Er zijn tot een half miljoen taxichauffeurs in Europa. Hoeveel hiervan voor Uber werken is onduidelijk. En hoeveel hiervan door Uber (al dan niet tijdelijk) zijn gedeactiveerd is evenmin duidelijk. Maar de hoogte van de boete (EUR 824.990.000) die de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) aan Uber heeft opgelegd, is zeer duidelijk en zeer precies; 4% van Uber’s wereldwijde omzet. Natuurlijk gaat Uber in beroep, en het is bepaald niet haar eerste beroepszaak tegen de AP. De door AP geconstateerde overtreding van Uber is het via een algoritme (dus zonder betekenisvolle mensenlijke tussenkomst) tijdelijk danwel permanent deactiveren van chauffeurs. Management by algoritm mag niet. Volgens de AP, en de EU. Maar tot wanneer?

Dit is mooie gelegenheid om wat onbekende termen te introduceren die de komende jaren waarschijnlijk snel in betekenis en gebruik zullen gaan groeien:

• Cloudalists zijn de Big Tech bedrijven die onze huidige platform economie beheersen en daarover rente-inkomsten ontvangen
• Cloud serfs; de alledaagse gebruikers en consumenten van deze platformen. De data grab die hiervan het gevolg is maakt ons tot serfs, slaven of lijfeigenen. De Cloudalists maken de omvang van de data grab steeds groter.
• Cloud prols; de arbeidskrachten die voor hun inkomsten van een platform afhankelijk zijn (Uber chauffeurs, bezorgers, en echte ghost workers) en door een algoritme worden gerund, en ontslagen. Voor de geïnteresseerde; prols staat voor proletariërs. De Cloudalists bepalen eenzijdig de condities.
• Cloud vassals; de aanbieders van diensten en/of producten op een platform en dus huur aan de Cloudalists betalen. Steeds meer ten steeds minder aantrekkelijke condities.

Ziehier de belangrijkste reden van de alomaanwezige Enshittification die door serfs, prols en vassals worden ervaren. Word je depressief van deze termen? Dan ben je niet de enige. Maar ik vind ze een goede en grimmige determinatie van de huidige interactie tussen consumenten, producenten en de markt.

Bovenstaand terminologie is niet aan mijn brein ontsproten maar aan dat van Yanis Varoufakis, die ze in zijn boek Technofeudalism. What Killed Capitalism ten tonele voert. Varoufakis is tegenwoordig opiniemaker en schrijver; in een vorig leven minister van Financiën van Griekenland, ten tijde van de financiële crisis.