Werkloosheid VS stijgt naar 9,2% (16,4%, 22,7%)

Amerikaanse vlag In vergelijking met de maand mei is de arbeidsparticipatie in juni gedaald van 64,2% naar 64,1%. Dat zijn ongeveer 270.000 mensen die er de brui aan hebben gegeven (discouraged workers). De Birth/Death correctie voor de afgelopen maand was een groei van 131.000 banen. O ja, en het officiele groeicijfer van het Bureau of Liar Labor Statistics (BLS) was 18.000 banen waarbij de werkloosheid van 9,1% naar 9,2% steeg. Waarmee de manipulatie van BLS helder in beeld is gebracht. Tegenover een daling van grofweg 400.000 banen wordt een groei van 18.000 banen als officieel cijfer gemeld. Best knap.

De werkelijkheid is echter een volstrekt rampzalige voor de Amerikaanse werknemer die pas echt duidelijk wordt als naar de bredere werkloosheidscijfers wordt gekeken. Zo is het minder gebruikte maar realistischer U.6 werkloosheidscijfer van 15,8% naar 16,4% gestegen. Dit cijfer houdt ook rekening met marginally attached workers en mensen met een part-time baan die echter een fulltime baan zoeken. En als er rekening wordt gehouden met alle discouraged workers, dan is de werkloosheid in de VS gestegen van 22,3% naar 22,7%. Gelukkig maar dat de recessie in de VS medio 2009 officieel is geeindigd…

Twee jaar na het einde van de recessie duurt de ellende op de Amerikaanse arbeidsmarkt echter onverminderd voort. En bovenstaande cijfers zijn zelfs bij benadering niet in staat om de ramspoed voor de individuele Amerikaan zonder een (volledige) baan te schetsen. Een idee van die rampspoed is weer te geven in de gemiddelde duur van de werkloosheid. Die ondertussen op bijna 40 weken staat:

Gemiddelde duur werkloosheid in de VS, 1948 - 2011

Gemiddelde duur werkloosheid in de VS, 1948 – 2011

Inderdaad, dit is het beeld van de arbeidsmarkt in een land waar de recessie 2 jaar geleden eindigde. Waar zou die schijnbaar volledig gewichtsloze lijn eindigen? Bij 50 weken? 70 weken? 100 weken? Nog hoger?

De voor de gemiddelde Amerikaan werkelijk beleefde werkloosheid is ronduit dramatisch. Waarmee het evenwicht tussen werkgevers en werknemers volledig zoek is. Wat ook ten aanzien van de hoogte van het gemiddelde salaris voor langere tijd een (zeer) negatief effect zal hebben; helemaal voor starters op de arbeidsmarkt. En als 70% van de economie daadwerkelijk draait om uitgaven van de consument dan is hiermee meteen een beeld geschetst van de richting waarin de economie zich zal ontwikkelen.

De economische storm wakkert alsmaar verder aan. Ik heb mijn zuidwester en lieslaarzen alvast bij de deur gezet.

Geef een antwoord