(scroll door voor de download)

Dat we allemaal werkloos worden, dat geloof ik niet. Maar dat sommige rotklusjes overgenomen gaan worden, dat zal ik hieronder overtuigend demonstreren.

Dit doe ik aan de hand van vacaturesites. Ik wil weten of ze mijn muis filmen. Vroeger moest ik hiervoor een programma schrijven – dat alle vacaturesites bezoekt en bekijkt wat er precies gebeurt – voordat ik kon weten van de hoed en de rand. Zo’n programma kost een uur, of een dag, of een week. In ieder geval méér dan één minuut.

Met anything.ai was ik minder dan een minuut kwijt. Ik heb geen persoonsgegevens af hoeven staan en heb nergens voor hoeven betalen. Ik vind het resultaat eerlijk gezegd verbluffend. Dit is wat ik deed:

Input

Voor mij lag een lijst met de 220 vacaturesites die gisteren de meeste vacatures open hadden staan. Deze sleepte ik naar het tekstvenster, met de opdracht alle 220 te sorteren op scariness.

Output

Een rapport dat niet alleen scariness laat zien, maar ook of ik toestemming heb gegeven voor die scariness. Informatief en compleet. Het wordt automatisch elke week opnieuw opgesteld op basis van een nieuwe scan van de hele lijst.

Werkwijze

De interactie kostte mij in totaal minder dan een minuut. Verdeeld over drie sessies van 20 seconden. De lijst had ik al liggen. Het slepen kostte drie seconden. Dit was mijn prompt:

ik wil scaryness level obv geconstateerde types

Het resultaat verdient een tien met een griffel. Je kunt het downloaden, als je wilt.

De eerste website die ik controleerde bleek inderdaad zonder toestemming mijn muis te filmen.

Hoe nu verder?

Als de Autoriteit Persoonsgegevens mijn lijst verifieert en automatisch waarschuwingen, aanmaningen en boetes uitstuurt, dan maken we dit lijstje binnen no time met zijn allen groen. Dat hoeft geen €17.000,– te kosten. Ik zet het voor €1,70 voor ze in elkaar. Veilig, betrouwbaar en af.

Wat er in real time gebeurde

Anything had best wat tijd nodig voor mijn ‘onderzoek’. Ik weet niet precies hoe lang. Maakt ook niet zoveel uit. Hij mag zelf weten hoe lang hij erover doet. Als hij mij maar niet lastig valt, dacht ik nog.

Toen ik even later toch nog maar eens ging kijken, was ie nog steeds bezig. Als het maar niet tevergeefs gaat zijn, bedacht ik me. Tevergeefs ploeteren voor een betere arbeidsmarkt staat al op mijn bingokaart, toch? En toen kreeg ik een flashback.

Vermakelijke flashback

In 2009 probeerde ik vacatures van werk.nl door te zetten naar de werkzoekers voor wie ze bedoeld waren. Werk.nl lag daardoor plat. Dit bleek uit een interne rapportage.

Bij Werk.nl wisten ze wat ik deed, waarom ik het deed en hoe. De absurde hoeveelheid verkeer was enkel en alleen een gevolg van de zinloze pogingen van werk.nl om mijn spidertje te weren.

Technisch gezien was dat onbegonnen werk. Juridisch gezien ook. Ik volgde hun interne richtlijnen. Die had ik namelijk per ongeluk toegestuurd gekregen.

Als ze me hadden gebeld dan hadden ze het probleem direct opgelost. Over de technische oplossing had ik immers al geblogd, ik had het ook in werkgroepen gedeeld. Werk.nl medewerkers hadden aangetoond dat de oplossing gereed was en alleen op een handtekening wachtte. De handtekening van een man met wie ik heerlijk geluncht had en die wist wie ik was en wat ik beoogde.

Maar in plaats van een handtekening kwam er een vertrouwelijke instructie om mij te vangen, in een web.

Zo omschreven ze het in ieder geval zelf op 29 oktober 2009. Toen ik het las viel ik van mijn stoel van het lachen. Daar ga ik ooit een blogje over schrijven, dacht ik, nog.

Onderwerp: FW: Bot activiteiten op Werk.nl
Urgentie: Hoog
Gevoeligheid: Vertrouwelijk

Jij de tekening, ik wat tekst: Fokke en Sukke spinnen een web voor de spiders van de werk.nl.

Er was een team opgetuigd om mijn goede werk te frustreren. Zo onnodig. Maar ja. Het overkomt mij vaker. Dan vraagt een bekostigde club om advies en dan zeg ik dat het ook zonder kosten kan. En dan hoor ik nooit meer iets… Als nerd begrijp ik het vaak niet als mensen iets te verbergen hebben. Maar sneaky gedrag maakt me wel heel nieuwsgierig.

Maar daarover zometeen meer.

Demo

Die werk.nl bot, die bleef ingewikkeld. De andere botjes kregen onvoldoende aandacht.

Daarom nam ik een junior bot-programmeur in dienst. Voor, in totaal, ongeveer €50.000,–.

Onze medewerker schreef botjes voor vacaturesites, sprak de botjes waar nodig streng toe en spoorde ze waar mogelijk aan.

Zou ik dat weer doen, een mens hiervoor aannemen?

Qua gezelligheid? Ja.

Qua output? Nee.

€50.000,– aan rotklusjes in 1 minuut

De werkinstructie van onze medewerker van toen heb ik aan Emiel gegeven.

Emiel is in dit geval anything.ai, een website die geen geld vraagt voor simpele klusjes als deze.

Emiel voert de prompt braaf uit, met vallen en opslaan, net als onze programmeur, toen. Maar er is één groot verschil. Er zit documentatie bij. En dashboards. Met kleurtjes.

De output is eigenlijk gewoon veel beter. Vooral kwalitatief gezien. Hier had ik eigenlijk geen rekening mee gehouden.

Het heeft me 1 minuut werk gekost. Daarna heeft ie zelf lopen pruttelen. De output is direct beschikbaar, maar ook verpakt als programmaatje dat ik rond kan strooien over verschillende proxies. Keurig.

Wat neem ik ervan mee?

Het mag duidelijk zijn. Ik zou voor ditzelfde klusje geen mens meer inschakelen.

Een plusje, dus, voor de onheilsprofeten die ons massale werkloosheid voorspiegelen. Ik begrijp waar ze het vandaan halen.

Alleen, de medaille heeft twee kanten.

Op de output van het botje kun je geen business bouwen. Iedereen doet het je zo na. Als je hiermee duurzaam waarde wil toevoegen dan zul je toch weer iemand moeten aannemen die zorgt voor betere resultaten dan de concurrentie. Een plusje voor de “don’t look up”-types.

Geen wijze les vandaag?

Jawel. Vooral voor mezelf.

Dit kan dus.

Ik heb in minder dan een minuut een monitor geschreven die de 220 grootste vacaturesites in Nederland wekelijks monitort op activiteit die niet is toegestaan volgens de AVG. Ik ben er nog steeds verbaasd over dat het in één keer is gelukt.

De botjes die de taakjes uitvoeren zijn niet al te slim. Ze proberen maar wat. En als het niet lukt proberen ze iets anders. Ze klooien maar wat aan.

Maar wat er wel slim aan is, is dat ze je niet de hele tijd lastig lopen te vallen met alle oninteressante dingen die ze meemaken. Dan houd je tijd over voor mijmeren en flashbacks.

En als je dan even later gaat kijken hoe het met je botje gaat, dan kan ie zomaar over de oplossing gestruikeld zijn. Zoals hier.

Epiloog

De AP heeft dit lijstje vast en zeker zelf al gebakken.