Vandaag heb ik maar weer eens een Woo-verzoek verzonden. Dit keer naar het Adviescollege ICT-toetsing (AcICT) in verband met haar op 18 februari gepubliceerde rapport over het rampzalig verlopende UWV project “PES suite voor Bemiddelingsservice”. Het rapport is verwoestend in haar oordeel over de wijze waarop UWV met dit project omgaat, maar ondanks haar uitgebreide en veelvormige kritiek schiet het AcICT wat mij betreft alsnog tekort:

Denk aan explosie van de contractwaarde met één contractpartner, meerdere wezenlijke wijzigingen (w.o. contractwaarde, vereiste omzet) ten opzichte van de oorspronkelijke tender, de onduidelijkheid of met 8vance aan de AVG wordt voldaan, de onduidelijkheid of de door 8vance opgegeven referenties aan de criteria voldeden, het negeren door UWV van toekomstige risico’s mbt AI Act compliance.

Dat zijn in mijn optiek ernstige tekortkomingen, maar ik focus me in eerste instantie op één issue; de explosieve stijging van de contractwaarde tijdens de onderhandelingen tussen UWV en 8vance waarbij de contractwaarde van EUR 7 miljoen (incl. BTW) medio 2021 door het dak schoot tot EUR 75 miljoen (incl. BTW) op 7 februari 2023. Hier wordt in het rapport van AcICT volledig aan voorbij gegaan, ook al wordt de aanbesteding volgens de onderzoeksmethodiek van AcICT meegenomen (“In een aanbesteding worden fundamentele keuzes en (financiële) afspraken met marktpartij(en) gemaakt, die grote impact hebben op het verloop en de slaagkans van het project.”). Daar vallen naar mijn mening wel een paar kritische kanttekeningen bij te maken:

1. In de bijlage van het AcICT rapport (onder “Informatie over project Bemiddelingsservice fase 1”) is punt 14 (“Omvang systeem”) gemarkeerd als “Onbekend”. Het college stelt dat er geen functiepunten-analyse is opgesteld voor het nieuwe systeem. Dit is vanuit een audit-perspectief uiterst zwak. Als de omvang van het systeem onbekend is, is een objectieve beoordeling van de prijs-kwaliteitverhouding en de rechtmatigheid van de contractwaarde feitelijk onmogelijk.
2. Het AcICT rapport bevestigt dat de initiële aanbesteding niet tot gunning is gekomen en dat er vervolgens is overgestapt op een onderhandelingsprocedure met één overgebleven kandidaat (8vance). In de praktijk is een onderhandelingsprocedure vaak minder transparant en competitief. Het rapport verzuimt echter kritisch te toetsen of de voorwaarden van de oorspronkelijke tender tijdens deze onderhandelingen significant zijn gewijzigd, wat juridisch gezien een nieuwe aanbesteding had moeten triggeren. Deze situatie is nadrukkelijk van toepassing, overigens beperkt zich dit naar mijn mening niet tot de contractwaarde.
3. Het rapport bevat geen enkele verwijzing naar de exponentieel gestegen contractwaarde, terwijl dit uit UWV stukken overduidelijk is gebleken. Het ontbreken van deze cijfers wekt de indruk van een ‘blinde vlek’. Een “negatief oordeel” geven op basis van technische risico’s (zoals het college doet) zonder de financiële excessen te benoemen, kan worden gezien als een vorm van symptoombestrijding in plaats van een volledige doorlichting.

Daarmee verzuimt het AcICT de harde financiële realiteit van de tender te adresseren. Dit is opmerkelijk, aangezien de hoogte van een contractwaarde vaak direct correleert met het projectrisico dat zij geacht worden te toetsen.

En daarom heb ik vandaag onderstaand Woo-verzoek verzonden:

En natuurlijk: prettige paasdagen!