
Soms gaan dingen snel. Wist je dat Indeed samen met Blockchain Algorithms een team heeft gevormd?
(meer…)Soms gaan dingen snel. Wist je dat Indeed samen met Blockchain Algorithms een team heeft gevormd?
(meer…)Uitsluiting is een groot maatschappelijk probleem. Goede recruiters houden hier rekening mee door te proberen met hun vacatures zoveel mogelijk mensen te bereiken. Dat betekent dat ze iedereen moeten aanspreken en mensen vooral niet moet uitsluiten. Ze moeten dus inclusief schrijven. Maar wat is dat eigenlijk?
Wil je mannen werven of juist vrouwen? Dan zit je fout. Het mag niet van de wet. Wil je het toch? Gebruik dan Facebook. Onderzoek van Basileal Imana van de universiteit van Zuid Californië laat zien hoe Facebook zijn eigen regels overtreedt en adverteert op basis van klassieke patronen.
Check it out. Seriously. Je hoeft niet bang te zijn. De auteurs hebben er alles aan gedaan om hun werk ook voor wetenschappelijk analfabeten toegankelijk te maken.
(meer…)Gisteren was het internationale vrouwendag. Tot mijn verbijstering kreeg ik van een voormalig sociaal contact deze misleidende afbeelding toegestuurd.
Mannen maken meer ongelukken dan vrouwen. En de ongelukken die mannen maken zijn zwaarder dan die van vrouwen. Nu we met zijn allen minder op de snelweg zitten schieten de premies van autoverzekeringen omlaag.
Rijd je op de weg en zie je in een auto naast je een man achter het stuur zitten? Houd zoveel mogelijk afstand. Probeer medeweggebruikers met lichtsignalen te waarschuwen.
De waarschuwing om als voetganger afstand te houden bij vrouwen die hun auto proberen te parkeren blijft overigens wel gewoon van kracht.
Seepje is een marketing bedrijf uit Den Haag dat schillen uit Nepal importeert en tegelijkertijd claimt milieubewust te zijn. Dan heb je lef.
Seepje verkoopt een goed gevoel met een schoon geweten. En nu heeft Seepje iemand nodig (een marketeer, geen zeepkenner).
En hiervoor krijgt Seepje van ons een warme douche.
(meer…)Fred Paling, bestuursvoorzitter van het UWV, bedankt. Of, eigenlijk, hij moet vertrekken. Paling heeft bij het UWV gewerkt op twee tijdelijke contracten. Een derde contract is tegen de regels. Niets aan te doen. Behalve dan nu even met Corona. Nood breekt wet. Maar binnenkort moeten we het dus stellen zonder de vertrouwde hoeder van onze favoriete uitvoeringsorganisatie.
Ik moet je zeggen, ik mis Fred Paling nu al. Hij is nog niet eens vertrokken… Ik durf echt niet te beweren dat hij het goed heeft gedaan. Maar nog mínder durf ik te beweren dat iemand anders het beter gedaan zou hebben. Het UWV is namelijk een uitvoeringsorganisatie. De politiek bepaalt wát het UWV moet uitvoeren. Paling had enkel wat te zeggen over het hóe. En dat maakt je baan knap lastig als je honger naar soundbites moet stillen van hijgerig journaille.
Denk je eens in, je bent buschauffeur. Je wordt aangestuurd door de politiek. Je wilt je passagiers veilig van A naar B brengen. Maar je moet van je baas bewijzen dat Polen niet zwart rijden en aantonen dat je niet discrimineert. En je moet altijd overal op tijd zijn. En als het niet lukt, dan mag jij uitleggen aan de buitenwereld hóe het komt dat je de boel niet op orde hebt, zonder te verwijzen naar waardóór dat komt.
Dat lukt je niet zonder te vervallen in procedurair vocabulaire.
(meer…)Thuisonderwijs gaat vaker twee kanten op dan we soms willen geloven. Dit ondervond ik toen mijn dochter van vijf niet met het bruine poppetje wilde spelen tijdens het Nijntje spel.
Het meisje is nog te jong om bang te zijn voor homeopatische verwatering van haar identiteit (een kwartier geleden beweerde ze nog bij hoog en laag dat ze een grijze olifant was uit Afrika), dus ik verwonderde me over haar beweegredenen.
In plaats van het meisje streng te bestraffen voor haar politiek incorrecte standpunt, besloot ik haar een kans te geven haar houding te nuanceren. Ik vroeg haar waaróm ze niet met het bruine poppetje wilde spelen.
“Ik wil graag winnen. Daarom wil ik met het witte Nijntje poppetje spelen.”
Ik legde haar uit dat je met een bruin poppetje ook kunt winnen.
“Ja maar papa, bij werk is het toch ook zo dat bruine mensen minder vaak winnen?”
Vaste lezers van RecruitmentMatters weten dat het glibberige begrip talent schadelijk is voor mens en maatschappij en extra schadelijk voor de arbeidsmarkt.
Bedoelen we met een talent iemand die iets heel goed kan? Een seconde later roepen we dat iedereen een talent ís, of bijvoorbeeld verborgen talenten hééft. Het gevolg van deze redeneermist is dat we als maatschappij jaarlijks miljarden(!) stukslaan op talentgerichte – en dus slecht onderbouwde – plannen.
Kijk maar. De definitie ontglipt zelfs VanDale:
Talent is natuurlijke aanleg of iemand met veel aanleg. Klinkt aannemelijk, zou je zeggen, totdat je wilt weten wat aanleg dan wel niet precies is.
(meer…)Veel organisaties zien het nog steeds als essentieel: het ‘klikgesprek’ aan het einde van een sollicitatieprocedure. Want: als het niet klikt met een kandidaat, gaat het niet werken. Toch? Meestal is dat waar. Maar vanuit de gedachte van inclusiviteit zit daar nu juist het risico.
Steeds vaker zetten organisaties allerlei stappen om een grotere diversiteit aan kandidaten binnen te halen. De motivatie die ze daarvoor hebben kan verschillen: ze vinden bijvoorbeeld dat diversiteit de kwaliteit van besluitvorming of innovatie in hun organisatie verhoogt, of ze zoeken meer aansluiting bij klanten, burgers of patiënten. Bij krapte op de arbeidsmarkt kan het een manier zijn om nieuwe doelgroepen te werven. Kortom, er zijn tal van redenen om de recruitmentblik te verbreden. En dat krijgt veelal een grondige aanpak.
(meer…)Soms gaan dingen snel. Wist je dat Indeed samen met Blockchain Algorithms een team heeft gevormd?
(meer…)Uitsluiting is een groot maatschappelijk probleem. Goede recruiters houden hier rekening mee door te proberen met hun vacatures zoveel mogelijk mensen te bereiken. Dat betekent dat ze iedereen moeten aanspreken en mensen vooral niet moet uitsluiten. Ze moeten dus inclusief schrijven. Maar wat is dat eigenlijk?
Wil je mannen werven of juist vrouwen? Dan zit je fout. Het mag niet van de wet. Wil je het toch? Gebruik dan Facebook. Onderzoek van Basileal Imana van de universiteit van Zuid Californië laat zien hoe Facebook zijn eigen regels overtreedt en adverteert op basis van klassieke patronen.
Check it out. Seriously. Je hoeft niet bang te zijn. De auteurs hebben er alles aan gedaan om hun werk ook voor wetenschappelijk analfabeten toegankelijk te maken.
(meer…)Gisteren was het internationale vrouwendag. Tot mijn verbijstering kreeg ik van een voormalig sociaal contact deze misleidende afbeelding toegestuurd.
Mannen maken meer ongelukken dan vrouwen. En de ongelukken die mannen maken zijn zwaarder dan die van vrouwen. Nu we met zijn allen minder op de snelweg zitten schieten de premies van autoverzekeringen omlaag.
Rijd je op de weg en zie je in een auto naast je een man achter het stuur zitten? Houd zoveel mogelijk afstand. Probeer medeweggebruikers met lichtsignalen te waarschuwen.
De waarschuwing om als voetganger afstand te houden bij vrouwen die hun auto proberen te parkeren blijft overigens wel gewoon van kracht.
Seepje is een marketing bedrijf uit Den Haag dat schillen uit Nepal importeert en tegelijkertijd claimt milieubewust te zijn. Dan heb je lef.
Seepje verkoopt een goed gevoel met een schoon geweten. En nu heeft Seepje iemand nodig (een marketeer, geen zeepkenner).
En hiervoor krijgt Seepje van ons een warme douche.
(meer…)Fred Paling, bestuursvoorzitter van het UWV, bedankt. Of, eigenlijk, hij moet vertrekken. Paling heeft bij het UWV gewerkt op twee tijdelijke contracten. Een derde contract is tegen de regels. Niets aan te doen. Behalve dan nu even met Corona. Nood breekt wet. Maar binnenkort moeten we het dus stellen zonder de vertrouwde hoeder van onze favoriete uitvoeringsorganisatie.
Ik moet je zeggen, ik mis Fred Paling nu al. Hij is nog niet eens vertrokken… Ik durf echt niet te beweren dat hij het goed heeft gedaan. Maar nog mínder durf ik te beweren dat iemand anders het beter gedaan zou hebben. Het UWV is namelijk een uitvoeringsorganisatie. De politiek bepaalt wát het UWV moet uitvoeren. Paling had enkel wat te zeggen over het hóe. En dat maakt je baan knap lastig als je honger naar soundbites moet stillen van hijgerig journaille.
Denk je eens in, je bent buschauffeur. Je wordt aangestuurd door de politiek. Je wilt je passagiers veilig van A naar B brengen. Maar je moet van je baas bewijzen dat Polen niet zwart rijden en aantonen dat je niet discrimineert. En je moet altijd overal op tijd zijn. En als het niet lukt, dan mag jij uitleggen aan de buitenwereld hóe het komt dat je de boel niet op orde hebt, zonder te verwijzen naar waardóór dat komt.
Dat lukt je niet zonder te vervallen in procedurair vocabulaire.
(meer…)Thuisonderwijs gaat vaker twee kanten op dan we soms willen geloven. Dit ondervond ik toen mijn dochter van vijf niet met het bruine poppetje wilde spelen tijdens het Nijntje spel.
Het meisje is nog te jong om bang te zijn voor homeopatische verwatering van haar identiteit (een kwartier geleden beweerde ze nog bij hoog en laag dat ze een grijze olifant was uit Afrika), dus ik verwonderde me over haar beweegredenen.
In plaats van het meisje streng te bestraffen voor haar politiek incorrecte standpunt, besloot ik haar een kans te geven haar houding te nuanceren. Ik vroeg haar waaróm ze niet met het bruine poppetje wilde spelen.
“Ik wil graag winnen. Daarom wil ik met het witte Nijntje poppetje spelen.”
Ik legde haar uit dat je met een bruin poppetje ook kunt winnen.
“Ja maar papa, bij werk is het toch ook zo dat bruine mensen minder vaak winnen?”
Vaste lezers van RecruitmentMatters weten dat het glibberige begrip talent schadelijk is voor mens en maatschappij en extra schadelijk voor de arbeidsmarkt.
Bedoelen we met een talent iemand die iets heel goed kan? Een seconde later roepen we dat iedereen een talent ís, of bijvoorbeeld verborgen talenten hééft. Het gevolg van deze redeneermist is dat we als maatschappij jaarlijks miljarden(!) stukslaan op talentgerichte – en dus slecht onderbouwde – plannen.
Kijk maar. De definitie ontglipt zelfs VanDale:
Talent is natuurlijke aanleg of iemand met veel aanleg. Klinkt aannemelijk, zou je zeggen, totdat je wilt weten wat aanleg dan wel niet precies is.
(meer…)Veel organisaties zien het nog steeds als essentieel: het ‘klikgesprek’ aan het einde van een sollicitatieprocedure. Want: als het niet klikt met een kandidaat, gaat het niet werken. Toch? Meestal is dat waar. Maar vanuit de gedachte van inclusiviteit zit daar nu juist het risico.
Steeds vaker zetten organisaties allerlei stappen om een grotere diversiteit aan kandidaten binnen te halen. De motivatie die ze daarvoor hebben kan verschillen: ze vinden bijvoorbeeld dat diversiteit de kwaliteit van besluitvorming of innovatie in hun organisatie verhoogt, of ze zoeken meer aansluiting bij klanten, burgers of patiënten. Bij krapte op de arbeidsmarkt kan het een manier zijn om nieuwe doelgroepen te werven. Kortom, er zijn tal van redenen om de recruitmentblik te verbreden. En dat krijgt veelal een grondige aanpak.
(meer…)