Deze is het bekijken meer dan waard:
Bubble 2.0: The Video
Deze is het bekijken meer dan waard:
Bubble 2.0: The Video
Als voorbereiding op mijn zoektocht naar een nieuwe generatie vacaturesites is het goed om vooraf mijn verwachtingen zo duidelijk mogelijk te schetsen. En daarvoor is het weer noodzakelijk om de tekortkomingen van de huidige generatie vacaturesites in beeld te brengen.
Frustraties van vandaag
Hedendaagse vacaturesites zijn vrijwel zonder uitzondering eigendom van uitgevers; de bewaarders van de ‘oude’ media. En zoals het goede bewaarders betaamt hebben uitgevers bedroevend weinig innovatie laten zien in de afgelopen … tien jaar!
Omdat de rest van de online wereld zich wel in rap tempo heeft ontwikkeld, is er sprake van een toenemende ‘mottigheid’ van vacaturesites. Met als logisch gevolg een groeiend aantal frustraties voor werkzoeker en werkgever:
Frustraties van de werkzoeker
De werkzoeker wordt door uitgevers gezien als de grondstof van de vacaturesite. Heel belangrijk, maar kan zonder enig fatsoen worden behandeld.
In september kwam Monsterboard met een actie waarbij je 10 euro kon verdienen door jouw CV te plaatsen. Deze actie was te verklaren uit de negatieve publiciteit rondom de diefstal van miljoenen records. Monsterboard probeerde op deze manier een eventuele leegloop van de CV database voor te zijn. Tenslotte wordt er veel geld verdiend aan die database.
Maar blijkbaar heeft Monsterboard nog steeds moeite om voldoende CV’s te krijgen, want hun nieuwe november actie loopt ook nu nog door. Toegegeven, het is pas 3 december, maar het is een veeg teken.
Voor Expand heb ik in de eerste helft van dit jaar een serie gemaakt over AEX bedrijven. Meer specifiek de wervingssites van deze bedrijven. Vermomd als kritische kandidaat heb ik de wervingssites bezocht en mijn ervaringen opgetekend.
Met als resultaat een leerzame serie ervaringen die vooral een droevig en schokkend beeld gaven van de huidige online wervingskwaliteit van onze Nederlandse trots.
Ik heb deze blogs nu ook op RecruitmentMatters geplaatst als onderdeel van een herplaatsing van al mijn artikelen op dit blog.
Naar aanleiding van een artikel op HRlog onstond een bij tijd en wijle interessante discussie over de legitimiteit van het online screenen van kandidaten.
Deze discussie is relevant door de enorme en nog altijd sterk groeiende populariteit van de Social Graph (Facebook, MySpace, Hyves, Flickr, YouTube, etc.) Voor de Creators en Critics onder ons betekent het dat wij sporen hebben achtergelaten. Wij zijn vindbaar geworden.
En de vraag is nu of vindbaarheid gelijk staat aan gevonden mogen worden met als bedoeling een beeld te vormen van een potentiële medewerker.
Ook deze week is het me weer gelukt om een verzameling interessante onderwerpen te verzamelen die wat saaie uurtjes kunnen vullen.
Ik heb altijd behoorlijk veel werk aan het maken van links in mijn blogs. En ik heb al een aantal keer aan Floor aangegeven dat zij ook links in haar blogs moet opnemen. Al was het alleen maar om meer link juice te laten vloeien. Tot op heden zonder effect. Dus hoop ik maar dat dit artikel haar zal weten te overtuigen. Alvast bedankt, Penelope.
Google is al geruime tijd een 1.000 pound gorilla. Niet bepaald een beest waar je ruzie mee wil. Terughoudendheid is het credo, anders wordt je uit de groep gestoten. En op het Internet betekent dat onzichtbaarheid. Geen fijn vooruitzicht.
Maar nu lijkt het erop dat Google zijn macht op een wel heel bijzondere manier heeft laten gelden: door de Pagerank van met PayPerPost geaffilieerde bloggers te resetten (lees: op “0” zetten)!
In mijn ogen biedt PayPerPost een onfatsoenlijke service. Ze brengen adverteerders en bloggers bij elkaar op een soort marktplaats. Adverteerders bieden vergoedingen aan bloggers die positief over hun producten willen bloggen. Bloggers kunnen hierop inschrijven. Verkapte reclame onder de noemer blogging. De nachtmerrie van de Cluetrain Manifesto. Maar niet illegaal, en niet verboden.
Joel Cheesman maakte woensdag melding van een presentatie van Tony Roy (MD van CareerBuilder.co.uk) op een conferentie waarbij Tony aangaf dat $ 2.000 vacatureplaatsingen realistisch zouden zijn:
If he had his way, Roy said, each postings on a job board would be $2,000 or so. He pointed out that that recruitment agencies typically charge 18 to 30 percent of first-year compensation as their fee, and print ads often cost much more than $2,000 … there’s no reason online posting rats shouldn’t go up to $2,000 over time.
Dit is dus niet Amerika, maar de UK. En dat is niet zover van Nederland! Zoals misschien bekend mag worden verondersteld is JobbingMall enige tijd geleden overgenomen door Careerbuilder.
Op dit moment biedt JobbingMall een enkele vacatureplaatsing nog aan voor 195 euro. Maar als de opmerking van Tony als enige indicatie voor de nabije toekomst mag worden gezien, zal deze prijs dus aanzienlijk gaan stijgen.
Dat zal ongetwijfeld betekenen dat de recente opmars van JobbingMall in de “HRlog top 40” wel eens snel kan worden omgezet in een snelle neergang.
Maar misschien wordt deze soep niet zo heet gegeten. Joel is zelfs van mening dat er sprake zou moeten zijn van dalende trend in de prijsontwikkeling; mede als gevolg van de impact van sociale netwerken en andere nieuwe intreders.
We wachten de ontwikkelingen af.
Het ‘begrip’ Social Graph buzzt in de blogosfeer. Recent heb ik in de wekelijkse leesmap een aantal artikelen vermeld die dit onderwerp behandelen. Maar onder de term Social Graph heb ik er tot op heden weinig aandacht aan besteed. Ten onrechte, denk ik. Daarom vandaag een uitgebreide entry over dit onderwerp