Tot grote misdaden is bijna iedereen in staat, als je maar genoeg druk zet. Echt slecht ben je pas als je kwaad doet omdat het je niks kan schelen. Omdat het kan.

Hieraan moest ik denken, toen linkedin mij liet zien hoeveel mensen mijn posts lezen.

Hemeltjelief! Dat gaat hard!

Mijn hart maakte een sprongetje. Eindelijk begrijpt het algoritme dat mijn oprispingen – en ik dus ook – ertoe doen! Dopamine! Fijn!

Best goed platform eigenlijk, dacht ik nog. Misschien moest ik eens wat vaker…

En toen kwam de klap.

Linkedin had met een listige kunstgreep van mijn dalende lijn een stijgende gemaakt.

Getsie. Neurologische fraude.

Ik ben erin gestonken. En dat is vervelend.

Want door die dopamine van zojuist is mijn brein verschroeit. Zo gaat dat. Wat er van over blijft is getraind op het najagen van leegte. Want de views waren er niet, maar de vreugde was er wel.

En dan komen we bij het probleem. Linkedin liegt.

So what, zul je denken. Iedereen op de arbeidsmarkt doet zich beter voor dan ie is. Maar dan ben je te mild. Want wat linkedin hier doet is niet alleen neurotoxisch, maar ook in directe tegenspraak met hun missie. Elke paar seconden krijgt iemand op aarde deze pijnlijke teleurstelling te verwerken. Waar hebben ze dat aan verdiend?

Gelukkig is er een oplossing.

There. Fixed it.

Epiloog

Linkedin kiest bewust voor zuivere misleiding. Ik kan me voorstellen hoe dat intern gegaan moet zijn. De data specialist zei dat het zo niet kon, maar de marketing specialist zei dat het zo moest. En toen nam iemand dus de beslissing om te liegen. Omdat waarom niet.