Gisteravond was zonder enige overdrijving een van de zwartste avonden uit mijn leven. En dat terwijl diezelfde avond zo mooi en optimistisch begon. Tegen negen uur ‘s avonds kwam ik aan bij hotel Arena alwaar ik via de VIP ingang naar binnen mocht en direct een glas champagne in de hand gedrukt kreeg. Om vervolgens enthousiast begroet te worden door de vrouw die sneller tweet dan haar schaduw: Roos van Vugt.
Daarna werd ik ook nog eens geinterviewd door een beeldschone jongedame die mij vroeg hoe het was om genomineerd te zijn voor de award van beste recruitment blogger. Ja, dat voelde natuurlijk heel goed. En gezien de concurrentie was ik er van overtuigd dat ik met deze award naar huis zou gaan; vervolgens mijn vrouw wakker maken en samen tot in de kleine uurtjes te genieten van deze volgende stap op weg naar wereldfaam.
