Het is geen origineel idee, maar daarom niet minder waardevol: besteed eens per maand 1 tot 2 uur aan het doorlopen van je eigen vacature- of wervingssite. Gewoon, net alsof je een werkzoeker bent. En zet vooral de bril van het eigen bedrijf even af. Vergeet de onmogelijkheden die de leverancier of de eigen IT-afdeling je hebben proberen wijs te maken.
Hou die mindset vast terwijl je door de eigen site heenloopt. Ervaar hoe het bedrijf, de activiteiten, ambities en visie worden gepresenteerd. Spreekt het aan? Krijg je zin om hier te gaan werken? En stiekem even aan de andere kant staand: klopt het ook?
Een aderlating voor de innovatiekracht van het Nederlandse recruitmentvak: Ewout Bolhuis heeft zijn pet bij Deloitte aan de recruitmentwilg gehangen. Schandalig natuurlijk; maar wat kan je eraan doen? De teleurstelling voor het onterecht missen van de Gouden Cursor is hem misschien toch teveel geworden?
Het betekent wel dat er bij Deloitte nu een vacature is voor een Recruitment Leader. Jawel! En dat is wel weer een heel interessante functie bij een bedrijf dat zonder enige twijfel als zeer innovatief (op online recruitment gebied) mag worden gekenmerkt. Maar waar zeker nog het nodige kan worden verbeterd in bestaande initiatieven en waar ongetwijfeld ook een massa nieuwe uitdagingen liggen.
Naar aanleiding van het recente drieluik over het sollicitatieproces bij de drie genomineerden voor de Gouden Cursor kreeg ik van TNO een reactie via e-mail. TNO was de enige met een ronduit slecht sollicitatieproces. En daar is TNO het ook zelf mee eens:
je hebt volkomen gelijk wat betreft het online gedeelte van ons sollicitatieproces. Het is niet in lijn met onze ‘frontoffice’ op de website en verdient absoluut een verbetering.
Deloitte, Essent en TNO zijn genomineerd voor de Gouden Cursor. En omdat vooral het sollicitatieproces bij grote bedrijven vaak huilen met de pet op is, heb ik besloten juist dat proces eens nader te gaan onderzoeken bij de drie genomineerden.
Deloitte, Essent en TNO zijn genomineerd voor de Gouden Cursor. En omdat vooral het sollicitatieproces bij grote bedrijven vaak huilen met de pet op is, heb ik besloten juist dat proces eens nader te gaan onderzoeken bij de drie genomineerden.
Ondertussen heb ik de online sollicitatie-ervaring van Deloitte gehad, en dat was bepaald niet griezelig. Ik ben benieuwd of ik ook bij Essent zonder angst en beven kan solliciteren…
Het leek me daarom een goed idee om deze drie wervingssites te bezoeken. En me daarbij uitsluitend te richten op het sollicitatieproces. Ik ga de drie sites in alfabetische volgorde af; met als eerste Deloitte. De ADHD innovator op online recruitment gebied; met als meest publieke figuur natuurlijk Roos van Vugt. Die ik ervan verdenk in haar slaap te kunnen tweeten.
Als je tegenwoordig geen mooie “werkenbij” hebt krijg je de drie Dons van Internet Recruitment achter je aan. Marc laat je wakker worden naast een afgesneden paardenhoofd, Bas pleegt een aanslag op je terwijl je sinaasappels staat te kopen bij de groenteboer en Geert Jan maakt je een aanbod dat je niet kunt weigeren. Iedereen bouwt tegenwoordig een mooie nieuwe site en het kan allemaal niet social, 2.0 genoeg zijn. We willen kunnen chatten, verwachten dat het naadloos met het ATS integreert en oh wee als we niemand kunnen volgen op Twitter!
Er is een hele industrie ontstaan rondom carriere marketing (ik verwacht zo onderhand een IPO van Maximum) en recruitment managers zijn allemaal braaf extra budget gaan halen om een nieuwe site te bouwen met alle toeters en bellen. Een populaire manier om je saaie carriere site wat meer cachet te geven is de wervende video.
Ordina is op zoek naar een Senior Recruitment Adviseur. Leuk voor Ordina, en leuk voor degene die deze functie in gaat vullen. Voor kandidaten die meer willen weten alvorens te solliciteren geeft Ordina, op haar eigen wervingssite, de volgende informatie:
Maar Ordina vertrouwt niet uitsluitend op haar eigen wervingssite; de vacature is ook uitgezet naar Intermediair. En daar gaat het mis:
Een week geleden verbaasde ik mij over de Januskop die de vernieuwde ING wervingssite is: een fraaie gevel die een verrot sollicitatieproces verbergt. Vandaag kreeg ik echter een mailtje van een ING medewerkster waaruit blijkt dat ING nog veel meer problemen heeft te overwinnen:
Wie dicht het gat tussen employer branding en online recruitment op corporate wervingssites? Wat ik hiermee bedoel? Nou, waar de voorkant van de wervingssite er tegenwoordig meestal fraai bij staat is de achterkant vrijwel altijd een rommeltje.
En ik vraag me af hoe dat toch komt? Waarom krijg je als werkzoeker toch altijd maar de schok van je leven als je eenmaal de keuze hebt gemaakt om vacatures te zoeken of te solliciteren?
Marc Drees
Baudi Heidanus
Marc Drees
Marc Drees
David