Laden

Sociaal wonder



Door de alomtegenwoordigheid van internet, de populariteit van netwerksites als Hyves en Myspace en de ‘googlebaarheid’ van namen neemt het creeren en bijhouden van een ‘digitale persoonlijkheid’ op internet de laatste jaren een grote vlucht. De lage prijs voor een internetadres (niet meer dan een paar tientjes per jaar) draagt hier vermoedelijk ook aan bij. Zelfs de winterschilder heeft tegenwoordig een webpagina.

Ouders vragen al domeinnamen voor hun kinderen aan als deze nog maar net verwekt zijn. Onder het motto: investering in de toekomst. Omdat je naam al geregistreerd is kun je de website meenemen door je tienerjaren, tot een eventuele eigen zaak. Als de site geregistreerd staat volgens het format naamachternaam.nl en dus niet babyanna.nl.

(meer…)

Lees verder

Zijn mijn CV en online identiteit wel ‘in sync’?



Stel, ik ben een jonge en hoog opgeleide Gen Yer en klaar voor de arbeidsmarkt. En stel dat ik me heb ingeschreven bij een paar vacaturesites en daar mijn CV heb achtergelaten. Ben ik dan goed bezig, en kan ik op deze manier een leuke baan vinden?

Als we het risico van spam even buiten beschouwing laten zijn er vanaf dit moment mensen die mijn CV kunnen beoordelen en besluiten of ik al dan niet interessant ben. Dit kunnen werkgevers zijn, maar vooral intermediairs die proberen een centje te verdienen aan mijn ‘user-generated content’.

(meer…)

Lees verder

De waarde van onderzoek



Zelf ben ik nogal eens sceptisch over onderzoeken. Als oud onderzoeker is het natuurlijk makkelijk gaten te schieten in onderzoeken, want geen enkel onderzoek is waterdicht. Maar soms gaat het niet zozeer om de betrouwbaarheid van onderzoek of de validiteit, maar eenvoudigweg om de interpretatie ervan. In mijn dagelijkse werk merk ik dat veel bedrijven onderzoek oftewel klakkeloos aannemen oftewel afdoen als niet relevant omdat het niet strookt met hun eigen gevoel of bevindingen. Beide zijn zaken waar ik grote moeite mee heb.Daarom was ik dan ook positief verbaasd toen ik recentelijk op een lezing was van Inter Access (een middelgroot IT bedrijf) over hun arbeidsmarktcommunicatie strategie (geen klant van me, maar ze doen wel wat ik mijn klanten probeer te leren). Op de vraag: ‘wat willen kandidaten’ keek men eerst naar onderzoeken die hierop te vinden waren waarbij je in deze markt snel uitkomt bij het AGO van Intelligence-group. Deze publiceerde enige tijd geleden een lijst met de 10 belangrijkste factoren waarom mensen werken, klakkeloos overgenomen door Intermediair, maar op weblogs toch wel in twijfel getrokken. En terecht, want de vraag is wat zo’n persbericht nu allemaal zegt?

(meer…)

Lees verder

Ontslagrecht, leer mij de logica



Er wordt heel veel over gesproken, het ontslagrecht. Het zou belangrijk zijn voor een flexibelere arbeidsmarkt (we hebben al één van de meest flexibele in Europa) en goed zijn voor de economie (wat volgens mij nooit bewezen is, maar goed). Het wordt ook meteen overal bijgehaald en het begint zo langzamerhand irritant te worden. Vandaag een onderzoek van Manpower over de Brabants-Zeeuwse werkgeversvereeniging.

Ze vrezen dat het gebrek aan personeel serieuze bedreigingen veroorzaakt zoals stijgende arbeidskosten, structureel overwerk, minder innovatiekracht, klachten van klanten en winsten die onder druk komen staan.  

Tot zover kan ik meegaan in het verhaal.

BZW-voorzitter Peter Swinkels (voormalig directievoorzitter van bierbrouwer Bavaria) noemt onder andere de versoepeling van het ontslagrecht als oplossing voor een flexibelere arbeidsmarkt.

Hoe? Hoe zorgt de versoepeling van het ontslagrecht in HEMELSNAAM voor meer arbeidskrachten? Want daar gaat het om. Er zijn er te weinig. Het is niet zo dat ze vast zitten bij een andere werkgever en daar niet weg kunnen! En de reden vóór versoepeling was altijd dat er makkelijker mensen worden aangenomen, maar…. we kunnen die mensen niet vinden. Wat heeft het dan voor nut? Nee, het is een stokpaardje geworden van enkele bobo’s dat in elk interview moet terugkomen. Wat dat aangaat heeft Andries Bongers volledig gelijk als hij stelt dat het nu al vele malen soepeler is dan ooit te voren en dat verdere versoepeling waarschijnlijk nagenoeg niets bijdraagt, zeker niet aan de problemen die er nu liggen.

Eigenaar van sociale netwerken



Op de ERE conferentie had ik een interessante discussie met iemand over het werven in sociale netwerken. Hij was helemaal voor, maar stelde dat linkedin een site was waar hij wel in zou willen zoeken, maar waar je als bedrijf niet in moet investeren. Je netwerk bouw je daar namelijk niet op als bedrijf, maar als persoon. En als die persoon weggaat bij je bedrijf, liep het netwerk dus ook de deur uit. In zijn optiek moest je dat niet willen. Jobster deed dat veel beter en daar had je als bedrijf veel meer aan. Ik hoorde niet lang geleden ook van een Nederlands initiatief op dit gebied, waarbij de ontwikkelaar zelfs zei: de contacten zijn van mij.
Later sprak ik ook iemand die stelde: wij gaan sociale netwerken opbouwen, sites, waarin we mensen die we heel moeilijk kunnen werven aan ons willen binden. Dat is dan ons eigendom en daar kunnen wij dan in werven. Het is natuurlijk heel erg belangrijk dat onze concurrenten daar niets mee kunnen, want het moet wel van ons zijn.

Bij beide gesprekken kreeg ik een terugblik naar de film: Finding Nemo. Mine.. mine… mine… mine… En ik vraag me dan altijd af: leren we nou nooit? Want zijn je medewerkers je eigendom? Nee toch zeker? We praten hier over mensen, niet over dingen. Die kunnen nooit van een bedrijf zijn.

(meer…)

Lees verder

Student turned Aaf Brandt Corstius



In de catogorie model-wordt-actrice en vice versa is er een nieuwe populaire ambtswisseling, namelijk die van acteur-wordt-politicus. Meest recent is de switch van Law&order’s Fred Thompson. Hij kandideerde zich voor het presidentschap in de ‘Late Night Show’ van Jay Leno. Blijft tegenwoordig geen schoenmaker meer bij zijn/haar leest?

Multi-taskers, je ziet ze opeens overal. Zelfs mijn stagebegeleider, een man van wie je denkt dat hij al honderd jaar (als het niet (meer…)

Lees verder

Wekelijkse leesmap



Een goede gewoonte dient te worden doorgezet, dus de wekelijkse leesmap zal bij RecruitmentMatters een … wekelijks terugkerend fenomeen zijn. Zolang ik het volhou wel te verstaan, want geannoteerde bijdrages maken valt nog niet altijd mee.

Afijn, voor deze week heb ik de volgende interessante entries gevonden in de immer uitdijende blogosfeer:

Joshua Porter heeft enkele weken geleden een aardige toevoeging gegeven op de lijst van Google’s social design best practices. In het kader van Social Computing zeker een aanrader. En als je toch bezig bent, lees deze dan ook meteen maar even.

En Social Computing is niet van 2006, of zelfs 2000, maar van 1998. Van de vorige eeuw dus, en van de oprichter van Amazon, Jeff Bezos. Toen heette het nog Personalization, maar zijn uitspraken hebben niets van hun waarde verloren. Integendeel!

(meer…)

Lees verder

Social computing of de dood van ‘traditioneel’ online recruitment



Eind oktober publiceerde Forrester een interessant artikel: “Social Computing moves into Recruitment”.

Social computing (volgens Forrester) is de verschuiving die de combinatie van technologie en sociale veranderingen teweeg zal brengen in de wijze waarop bedrijven handelen, produkten ontwikkelen en relaties met klanten aangaan.

Overigens heeft The Cluetrain Manifesto dit al meer dan zes jaar geleden gezegd, zoals ook de subtitel van dit boek overduidelijk maakt: The End of Business as Usual… Maar dit terzijde.

Wel nieuw is de indeling die Forrester maakt van consumenten, op basis van hun mate van participatie aan online activiteiten:

Creators: publiceren blogs, plaatsen video’s, podcasts, etc.
Critics: reageren op blogs, maken reviews, ratings, etc.
Collectors: gebruiken RSS feeds, taggen Web pagina’s
Joiners: abonneren zich op social networking sites
Spectators: lezen blogs, kijken video’s, luisteren podcasts
Inactives: nemen geen deel aan enige activiteit

(meer…)

Lees verder