
Wie kent 51job? Niemand. Toch kreeg dit recruitmentbedrijf deze week een overnamebod van ruim vijf miljard dollar, zo valt te lezen op Reuters. Veel geld, zou je zeggen, maar het tegendeel is waar.
(meer…)
We hebben het eerste kwartaal van 2021 volledig achter ons liggen en dat betekent dat het de hoogste tijd is voor een achteruitblik op basis van de cijfers van de drie grootste uitzenders die onze aardbol rijk is: Randstad, Adecco en Manpower.Ja, de uitzenders staan op volgorde, en Randstad ligt duidelijk op kop!
Voor uitzenders is het eerste kwartaal, ondanks alle juichende berichten over economisch herstel, een mixed bag gebleken. Manpower (jawel) en Randstad hebben een positieve omzetontwikkeling laten zien, terwijl ten aanzien van de brutomarge Adecco een klinkend kwartaal heeft gedraaid. Een grote variatie aan resultaten dus.
En dan nu enige details…
Een paar weken geleden heb ik een kritische blik op de site van Randstad geworpen. En daarom leek het me interessant om dit keer concurrent Adecco met een bezoekje van de kritische werkzoeker te vereren. En dat is de moeite waard gebleken.
Adecco’s homepage zou een baken van rust kunnen zijn geweest. Als het bedrijf tenminste veel minder gebruik had gemaakt van de intens rode kleur uit het logo. Ik heb daarom met een zonnebril op mijn candidate walkthrough van de Adecco site uitgevoerd:
Er wordt meestal schouderophalend over gedaan, maar ik weet niet wat het met de rumour around de brand doet: dead-end pagina’s. Een pagina waarbij je als bezoeker bedenkt: nu is het genoeg, deze site is me geen hoge bloeddruk waard.Een pagina waar je niet verder kan en de site je ook op geen enkele manier te hulp schiet. Een pagina waar je niets, maar dan ook helemaal niets aan hebt.
Nadat ik enkele dagen geleden de nogal krakkemikkige zoekfunctie van Monsterboard aan een kritisch onderzoek had onderworpen, leek het me een goed idee om dit nog eens dunnetjes over te doen met Randstad, tenslotte de moeder van Monsterboard. Hopelijk heeft Randstad haar zoekzaakjes beter voor elkaar.
De homepage
Een zeer grafische homepage met grote gekleurde vlakken:
Dankzij een tip kon ik over een intrigerende “startup” struikelen: Indeedflex. Inderdaad, van de Indeed die ooit dacht de 1000-pound gorilla inde vacaturemarkt te worden en daarmee Monster en CareerBuilder overbodig te maken. Tot Google for Jobs dat feestje vakkundig in de poep draaide en Indeed met een zware kater en een illusie armer achterliet. Maar Indeed is natuurlijk niet voor één gat te vangen; er zijn andere domeinen binnen de arbeidsmarkt die overwonnen kunnen worden. Zoals de flexmarkt dus.
Alleen lijkt het er op dat Indeed haastig te werk is gegaan en daarmee een belangrijke actor is vergeten: de kandidaat. Nu zal een wanhopige werkzoekende zich aan mijn observaties niets gelegen laten liggen; werk is werk, hoe kronkelig het pad ernaar toe ook moge zijn. Maar er zullen ook werkzoekenden zijn die Indeedflex links laten liggen als gevolg van dat kronkelende pad.
Er is in maart 2021 sprake van een plotselinge en deels onverklaarbare ontploffing van het vacaturevolume:
Aantal nieuwe online vacatures in maart, 2008 – 2021. Bron: Jobfeed
Zie je het? Een verdubbeling van het vacaturevolume ten opzichte van maart 2020, de maand waarin de pandemie haar tanden in Nederland zette. Maar zelfs dan. Want in maart wordt door Jobfeed een totaal van meer dan 425.000 nieuwe online vacatures gerapporteerd. En dat is wel een Holy Moly waard!
Laat onderstaande zin eens even rustig op je inwerken:
Een onderneming die gaat voor diversiteit op de werkvloer, staart zich beter niet blind op cv’s. HR tech-startups helpen met assessments de bias uit de sollicitatieprocedure te slaan.
Als een bedrijf streeft naar een hogere diversiteit dan zijn cv’s natuurlijk helemaal geen slechte manier om dat te bereiken. Integendeel, het cv vervult al decennia lang een centrale rol in het recruitmentproces; ondanks herhaalde bijna-dood meldingen door self-serving, starry-eyed startups. Diezelfde startups die de bias uit de sollicitatieprocedure slaan...
Jawel, deze krachtige claim to fame van The Selection Lab viel een aantal dagen geleden op mijn electronische deurmat, en dat leverde toch wel behoorlijk hoog opgetrokken wenkbrauwen op. De haargrens werd niet bereikt, maar dat heeft vooral te maken met het feit dat er nauwelijks meer sprake is van een haargrens. Want bestaat er überhaupt een beeld van het inclusiviteitsniveau van assessments.