Gisteren publiceerde Jason Pistulka een artikel op LinkedIn, met de weinig verhullende titel: The Orange Chair Is Gone: What Indeed’s Latest Strategy Signals About the Future of Job Search. Als het over Indeed gaat spits ik altijd de oren, maar helemaal als het ook nog eens over de oranje stoel gaat. Goed geïnformeerde lezertjes moeten ongetwijfeld terug denken aan een artikel op RecruitmentMatters, waar Vikram Subramaniam, Group Vice President of Product bij Indeed een gastrol vertolkte met de volgende tekst:

At Indeed, everything starts with the mission to help people get jobs. Behind that mission is a principle that guides how we build products and make decisions: job seeker first.
For us, this is not just a slogan. This even shows up in our every day. Conference rooms in our Indeed offices have an empty orange chair that represents the job seeker. Nobody sits in it. It serves as a reminder that in product and business discussions, someone should be asking: What would the person in that chair think? Does this make their experience better?

Uitgelachen? Mooi. Subramaniam schreef dit ruim 1 maand geleden. En volgens Pistulka is de stoel nu verdwenen uit de vergaderruimtes van Indeed. Een maand later dus. Daarmee is volgens Pistulka het ‘Job Seeker First’ mantra van Indeed ook tot een einde gekomen. Overigens was dit mantra alleen nog iets voor Indeed’s marketing daicot’s (Agent 327); mensen met een functionerend brein waren al jaren geleden afgehaakt.

Volgens Pistulka vormde het idee van de ‘oranje stoel’ vormde de basis voor het succes van Indeed: een superieure kandidaat-ervaring door álle vacatures op één centrale plek gratis doorzoekbaar te maken (het vliegwieleffect). Over die superieure kandidaat ervaring kan ik nog wel een boom opzetten, evenals het gratis doorzoekbaar maken van vacatures; werkzoekers betalen met hun gegevens. Maar er is wat anders dat in dit verband relevant is:

Indeed vermindert gecrawlde en geaggregererde vacatures en geeft expliciet de voorkeur aan werkgevers die zich met huid en haar vervinden aan Indeed (directe plaatsingen, geïntegreerde ATS-workflows en betaalde ‘sponsored’ budgetten). Pistulka definieert dit als de transformatie van een complete ontdekkingsmachine naar een gesloten, beheerde marktplaats (managed marketplace).

Volgens Pistulka neemt Indeed hiermee een grote gok. Met een dergelijke strategie is Indeed niet langer het grootste vacatureplatform voor werkzoekenden, wat jarenlang natuurlijk het vanzelfsprekende perspectief was. Volgens Pistulka geeft dit kansen voor Google for Jobs die wel vacatures blijft indexeren.

Tip van Pistulka: Werkgevers moeten hun afhankelijkheid van één dominant platform afbouwen. Succes hangt af van vindbaarheid op openbare zoekmachines. Technische optimalisatie van de eigen carrièresite (gestructureerde data, job schema-configuratie) wordt hierdoor een strategische prioriteit.

Pistulka stipt aan dat Indeed steeds vaker “geïntegreerde ATS-workflows” eist. Daar heb ik natuurlijk al het nodige over geschreven, voorao over de redenen voor waarom Indeed dit doet. Het gaat Indeed niet om een soepelere sollicitatieketen voor de kandidaat, maar om een grootschalige data grab. Door ATS-systemen te dwingen als commercieel verlengstuk te fungeren, trekt Indeed zogenaamde disposition data (statusdata van sollicitanten) naar zich toe. Dit voedt hun eigen AI-modellen, wat de afhankelijkheid van de werkgever en het platformmonopolie verder vergroot.