Tijdens mijn willekeurige zoektocht naar een aardige search interface struikelde ik over deze:
De ultieme zoekfunctie! Meer vacatures vinden dan er zijn. Briljant!
De rubriek Knipoog is van toepassing op postings die met een korrel zout genomen moeten worden.
Een posting in de rubriek Knipoog kan een humoristische tekst of cartoon betreffen, of een ironische wending zijn die is gegeven aan een serieus onderwerp.
Is it me of wil iedereen maar al te graag zijn/haar gal spuien over het fenomeen Twitter? Onder het mom van ‘de hype van alle kanten te bekijken’ heeft elke journalist van de oude-stempel wel iets negatiefs te zeggen over mijn geliefde microblog.
Zo ook weer dit filmpje.
Ik roep de gematigde journalist op Twitterambassadeur te worden. Die kredietcrisis heeft nu wel genoeg zendtijd gehad.
Enkele weken terug heb ik een account op Hyves aangemaakt voor mijn moeder. Ze is gek op programma’s als Memories en Familiediner en had in Hyves een kanaal gevonden waar ze nog meer levensverhalen kon lezen. En ze wil graag haar dochters’ vriendjes in de gaten houden, collega’s checken en uitvinden over wie manlief en ondergetekende het tijdens het laatste familiemaal nu weer hadden.
Helaas bleek dat je je status op ‘zichtbaar voor vrienden’ moest zetten, wilde je ook bij andere hyvers kunnen spieken. En zij wilde totaal onzichtbaar zijn. Moeders wilde helemaal geen vrienden (buiten haar twee dochters), ze wilde gewoon detective spelen.
Ontmoet dan mijn schoonmoeder (meer…)
Afgelopen vrijdag ik met een aantal organisators van het Stosocongres (20 mei, in Groningen) te praten, over de workshop die ik voor hen ga verzorgen. Zij waren helemaal uit het hoge noorden gekomen om de boekpresentatie van Bas, Tom en Huub bij te wonen.
Enfin, ik openbaarde mijn plannen voor een interactieve workshop waarin de deelnemers meteen aan de slag konden gaan met Twitter, sociale netwerken en weblogs. Tot één van hen mij onderbrak: “maar, bijna niemand heeft een laptop.” Verwarring alom natuurlijk, bij colleges op de academie werden sprekers en docenten begroet met het geluid van honderden laptops die opengeklapt werden. Hoe doen jullie dat dan, vroeg ik. “Met collegeblokken.” Dus.
(meer…)
Een goede vriend (vriendschap opgedaan in academietijd) heeft een waanzinnig leuke webshop. Nu vroeg ik me natuurlijk af wat hij daar, na tussenkomst van de fiscus, aan overhield. Ach, een mens moet wat (bijverdienen) in tijden van crisis.
Zolang het gaat om verkoop van de eigen inboedel (via marktplaats bijvoorbeeld) is er niets aan de hand. Maar zodra ‘verkopen via internet’ van meer beroepsmatige aard is, heb je met de Belastingdienst van doen. Deze speurt met speciale software het internet af en zal zelfs het kleinste webwinkeltje weten te traceren.
(meer…)
Een interview met de Telegraaf en de MarieClaire staan op stapel. Vorige maand stond ik in het FD. Marc was een beetje jaloers. Hij heeft, zoals hij dat zelf formuleerde, ‘nog nooit in een krant van enige importantie gestaan’. En nu stond ik met mijn ‘babyface’ in het FD. Nou is dat niet geheel waar, mijn portret was nergens te bekennen, maar jaloezie maakt niet zelden blind.
Nu weet ik dat hij niet zo zeer in de Telegraaf wil met zijn plofkop. Hij wil gewoon graag credits. En eerlijk is eerlijk: hij heeft me geïntroduceerd in de blogwereld.
(meer…)