In mei 2010 heeft Griekenland EUR 110 miljard ontvangen van de EU en IMF in ruil voor ‘harde’ (lees: boterzachte) afspraken over draconische bezuinigingen. Bezuinigingen die het land op geen enkele wijze waar kan maken; ook al liegen de Griekse regering en de EU om het hardst dat Griekenland goed bezig is. Ondertussen laat de markt zien dat zij op geen enkele manier in de leugens van Griekenland, EU en IMF trapt. De markt weet dat Griekenland haar schulden nooit zal kunnen afbetalen en dat haar schuld moet worden geherstructureerd. Een net woord voor: Griekenland is failliet. Geen weldenkende partij zal ook maar 1 (Euro)cent in dit land willen stoppen uit angst voor een ferm verlies.
Gisteren bleek maar weer eens hoe failliet Griekenland eigenlijk is. Toen de Griekse evenknie van het CBS (ELSTAT) bekendmaakte dat de werkloosheid in december 2010 was opgelopen tot 14,8%. Een maand eerder was de werkloosheid nog 13,9%. Inderdaad, Griekenland loopt achter met de rapportage van haar werkloosheidscijfer…
Ervan uitgaande dat ELSTAT de waarheid spreekt (geen vanzelfsprekendheid in Griekenland) dan is de groei van de werkloosheid zelfs aan het versnellen. En hoe zijn in godsnaam bezuinigingen te realiseren als een steeds groter deel van de bevolking werkloos is? Dat kan alleen in een sprookje…

Een groeiend aantal bloedige revoluties, een vredige revolutie en een op handen zijnde revolutie zijn wat mij betreft indicaties dat het huidige economische systeem (lees: piramidespel) bijna aan het einde van haar levenscyclus is gekomen. De bloedige revoluties vinden plaats in landen waar de kosten voor levensonderhoud traditioneel al zo waren dat een daling van inkomen (door stijgende werkloosheid) al dan niet gekoppeld aan stijgende voedselprijzen voldoende waren om de lont in het kruitvat te donderen.