nu zoeken (kan ik ook over 1 uur, 1 dag zoeken?) te hebben geklikt krijg ik de pagina met het zoekresultaat te zien:

Dat zie je niet zo vaak meer. Facets aan de rechterkant en resultaten aan de linkerkant. En wederom van die gezellige roze hoedjes op de gepresenteerde ‘cv’s’. Want in alle eerlijkheid voelt het net of ik naar vacatures zit te kijken.

Ik kies de bovenste vacature om te bekijken:

Goed… dat is een wel heel mager profiel… Die hoeft niet al teveel response te verwachten. Maar gauw een ander profiel geprobeerd:

Gelukkig, er is wel degelijk rijkere informatie aanwezig. Met een overigens bijzonder ruime salaris en werkzame uren bandbreedte. Het is wel zeer onhandig dat in de titel het woord Coordinatie is weggevallen. Hierdoor krijg ik toch een iets andere indruk van wat hier wordt aangeboden.

Als ik op de knop Reageer op deze kandidaat klik, krijg ik dit te zien:

Oke, ik ga er maar vanuit dat mijn reactie naar het betreffende werving & selectiekantoor zal worden gestuurd. Wat overigens in het geheel niet duidelijk wordt uit de reactie die ik krijg als ik eenmaal op de knop verzenden (waarom overigens geen nu verzenden) heb geklikt:

Uw aanvraag is succesvol toegevoegd aan onze mailer? Wat zou dat betekenen? En betekent het dat ik nu een aanvraag heb verstuurd? Voor wat? Naar blijkt is het een contactaanvraag. Dat zegt althans de verder volstrekt cryptische e-mail die ik van Hellome ontvang:

Profiel 14…Goed om te weten… En altijd fijn om weer een noreply e-mail adres te zien. Ik krijg daar altijd zo’n warm gevoel van.

En dat was het wel zo’n beetje. O ja, dat gekke roze hoedje? Nou, dat is eigenlijk een visual die drie vormen kan aannemen:

Probeer overigens maar eens te ontdekken waar die legenda staat. Dat zal nog tegenvallen…

Privacy, welke privacy?
Het verdienmodel van Hellome zit overigens aan de kant van de bemiddelaars. Want deze moeten uiteindelijk gaan betalen voor het plaatsen van kandidaten op Hellome:

• Tot 01 juli 2012 is plaatsen van cv’s van alle bureau’s gratis!
• Voor cv’s, geplaatst vanaf 01 juli 2012 wordt een vast éénmalig bedrag per cv in rekening gebracht

Wacht eens even… Intermediairs plaatsen cv’s in de database van Hellome… Mag dat zomaar? Ik heb het bijzonder donkerbruine vermoeden dat die intermediairs hiervoor expliciet toestemming zullen moeten vragen dan de eigenaren van die cv’s. Want anders zijn ze in directe overtreding van de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Hoewel, ik ben geen jurist. Maar ik durf de stelling toch wel aan.

Het privacy statement van Hellome biedt verder geen enkel aanknopingspunt. Het enige advies richting bemiddelaars is dit:

Hellome adviseert de aanleverende bureaus de kandidaat-profielen te allen tijden op anonieme basis te plaatsen op Hellome. Dit om de privacygegevens van de bemiddelbare kandidaat te waarborgen […]

Goedemorgen… Verder wordt op geen enkele manier melding gemaakt van enige registratie van de gegevensverzameling bij het College Bescherming Persoonsgegevens of het naleven van de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Heel bijzonder…

Wat bij mij direct de vraag oproept of Hellome misschien alleen de ‘winkeldochters’ van bemiddelaars gaat krijgen. Onder het motto: je weet nooit hoe een koe een haas vangt. Uiteindelijk zitten die winkeldochters nu stof te vangen

Achtergrond
Hellome is een handelsnaam van Get.Noticed VOF. De vennoten zijn Randy Cillekens en Arjan Elbers.

Conclusie
Hellome heeft zeer grote ambities. Ze wil de grootste cv-database van Nederland worden en tegelijkertijd de Nederlandse (arbeids)markt opschudden. Het is natuurlijk onzinnig om te denken dat Hellome LinkedIn als cv-database voorbij zal weten te streven, dus die eerste ambitie kan het bedrijf per direct op de buik schrijven.

Om de Nederlandse arbeidsmarkt op te schudden is heel wat meer nodig dan een cv-database die wordt gevuld vanuit bemiddelaars. Want gratis toegang voor werkgevers is geen onderscheidende factor, die kunnen hun aanvraag tenslotte ook gratis bij bemiddelaars uitzetten. Hoeven ze zelf niet eens te zoeken. En daar ligt mogelijk het grootste probleem voor Hellome. Hoe krijg je werkgevers zo gek om in Hellome te gaan zoeken waar ze anders die activiteit kunnen uitbesteden aan de bemiddelaar? Dat opschudden van die arbeidsmarkt verdient nog iets meer denkwerk…

En verder ben ik heel benieuwd ben hoe Hellome met doublures denkt om te gaan. En met de volgens mij levensgrote privacy-issues.

Full-disclosure
Ik heb Get.Noticed 3 uur geadviseerd over verbeteringen aan de user experience van een eerdere versie van HelloMe.

Verder is het een site die weliswaar stelt het leven voor de werkzoeker makkelijker te maken maar in werkelijkheid de frictie van het proces van zoeken en solliciteren juist groter maakt. Dit wordt vooral veroorzaakt doordat 2alljobs ten onrechte denkt dat de dwingende inzet van technologie het antwoord op alles is. En vooral door deze insteek faalt de site opzichtig.

Homepage
Dit is de homepage van 2alljobs

Een verrassende en fraai vormgegeven homepage, zoveel is zeker. Maar ik ben nu wel even de draad kwijt. Want dit is helemaal geen vacaturesite! Sterker nog, ik kan geen enkele vacature zien! Dus waarom zegt de site dan:

Echt de allergrootste vacaturesite. een baan vinden was nog nooit zo eenvoudig! 2alljobs heeft bijna alle banen van Nederland. Iedere maand zijn er 100.000 tot 150.000 nieuwe vacatures.

Leuk hoor, maar ik kan die vacatures dus helemaal niet zien Volgens de homepage moet ik me eerst inschrijven om elke dag de beste vacatures te ontvangen… Wat is dit nou voor onzin? Hoe weet 2alljobs in godsnaam wat de beste vacatures voor mij zijn? Nou…, daar geeft 2alljobs ook een antwoord op:

Het is natuurlijk heel lastig om de beste vacatures te vinden, als de keus zo groot is. Daar hebben we bij 2alljobs gelukkig iets slims op bedacht. Vul eenmaal je werervaring, opleidingen en andere vaardigheden in. Geef aan wat jij belangrijk vindt: functie, reisafstand, part time of full time werk of salaris – maar dat laatste kan ook tijdens je sollicitatiegesprek. Wil je wel of niet een uitzendbureau werken? Laat het ons gewoon weten. En vanaf dat moment komen de beste vacatures automatisch naar je toe. Iedere dag. Of week. Wat jij wilt. Je kunt er zelfs voor kiezen om alleen dan bericht te ontvangen, als er een vacatures is die precies bij je past.

O jee… 2alljobs zegt hier dus dat ze het beter weet… 2alljobs gaat voor mij bepalen welke vacatures het beste bij mij passen. Ik vrees met grote vrezen.

Maar goed, laat ik me nou niet weerhouden door deze blunder en gewoon kijken wat er gebeurt. En de eerste levensgrote drempel nemen die 2alljobs voor me heeft opgeworpen; een registratie aan de voorkant van het proces, zonder enige garantie dat mijn inspanning iets gaat opleveren. Dom, dom, dom.

En helaas trekt 2alljobs bij die registratie de creatieve parallel met een sollicitatiebrief iets te ver door. Door mijn gegevens in een handgeschreven lettertje te tonen. Wat bijna niet te lezen is:

En de klassieke dubbele invoer (van zowel e-mail adres als wachtwoord) is eerder een grote kans op typefouten dan dat het die kans verlaagt. De best practice is echt een enkele invoer voor beide velden. Scheelt inspanning en fouten van de kant van de gebruiker. En wie wil dat nou niet…

Maar goed, korte tijd na mijn inschrijving ontvang ik een e-mail waarmee ik terugkom op de site:

Kijk eens aan, ik krijg keurig drie manieren om mijn gegevens in te voeren. Ik kan het handmatig doen (dacht het niet), via LinkedIn (dacht het wel) of ik kan een cv laten extraheren via de extractiefunctie van Textkernel. Dat laatste is met mijn cv evenmin handig; want hoe rijker en complexer een cv, hoe slechter die extractiefunctie in het algemeen zijn werk doet.

En na enig autorisatiewerk krijg ik een succesmelding:

Nou, eens kijken naar de beste vacatures die 2alljobs denkt voor mij te hebben gevonden. Maar helaas, zo simpel is het niet. Althans, zo simpel is het niet door 2alljobs gemaakt. Want ik word verplicht om mijn profiel te controleren. Waarom dit moet worden gedaan is een voor mij een godsraadsel, tenslotte heb ik een zeer compleet LinkedIn profiel.

En naar later zal blijken is dit een stompzinnige en onnodig tijdrovende klus, waarbij ook nog eens veel te veel informatie van mij wordt gevraagd die geen enkele relevantie hebben, anders dan het corrigeren van fouten van 2alljobs en 2alljobs verrijken met persoons- en contactinformatie die ze absoluut niet nodig hebben om mij de beste vacatures te bieden:

Waarom is geboortedatum een verplicht veld? En zou 2alljobs nog nooit van een online adreschecker hebben gehoord, zodat op basis van mijn postcode en huisnummer de resterende gegevens kunnen worden bijgezocht? Overigens blijkt tijdens de invoer dat ook mijn postcode en mijn nationaliteit moeten worden ingevoerd. Heel slecht.

Dat is vreemd, mijn studierichting (Biologie) staat wel in LinkedIn vermeld maar is niet overgenomen. En helaas is dat geen uitzondering, getuige deze pagina:

Gloeiende, gloeiende godver! Dat staat gewoon allemaal ingevuld in LinkedIn. Wat is dit voor fluitjesverwerking van 2alljobs. Moet ik soms alles opnieuw gaan invullen? Prutswerk waar een normaal mens direct door zou afhaken, maar ik moet door. Had ik maar iets zinnigs met mijn studie moeten doen… Zoals aan de rechterkant kan worden gezien zijn er nog meer fouten geconstateerd, en die moet ik dus een voor een afgaan.

Overigens heb ik een vruchteloze poging gedaan om over die foute werkervaringen heen te springen en naar het volgende onderdeel te gaan (talen), maar dat is niet mogelijk. Ik zit in een keurslijf en moet in de juiste volgorde alle stapjes doorlopen… Rampzalig en volstrekt onnodig. Maar niet volgens 2alljobs:

Ten einde raad heb ik die werkervaringen er (een voor een…) uitgesodemieterd.

Na ook nog eens talen, ict en overig verplicht te hebben doorlopen, kom ik op voorkeuren uit:

En na hier EUR 10.000 per maand te hebben ingevuld en ook nog eens de tab instellingen te zijn gepasseerd krijg ik eindelijk, eindelijk vacatures te zien. Precies 10 vacatures…:

Wat is dit voor godsgruwelijke onzin! Tien vacatures die overigens geen van allen ook maar bij benadering kloppen bij mijn profiel. Heb ik al die moeite voor niks gedaan? Het korte antwoord is: JA. Het lange antwoord is: JA. Verder is het ook heel prettig dat ik de functietitel noch de bedrijfsnaam volledig kan zien…

O ja, je kan ook nog een CV maken. Maar daar ben ik niet meer aan begonnnen na deze rampzalig slechte ervaring. Wel heb ik nog even de e-mail bekeken die ik vanochtend binnen kreeg:

Fraai he, zo’n noreply e-mail adres. Ik word daar toch altijd zo vrolijk van… Maar de schampere lach over zoveel domheid gaat over in volstrekte verbijstering als ik de inhoud van de e-mail inneem. Ik moet terug naar de site om de vacatures te zien? Laat die vacatures gewoon in de e-mail zien zodat ik meteen kan bepalen of er iets tussenzit. Nu moet ik eers inloggen om vervolgens wederom 10 niet-passende vacatures getoond te krijgen:

De getoonde vacatures (Outsystems Consultant bij ABN AMRO) is overigens helemaal geen vacature. Waardoor mijn vermoeden dat Jobfeed achter het gigantische vacature-aanbod van 2alljobs zit, wordt bevestigd. Tenslotte is Jobfeed een scraper/parser van online vacatures die wel eens een webpagina ten onrechte voor een vacature aanziet. En dit is er zo eentje. Navraag bij Textkernel leverde mij het volgende antwoord op: hier kunnen wij geen mededelingen over doen. Maar ik durf hier wel een bijzonder goede fles magnum champagne onder te verwedden.

Naast Textkernel voor CV-extractie en vacaturelevering zit in 2alljobs ook nog eens de match-engine Actonomy. Dus met de technologie componenten hoort het wel goed te zitten. Maar wat heb je aan goede technologie componenten als je daarmee een onnodig complex proces aan een werkzoeker voorschoteld waarbij aan het einde van de rit ook nog eens slechts 10 niet passende vacatures worden getoond? Inderdaad: niets!

Achtergrond
2alljobs wordt volgens de site aangeboden door Sensa Nova BV, maar daar is de handelsnaam 2alljobs niet te vinden. Deze is wel te vinden bij de enig aandeelhouder van Sensa Nova; Ontraq ICT Solutions BV. Het laatstgenoemde bedrijf heeft een tweetal bestuurders: Yellowcap Holding BV (met als enig aandeelhouder Jacob Geelhoed) en R-Force One Holding BV (met als enig aandeelhouder Ronny (Hieronymus) van Dooren).

Conclusie
2alljobs is naar alle waarschijnlijkheid het produkt van een aantal technologisch optimisten die volstrekt vergeten zijn dat ze mensen van vlees en bloed moeten bedienen. Slechts in de teksten op de site geeft 2alljobs hier invulling aan; het gedrag van de site is hier echter volstrekt mee in tegenspraak. En daarmee is de site feitelijk volstrekt schizofreen. En nog erger, niet te gebruiken. De ‘beloning’ die tegenover een onevenredige inspanning staat, is 10 niet passende vacatures. Ik kan niet meer vacatures zien, ik kan niet spelen met het resultaat, ik kan helemaal niets. Ik lig onder een spanlaken terwijl 2alljobs zegt dat het een heerlijk maatpak is. Een gruwelijke ervaring dus.

O ja, de site is ook nog eens hemeltergend traag.

Zo’n anderhalve week geleden was er een bijzonder magere blogomercial van Monsterboard op Marketingfacts te lezen; vandaag is er een aanzienlijk betere blogomercial van de vacaturesite op hetzelfde weblog verschenen. Dit keer gaat het om het enige succesvolle initiatief van Monsterboard op social media: de MonsterCoach. Aka Freek Jordans, een mens van vlees en bloed. Die dus als MonsterCoach ondertussen al ruim meer dan een jaar actief is.

Het verhaal gaat vooral over het succes van de MonsterCoach en helaas te weinig over de onvermijdelijke vergissingen die ongetwijfeld gedurende dit eerste jaar zijn gemaakt. En dat laatste is natuurlijk jammer; want van fouten leer je tenslotte het meest. Maar dat laat onverlet dat het verhaal meer dan voldoende informatie bevat om voor andere bedrijven van waarde te zijn.

Overigens vind ik het opmerkelijk dat geen van de (freemium en pay-to-post) vacaturesites dit concept ondertussen heeft geadopteerd. Voor Monsterboard werkt het in ieder geval, want er is besloten om de MonsterCoach te continueren. Goed niews voor Jordans, en goed nieuws voor alle werkzoekenden die hem een vraag stellen. Chapeau!

Met deze ontwikkeling gaat TheSocialCV verder dan een people search engine en begint het trekjes te vertonen van een ATS light. En dat is naar mijn idee nog maar het begin. Want er zijn nog veel fraaiere mogelijkheden te verzinnen op basis van de bestaande service.

Op dit moment wordt samen met een groot Britse werving- en selectiebureau aan een prototype van CloudSource gewerkt op basis van 500.000 cv’s en met 35 gebruikers (recruiters). Er is nog geen datum bekend waarop deze service voor andere gebruikers beschikbaar gaat komen en welke condities hier (eventueel) aan verbonden zijn.

De wijze waarop de eigen cv’s binnen TheSocialCV gepresenteerd gaan worden, is vrijwel identiek aan de presentatie van een willekeurig profiel. Met een klein verschil; de mogelijkheid om het cv te downloaden:

In het rijtje met social media staat in dat geval vrijwel bovenaan Download cv. Tegelijkertijd is duidelijk dat alle andere social media en de Klout score van de betreffende persoon gecombineerd zijn met dat cv. Met andere woorden, een zo volledig mogelijk beeld van de persoon door integratie van het cv en het profiel dat al op TheSocialCV beschikbaar is. Waarbij het cv altijd vers is, op basis van de updates die TheSocialCV bijhoudt van elk profiel via de 50 social media sites die zij monitored. Waarmee, zoals oprichter William Fischer met lichte overdrijving stelt, een living cv ontstaat.

Overigens is het de bedoeling dat naast Klout ook PeerIndex, EmpireAvenue en andere populaire social apps via API’s gekoppeld worden met de profielen binnen TheSocialCV. Om zo een nog vollediger beeld te geven van het online profiel van een persoon. Daarnaast werkt TheSocialCV aan een eigen algoritme, genaamd TalentRank. Ik weet niet of dat nou een goed idee is, maar met de veelheid aan bronnen die de site tot haar beschikking heeft zou het weleens beter kunnen zijn dan de andere indices. Maar is beter wel goed genoeg? Ik betwijfel het.

Hoe dan ook, met deze ontwikkeling gaat TheSocialCV trekjes vertonen van een ATS. In eerste instantie is dat natuurlijk een ATS light, maar die light typering kan in de loop van de tijd natuurlijk verdwijnen naarmate TheSocialCV meer functionaliteit gaat toevoegen. Ik vraag me of hoe zich dit gaat verhouden tot de plannen van LinkedIn op het ATS vlak.

En dan is er nog dit. Stel dat je op een site de mogelijkheid krijgt om met je socialCV te solliciteren, op basis van TheSocialCV dus? Inderdaad, vergelijkbaar met de Apply with LinkedIn functie. Maar dan zonder de nadelen van die functie? Voor sollicitanten, intermediairs en vacaturesites zou dit in potentie een prachtig alternatief zijn. Maar alleen als ook daadwerkelijk alle nadelen van de Apply with LinkedIn functie worden geelimineerd. Dat lijkt me een mooie wens voor het nieuwe jaar.