Gezocht: onaangepaste mensen

In een folder voor een collegereeks van Focus over “Authentiek leiderschap” wordt Personal Branding-held Tom Peters aangehaald:

“…Tom Peters pleit ervoor, dat organisaties op zoek gaan naar onaangepaste mensen. En vervolgens de kracht weten te benutten van deze unieke individuen, die het lef hebben zichzelf te zijn – authentiek te zijn – en hun eigen ideeën uit te dragen. Mensen die vanuit hun drijfveren zien wat goed is en doen wat nodig is
Hoe herkent u deze personen en hoe kunt u succesvol leidinggeven aan deze mensen die het verschil maken? “.

Als zeer onaangepast persoon maakt mijn hart eerst een blijdschapssprongetje van deze uitspraak. Het is leuk om te lezen dat de waarde van “onaangepasten” hier wordt herkend en erkend.

Dan trek ik even mijn rechter onaangepaste wenkbrauw omhoog vanwege het woord “onaangepast”. Want het heeft nogal een negatieve lading en het voelt wat ongepast. Het is vast als synoniem bedoeld voor authentiek, maar ik hoor dan toch liever dat laatste, ook al is het een hype-woord.

Tenslotte ben ik toch ook even onaangepast boos. Dit vooral omdat ik als coach vele authentieke talenten voorbij heb zien komen die juist vanwege hun eigenheid door het bedrijfsleven als vreemde eend in de bijt werden beschouwd. Soms in zo erge mate dat diegenen hun authenticiteit of identiteit hebben verloren in hun werk, met allerlei gevolgen: demotivering, burnout, bore-out, depressie en ontslag.

Voor recruiters dus de grote vraag: hoe herken je deze onaangepaste mensen, waar zijn ze te vinden en hoe kun je ze succesvol werven en vervolgens binden en boeien?

Dat herinner ik me ook het artikel in de Telegraaf van 12-2: het explosief groeiend aantal ZZP-ers wordt door CDA en PvdA gezien als bedreiging voor de arbeidsmarkt door de uitholling van het sociale stelsel.

Oh, zouden ze daar soms te vinden zijn….. die onaangepasten…

Geef een reactie

6 Comments
  • Menno-Paul Dekker
    says:

    @Tessa:
    wij hebben een uniek instrument ontwikkeld waarmee snel en helder in kaart kan worden gebracht wat bijvoorbeeld het natuurlijke- en wat het aangepaste gedrag van een professional is; toegegeven, in het artikel in het FD van 2 februari was het uitgangspunt juist de donkere kant (o.a. aangepast gedrag) maar de kern is niet minder interessant, zoals jij met je blog al aangeeft.

    @Marc:
    vele werkgevers zegt mij eigenlijk niets over ‘onaangepastheid’ van een professional.

    @Niek, voor jezelf aan de slag is niet de oplossing voor wat je kennelijk hebt meegemaakt; diezelfde managers (of hun directies) zijn dan namelijk je opdrachtgevers. De vraag is of je deze mensen liever je salaris of factuur wilt laten betalen? Beter gezegd, blijf bij jezelf, wat je ook doet of wilt doen, zelfstandig of in loondienst, in binnen- of buitenland e.d.. Laat je fiscale status niet bepalen door derden maar door je werkelijke competenties.

    @Bas:
    het is logischerwijs een bedreiging want er wordt minder premie geind, tegelijk neemt de ‘maximum possible loss’ af (er behoeft niet te worden uitgekeerd), maar dat is kennelijk nog niet meetbaar. Een vraag zou wel kunnen zijn of de huidige ZZP’er een type is dat toch nooit aanspraak zou hebben gemaakt op sociale zekerheid en aldus met zijn/haar premies toch al anderen financierde. De typering bedreiging is m.i. dus van andere aard.

  • Bas van de Haterd
    says:

    Onaangepast, och, het ligt aan de lading die je het woord geeft 🙂 Authentiek klinkt mooier ja 🙂

    Maar dat telegraaf stuk, ik kan me daar ook altijd zo verschrikkelijk kwaad over maken. ZZP’ers zouden de solidariteit ondergraven. Waarom? Omdat ze niet de kans krijgen om solidair te zijn… Bijzonder dat Mei Li Vos dat begrijpt en daar inderdaad op inhaakt. En dat voor een PvdA’er. Maar ik heb dan ook nooit begrepen wat ze daar doet… 🙂

  • Niek
    says:

    Hoi Tessa,
    Waar kan ik, als  “onaangepaste” die vandaag voor de zoveelste keer te horen heeft gekregen “niet te passen in het team” en het hele rijtje van demotivering, burnout, bore-out, depressie en ontslag heeft meegemaakt  nog terecht ?
    Voor mijzelf beginnen lijkt mij de enige nog openstaande optie…

  • Tessa Faber
    says:

    Precies, dat is een van de spijkers op zijn kop, Marc.
    (en bedankt…)

    Dat is inderdaad zo. Niet de onaangepasten, maar juist de werkgevers zullen open moeten staan om op een andere manier naar hun professionals te kijken en dus zelf “out of the box” te denken en niet meer volgens de normen en waarden die ze gewend waren. 
    Ben erg benieuwd of zo’n collegereeks dat kan bewerkstelligen… want het is een hele cultuuromslag.
    De arbeidsmarkt 2.0 is al zo ontzettend veranderd, de manier waarop meeste werkgevers kijken naar bijv. een CV is nog in de 20e eeuw blijven hangen.

  • Marc Drees
    says:

    @Tessa:
    En van harte welkom natuurlijk!

    ‘Onaangepaste’ mensen zijn makkelijk te herkennen. Veel verschillende werkgevers bijvoorbeeld. Maar dan is er wel de grote uitdaging voor de nieuwe werkgever om die trend te doorbreken. En dat zal in het algemeen aardig tegenvallen. Ondanks alle goede oorspronkelijke intenties.