De postbode had er moeite mee, vanmorgen. Ik stond me nog te scheren toen een hels kabaal mij uit m’n ochtendrust haalde. De brievenbus leek wel te zwichten onder het gewicht. Zo’n krant gaf vroeger nog mee, maar dit…
Ik kan nog net op tijd de aangesnelde hond bespringen, waarmee ik voorkom dat hij er vandoor gaat met wat de postbode heeft bezorgd. Het is me tenslotte vaker overkomen dat de postbode vakkundig een krant bezorgde terwijl de hond aan de andere kant van de brievenbus hijgend aan het wachten was, het van de deurmat haalt en zeiknat kwijlt, net als mijn pantoffels elke ochtend.
Ach, hij bedoelt het goed. De hond óók, overigens.






