FindPeopleonPlus is een gratis zoekmachine; dit in tegenstelling tot een people aggregator zoals TheSocialCV die zich achter een paywall verschuilt. Maar de belangrijkste vraag is natuurlijk: zit er enige waarde in FindPeopleonPlus? Geen idee, dus is het de hoogste tijd om dat eens uit te zoeken.

De homepage
Dit is de homepage van FindPeopleonPlus:

Een zoekmachine, dat is in ieder geval direct duidelijk. Ik kan zoeken via trefwoord, al dan niet binnen bepaalde sectoren (universiteiten, landen, locaties, beroepen,werkgevers). Laat ik maar eens het uitzonderlijk Hollandse woord Arbeidsmarktcommunicatie invoeren:

Kijk eens aan, ik krijg suggesties tijdens het invoeren, op basis van het Google+ profiel en op basis van posts van Google+ gebruikers. Er kunnen overigens ook suggesties op naam en realtime (hoewel ik niet weet wat dat betekent…) worden gegeven.

Maar ik negeer de suggesties en klik op de knop find people:

Voila, mensen die volgens FindPeopleonPlus iets met arbeidscommunicatie vandoen hebben. Met bij elk profiel een volstrekt onduidelijk nummer in een opvallend blauw vak, maar daarover later meer. En op basis van de verfijningsmogelijkheden weet ik nu ook dat er in ieder geval één arbeidscommunicatierakker is die op zoek is naar een relatie…? Is dit een datingservice?

Afijn, er zijn allerlei merkwaardige verfijningsmogelijkheden, maar gelukkig ook enkele relevante, hoewel de vullingsgraad bijzonder laag is.

Laat ik daarom maar eens op een profiel klikken. En hiervoor kies ik de persoon met het hoogste, magische nummer in dat blauwe vlak: Jeroen Kneppers:

O hemeltje, dat nummer is blijkbaar een vertaling van de clout die iemand op Google+ heeft. Gottegottegot. De zoveelste penislengtemeter. In dit geval PlusClout. Die zich daarmee naadloos schaart bij de andere zinloze initiatieven zoals Klout en Peerindex. En de ongetwijfeld vele andere penislengtemeters die evenmin enige toekomst hebben.

Maar terug naar het resultaat. Want ik dacht eigenlijk naar Google+ te gaan toen ik in het zoekresultaat Jeroen Kneppers aanklikte, maar ik blijf gewoon in FindPeopleonPlus. Waar ik dus een soort samenvatting krijg van hetgeen Jeroen Kneppers in Google+ heeft achtergelaten.

Ik kan overigens Kneppers direct toevoegen aan een van mijn Google+ circles, dus dat is zeker handig als ik connecties wens te verzamelen. En verder kan ik naar de verschillende andere sociale netwerken toe waar Kneppers aanwezig is. Wat zeker ook handig is als ik een completer beeld van Kneppers wil krijgen.

Zinvolle functionaliteit rondom een Google+ profiel dus. Waarbij ik overigens twee zaken nadrukkelijk mis; het kunnen bladeren door de verschillende profielen in mijn zoekresultaat en een duidelijke knop om terug te kunnen navigeren naar dat zoekresultaat.

Volgens FindPeopleonPlus heeft Knepper blijkbaar enige activiteit in september 2011 gehad maar is daarna Google+ verlaten. Vreemd; want als ik op Google+ kijk heeft Kneppers onder meer op 27 en 21 december nog berichten op dit netwerk achtergelaten:

Blijkbaar is het ingewikkeld voor FindPeopleonPlus om actueel te zijn?

En dit is het eigenlijk wel.

Conclusie
FindPeopleonPlus is een gratis zoekmachine voor Google+. Afhankelijk van de rijkdom van de profielen van Google+ gebruikers kan deze zoekmachine een prima vertrekpunt zijn voor een actieve werver. Het is dan natuurlijk wel noodzakelijk dat het aantal profielen binnen Google+ aanzienlijk groeit en dat gebruikers bij hun Google+ profiel hun andere sociale netwerken aangeven. Tot dat moment is FindPeopleonPlus vooral een zoekmachine met forse gaten.

En verder wil ik natuurlijk mijn excuses aanbieden aan Jeroen Kneppers voor het misbruiken van zijn profiel.

The Laimoon Project is an ongoing collaborative effort aimed at providing a better and more fun way to connect experienced professionals with real jobs they are qualified for.

En daarmee heeft zich voor het eerst een partij uit het Midden-Oosten gemengd in de eindeloze zoektocht naar een betere ervaring voor werkzoekers. Maar is wat je van ver haalt ook lekkerder? Tijd voor een korte verkenning…

De homepage
Dit is de homepage van Laimoon:

De site gebruikt verschillende achtergrondfoto’s en lijkt daarmee een beetje op Bing. Verder geen informatie behalve de grote gele knop dat het gratis is om hier te beginnen met het zoeken naar banen.

Klik:

Oke, ik ga blijkbaar een keuzetraject in waarbij geheel in de ‘moderne’ infographics stijl mij word gevraagd van alles en nog wat over mijzelf aan te geven. Tot mijn schrik zie ik rechts bovenin dat er 7 stappen zijn. Zou Laimoon nooit van LinkedIn hebben gehoord? Nee, dat is het niet, want volgens de homepage kan ik gebruik maken van de LinkedIn API om me aan te melden. Vreemd…

Afijn, na een eerste keuze te hebben gemaakt kom ik op de 2e stap van het proces:

Het zie er allemaal erg leuk uit, maar daarmee is het slechts eye candy en niet een goed proces. Want ik zit dingen in te voeren die ik ooit al eerder heb ingevoerd. En dat is knap irritant.

De volgende stap:

Hier verraadt Laimoon haar wortels, maar daar is niets mis mee. Gewoon een aantal landen selecteren, want anders kan ik niet verder. En wie heeft er nou niet de drang om eens in Irak te gaan werken…?

Vervolgens komen we aan op wat meer werk-inhoudelijke vragen:

Een prachtige, ouderwetse hierarchie in een modern jasje vorm gegeven. Dat geeft een leuk spanningsveld. En zorgt voor verwarring bij diepe specialisten die dus niet de managerial route hebben genomen. Maar niet te lang getreuzeld, ik ben pas bij stap 4…

En dan is er de keuze van het vakgebied, waarbij Laimoon op dit moment uitsluitend sales en marketing rollen biedt. Zoals ook duidelijk op de homepage staat. En dat maakt deze vraag dus een stuk logischer:

Ook hier weer de aaibaarheid van de visuals, met als leuke touch de blauwe benen als blijk van de some marketing keuze.

Op naar de 6e keuze:

En in de 7e stap moet ik aangeven welke bedrijfssectoren er in mijn achtergrond zitten:

Zo… klaar.

Met het invullen van alles wat ik heb gedaan. En niets van wat ik wil doen… Ik moet allerlei informatie geven die onderdeel is van mijn cv/profiel en die dus geextraheerd had kunnen worden. En ik heb niets ingevuld van wat ik zou willen/kunnen doen. Daar doet een aaibare interface en interactie niets aan af. Ik heb geen idee of er een geschikte baan aan het eind van dat proces ligt maar ik moet de hele tunnel door zonder de mogelijkheid tussendoor af te haken en in een explorer mood naar vacatures te kijken. Laimoon weet wat goed voor mij is. Daar krijg ik pukkels van…

En ziedaar, na op de knop Continue te hebben geklikt, krijg ik dit te zien:

Een vrolijk maar volstrekt overbodig tussenscherm. Show me the jobs! Zwaar gefrustreerd klik ik op Continue.

Maar nee, nog altijd geen vacatures. Nu vindt Laimoon het blijkbaar tijd om maar liefst drie krankzinnige keuzevragen op mij af te vuren volgens onderstaand concept:

Huh? Wat is dit nou voor een vraag? Wat een bijzonder merkwaardige keuze die ik hier moet maken. Waarmee een willekeurige keuze met gesloten ogen mogelijk de beste is.

Na drie van dit soort vragen te hebben beantwoord krijg ik eindelijk een vacature te zien. Inderdaad 1 vacature…:

Godsamme, dit is een soort Pandora, maar daar kreeg ik tenminste eerst meteen muziek te horen en besloot achteraf of er meer van hetzelfde soort muziek moest komen. Wat een ellende… En wil ik een volgende vacature zien dan moet ik door dezelfde reeks van drie vragen heen. Dat gaat verdomde snel vervelen… Veel teveel moeite en inspanning om eventueel passende vacatures te zien. Opzouten!

Conclusie
Laimoon is Jobfox revisited. Een ellenlange lijst (zij het aanzienlijk korter dan bij Jobfox waar ik maar liefst 27 keer moest klikken) aan vragen waar ik een antwoord op moet geven om vervolgens bij een niet-passende baan uit te komen. Zonder de mogelijkheid om in de tussentijd uit te stappen of om de impact van mijn keuzes op het aantal en de aard van de beschikbare banen te zien. De enige opleuking ten opzichte van Jobfox is het visuele karakter van het vraag- en antwoordspel. Maar dat verveelt ook erg snel als je geen passende vacatures ziet.

Laimoon denkt mij een plezier te doen, en daarmee vergeet Laimoon dat een keurslijf nooit prettig aanvoelt. Want een keurslijf met leuke plaatjes blijft nog altijd een keurslijf. En daarmee bijzonder vervelend. Waardoor Laimoon volledig faalt in haar aan zichzelf gestelde opdracht:

The Laimoon Project is an ongoing collaborative effort aimed at providing a better and more fun way to connect experienced professionals with real jobs they are qualified for.

Het is geen better en zeker geen more fun way voor experienced professionals om echte banen te vinden waarvoor zij gekwalificeerd zijn. Het is een arrogante service die de informatie uit LinkedIn negeert en het beter denkt te weten dan de enige persoon waar het om draait: de werkzoeker. En dat is oer- en oerdom.

Ik heb het natuurlijk over cv metasearch engines. Overigens mis ik nog wel een paar toko’s die hier wel in potentie thuishoren, zoals Knollenstein, WCC, DaXtra en Burning Glass. Daarnaast bieden ZoomInfo en TheSocialCV in essentie vergelijkbare oplossingen, hoewel hier de achterliggende data ook daadwerkelijk is geaggregeerd.

Het is dus druk in cv search engine land; en met de komst van Jobvite’s Candidate Search is het nog iets drukker geworden. Ik heb meteen maar een demo aangevraagd om te zien hoe Candidate Search er uitziet. Want met name deze feature vond ik nogal interessant:

Access profiles and resumes in Facebook, LinkedIn, Twitter, Google+ and hundreds of free and paid resume sources from within one easy interface.

Honderden gratis en betaalde cv ‘databases’? Ik ben zeer benieuwd. Mogelijk binnenkort meer…

Identified makes the connections in the professional world more accessible, meaningful, and relevant. What Facebook has built for the social graph, Identified is building for the professional graph.

Goedemorgen! Te arrogant voor woorden. Maar wacht! Ze hebben er nog eentje:

Identified’s search algorithms filter through millions of user profiles by assigning each a relevance score (think of Google’s page rank concept, but applied to people).

Dus, Identified is een challenger van LinkedIn terwijl ze zich en passant vergelijkt met Facebook en Google. Hij gaat lekker. Maar… wat doet Identified eigenlijk? Een goede vraag!

Dit is wat Identified daarover zegt:

Our goal is to become a professional search engine to map the professional graph—helping professionals connect with other professionals, companies find employees, and professionals find future employers.

Inderdaad, een challenger van LinkedIn. En van BranchOut. En van BeKnown. Toe maar…. En dat doen ze allemaal vanuit Facebook:

Our powerful search engine organizes and categorizes all professional information inside the largest database of people worldwide, Facebook. We help people cultivate their own unique professional brand from their education, work experience, and network.

Think of Identified as a way to communicate that professional brand succinctly and comprehensively to the people and companies that want to find you.

De Identified score
Waarbij ze aan iedereen een score toekennen; die als volgt is opgebouwd:

Scores are based on:

1. Educational background: The institutions you attended, what you studied, when you graduated and your degree level.
2. Work experience: The companies you worked for and the positions you held.
3. Network: The breadth and depth of your network, as well as the strength and quality of those connections.

Institutions (companies and universities) are also scored using this same algorithm. An institution’s score is the weighted average of the scores of its members.

Dus… Identified is een challenger van LinkedIn, BranchOut, BeKnown en … Klout? Ik begin een beetje duizelig te worden.

En die score bepaald Identified dus op basis van mijn Facebook profiel. Die (met uitzondering van mijn profiel) niet al te vaak werk- en opleidingsinformatie bevat. Maar dat weerhoudt Identified natuurlijk niet; want ze heeft ook nog eens een fraaie infographic (wat heb ik toch een hekel aan die dingen) gemaakt om haar magische scoreberekening uit te leggen:

Jawel! Zijn we allemaal nog wakker?

Volgens TechCrunch heeft Identified ondertussen al de nodig scores in de achterzak:

The startup’s technology organizes and categorizes all professional information it can find on Facebook, and says it has thus far scored and indexed over 40 million professionals, 60,000 companies and 8,000 universities.

Aanmelden
Nou, eens kijken of ‘mijn’ universiteit en enkele van mijn vroegere werkgevers daar ook tussen zitten. Dat kan bijna niet anders.

Ik begin met zoeken naar Identified in Facebook, en dit krijg ik vervolgens te zien:

Na op de knop Connect to Facebook te hebben geklikt en een bijzonder beperkt misbruik van mijn Facebook profiel aan Identified te hebben toegestaan zie ik dit:

Mijn Identified score is dus 29. Geen idee wat dat betekent en of het hoog of laag is, maar Identified feliciteerd mij er in ieder geval mee. En zoals uit de scorebetaling ook al was gebleken is die score uit drie componenten opgebouwd; mijn netwerk (die op Facebook bestaat uit mijn twee dochters, mijn vrouw (geloof ik) en Italiaanse vrienden), mijn werkervaring en die prachtige Rijksuniversiteit Leiden die slechts 2 punten krijgt. Identified is duidelijk (zoals later zal blijken) US-centric…

En zo zien anderen ‘mij’ via deze zoekmachine:

Identified als zoekmachine
Aangezien ik met Identified zowel mensen als bedrijven en universiteiten kan zoeken heb ik dat maar eens gedaan. Allereerst heb ik Kevin Wheeler opgezocht; ‘onze’ recruitment goeroe:

Oke, leuk (?). Ik zie een aantal dingen op basis van Kevin’s netwerk op Facebook, maar wat ik vooral niet zie is zijn werkervaring. Die bijzonder rijk is, zoals uit zijn LinkedIn profiel blijkt. Maar op Facebook staat Wheeler uitsluitend met zijn huidige bedrijf; het Future of Talent Institute. Waarmee de waarde van Identified als zoekmachine voor professionals per direct in twijfel kan worden getrokken.

Dat laat onverlet dat deze pagina toch wel behoorlijke eye candy is. Het ziet er lekker uit, en dat is meestal al voldoende om tegenwoordig lovende kritieken te krijgen. Maar wat moet ik hiermee? Ik heb oprecht geen idee. Hoe mooi het er ook uitziet.

Dan maar eens zoeken naar bedrijven, misschien dat hier meer zinnigs te zien valt:

Jawel, Neerlands ‘trots’, de ABN AMRO. Wederom een fraaie pagina, maar wat moet ik hier in godsnaam mee? En hoe betrouwbaar zijn die demograhpics en majors? Is dat uitsluitend gebaseerd op Facebook leden? Overigens zeer omineus; ABN AMRO staat in de ranglijst tussen Citi (ongezond) en BNP Paribas (bijzonder ongezond) in. Zegt dat iets over de gezondheid van onze bank?

Dan nog maar even een universiteit gezocht:

Er vanuit gaande dat veel studenten op Facebook zitten en daar hun universiteit en studierichting wel zullen opgeven lijkt dit nog de meest interessante informatie. Waarbij ik me overigens wederom afvraag wat ik hier precies mee moet of kan doen. Maar ik heb hier tenminste het gevoel dat ik naar potentieel relevante informatie zit te kijken.

Conclusie
Identified is een zeer fraai vormgegeven zoekmachine ‘voor professionals’ op Facebook. Waarmee meteen de grootste makke van Identified is aangegeven; want professionals zijn aanzienlijk minder goed zichtbaar op Facebook. Als Identified meerdere social media zou betrekken binnen haat zoekmachine zou er heel wat meer waarde worden geboden met die fraaie vormgegeven zoekmachine. En lijkt Identified veel meer een concurrent van andere people aggregators, zoals bijvoordeeld Zoominfo en TheSocialCV. Want een concurrent van LinkedIn is Identified niet.

Deze zoekmachine is voorlopig volstrekt waardeloos. O ja, en ook nog godsgruwelijk traag. Wat toch wel erg onhandig is voor een zoekmachine…

Deze oneffenheid is echter vakkundig gladgestreken. Als je nu dezelfde zoekopdracht uitvoert vind je honderden vacatures voor stukadoor én stucadoor, aangevuld met metselaars en tegelzetters. En nog snel ook. Hoe krijgen ze dat voor elkaar?

Een slecht vakman geeft zijn gereedschap de schuld
De verbeterde zoekresultaten bij WERK.nl schrijf ik toe aan het inzetten van drie technieken.

De eerste – niet alleen zoeken op functietitel maar ook op trefwoord – is de eenvoudigste en wordt vaak gebruikt. Zoeken op trefwoord verbreedt je zoekresultaat, maar verslechtert de kwaliteit. Vacatures voor metselaar, waarin staat dat stucadoors niet hoeven te reageren, worden toch in het resultaat weergegeven.

De tweede techniek gaat uit van zoekgedrag. Als ik zoek op stucadoor en vervolgens op stukadoor, en als anderen dat ook doen, dan kun je met statistische analyse van het zoekgedrag eenvoudig vaststellen welke resultaten men eigenlijk wil hebben. Deze methode wordt door Google gebruikt wanneer ze vragen: Bedoelde u: stucadoor?

De derde methode gebruikt de eigen data om spellingsverschillen en typefouten te ondervangen. Je kijkt daarbij naar het aantal mutaties dat een zoekterm nodig heeft om bij een effectievere zoekterm uit te komen en naar de kans dat een foute spelling optreedt. Je maakt dan gebruik van, bijvoorbeeld, een lijst met functienamen en een lijst met veelvoorkomende typefouten, zoals c/k of ei/ij.

Als een hamer je gereedschap is …
Een half jaar geleden gaf Nationalevacaturebank mij 43 vacatures voor stucadoor. Nu 10. Tegen honderden bij WERK.nl. Dat betekent dat WERK.nl dé pleisterplaats is geworden voor afsmeerders die hogerop willen. Het is een teken aan de wand dat WERK.nl voor elk muurbloempje een vacature biedt, terwijl adverteerders hem bij Nationalevacaturebank massaal gesmeerd hebben.

De technische achterlijkheid is deels ingelopen. Het siert Joop Linthorst dat hij de luttele tijd die hem nog restte bij het UWV heeft aangewend om dit voor elkaar te krijgen. We mogen vol vertrouwen zijn dat Bruno Bruins, de nieuwe voorzitter van de Raad van Bestuur van het UWV doorpakt en onverwijld de vacaturegegevens van de vactures op WERK.nl vrijgeeft aan de markt. Nog héél eventjes geduld dus.

Vorige week mocht ik met enkele collega recruiters aanschuiven om een beta-versie van Textkernel’s nieuwste product te bekijken: een CV search tool. Even ter herinnering: Textkernel is exploitant van  Jobfeed en van diverse andere producten waarbij gepubliceerde vacatures en CV’s door software gelezen en gecodeerd worden. Dat ze ook oplossingen leveren aan bedrijven als TNT om moeilijk leesbare poststukken te lezen wist ik niet. Philip van Leeuwen, mijn gastheer, wees me erop dat ze altijd voorzichtig zijn als ze dit product testen in postkamers. ‘Sommige mensen hebben het moeilijk als ze zich realiseren dat een computer hun werk gaat overnemen’.

De koffie was smakelijk en de ontvangst allervriendelijkst en toch werd ik nerveus door deze opmerking. Ben ik als recruiter straks ook compleet overbodig? Ik ben erin getraind snel door een CV te lopen en de highlights eruit te halen. Kan de software van Textkernel dat ook? Het antwoord is: JA.

We kregen een testdatabase van CV’s en mochten gaan oefenen, over onze schouders keken de Textkernel mannen en vrouwen mee. Simpele schermen, ‘marktplaats meets google’ dat idee. Ook CV’s uit LinkedIn werden door de software gelezen en dat werkte eveneens prima, al is de searchtool van LinkedIn zelf minimaal zo goed. De Textkernel software leest via Google alle LinkedIn profielen, ook als je geen corporate account hebt. Dat hebben ze goed afgekeken van Ricardo Risamasu van Rise. Ik heb niet gevraagd wat LinkedIn hiervan vindt overigens..

• Kanttekeningen:
  De software is (nog) niet gekoppeld aan CRM Pakketten als Otys, Connexys of Carerix en dat is voor een tool die zich nu nog hoofdzakelijk richt op het doorzoeken van de eigen databases wel een must. (Textkernel beweert dat ze met de grotere pakketten al ver in gesprek zijn).
• De zoekfunctie van de software op LinkedIn biedt te weinig toevoeging op wat je met google of de eigen searchtool van LinkedIn zelf al kan.

Als je met één tool tegelijkertijd kan zoeken in alle CV boards (waaronder ik gemakshalve LinkedIn ook reken) en je eigen database en de zoekresultaten kunt opvolgen in je eigen CRM pakket, dan heeft Textkernel goud in handen. Laten we hopen dat ze snel zo ver zijn.

Het was een aangename middag, een half uurtje searchen met hun tool in LinkedIn op een echte opdracht waar ik mee bezig ben leverde een paar interessante contacten op. Nu nog benaderen, interesseren, interviewen, beoordelen, voorstellen, arbeidsvoorwaarden afstemmen en plaatsen. Ik ben benieuwd wanneer een computer dat ook allemaal van me overneemt.

Oh ja, ik heb geen andere zakelijke banden met Textkernel, behalve dat ik er klant ben.

Het werd de hoogste tijd, en hopelijk worden de zoekresultaten van vertical search engines met deze update van Google’s zoekalgoritme eindelijk in het zwarte verdwijngat gedumpt:

This update is designed to reduce rankings for low-quality sites—sites which are low-value add for users, copy content from other websites or sites that are just not very useful. At the same time, it will provide better rankings for high-quality sites—sites with original content and information such as research, in-depth reports, thoughtful analysis and so on

Zien is geloven, maar deze wijziging zou volgens Google 11,8% van hun zoekresultaten beinvloeden.

Het duurt mogelijk nog wel even voordat werkzoekers er in ons land de vruchten van kunnen plukken:

To start with, we’re launching this change in the U.S. only; we plan to roll it out elsewhere over time. We’ll keep you posted as we roll this and other changes out […]

Maar als je weet dat iets er aan zit te komen is het wachten misschien iets minder pijnlijk (tenzij je op de nieuwe Lexus zit te wachten…). De vraag is natuurlijk of hiermee de reign of terror van vertical search engines eindigt. Ik heb vooralsnog mijn twijfels maar tegelijkertijd goede hoop dat het in ieder geval een blijvende negatieve impact op deze frontrunners gaat hebben.

Wat bedrijven en intermediairs niet ontslaat van aanzienlijk meer inspanningen om hun vacatures zo goed mogelijk vindbaar te maken voor werkzoekers. Ongeacht of dit op een eigen wervingssite of op andere online hangplekken gebeurt. Want op dit moment is dat veelal schaamtevol slecht geregeld. En da’s knap dom.

Maar hopelijk is deze wijziging van Google een (grote) stap in de goede richting bij de eliminatie van het kankergezwel dat vertical search engines heet. Werkzoekers zullen onbewust blij worden van deze verbetering door direct echte vacatures van werkgevers en intermediairs te vinden in plaats van via allerlei kopiesites.

De wijziging van Google heeft ook invloed op de welbekende PageRank:

We can’t make a major improvement without affecting rankings for many sites. It has to be that some sites will go up and some will go down. Google depends on the high-quality content created by wonderful websites around the world, and we do have a responsibility to encourage a healthy web ecosystem. Therefore, it is important for high-quality sites to be rewarded, and that’s exactly what this change does.

En dat wordt ook een interessante manier om te zien of de vertical search engines worden gestraft voor hun ongebreidelde kopieer- en frontrunningdrang. Want als het goed is zullen deze sites een daling van hun PageRank te zien gaan geven. Dat wordt een zeer duidelijke indicatie dat de aanpassingen van Google het gewenste effect hebben. Dus snel even de PageRanks van de ‘populaire’ vertical search engines noteren.

Met andere woorden, de top 10 van Intelligence Group is gebaseerd op een exit-poll terwijl de top 10 van HRlog is gebaseerd op feitelijk stemgedrag. En dat levert toch een groot aantal bijzondere verschillen op, hoewel de top 2 in beide gevallen dezelfde is: Monsterboard staat op nummer 1, Nationale Vacaturebank op nummer 2.

En zo ziet dat er uit:

Enorme verschillen dus tussen deze twee lijstjes van populaire banensites. Waarbij twee zaken direct in het oog springen: de afwezigheid van Google in het overzicht van HRlog en de afwezigheid van vertical search engines in het overzicht van Intelligence Group.

Google ontbreekt?
De afwezigheid van Google in het overzicht van HRlog is simpel te verklaren; Google wordt weliswaar zeer intensief gebruikt als startpunt van een zoektocht naar banen maar het schijnt dat de zoekmachine ook nog voor andere doeleinden wordt gebruikt. En daarmee is de Alexa rating van Google natuurlijk niet representatief voor haar aandeel in het zoeken naar banen.

Zou je Google overigens een plaats willen geven, dan zou de zoekmachine ongetwijfeld met overmacht de nummer 1 positie moeten innemen in beide lijstjes. Volgens HRlog was in het aantal zoekopdrachten in Google met het woord vacature of vacatures  maar liefst 26 miljoen in januari en 25 miljoen in februari. Als je dat afzet tegen de aantallen van de nummer 1 in beide lijstjes (Monsterboard) dan is Google daadwerkelijk de enige 800-pound gorilla. Monsterboard komt namelijk niet verder dan een ‘magere’ 7,2 miljoen zoekopdrachten in januari en ‘slechts’ 6,8 miljoen in februari…

En dan te bedenken dat werkzoekers natuurlijk lang niet altijd het woord vacature of vacaturs invullen bij hun zoektocht naar een baan via Google. Het verschil met Monsterboard zal dus naar alle waarschijnlijkheid nog veel groter zijn.

Vertical search engines ontbreken?
In de lijst van het AGO onderzoek ontbreekt in de top 10 die overdaad aan vertical search engines die zichtbaar zijn in de lijst op basis van de alexa rating (Jobrapido, Indeed, Trovit en uitzendbureau.nl). Ook dat is natuurlijk erg vreemd, maar mogelijk op dezelfde manier te verklaren als de veel te lage positie van Google bij de AGO lijst.

Tenslotte zijn de vertical search engines niet veel anders dan kleine Googletjes. Het zijn dedicated zoekmachines voor vacatures die een compleet overzicht claimen te bieden. En net als bij Google worden ze dus niet als een banensite gezien (wat ze ook niet zijn) maar als een venster naar banensites.  En worden waarschijnlijk naar verhouding heel weinig genoemd door respondenten in antwoord op die vraag: Welke internetsite(s) zou u gebruiken/gebruikt u om een baan te zoeken?

Bij het AGO onderzoek is dezelfde onderwaardering als bij Google blijkbaar ook van toepassing op de vertical search engines voor banen. In de top 10 is alleen vacature.nl aanwezig, Jobrapido vinden we terug op plaats 14, uitzendbureau.nl op plaats 18. Overigens zal voor veel van deze verticals het oorspronkelijke startpunt ook Google zijn geweest, maar dit terzijde. Verticals moeten tenslotte hoger scoren dan de sites die ze gespiderd hebben, anders hebben ze in het geheel geen bestaansrecht. En uiteindelijk is Google de enige vertical die telt, want in het land der zoekmachines is 1 goede zoekmachine meer dan voldoende.

Conclusie
Op basis van het resultaat van het AGO onderzoek blijkt vooral dat voor respondenten Google of haar verticale dwergjes niet automatisch opkomen als antwoord op de vraag: Welke internetsite(s) zou u gebruiken/gebruikt u om een baan te zoeken? De harde data toont aan dat werkzoekers een totaal ander gedrag vertonen dan ze zeggen te vertonen. En dat feitelijke gedrag toont dat bedrijven met een wervingssite beter in search engine optimization kunnen investeren dan in het plaatsen van vacatures op echte vacaturesites. Hoewel het natuurlijk nooit verkeerd is om je risico te spreiden…

Jawel, Randstad heeft een eigen iPhone app! In alle stilte is deze applicatie op 22 februari gelanceerd. Eenvluchtig bezoekje brengt direct aan het licht waarom zo weinig ruchtbaarheid aan deze lancering is gegeven: het is de Tempo Team iPhone app in een blauwe jas…

En dat is van een bijzondere armoe, vooral omdat die Tempo Team applicatie qua functionaliteit niet bepaald een verrijking is voor werkzoekers die hun smartphone willen gebruiken voor hun zoektocht.

Ter illustratie, hierbij de twee openingsschermen:

Zoek de verschillen… En dit gaat scherm na scherm zo door.

De Randstad applicatie heeft dus dezelfde zinloze functionaliteit als de Tempo Team voorloper: je kan een interessante vacature naar jezelf mailen. Welke hersenloze sukkel heeft verzonnen dat hiermee werkzoekers in het bezit van een iPhone massaal zouden staan te juichen?

Soms is het beter in het geheel geen applicatie te hebben dan een slechte applicatie. Helaas heeft Randstad ervoor gekozen twee, vrijwel identieke, zinloze applicaties in de Apple Store te plaatsen. En is dat niet hetzelfde bedrijf waarvan de CEO zegt niet in een double dip te geloven? Jawel!

Het is droevig om een marktleider zulke fouten te zien maken. De applicatie is nauwelijks zinvoller dan JobPatrol, maar die is voor een drol en drie knikkers gebouwd.

We zitten opgescheept met een groeiende werkloosheid die, volgens het CPB, ook nog eens fors zal toenemen. Bedrijven krijgen een gestaag groeiend aantal sollicitaties te verwerken. Dus waarom zou ik dan in godsnaam nog meer kandidaten zoeken?

Goeie vraag, en eentje die Paul Lanen (eigenaar) zich mogelijk niet heeft gesteld toen hij de Wervingsversneller lanceerde. Want hij biedt binnen 2 weken bericht van ca. 5-15 sollicitanten. Nou, da’s fijn…

De homepage
Dit is de homepage van Wervingsversneller:

Wat is de unieke propositie van deze site? Dat zij ervoor zorgen dat de vacature op een top 3 positie in Google terecht komt. Binnen 24 uur. Nou, wat wil je nog meer? En dat alles gebeurt volgens Wervingsversneller in 3 simpele stappen:

De Wervingsversneller gooit de vacature door haar magische machine die niet alleen een top 3 positie (op wat?) in Google oplevert, maar ook nog eens ca. 5 – 15 reacties.

En er is meer. De Wervingsversneller werkt voor elke functie in elk bedrijf. Serieus! Om dat te bewijzen heeft de site ook een referentie pagina:

Toe maar, van directaresse tot en met de directeur van een business unit. En dat alles via de Wervingsversneller. Hoe is het mogelijk. En dat voor een site die nog maar net in de lucht is. Zoveel klanten en zoveel functies. Wat een fantastisch concept moet dit zijn!

Gelukkig legt de site nog even uit hoe ze tot dit ongekende resultaat komt:

Zooo… dat is revolutionair! Het zal storm gaan lopen bij Wervingsversneller. Maar laat ik niet al te enthousiast worden; het zal wel heel duur zijn? Tja, daar is geen enkele duidelijkheid over te krijgen op de site. Want dit is het enige wat ik kon vinden:

De Wervingsversneller is geen abonnement. Betalen doe je enkel als je er gebruik van maakt. Dit gebruik is in vrijwel alle gevallen voordeliger dan tradionele wervingsmethoden.

Ja, dat is ongekend vaag. Wat zijn traditionele wervingsmethoden? Een halve pagina in de Volkskrant op zaterdag? 30% van een jaarsalaris via een W&S bureau? Geen idee…

Conclusie
Een spuit 11 site die denkt een graantje mee te pikken van SEO/SEM in een tijd waar het aantal sollicitaties zo sterk is gestegen dat sommige bedrijven waarschijnlijk hun SEO inspanningen wel wat zouden willen terugschroeven.

Wie weet trappen een paar onnozele zielen in dit concept, maar je zal in bijna alle gevallen voordeliger uit zijn met andere wervingsmethoden… En dan die naam: Wervingsversneller. Het is helemaal geen versneller; het is een verbreder. Wat is er sneller aan?

Achtergrond
Wervingsversneller is een handelsnaam van Lanen Beheer BV, net als Outsourcing Support, Salesflex en Triple A Salespartners. Lanen Beheer is de BV van Paul Lanen.

Nawoord
Zit ik gezellig dit verhaal in te kloppen, struikel ik ineens over een posting van Marco Hendrikse over exact dezelfde site. Dat komt er dus van als ik hem niet via Twitter volg…