De andere twee genomineerden zijn recent al een keer door mij bekeken:

• PwC: ook een gouden sollicitatie-ervaring? Nee…
• Werken bij bol.com: wat een fraaie wervingssite!

De site van Ernst & Young is vergeleken met de andere genomineerden een vreemde eend in de bijt. Het is namelijk een zelftest applicatie, wat de naam (360me) natuurlijk al grotendeels doet vermoeden. En daarmee is in strikte zin deze site niet eens een online recruitment site. Er is geen vacature op de site te vinden. En daarmee is het ook weinig zinvol om deze site te evalueren; simpelweg omdat de site op geen enkele manier met de andere vier sites vergeleken kan worden.

De twee wervingssites (PwC en Bol.com) en de twee uitzendsites (USG Capacity en Randstadstudent) kunnen in ieder geval nog op het online recruitmentproces met elkaar worden vergeleken, maar 360me sluit hier op heen enkele manier bij aan. Sterker nog, volgens mij had 360me nooit genomineerd mogen worden. De organisatie omschrijft tenslotte de categorie Recruitment als volgt:

In de Recruitment categorie kunnen sites worden ingezonden met als doel om werknemers te werven. Bijvoorbeeld ‘werken bij’ of speciale actie-sites, werving en selectiesites en jobboards.

Onder deze omschrijving hoort de site van Ernst & Young er dus niet bij.

Van de overige vier sites is de keuze bijzonder eenvoudig te maken: de werken bij site van bol.com steekt met kop en schouders boven de andere genomineerden uit. Hoewel het volstrekt onduidelijk is op welke criteria de genomineerden feitelijk beoordeeld gaan worden. Maar als een andere site als winnaar in de categorie Recruitment wordt aangewezen kan daar maar beter een verdomd goede argumentatie bij gegeven worden. Anders is de Dutch Interactive Awards de volgende irrelevante award uitreikin geworden.

Met behulp van de zaal maken we een lijst van dingen die aanwezig moeten zijn op een recruitmentsite (vacatures, social media integratie, arbeidsvoorwaarden..). De lijst, zo kunt u zich voorstellen, wordt erg lang. Maar: websites hebben te maken met verschillende doelgroepen. En deze willen verschillende dingen terugzien op uw website. We krijgen onder andere te zien dat er verschil is tussen studenten en al werkende mensen: studenten willen meer interactie en social media integratie. Vervolgens bekijken we enkele voorbeelden van dergelijke interactiemogelijkheden. Maar de kernvraag is: wie is mijn doelgroep en wat wil ze?

Zo komt Anne Britt op de DAC strategie: Doelgroep, Arbeidsmarkt, Communicatie. Je doelgroep heeft bepaalde wensen en motieven en daar moet je op aansluiten in je communicatie. Een voorbeeld: het Franciscus ziekenhuis in Roosendaal, waar iedere doelgroep van de website specifiek wordt aangesproken, in dit geval door te openen met voor die doelgroep relevante vragen.

De DAC benadering betekent echter ook dat je bij het ontwerpen van een recruitmentsite niet zomaar een lijst met onderwerpen kunt afvinken. Je hebt ook een bepaalde look&feel nodig, die alle punten bij elkaar brengt. We zien twee erg verschillende youtube filmpjes die goed inhaken op een specifieke doelgroep. En Anne Britt geeft aan dat look&feel niet beperkt blijft tot visueel materiaal, maar dat ook de tekst goed aan moet sluiten.
En een sterk aansluitend punt: het aantal WO’ers op LinkedIn is zeer veel hoger dan het aantal MBO’ers. Dus voor je heel actief op LinkedIn gaat werven: bedenk je eens goed waar je doelgroep echt zit. Leuke extra: op G+ zitten vooral ICT’ers.

De samenvatting begint stellig met: kijk wat je doelgroep wil. Sluit daar op aan met je checkboxen (de need to haves) en kijk daarna naar de nice to haves. Vergeet daarbij de overall beleving te kijken: alleen checkboxen werkt niet. Verder in de discussie blijkt hoe vergaand de implicaties kunnen zijn: je zou zelfs voor iedere doelgroep een andere landingspagina kunnen hebben op je website. Zo komen we ook weer terug op Paul iske’s verhaal van trial & error en nieuwe dingen proberen: doen.

Een ervaring die Philips nu nog altijd biedt. Wat voor een bedrijf dat sense and simplicity predikt natuurlijk bizar te noemen is. Maar gelukkig zit er ook een bijzondere knop verborgen in het sollicitatieproces. Een knop die mogelijk een grote toekomst moet gaan krijgen. Althans, als het aan Oracle ligt.

De homepage
Dit is de homepage van Philips’ “werken bij” site:

Wat mij intrigeert is de de keuze Voor consumenten en Voor zakelijke gebruikers. Heeft dit iets met de ‘werken bij” site te maken? En zo niet, waarom staat dat in godsnaam bovenaan de site? Is het grid het enige wat telt?

Maar eigenlijk wil ik het uitsluitend over het archaische zoek- en sollicitatieproces hebben, om zo bij de bijzondere knop te belanden. En dat proces betreed ik op het moment dat ik aan de linkerzijde op de hyperlink Vacatures klik:

Hemeltjelief, ik ben zomaar op een website van 5 jaar geleden aangekomen. Philips gebruikt Taleo en wil dat blijkbaar zo snel mogelijk tonen. Schokkend maar waar. De enige innovatie die in de afgelopen vijf jaar heeft plaatsgevonden is de social button van Facebook. Indrukwekkend…

Ik ga met bijna gesloten ogen zo snel mogelijk door naar een specifieke vacature. Helaas doet ook deze pagina stekende pijn aan mijn ogen:

Prachtige knoppen en heerlijk zo’n functieomschrijving met een nummer erachter. Zou dat mijn personeelsnummer worden als ik als Treasury controller bij Philips ga werken?

Maar onderaan de vacaturepagina kom ik de bijzonder knop tegen:

Voila! Taleo up. Waarmee ik me bij Philips kan aanmelden. Deze knop heb ik nog niet eerder gezien en ik heb eerlijk gezegd geen idee wat het betekent. Maar het heeft met de Taleo Talent Exchange te maken, en dat is:

a pool of over 250 million job candidate profiles where clients post over 260,000 new job openings per month

Hold your horses! 250 miljoen profielen? Dat is een kleine honder miljoen meer dan LinkedIn! Heeft Taleo een cv-database die ze aan klanten ter beschikking stelt? En zijn die 250 miljoen kandidaten afkomstig van diezelfde Taleo klanten? En weten die 250 miljoen kandidaten dat ze in die pool zitten? En weten klanten dat hun kandidaten in die pool zitten? Inderdaad, heel veel vragen! En dit ga ik eens uitgebreid uitzoeken. Waarover later meer.

Het bovenstaande scherm is overigens een bijzondere en overbodige, want later in het proces moet ik me alsnog registreren. Hoewel ik me in eerste instantie via Google+ in bovenstaand scherm had aangemeld. Volstrekt krankzinnig. Wat ook kan worden gezegd van onderstaande mededeling:

En het wordt nog fraaier; als ik op de hyperlink Ja heb geklikt, krijg ik dit te zien:

Hoeveel bezoeker weten wat een SSO-configuratie van het kandidaatprofiel is? Sense en simplicity…? Neen, ongekende nonsense natuurlijk.  Overigens wordt het acroniem SSO in het volgende scherm wel ‘uitgelegd’; een klein volgordefoutje. Hoewel ik niet verwacht dat veel mensen er alsnog niets van zullen begrijpen…:

Maar het knoeiwerk van Philips stijgt tot ongekende hoogte als ik eenmaal ‘binnen’ ben:

Jawel, de Oost-Europa look van voor het vallen van de Berlijnse muur. Met een aantal stappen om je sollicitatie te completeren waar zelfs de grootste Philips afficionado nog klotsende oksels van zou krijgen.

Maar ook met een tweetal iconen. Wederom de mysterieuze Taleo up icoon, en een LinkedIn icoon (waarom zat die niet helemaal aan het begin erbij?). Het is geen Apply with LinkedIn knop, zoals blijkt op het moment dat ik de radiobutton voor het LinkedIn icoontje aanklik:

De nauwelijks leesbare uitleg geeft onder meer aan dat niemand van Taleo iets valt te verwijten al ik me niet afmeld bij mijn {0}-account. Lekker zorgvuldig van Philips.

En het wordt nog leuker. Want ik geeft niet Philips toegang tot mijn LinkedIn account, maar Taleo_Philips:

Een nieuwe joint-venture? Of zou hiermee de Taleo Talent Exchange worden gevuld? Het zou me zomaar niets verbazen. Waar Philips overigens niets van vermeld in haar privacyverklaring.

Hoe dan ook, als ik eenmaal door een oneindige serie Bulgaarse aandoende schermen ben heengelopen krijg ik de volgende bevestiging van het bedrijf:

Waarin Philips dus impliciet aangeeft dat het geen contact met je opneemt als mijn arbeidsprofiel (?) niet voldoet aan de vereisten van Philips. Heel netjes…

En dan is er nog de e-mail:

Schokkend! De e-mail van de afzender: hr-philips@invalidemail.com? WTF?? En de aanhef: Geachte Marc Drees? Krankzinnige knoeiers! En hier is wederom de impliciete dreiging van het zwarte gat als ik niet voldoen in de ogen van Philips. Plus de nadere uitleg dat binnenkort = 2 weken. Als laatste is er de bizarre afsluiting waarin je als kandidaat wordt gevraagd vooral niet richting Philips te reageren.

Conclusie
Het online proces van vacatures zoeken en solliciteren bij Philips is een regelrechte aanfluiting. Het bedrijf maakt haar slogan sense and simplicity met deze werken bij site volledig te schande en verdient met pek overgoten door Main Street te worden gejaagd waar eenieder er veren over mag uitstorten.

Maar die Taleo up knop/icoon is intrigerend. En dat is waar ik meer over te weten ga komen. Komt er toch nog iets interessants uit deze gruwelijke ervaring.

Het persbericht maakt echter ook melding van het volgende: Voor de campagne wordt een vernieuwde vacaturewebsite gelanceerd: werkenbijhaga.nl. En dan is het natuurlijk de hoogste tijd om eens een bezoekje te brengen aan deze website. Ik ben zeer benieuwd…

De homepage
Dit is de homepage van die nieuwe “Werken bij” site van HagaZiekenhuis:

Een ongebruikelijke homepage voor een wervingssite.Zoveel is zeker. Een caroussel van foto’s gemaakt door medewerkers die op Facebook zijn geplaatst. Oke… En verder een link naar Alle vacatures en een verwarrende link naar vacatures voor SEH, OK en IC. Geen employer branding component te zien. Dit is geen wervingssite maar een vacaturesite?

Onvervalste hysterie
Als ik op onderaan op de link SEH klik krijg ik spontaan een epileptische aanval van een serie voorbij schietende schermen die kant noch wal raken. Deze “Werken bij” site lijkt een soort hysterische Prezi te zijn. Als het scherm tot rust komt, zie ik dit:

Nou dat is duidelijk, HagaZiekenhuis houdt van groot. Of in ieder geval van een grote video. En heel komisch, hier is dus wel de mogelijkheid om uit te vinden waarom je bij HagaZiekenhuis zou willen werken. Alleen, als je op die knop drukt gaat alles weer bewegen en moet ik twee minuten met mijn hoofd tussen mijn knieën zitten tot de duizelingen zijn verdwenen.

Wat ik nogmaals moet doen als ik op de knop Naar de vacatures heb gedrukt:

Dit is op zich wel bijzonder. Ik zie nu de vacatures voor de de afdeling SEH, met een functietitel, een korte tekst en foto’s van mensen die blijkbaar deze functies vervullen. Origineel, alleen jammer dat ik niet op die foto’s kan klikken zodat ik de persoon achter de foto beter kan leren kennen. Sociaal kansje gemist…

Klik ik op de knop Bekijk de vacature dan schuift de volledige vacaturetekst ineens van rechts het scherm binnen. Terwijl mijn hersens zich juist hadden voorbereid op de volgende verticale schuifbeweging. Om volledig gestoord van te worden…

Maar goed, dit is de vacature die ik zie nadat mijn ogen tot rust zijn gekomen:

Dat vage ‘groter dan’ teken (>)aan de rechterkant is relevant, want als ik daarop klikt, krijg ik allerlei aanvullende informatie over HagaZiekenhuis als werkgever te zien. De vraag is natuurlijk hoeveel mensen dat ontdekken en er vervolgens ook nog eens op klikken.

Overigens zie ik een heel fraai sollicitatieformulier, bestaande uit lekker weinig velden. En een mogelijkheid om een recruiter (?) te bellen of te mailen. Waarbij weliswaar de suggestie van persoonlijkheid wordt gewekt, maar het e-mail adres toont een andere werkelijkheid. Sociaal kansje gemist, ook al omdat deze foto evenmin kan worden aangeklikt.

Maar ik vul natuurlijk direct het sollicitatieformulier in om vervolgens op de foutief genaamde knop Verzenden te klikken. Waarna ik het volgende scherm te zien krijg:

Waarom is het toch zo ingewikkeld om iemand fatsoenlijk te bedanken voor de sollicitatie? Bedankt bedankt? Interesse? de vacature? Ik heb net mijn naam opgegeven bij de sollictatie naar een concrete vacature. Waarom wordt ik niet persoonlijk bedankt voor het solliciteren onder vermelding van de naam van de betreffende functie? En ben ik nu ineens weg bij de werkenbijhaga site? Hoeveel fouten kan iemand maken met zo’n simpel scherm? Gruwelijk.

Maar de automatische e-mail response is nog een maatje erger:

Ik krijg een e-mail van Richard Pflug, die in een reactie op Frankwatching volgens eigen zeggen verantwoordelijk voor alle online communicatie, inclusief social media. Dus niet iemand van het Bureau Werving… En verder is het onderwerp van de e-maul natuurlijk om te janken, er is geen aanhef, geen verwijzing naar de vacature waar ik op heb gesolliciteerd en geen persoonlijke afsluiting. Om te janken.

Inktzwarte depressie
Maar het wordt nog veel erger. Want die merkwaardige online hysterie slaat om in een diepe depressie als ik op de link Alle vacatures klik. Het begint met de gebruikelijke disfunctionele onzin van bewegende schermen met als vervolg dit beeld:

Een totaal andere presentatie dan de vacatures van SEH, OK en IC. Hier een saaie opsomming van afdelingen waar blijkbaar vacatures bestaan. En als ik op een afdeling klik krijg ik dit te zien:

Eerst dacht ik dat er niets was gebeurd omdat ik geen rondvliegende schermen had gezien. Maar kijk, onder de opsomming van afdelingen zijn ineens twee nummers met functietitels verschenen. Maar dat ziet er volstrekt anders uit dan die originele presentatie van de SEH vacatures met foto’s! Wat is dit nu?

En het wordt nog een maatje erger, want als ik op de link Bekijken klik, krijg ik dit te zien:

Godsammekraken! Het kan bijna niet anders of ik zit naar een of ander fucking ATS te kijken. En jawel, het blijkt Jobpartners te zijn. Die godzijdank uit haar lijden is verlost door Taleo, maar ja; dat is dus eigenlijk van de regen in de drup…

Maar ik dwaal af. Het ergste is natuurlijk die eersteklas blunder van een verticale slider. En het ontbreken van enige call-to-action op dit scherm. Nee, daarvoor moet ik die vertical slider naar beneden sleuren, waarna ik dit zie:

Daar, in de rechter uithoek, helemaal onderaan staat een linkje met Solliciteren. Kijk eens aan! Hier kunnen ze wel de juiste tekst hanteren, terwijl in het hysterische deel toch echt de tekst Verzenden werd gebruikt.

Maar als ik dan op die hyperlink Solliciteren heb geklikt, wordt het allemaal nog droeviger:

Waarom kan ik hier niet op dezelfde eenvoudige manier solliciteren als bij die SEH vacature? Wat is dit voor ronkende onzin? Waaarom moet ik mij nu ineens registreren? Welk godsgruwelijke knoeier van een bouwer heeft deze baggerzooi gemaakt? Het antwoord schijnt overigens TamTam te zijn, en die mogen zich de ogen uit de kop schamen. Maar die, om mij volstrekt onduidelijke redenen, trots lijken te zijn op deze abjecte bagger; gezien hun homepage:

Maar goed, ik dwaal wederom af.

Als ik, tegen beter weten in, klik op de link registreer uw profiel en solliciteer direct (grapje zeker?) kom ik op de volgende pagina terecht:

Jawel, een eindeloos invulformulier. Waarbij ik wederom geen call to action zie totdat ik met diezelfde ontzettend foute slider naar beneden ben gegaan:

Een CAPTCHA! Ik wil solliciteren en HagaZiekenhuis wil mij laten bewijzen dat ik een mens ben? Wat een gruwelijke waanzin. Ik ben definitief afgehaakt. O ja, zoals je aan de onderzijde kan zien is er het nodige invulwerk te verrrichten voordat je hier kan solliciteren. Brrr…

Conclusie
Het persbericht van HagaZiekenhuis had beter kunnen reppen over een schizofrene wervingssite waar gimmicks een belangrijker rol spelen dan gebruikers en functionaliteit. En waar een zo mogelijk slechtere ervaring alle gebruikers wacht die toevallig geen SEH, OK of IC werk willen verrichten. Wat de overweging is geweest om überhaupt een persbericht uit te brengen voor de lancering van deze ‘wervingssite’ zal mogelijk altijd een raadsel blijven. Maar HagaZiekenhuis zou er beter aan doen om actieve euthanasie op deze site toe te passen. Er is tenslotte sprake van ondraaglijk lijden…

Alle reden dus om als professionele werkzoeker eens een bezoekje te brengen aan de “werken bij site” van PwC. En me daarbij volledig te richten op het proces van zoeken naar vacatures tot en met het ontvangen van een automatische response op mijn online sollicitatie. Want met de employer branding kant zit het blijkbaar wel goed, getuige bovenstaande prijsjes.

De homepage
Zo ziet de homepage van de werken bij site van PwC er uit:

Krankzinnig druk met een zware overdaad aan visuals, maar ik ben geen arbeidsmarktcommunicatiedeskundige (niet vergeten adem te halen) dus wat weet ik ervan?

Ik weet wel dat ik geen snelzoekfunctie op de homepage aantref. En dat als ik bij de Vacature voor Interim Professional op het linkje alle vacatures klik ik uitsluitend vacatures van Starters te zien krijg… Het begin voor een vacaturezoeker is dus niet optimaal.

Vacatures zoeken
Dit is het resultaat als ik zoek zonder criteria:

Een heel stuk rustiger dan de homepage, en dat is een verademing. Helaas is het ook wat te rustig, want relevante criteria (salaris, werkervaring, opleidingseisen, aantal uur/week) die het voor mij eenvoudiger maakt om te selecteren zijn in geen velden of wegen te bekennen. Ook jammer, er is geen mogelijkheid om me op basis van mijn zoekcriteria te abonneren op een job agent. En hoeveel vacatures zijn er nou eigenlijk?

Gelukkig vind ik een vacature waar PwC gigantische behoefte aan heeft:

Een maagdelijke linkerzijde… Interessant. Wat ook mist zijn de kerngegevens van de functie en de mogelijkheid om op dit niveau door de vacatures van mijn selectie heen te bladeren. Aan de positieve kant zijn er wel mogelijk toekomstige collega’s te zien en kan ik contact opnemen indien gewenst.

Solliciteren
Maar daar heb ik allemaal geen zin in. PwC moet zo snel mogelijk geholpen worden met een tester. In ieder geval de club die verantwoordelijk is voor deze “werken bij” site. Dus klik ik direct op de knop Solliciteren:

KRRRAKKK zegt de gebruikerservaring. Wat een bijzondere knopjes en invoervelden zie ik ineens. Totaal anders dan op de andere pagina’s… Maar ik ben dan ook in het ATS van PwC terecht gekomen. En daar gelden blijkbaar andere regels. Blijkbaar kan zelfs het oranje van de functietitel niet worden nagebootst. Ineens is het een donkerrode functietitel geworden. Briljant…

Maar ik laat me niet uit het veld slaan en druk op de knop Solliciteren onder het kopje Ik heb nog geen account. Inderdaad… om te solliciteren moet ik een account aanmaken. Joost mag weten waarom:

Hahaha, hier probeert PwC ‘uit te leggen’ waarom ik een account moet aanmaken:

Via je persoonlijke account kun je snel en makkelijk solliciteren op vacatures en je inschrijven voor evenementen.

Natuurlijk… een account aanmaken zorgt ervoor dat ik snel en makkelijk kan solliciteren… Zonder account zou ik dat overigens nog sneller en makkelijker kunnen doen. Wat een lulkoek!

Verder moet ik persoonsgegevens opgeven, maar krijg ik geen privacyverklaring te zien. Voor een bedrijf als PwC is dit wel een enorme blunder. Overigens zal later blijken dat PwC haar registratie niet eens heeft aangemeld bij het CBP. Hoe is het toch mogelijk?

Afijn. Ondanks het feit dat mijn gegevens dus naar hartelust door PwC kunnen worden misbruikt ga ik koppig door. Tenslotte heb ik A gezegd. Dus klik ik op de knop Opslaan:

Oefff, een inline slider. PwC doet echt haar uiterste best om mijn weerstand te breken. Ik ben echter al zover gekomen dat ik doorzet. Maar voor ik het weet wordt een volgende klap uitgedeeld. Want dit is wat ik zie als ik een veld vergeet in te vullen:

Jawel, wat een prachtige foutmelding. Afgezien van de schunnig slechte tekst (heeft iemand ooit een pagina horen praten? En kan de ‘foutmelding’ niet gewoon in een vloeiende zin worden gesteld?) is het ook nog eens een pop-up die ik moet wegklikken. Waarom? Welke krankzinnige IT-nerd verzint dit soort dingen. En welke ruggegraatloze HR-rukker of recruiter accepteert deze onzin? Onder het motto: laten we onze sollicitanten maximaal frustreren, dan houden we alleen corporate sukkels met frontale lobotomie over? Om krankzinnig van te worden!

Maar niets kan mij nu nog weerhouden om mijn sollicitatie af te ronden. Ik wil deze gifkbeker tot aan de bodem leegdrinken. De dood of de gladiolen, zal ik maar zeggen.

En hier is de volgende beeldschone pagina:

Ook geinig, ik moet een vinkje zetten als ik klaar ben. Waarom?

Maar als ik een bestand heb geselecteerd en op de knop Uploaden heb geklikt zie ik dit:

Volstrekt gekmakend. Wederom een vermijdbare klik, dit keer uitsluitend vanwege informatie die ook op de pagina zelf had getoond kunnen worden. Wat een krankzinnig slechte interactie!

Verder, verder, ik moet zo snel mogelijk verder. De bloeddrukmeter geeft 200 over 120 aan!

Kijk, en hier wordt pas een link naar het privcacybeleid van PwC getoond. Waar overigens met geen woord over solliciaties wordt gerept. En waar PwC wel een tekst over equal opportunity toont is er niets op deze pagina over privacy te melden. Wederom volstrekt bizar.

Als ik op de knop Sollicitatie verzenden klik, krijg ik deze ‘vriendelijke’ feedback:

Jawel, waarom zou je een sollicitant (persoonlijk, ik heb tenslotte mijn voor- en achternaam ingevuld) bedanken voor het solliciteren? Ben je gek, blijkbaar moet de sollicitant blij zijn dat hij/zij een kans krijgt om bij PwC te werken. En daar zit wel iets in, tenslotte zullen alleen volstrekt wanhopige sollicitanten het proces tot aan het eind doorlopen. Een intelligente professional is allang afgehaakt, op zoek naar een werkgever die wel aandacht en zorg heeft besteed aan zowel het online recruitment proces als aan de employer branding kant. In plaats van uitsluitend te focusen op employer branding…

De automatische e-mail response
En dit is de e-mail die ik van PwC ontving:

Inderdaad, hier is zoveel fout dat ik spontaan ben gaan huilen. Wel een gezellig plaatje erin prakken maar niet in staat om een fatsoenlijke reactie samen te stellen. Wat een drama! Allereerst is daar het no-reply e-mail adres. Dan is er het onderwerp: Ontvangstbevestiging? Een dikke, vette onvoldoende zal je bedoelen!

En vervolgens is er ineens de naam van de recruiter, Anne van der Beek. Een naam die natuurlijk ook in de kille en onpersoonlijke sollicitatiebevestiging had kunnen worden genoemd. Overigens stelt de e-mail dat ik contact kan opnemen met ondergetekende, maar daar staat de naam van Anne van der Beek weer niet. Wel recruitment assistent PwC. Helaas zijn er dan weer geen contactgegevens…

Er is geen enkele informatie over het vervolgproces, anders dan dat ik het no-reply e-mail adres volgens PwC aan mijn lijst van vertrouwde e-mails moet toevoegen. Heel fijn.

Conclusie
PwC mag om mij volstrekt duistere redenen (wat zijn nou precies de selectie- en beoordelingscriteria die door Intelligence Group worden gehanteerd? Nog altijd volstrekt duister) gouden cursors hebben ontvangen, voor het online recruitment proces zou PwC van mij een cursor van Lippizaner paardenstront hebben gekregen. Wat een rampenplan.

Mogelijk ten onrechte zal PwC denken een goede “werken bij” site te hebben gelanceerd. Ongetwijfeld is het employer branding deel goed maar het online recruitment proces is zonder enige terughoudendheid slecht te noemen. Werk aan de winkel!

Als er ooit invulling is gegeven aan het gezegde: “je medewerkers bepalen het gezicht van je bedrijf” dan is het wel met deze nieuwe werken bij site. Echte mensen, want Delta Lloyd heeft honderden medewerkers individueel laten fotograferen en daarnaast groepsfoto’s van afdelingen laten maken. Als onderdeel van een arbeidscommunicatie campagne, maar ook als een fundament onder de nieuwe werken bij site. Met een prachtig resultaat.

Alleen; is er buiten al die medewerkers ook nog een goed online recruitment proces te vinden? De kritische werkzoeker ging op onderzoek uit…

De homepage
Dit is de homepage van de nieuwe werken bij site van Delta Lloyd Groep:

De verzekeringsreus is helemaal los gegaan! Echte mensen in overvloed. Als individuen en in een groepfoto van een afdeling. Mooie foto’s ook. Maar het zijn meer dan foto’s, want als ik met mijn cursor over zo’n foto heengaat is er meer te ontdekken over de persoon. Maar daarover later meer.

De homepage is zeer overzichtelijk, zonder brandbox maar in plaats daarvan een drieluik: krachtig statement, een (nogal forse) lap tekst en een groepsfoto. Verder een overzicht van vakgebieden en een rijtje Topvacatures. Waarbij ik me altijd afvraag wat dat nou precies zijn; topvacatures? Wie bepaalt dat? En waarom?

De homepage is vooral arbeidscommunicatie en nauwelijks online recruitment proces. Er is geen snelzoekfunctie voor vacatures en de enige zoekingang is dat rijtje Topvacatures. En dat is toch wel mager gezien het feit dat een ongetwijfeld zeer fors percentage van de bezoekers van deze homepage graag met vacatures in aanraking willen komen. Vreemd…

Arbeidscommunicatie
Laat ik eerst eens wat van de arbeidscommunicatiekant van de site bekijken. En daarvoor begin ik door op een van de mensen aan de rechterzijde van de homepage te klikken:

Heel fraai. Een grote foto, inclusief naam en rol (+afdeling) binnen de organisatie met in dit geval een fraai statement over een ‘blunder’. Verder een interviewtje en een overzicht van (eveneens klikbare) collega’s binnen hetzelfde vakgebied. En aan de linkerzijde de nodige calls to action (collega’s uit andere vakgebieden, vacatures binnen het vakgebied Finance, een link naar alle Finance vacatures en de mogelijkheid om een job agent aan te maken). Ik mis hier eigenljk maar een ding: een direct zichtbare link naar het vakgebied Finance. Hiervoor moet ik de global navigation gebruiken en dat vind ik niet zo handig.

Dit is overigens de pagina van het vakgebied Finance:

Ah, hier is ook video beschikbaar met direct zicht op de duur. Da’s wel zo prettig. Vverder ook hier de beschikbaarheid van potentieel relevante vacatures. Plus nu wel directe links naar de andere vakgebieden.

Voor de arbeidsmarktcommunicatie, en daarbinnen vooral de integratie van collega’s, vakgebieden en vacatures scoort, Delta Lloyd Groep een heel, heel vette voldoende. Maar de eerste scheur in dat fraaie beeld wordt veroorzaakt door op de link Ontvang nieuwe vacatures te klikken.

Het online recruitment proces
Want in dat geval krijg dit te zien:

Da’s nou gek! Het interessegebied (waarom heet het hier geen vakgebied?) is niet op Finance gezet… Terwijl ik van de pagina Finance afkomstig ben. Onhandig. En verder staan er ineens willekeurige vacatures aan de linkerkant in plaats van voor een in Finance geinteresseerde bezoeker relevante vacatures. Dat snap ik ook niet.

De pagina met het zoekresultaat (te benaderen via de navigatie-optie Vacatures) ziet er zo uit:

Hier mag een accessibility expert wel eens naar kijken, want deze tekstkleur in combinatie met een witte of grijze achtergrond is niet bepaald bevordelijk voor de leesbaarheid. Ik heb er letterlijk tranen van in mijn ogen gekregen in een mislukte poging om de informatie te lezen. De informatie in het resultaatscherm is overigens rijk (functienaam, opleiding, locatie en werkervaring) waardoor je als bezoeker een fatsoenlijk geinformeerde keuze kan maken voordat je een vacature aanklikt. Als je tenminste arendsogen hebt…

Maar ook hier is het aanmaken van de job agent niet goed geregeld. Als ik meerdere zoekcriteria heb gebruikt om het aanbod te filteren en vervolgens op één van de twee job agent icoontjes klik (RSS of e-mail) krijg ik een job agent pagina waar ik die zoekcriteria nogmaals moet invullen. En dat is gewoon slecht.

Ik ga maar eens naar een vacature:

Een overzichtelijke pagina, met aan de linkerzijde ook de mogelijkheid tot het zoeken naar vacatures. Verder mis ik de mogelijkheid om door de vacatures uit mijn zoekresultaat heen te bladeren. Wel prettig is dat bij de kenmerken van de functie alle criteria aanklikbaar zijn. Zo kan ik op een totaal andere manier door vacatures heenbladeren. Heel goed.

Maar het belangrijkste… waar is de primaire call-to-action? Want hoewel ik wel meteen deze pagina/vacature kan delen met Jan en Alleman is er niet direct een mogelijkheid om te solliciteren. Wat merkwaardig…

Natuurlijk is die mogelijkheid tot online solliciteren er wel, maar dat zit diep, diep below the fold:

Duidelijk, en prettig om de contactgegevens en het gezicht van de recruiter te zien. Het ontbreken van enige informatie bij het LinkedIn icoontje suggereert dat Annemijn geen profiel op LinkedIn heeft, maar die suggestie is verkeerd. En de dikke blauwe lijn om haar foto suggereert dat ik daar op kan klikken, maar ook die visuele suggestie is verkeerd. Hier kan dus nog wel het nodige verbeteren, maar ik heb als werkzoeker wel alle informatie tot mijn beschikking.

Vol goede moed klik ik op de knop Solliciteer direct> :

Zooo… Veel velden, en onnodig veel verplichte velden. Alsof de persoonsgegevens niet uit mijn CV zijn te extraheren… En wat een microscopisch klein lettertype in die invoervelden. Wordt op deze manier natuurlijke selectie toegepast en de oudere werkzoeker geweerd? Ik had in ieder geval mijn leesloupe hard nodig bij de visuele controle van mijn invoer…

Maar het wordt erger, want nadat ik op de knop Verstuur heb geklikt, krijg ik dit te zien:

Nou, er kan echt net een bedankje vanaf. Maar dit is wel bijzonder mager zeg! En ik zit ook nog eens op een endpoint. Een pagina waar in het content deel mij niet een (aantal) vervolgoptie(s) word geboden. Nee, hier krijg ik bepaald geen warm gevoel van.

Een gevoel wat overigens nog verder afkoelt als ik de e-mail reactie op mijn online sollicitatie ontvang:

Oohhh… Dit is bijzonder mager! Het onvolledige onderwerp, de knullige aanhef, het ontbreken van een concrete reactietermijn, de afwezigheid van de contactinformatie van de recruiter die deze vacature behandeld; alles is zo’n beetje fout aan deze e-mail. Hier scoort Delta Lloyd Groep een hele dikke min. En juist op het einde van het online recruitmentproces. Bijzonder jammer…

Conclusie
De nieuwe werken bij site van Delta Lloyd Groep laat de klassieke tweedeling met een zeer verschillend resultaat zien; een prachtige arbeidscommunicatie component die teniet wordt gedaan door een bijzonder mager online recruitment proces. Doodzonde, en ook nog eens volstrekt overbodig.

Dus ook zonder de vaak pijnlijke integratie van een inflexibel ATS kan een slecht online recruitment proces worden geboden. Een schrale troost voor ATS leveranciersen een opdracht aan Delta Lloyd Groep om als de wiedeweerga dat proces aanzienlijk te laten verbeteren. Want dit is echt de modderschuit onder een heel fraaie vlag.

Het is blijkbaar armoe troef in Nederland als het om wervingssites gaat; want als ik een snel rondje maakt lang de vijf partijen die zijn genomineerd voor de prijs van de beste digitale sollicitatie-ervaring dan schieten de tranen me bij sommige van die sites spontaan in de ogen. Voor de goede orde; dit zijn de vijf genomineerden: ASR, Cap Gemini, Deloitte, Klap assuradeuren en VUmc.

Inderdaad, de bijzonder goede Werken bij Bol.com site ontbreekt in dit rijtje. Hoe er dan sprake kan zijn van de beste digitale sollicitatie-ervaring is mij een raadsel. Of zou er soms op dezelfde manier zijn geselecteerd als bij de gelukkig vroegtijdig gestorven uitverkiezing van de meest invloedrijke online arbeidsmarktcommunicatie expert van het afgelopen decennium? Het lijkt er bijna op.

Ik adviseer eenieder om eens te gaan solliciteren bij ASR of proberen je weg te vinden op de VUmc site. En vervolgens eens langs te gaan bij bovengenoemde Werken bij Bol.com site.

Hahaha!

Deze nieuwe wervingssite is een les in eenvoud en overzichtelijkheid die iedere corporate zich ter harte zou moeten nemen. Het is dan ook aan te bevelen dat iedereen 10 minuten van zijn/haar uiterst kostbare tijd uittrekt om eens een bezoekje aan deze site te brengen. En met die ervaring aansluitend de eigen wervingssite bezoekt… De horror…

De homepage
Dit is de nieuwe homepage van de ‘werken bij’ site van bol.com:

Bijzonder overzichtelijke global navigation, stevige brandbox, een tweetal zoekingangen naar vacatures (uitgelichte vacatures, nieuwste vacatures), een ingang naar de arbeidscommunicatiehoek en de nodige social componenten, waarbij met name Wie werk er bij bol.com? er uitspringt. Een smoelenboek van mogelijk toekomstige collega’s die zich presenteren  binnen het arbeidscommunicatiedeel, maar het is ook mogelijk is om alle ‘collega’s’ via LinkedIn te bekijken. Dat is pas open, en straalt in mijn optiek ook enorm vertrouwen van de organisatie uit. Heel bijzonder en heel fraai.

Een minpunt vind ik het ontbreken van een (duidelijke) snelzoekfunctie voor vacatures op deze homepage. Ook al heeft bol.com niet veel vacatures (op het moment van mijn bezoek waren het er 26), een zoekfunctie op de homepage levert de bezoeker direct bewijs dat hij/zij hier naar vacatures kan zoeken. Het ontbreken van een dergelijk bewijs is een risico op vermijdbaar verlies van de bezoeker.

Arbeidscommunicatie
Waar de nieuwe site van bol.com naar mijn mening uitblinkt is het arbeidscommunicatie-deel. Van een briljante eenvoud en overzichtelijkheid waarmee je als bezoeker in korte tijd veel over het bedrijf, de afdelingen en de mensen (de heilige drie-eenheid) te weten kan komen. En zo staat het dus ook in de navigatie: over bol.com, afdelingen en medewerkers. Helemaal goed.

Het begint met over bol.com:

Niet teveel tekst, lekker groot lettertype, voldoende ruimte tussen de regels, video van de baas van de toko, extra informatie aan de rechterkant (inclusief vacatures, je bent tenslotte op een wervingssite). Ik zeg, een krul van de meester. En een plakplaatje natuurlijk!

De informatie over afdelingen is niet minder fraai:

Wederom korte en duidelijke teksten en nu ook een organogram van de hele toko. Er is hier maar een nadeel te ontdekken en dat is ontdekte ik als ik doorklik op het organogram. Want hoewel het organogram op ware grootte er ook nog eens heel fraai uitziet is het niet klikbaar. Ik kan niet naar een afdeling via het organogram door op die afdeling te klikken. Minpuntje.

Doorklikken op een afdeling levert dit op:

Dit is heel erg fraai. Tekstje over de afdeling, mugshot van de baas van de afdeling (helaas zonder tekst of video), organogram van de afdeling, een indicatie dat er vacatures bij deze afdeling zijn en (onzichtbaar op bovenstaande uitsnede) een collega van deze afdeling met een verhaal. Heel, heel erg fraai. En alles ruim above the fold.

Jammer is de suggestie dat er meer vacatures voor deze afdeling zijn, terwijl dat niet het geval is. En ook jammer dat de job agent mogelijkheid niet automatisch voor deze afdeling is ingesteld.

En dan de medewerkers:

Ik heb er al genoeg over gezegd. Heel fraai.

Vacatures zoeken
Ik ‘zoek’ maar naar vacatures door op de navigatie-optie Vacatures te klikken. Waarna ik deze pagina te zien krijg:

Een heerlijk witte en zeer overzichtelijke pagina, maar als ik bol.com was had ik de verfijningsmogelijkheden aan de linkerzijde allemaal direct zichtbaar gemaakt. Het zijn er namelijk niet veel. Nu is er vermijdbaar klikwerk nodig als ik wil verfijnen. Maak een keuze, of je hebt te weinig vacatures en is er geen noodzaak tot verfijningsmogelijkheden, of je biedt wel verfijning maar maak het dan ook zo eenvoudig mogelijk. Waarmee je als bezoeker ook meteen alle opties ziet.

Hetzelfde geldt voor het ontbreken van duidelijke navigatie (uitsluitend onderaan de pagina) en het niet in een klap kunnen zien van alle vacatures. Het zijn er tenslotte niet al teveel…

De presentatie van de vacatures is fraai en voldoende informatief, hoewel ik er niet vanuit ga dat iedere bezoeker weet dat bol.com in Utrecht is gevestigd…

De pagina met detailinformatie van de vacature is wederom zeer fraai:

Dus ook bij de vacature laat bol.com relevant informatie over de afdeling en de mensen zien. Heel, heel erg goed. Verder is de informatie over de vacature duidelijk en goed leesbaar weergegeven, en zijn er de nodige acties beschikbaar. Helaas is er geen mogelijkheid om een vacature af te drukken of te downloaden. Wat toch iets relevanter lijkt dan het  delen van een vacature met de rest van de wereld…

Dan maar eens solliciteren:

Hoera! Geen gruwelijk ATS die de hele ervaring verpest. Het blijft fraai en simpel. Ik hoef maar drie velden in te vullen en ik ben klaar! Alleen krijg ik dan een wat teleurstellende mededeling:

Damn… Alles voelde zo persoonlijk en prettig en hier verpest bol.com dat.

Geen bedankje voor mijn sollicitatie, geen concrete reactietermijn, het gebruik van het volledig overbodige en onzekermakende woord ‘zullen’. Op het laatst gooit bol.com roet in het eigen eten… Tweemaal zelfs, want ik krijg ook geen bevestiging van mijn sollicitatie per e-mail.

Damn…

Conclusie
De nieuwe ‘werken bij’ site van bol.com is bijzonder fraai, zeer functioneel en heel eenvoudig in het gebruik. En volledig geintegreerd! Er is geen akelig ATS dat zijn foeilelijke hoofd laat zien op het moment dat er vacatures worden gezocht of er gesolliciteerd gaat worden. Bij bol.com is er geen breuk in look & feel. Helemaal goed! Waar ik met name van onder de indruk ben is het vrijwel volledige gebrek aan end-points. Ik kan vanuit het arbeidscommunicatie deel naadloos naar het sollicitatiedeel overstappen en vice versa. Er zijn geen containers met informatie, maar alles is vanaf elk punt te bereiken. Zonder dat je hierdoor in verwarring wordt gebracht.

Het proces van zoeken tot en met solliciteren laat wel duidelijke tekortkomingen zien. Die tekortkomingen zijn naar alle waarschijnlijkheid echter bijzonder simpel op te lossen. En als bol.com dat eenmaal heeft gedaan kan ze de komende jaren iedere verkiezing van beste wervingssite met twee vingers in de neus winnen.

O ja, een kort bericht aan alle corporate recruitment/marcom afdelingen: ga op bezoek bij de wervingssite van bol.com. Vermom je als werkzoeker en ervaar hoe een wervingssite kan zijn. Breng daarna een bezoekje aan de eigen wervingssite en stel jezelf de vraag waar je het liefst zou willen werken als je de vrije keus had. Ga vervolgens keihard budget aanvragen.

Slotopmerking
Met deze nieuwe ‘werken bij’ site van bol.com heeft Nederland drie vacature/wervingssites die als voorbeeld kunnen dienen:

1. Voor intermediairs is er de nieuwe site van Manpower
2. Voor vacaturesites is er de nieuwe site van Intermediair
3. En voor corporates is er nu dus de nieuwe ‘werken bij’ site van bol.com.

Hoewel elk van deze sites beperkingen heeft, zijn de drie sites het beste wat Nederland heeft te bieden op online recruitment gebied. En het is zonder meer iets waar we trots op mogen zijn.

Bijna anderhalf jaar geleden (11 februari 2010) ben ik op bezoek geweest bij de op dat moment spiksplinternieuwe wervingssite van een van onze ‘systeembanken’: ING. Waarbij ik na mijn bezoek het volgende concludeerde:

ING heeft een fraaie nieuwe voorkant geleverd waar naast veel witruimte vooral veel witte vlekken zitten. Want er ontbreekt nog teveel om te spreken van een goede site. Maar als werkzoeker wordt je doodziek als je bij ING gaat solliciteren. Dit proces is al jaren slecht en zal in ieder geval tot en met 2011 slecht blijven.

Maar misschien was ik iets te vroeg in mijn conclusie, want sinds kort heeft de ING alweer een nieuwe versie van haar wervingssite gelanceerd. Die natuurlijk al was aangekondigd door Gusta Timmerrmans (Manager Recruitment) in haar duopresentatie tijdens het Recruiters United Feestcongres.

Hoogste tijd dus om te zien of ik mijn woorden in moet slikken. Op naar de site!

Maar eerst even iets anders. Stel dat ik als werkzoeker bij deze bank wil gaan werken. En stel dat ik dan naar de homepage van deze bank surf. Dan zie ik dit:

Er is een link naar de wervingssite aanwezig. Maar die is niet alleen klein (zie de footer) maar ook nog eens bizar:

Werken          bij            de             ING

Je moet het maar herkennen, want het lijken zo net vier verschillende items in de footer. Dit zal het aantal bezoekers naar de wervingssite in ieder geval niet verhogen. Pers die link eens lekker samen zou ik zeggen.

Maar heb ik die link dan toch ontdekt en geklikt dan ga ik naar de knisperend nieuwe wervingssite van de bank. Hihaah…

De homepage
En dit is hem dan:

Nou, daar is nog niet veel vernieuwing te zien. Het blijft overigens een frisse en lekker witte homepage met een duidelijke zoekfunctie en een tweede ingang naar de banen via functiegroepen. Dat is dus helemaal goed.

De snelzoekfunctie is wit geworden en er is nu gelukkig ook een mogelijkheid voor het gebruik van trefwoorden. Helaas wil ING maar niet afstappen van dat merkwaardige zoeken op vacaturenummer. Ik ben oprecht benieuwd hoeveel bezoekers van de site van deze optie gebruik (gaan) maken. Maar ja, banken zijn oerconservatief en ING is duidelijk geen uitzondering op deze regel.

De optie voor het achterlaten van een open sollicitatie is verdwenen en de global navigation is iets uitgebreid (van Professionals, Trainees en Stagiairs naar Professionals, Trainees, Starters en Stagiairs). Oke, tijd voor een verdere verkenning

Arbeidscommunicatie
Eerst maar eens kort gekeken bij het arbeidscommunicatiedeel van de site. Wat er vorige keer wel goed, maar saai uitzag. En enige vorm van interactie mistte om nog maar te zwijgen over het volledig ontbreken van vacatures.

Het begint beter als ik via de global navigation naar Professionals ga. Ik zie nu tenminste ook nieuwe vacatures staan, iets wat vroeger ontbrak. Ik ga er gezien de functietitels maar vanuit dat het hier inderdaad Professionals vacatures betreft. Optimistisch klik ik vervolgens op de mugshot van Rene van Remunt:

Vrrrot! Geen video, geen interactiemogelijkheden! Wat is dit nou? Anno 2011 wil ik een videootje van Rene zien, en misschien wel met hem of de recruiter die Compliance en Risk vacatures doet kunnen ‘praten’. Niets van dit al. En waar zijn de Compliance & Risk vacatures?

Twee vette kansen gemist voor ING. En dat terwijl er wel enige interactiviteit is op de site, maar die is bijzonder vaardig verstopt:

Zie je het? Onder de foto van de Rubensknaap staat een serie icoontjes. Met onder meer een video en  jawel, vacatures binnen het vakbebied Informatie Technologie. Maar waarom heeft ING deze handige zaken zo diep verstopt? En waarom zit dit niet ook bij de testimonials van individuele medewerkers? Niet erg slim…

Goed, na deze speeddate met het arbeidscommunicatiedeel ga ik me maar eens bezighouden met het vinden van een baan bij ING

Vacatures zoeken
Zo ziet het zoekresultaat er tegenwoordig uit:

Er is bijzonder veel verbeterd aan deze pagina. Zo zijn er multiple choice facets aan de linkerzijde bijgekomen, is er ook een navigatie aan de bovenzijde van het scherm verschenen en kan ik het aantal vacatures per pagina regelen. Allemaal uitstekend. Verder zijn de sorteringsmogelijkheden gebleven.

Helaas heeft ING vergeten om het nieuwe zoeken op basis van trefwoord ook in het scherm met zoekresultaten te tonen. En dat is niet zo handig. Nog onhandiger is het ontbreken van de mogelijkheid om je als bezoeker te abonneren op nieuwe vacatures op basis van het zoekresultaat. Ook wel de vacature verzendservice of job agent genaamd. Dat is toch wel een echte bummer.

En natuurlijk is de informatie die in het zoekresultaat wordt getoond niet bepaald een feest voor de gemiddelde werkzoeker. Laat nou eens gewoon zaken als opleiding, werkervaring, salaris, aantal uren zien. Plus de echte locatie, in plaats van een provincie (?).

En hoewel die facets een uitstekende toevoeging zijn, is de wijze waarop ING deze heeft geimplementeerd op zijn minst verwarrend te noemen. Allereerst zijn daar het aantal vacatures per onderdeel. Zo zijn er 38 vacatures binnen de facet Vakgebied voor het onderdeel Sales / Relatiebeheer. Goed om te weten. Maar waarom staat dat getal 38 in oranje? Dat suggereert een link die er overigens niet is. Dat gaat een hoop loze clicks en daarmee frustratie opleveren voor werkzoekers. Vermijdbare frustratie overigens.

Nog ingewikkelder wordt het als een onderdeel uit een facet selecteer:

Hier is hogere wiskunde nodig om te begrijpen wat er nou precies met die aantallen achter de verschillende onderdelen wordt bedoeld: (0/35)? Ehhh… Vraagtekens oproepen bij werkzoekers is zelden bevordelijk voor de conversie. Dat moet je dus ook gewoon niet doen. Hou het simpel!

Vacature beoordelen en solliciteren
Tijd om een stap dieper in het proces te duiken en een vacature te bekijken:

Potjandrie! Dat gaat de goede kant op met die ING. Ik heb de mogelijkheid om een recruiter te benaderen voor deze vacature, waarbij ik maar liefst 4 contactmogelijkheden krijg voorgeschoteld. Hoewel het Twitter account een heel andere naam laat zien dan de naam van de recruiter. Maar laat ik dat als een schoonheidsfoutje bestempelen.

En dan is er nog de foto met al die icoontjes waarmee ik als werkzoeker heel wat meer kan doen, als ik tenminste besef dat ik op die icoontjes kan klikken. Een goede toevoeging, hoewel er een potentieel risico is dat werkzoekers hierdoor het zoek- en sollicitatieproces onderbreken. Maar daarvoor hebben we gelukkig analytics software.

Opvallend genoeg is er slechts 1 actieknop: Solliciteer nu!. Inderdaad, wat doet dat uitroepteken daar? Heeft iemand getest dat een ‘!’ de conversie verhoogt? Ik ben benieuwd. Maar daar gaat het niet om? Er zijn geen andere actieknoppen beschikbaar waarmee de bezoeker de vacature eventueel breder kan uitzetten. Waarom niet? Wil ING soms dat vacatures zo onzichtbaar mogelijk blijven?

Het is overigens merkwaardig om te zien dat de snelzoekfunctie hier ineens weer terug is. Apart…

Goed, mijn ervaring tot dusverre is overwegend positief, dus ik ga voor de sollicitatie. Waarbij ik optimistisch en hoopvol op die gekke Solliciteer nu! knop klik

Solliciteren

En met een donderend geraas stort mijn optimisme in elkaar. Want ik wordt geconfronteerd met de droefenis die ATS heet; in dit geval Taleo. Wat onder meer blijkt uit de ‘fraaie’ URL  die ik ineens zie verschijnen:

https://inggroup.taleo.net/careersection/iam/accessmanagement

Brr… Want de pagina die ik nu krijg te zien is anders. Het logo is uitgerekt en de knoppen zijn ineens ouderwets geworden. De look en feel is kaput:

Verder is de tekst ineens bijzonder directief geworden. Doe dit, doe dat. De koude douche klettert pijnlijk op mijn rug… Maar ik ga door men klik op de gruwelijk lelijke knop Nieuwe gebruiker :

Lang leve de juristen! Die stellen dat je tenminste een stuk van de privacyverklaring moet laten zien om het juridisch houdbaar te maken dat de gebruiker daadwerkelijk akkoord gaat met die verklaring. Maar vergeten dat ze die verklaring ook kort, bondig en vooral begrijpelijk kunnen maken. Voor normale mensen. Zonder academische studie Rechten…

Verder suggereert die knop Niet akkoord dat je een keuze hebt tijdens je sollicitatie. Wat niet waar is, want als je niet akkoord gaat is er geen sollicitatie mogelijk. Een dooie mus dus. De koude douche klettert steeds pijnlijker…

Het wordt nog akeliger als ik me blijk te moeten registreren waarbij ik na het invoeren van een zelfgekozen wachtwoord de volgende boodschap krijg:

Hoezo ongeldig? En waarom zegt ING dan niet van tevoren waar mijn wachtwoord al dan niet aan moet voldoen. Nu krijg ik een beledigende foutmelding met een aantal condities te zien. After the fact. Er beginnen zich ijspegels op mijn rug te vormen…

Na registratie krijg ik dit te zien:

Hoera! Een sollicitatieformulier van maar liefst drie pagina’s. Daar zat ik echt op te wachten. De koude douche heeft er ondertussen voor gezorgd dat ik alle gevoel in de vingers ben kwijtgeraakt. Wat overigens opvalt is dat ik maximaal 4 velden hoef in te voeren op bovenstaande scherm. De rest is optioneel.

En het wordt nog erger, want de volgende twee pagina’s laat ik even zonder commentaar zien:

Gezien? Pagina 2 is uitsluitend bedoeld om een CV upload te doen en pagina 3 geeft een overzicht van de door mij ingevoerde gegevens. Met andere woorden, met slechts vier verplichte velden en de verplichte upload van een CV kan ING het met gillend gemak af met een sollicitatieformulier van 1 pagina. Waarmee ze de gebruiker een aanzienlijk betere ervaring zou bieden. Maar ik durf te wedden dat het wonderschone Taleo (hoeveel zou ING voor deze schandvlek betalen?) dit niet toestaat. Mijn tenen zijn ondertussen ook gevoelloos geworden.

De e-mail
En dan is er nog de e-mail die ik ontvang naar aanleiding van mijn online sollicitatie. En die aanzienlijk is verbeterd ten aanzien van de vorige versie:

Voila, persoonlijk, duidelijk en met de mogelijkheid om direct contact op te nemen met de recruiter. Laat alleen dat fucking vacaturenummer weg!

Helaas is het e-mail adres van de afzender volstrekt bizar: hr-inggroup@invalidemail.com. Een invalide mail? Wat is dit voor merkwaardige naam. Maar waar het op neerkomt is dat dit e-mail adres een variant is van de overbekende en gruwelijk slechte no-reply e-mail adres. Waarom kan de afzender niet dezelfde Laetitia van Erven Dorens zijn? Laat me een gokje wagen: vanwege Taleo?

Conclusie
De gevel is vernieuwd en op een aantal punten duidelijk verfraaid. Hoewel ING opgelegde kansen laat liggen door interactie diep te verstoppen en potentieel relevante vacatures niet te tonen op de juiste momenten binnen het arbeidscommunicatiedeel van de site. Jammer.

Het online recruitmentproces op de site is verbeterd; de ervaring met het ATS is echter ronduit rampzalig. Desondanks is er een vooruitgang te melden, aangezien de ervaring met Vurv (het vorige ATS) nog slechter was. Serieus. Het is bijna niet voor te stellen. Maar daarmee is er dus ook een plusje te melden voor dit deel. Hoewel hier aanzienlijk meer ruimte voor verbetering ligt. Hoogst noodzakelijke verbetering overigens. En graag sneller dan over anderhalf jaar. Hoewel er dus geen kans meer os dat het online recruitmentproces nog in 2011 fatsoenlijk wordt. Heel jammer…

Het adagium “beter goed gejat dan slecht verzonnen” lijkt helemaal op te gaan voor het beursgenoteerde Imtech, die naar het zich laat aanzien voor haar nieuwe Werken bij site fors leentjebuur heeft gespeeld bij haar aanzienlijk kleinere concurrent Croon. Wat in mijn optiek een enorm compliment is aan de inspanningen (en kosten) die Croon zich heeft getroost bij de ontwikkeling van de nieuwe Werken bij site. Maar tegelijkertijd ook wel redelijk armoedig van Imtech.

Inderdaad, Imtech heeft schaamteloos een groot aantal componenten van de Werken bij site van Croon overgenomen. Schaamteloos, omdat Imtech niet eens heeft geprobeerd haar kopiewoede te verbergen, maar gewoon nagenoeg identieke functionaliteit en design elementen toont. Een paar vergelijkingen van beide sites maakt dit ondubbelzinnig duidelijk.

Op de homepage van de Werken bij site staat bij beide bedrijven een uitgebreide zoekfunctie. Merkwaardig, omdat je in eerste instantie een quick search mogelijkheid zou verwachten. Maar de merkwaardige overeenkomstigheid houdt hier niet op, want de uitgebreide zoekfunctie van de beide bedrijven is vrijwel identiek. En het wordt volstrekt identiek als je naar de sorteringsmogelijkheden van het veld Sortering kijkt:

Laten we deze overeenkomstigheid als toeval afdoen. Inderdaard, bijzonder onwaarschijnlijk maar laat ik Imtech het voordeel van de twijfel gunnen. Wat echter volledig verdampt op het moment dat ik naar de details van een vacature bij beide bedrijven ga kijken.

Hier is geen twijfel meer mogelijk; Imtech heeft de Croon site tot op de vierkante millimeter gekopieerd:

Dit zou zomaar een zoekplaatje kunnen zijn, met als bovenschrift: zoek de 10 verschillen. Wat je overigens nooit gaat lukke, want Imtech heeft een paar goede monniken in dienst die het kopieren tot kunst hebben verheven. En daarbij wel even zijn vergeten de Solliciteer button van een iets andere kleur te voorzien dan het vrijwel identieke blauw van de ernaast gelegen Facebook button. Zo zie je dat intelligent kopieren ook niet vanzelf gaat. Maar dat terzijde…

Imtech heeft ongetwijfeld een fors kostenvoordeel behaald door de site van Croon blind te kopieren. Het zou Imtech dan wel sieren om Croon financieel te compenseren voor de R&D kosten. Wat een armoe…