Inderdaad, Vacaturevijver was. Want de site is niet meer. Na 25 april heeft het Twitter account van de site geen vacatures meer gediarreet, en sinds medio mei is de site onbeschikbaar. Waarmee het vrijwel zeker is dat Vacaturevijver in de Deathpool is verdwenen. Naar ik hoop voorgoed.

Gelukkig wordt het na de zomer allemaal beter. Waarom? Omdat na de zomer altijd alles beter wordt. Dat weet toch iedereen!

Ik kan me wel voorstellen waarom ‘ontwikkelaars’ telkens weer voor de bijl gaan en dat door prachtige vooruitzichten verblinde venture capitalists miljoenen dollars of euro’s – meestal dollars – verbranden aan de ontwikkeling van dit soort ‘systemen’. De mogelijkheden lijken immers eindeloos. “Silicon Valley is guilty of many sins, but lack of ambition is not one of them”, zegt Evgeny Morozov in To Save Everything, Click Here: The Folly of Technological Solutionism. We gaan HR en recruitment digitaal de 22e eeuw in parachuteren. Dit is de finale en ultieme oplossing die alle andere oplossingen overbodig gaat maken. Iedereen zit op dit product te wachten. Maar het verbaast me dat we er na al die tijd nog steeds niet achter zijn dat dit soort dingen nog nooit de gewenste of zelfs maar de voorspelde resultaten hebben opgeleverd en dat ook nooit zullen doen. En dat niemand – op een handvol geeks na – er op zit te wachten.

Vastberadenheid

Want in al die jaren dat ik nu meeloop, heb ik in elk geval één ding geleerd: deze systemen proberen menselijk gedrag te veranderen en dat gaat altijd mis. Gedrag is net water. Het piept overal doorheen. Kandidaten zijn eigenwijs. Hiring managers zijn eigenwijs. Iedereen weet het altijd beter. De HR- of recruitmentwerkelijkheid is een stuk ingewikkelder dan zo’n PHP-kloppertje zich kan voorstellen. En toch gaat het maar door, de ene ‘oplossing’ na de andere, Powerpoints of Prezi’s vol en dat allemaal in een volstrekt negeren van de vastberadenheid waarmee de praktijk zich verzet tegen de theorie. De Trendrede 2013 noemt het systeemverslaving. We worden afhankelijk van systemen die we zelf creëren. En we hebben onrealistische verwachtingen van deze beperkt bruikbare instrumenten, waardoor er telkens weer onverwachte ‘nieuwe’ problemen opduiken.

Ik hou echt van technologie. Kan niet meer zonder smartphone en tablet (denk ik). Vind het geweldig dat ik zoveel online kan afhandelen – van shoppen en kwetteren tot het doorgeven van de meterstanden. Maar er zijn grenzen. “It’s never been cheaper to act on one’s stupidity”, zegt Morozov en dat zeg ik hem na: sommige zaken zijn gewoon niet voor 100% in technologie te vangen en wie het toch probeert, houdt zichzelf voor de gek. Ik denk dat HR en recruitment er daar twee van zijn.

Uitzendindex VS, week 20, 2009 – week 19, 2013. Bron: ASA

Een zorgwekkende situatie, zeker omdat de afgelopen jaren in de VS het vooral de uitzendbranche was die nog voor enige banengroei zorgde. Fatsoenlijke, vast banen moet je al jarenlang met een lantaarntje zoeken in het land van de onbegrensde mogeljkheden.

Prijsindex bestaande koopwoningen (index 2010 = 100), januari 1995 – april 2013.Bron: CBS

Het collectieve vermogen van Nederlanders met een koopwoning gaat nog veel verder krimpen. Een fijn vooruitzicht voor eenieder met een koopwoning die gedwongen moet verkopen. Je kan maar beter heel snel onder een dik groen waas kruipen.

Rekent u even mee?

Met EUR 12 miljard worden 100.000 banen voor jeugdige werklozen gecreëerd? Dat is dus EUR 120.000 per baan. Holy crap! Meer dan voldoende om een werkloze jongere tussen de 15 – 25 jaar 6 jaar lang zeer, zeer zwaar gesubsideerd mee aan het werk te zetten.

Ik durf te wedden dat onze eigen ambassadeur voor de Aanpak jeugdwerkloosheid, Miriam Sterk, stampvoetend bij minister Asscher heeft aangeklopt. Want zij moet het doen met een schamele EUR 50 miljoen. Daar kan ze volgens het Italiaanse model dus maar net 417 jongeren mee aan een baan helpen. Wat zijn we toch zuunig…

Opvallend is vooral de laatste zin: TheLadders.co.uk […] is completely unrelated to TheLadders.com. En dat terwijl het logo (en tot voor kort ook de diensten) volstrekt identiek is. Hoe dan ook, TheLadders UK is niet meer…

Het aantal vacatureplaatsingen is extreem veel lager in vergelijking met dezelfde periode een jaar geleden (-37,4%) terwijl het volume aan unieke vacatures –5,1% lager is in vergelijking met vorig jaar.

De wekelijkse top 10
De top 10 over de afgelopen drie weken ziet er zo uit:

Marktaandeel top 10 vacaturesites; 2012 – 2013 (week 18 – 20). Bron: Jobfeed

De grafiek toont vooral de vergane glorie van Banenmatch; van 9,9% marktaandeel in 2012 naar 3,5% in 2013. Een volstrekte implosie van de voormalige freemium vacaturesite die recent weer (tijdelijk?) freemium is geworden. Er is echter nog geen teken van verbetering te zien in het vacaturevolume.

Hoewel misschien minder zichtbaar is de groei van LinkedIn nog indrukwekkender dan de ineenstorting van Banenmatch. Want waar Banenmatch krimpt tot iets meer dan 1/3 van haar vroegere zelf, groeit LinkedIn maar liefst met een ruime factor 3, van 0,6% naar 1,9% marktaandeel. De vraag of LinkedIn al dan niet als een vacaturesite moet worden gezien lijkt hiermee genoegzaam beantwoord. Met een groeiende populariteit in Nederland, ook bij het middelbaar opgeleide deel kan aangenomen worden dat de groei van LinkedIn als vacaturesite voorlopig nog niet voorbij is. Met als eerste slachtoffers Monsterboard en Banenmatch? Dat zou pas indrukwekkend zijn!

Social media buzz
En dan de social media buzz en het sentiment van de afgelopen maand van de 10 grootste vacaturesites:

Social media ‘buzz’ en sentiment van de 10 grootste vacaturesites, afgelopen 30 dagen. Bron: Coosto

Sinds twee weken geleden is de social media ‘buzz’ geschoond van overactieve eigen accounts van de verschillende sites. En daarmee wordt de ‘werkelijke’ buzz van de verschillende vacaturesites getoond. Maar waar verleden week Werk.nl nog absoluut dominant was (72% van alle buzz) zijn deze week Monsterboard (verleden week 16%) en vooral Banenmatch (verleden week 9%) bezig aan een formidabele opmars. En deze opmars is gebaseerd op werkelijke interactie, niets slechts zenden via nieuwe social media accounts.

Desondanks veroorzaakt Werk.nl nog bijna 50% van alle social media buzz, waarbij het negatieve sentiment zoals te doen gebruikelijk verreweg het hoogste is van alle vacaturesites uit de Vacaturesite top 10.

Trendlijn autoverkopen PIIGS-landen op basis van 12-maands gemiddelden, jan 2008 – april 2013. Bron: ACEA

Griekenland is aan het bottom bouncen geslagen; geen stijging of daling maar gewoon ronddobberen op de bodem. Het land waar op dit moment nog maar 20% van het aantal auto’s wordt verkocht in vergelijking met 2008 zakt niet verder. En dat is meteen het positieve nieuws van deze maand, want alle andere landen laten een daling zien.

Italie en Spanje dalen min of meer synchroon; ondertussen is in beide landen het volume aan verkochte auto’s al met 40% ingezakt ten opzichte van 2008… Ierland lijkt plotseling op weg naar een veel grotere krimp na geruime tijd de indruk te hebben gegeven op een bodem te zijn aangekomen. En Portugal lijkt voorlopig op haar eigen bodem te zijn aangekomen en dobbert net als Griekenland een beetje in het rond.

Zien we groene waasjes in deze cijfers? Nee! Het waas is donkerrood.

Maar hoe zit het dan met de ‘gezonde’ Eurolanden? Nou, daar is de ontwikkeling als volgt:

Trendlijn autoverkopen, per maand en op basis van 12-maands gemiddelde, jan 2008 – april 2013. Bron: ACEA

In Nederland kan over een ineenstorting van autoverkopen worden gesproken. In minder dan een jaar tijd is de trendlijn van +15% naar –11% gedaald. Hoor ik massale faillissementen bij autodealers naderen? Groen waas iemand?

Frankrijk laat een geleidelijke erosie zien die in snelheid lijkt toe te nemen. Geheel in lijn met de zich versnellende implosie van de Franse economie, hoewel president Hollande gisteren de Eurocrisis al in de achteruitkijkspiegel had gezien. Zelden is een politicus zo los van de werkelijkheid geweest als deze man.

En dan Duitsland. De grafiek van dit land is bijzonder, omdat direct na het uitbreken van de financiele crisis Duitsland haar eigen cash for clunckers programma had opgezet om zo de Duitse auto-industrie een impuls te geven. Gezien de enorme piek is dat uitstekend gelukt, maar zoals in het vervolg van de grafiek kan worden gezien is hiermee vooral de vraag naar voren getrokken. Er vanuit gaande dat ondertussen de rust is hersteld is ook in Duitsland ondertussen de structurele krimp ingezet. Waarmee de belangrijkste motor van Euroland ook lijkt te haperen.

Een belangrijke indicator van consumentenvertrouwen en consumentenuitgaves staat dus (diep) in het rood. En met elke nieuwe maand gaat die indicator dieper in het rood. Maar in de tweede helft van 2013 gaat het allemaal beter. Kijk maar, ik heb blauwe ogen…