Dit verzin je niet. Ik ga er vanuit dat het een parodie is, maar het komt uit Amerika dus het kan zomaar een echte reality thingy over recruiters zijn. Top Recruiter – The Competition. Hilarisch!!
h/t Rob van Elburg.
Dit verzin je niet. Ik ga er vanuit dat het een parodie is, maar het komt uit Amerika dus het kan zomaar een echte reality thingy over recruiters zijn. Top Recruiter – The Competition. Hilarisch!!
h/t Rob van Elburg.
Doostang, de nieuwe eigenaar van Jobfox, lijkt er alles aan gelegen om de naam van Jobfox nog verder te bezoedelen. Want vandaag kreeg ik onderstaande job alert e-mail:
Een schunnig slecht opgemaakte e-mail met een variatie aan lettertypes waar je ogen van gaan tranen. Maar het lijkt Doostang blijkbaar een goed idee om ontvangers te belasten met vacatures die via Indeed, Monster en Bright zijn gevonden. Waar deze nieuwe eigenaar van de Jobfox assets mee bezig is mag Joost weten. Maar een hopelijk onbedoeld effect is de volledige vernietiging van wat er nog aan brand value van Jobfox over was.
Intunex is één van de zes genomineerden in de iHR competitie. En daarmee is Intunex onderwerp van nader onderzoek in de aanloop op die competitie. Eerder zijn al TalentBin (goed), Sciomino (goed) en GooodJob (slecht) bekeken. En Intunex is met haar toepassing xTune opvallend genoeg een concurrent van Sciomino; getuige onderstaande uitspraak:
xTune is a unique social business application that changes the way people share and connect expertise inside organizations.
Het goede nieuws voor Intunex is natuurlijk dat xTune niet uniek is. Tenslotte is een unieke applicatie een applicatie die niemand nodig heeft. Waar behoefte bestaat, is tenslotte concurrentie. Verder veranderd gedrag van mensen natuurlijk zelden door een applicatie, maar ik ga er maar vanuit dat Intunex bedoelde dat er sprake is van het faciliteren van dat gedrag…
En dan alweer de laatste presentatie van het congres Strategische Flexibiliteit. Dit is er eentje die ik waarschijnlijk wel kan dromen aangezien ik al meerdere keren in de zaal heb gezeten als Han Mesters, sectorbankier Zakelijke dienstverlening bij ABN AMRO, een verhaal hield.
Na het noeste typewerk tijdens de voorgaande presentaties kan ik tijdens deze sessie dus een beetje ontspannen. Wat plaatjes van eerdere presentaties van Mesters kopieren, inclusief de nodige teksten en klaar is Kees. En niemand die het door heeft. Een beetje coasten in de richting van de borrel…
Na twee academici dan nu een man van de praktijk: Walter van Ruijven (Recruitment Manager Europe bij ASML). En Van Ruijven gaat ons een case presenteren. Altijd vervelend, want dat betekent in het algemeen veel schrijfwerk en daar heb ik weer een hekel aan. Maar goed, dan had ik maar niet moeten komen.
Als het goed is gaan we een soort synthese van de twee voorgaande voordrachten terug zien in de wijze waarop ASML de problematiek rondom flexibiliteit is ingevuld. Of niet natuurlijk, want dat maakt het wel zo leuk en onvoorspelbaar.
Jawel, het is alweer tijd voor de volgende presentatie, dit keer van Dr. Anneke Goudswaard. Die het gaat hebben over het flexmodel binnen haar organisatie (TNO) en over flexbiliteit binnen organisaties in het algemeen. En naar alle waarschijnlijkheid zal zij dit in omgekeerde volgorde gaan vertellen. Althans, dat lijkt me logisch.
Overigens zit ik nog een beetje te tollen van het verhaal van Wilthagen; want dat was geen lichte recruiterkost. Dit is inderdaad serious shit. En ik schat zo’n beetje in dat de komende voordracht even zwaar zal worden. Moeilijk, moeilijk en dus veel schrijven…
Ik zit vandaag op het Recruiters United congres Strategische Flexibiliteit. Hoewel ik na de laatste teleurstellende Recruiters United ervaring mijzelf had voorgenomen nooit meer naar een congres van deze organisatie toe te gaan is de line-up aan sprekers te interessant. Vier sprekers die in mijn optiek iets zinnigs te melden (kunnen) hebben. En dus ben ik vol goede hoop afgereisd naar Leusden (of all places…).
En ik zit klaar om het gedachtengoed van de eerste spreker, Prof. Dr. Ton Wilthagen, te ontvangen. Althans, zijn gedachtengoed over de trends en ontwikkelingen in de arbeidsmarkt. En daar ben ik natuurlijk bijzonder benieuwd naar. Dit wordt serious shit.
Heb jij een briljant idee waarmee de flexmarkt haar voordeel kan doen? Dan is er goed nieuws. Want het Flexinnovatiefonds wil vernieuwing binnen de flexmarkt stimuleren. Een fraai streven dat het fonds kracht bijzet door een jaarlijkse prijs uit te loven voor het businessplan met de meest veelbelovende innovatie. Inderdaad, businessplan. Want voor het Flexinnovatiefonds hoeft die innovatie nog geen realiteit te zijn. Het mag overigens wel; dus of het product/dienst alleen op de tekentafel bestaat of al echte klanten kent, stuur je business plan in. Tot 1 december overigens, want dan sluit de inzendingstermijn. De criteria waaraan een business plan dient te voldoen zijn hier te vinden. En hier kan je je aanmelden.
Uit de inzendingen maakt het FlexInnovatiefonds begin 2013 de finalisten bekend. En die finalisten krijgen op 12 februari 2013 te horen wie de uiteindelijke winnaar is. Op een dag die in het teken zal staan van innovatie binnen de flexmarkt. En dus een dag die alvast in de agenda dient te worden geblokkeerd. O ja, er zijn ook heuse prijzen verbonden aan deze verkiezing.
Een klein woord van waarschuwing is op zijn plaats. Ik ben lid van de jury die de businessplannen zal beoordelen en op basis daarvan de finalisten en de uiteindelijke winnaar zal vaststellen. Tegelijkertijd een woord ter geruststelling; er zitten ook heel veel aardige en deskundige mensen in de jury.
BranchOut heeft ontdekt dat met het spammen van het Facebook ecosysteem heel veel ‘gebruikers’ kunnen worden verzameld en als een gevolg daarvan ook een heleboel geld kan worden opgehaald van spreadsheet VC’s. Maar BranchOut heeft ook ontdekt dat zelfs aan het ecosysteem van Facebook grenzen zijn en dat een applicatie zonder waarde uiteindelijk tot niets zal gaan leiden. Dus heeft BranchOut besloten zichzelf opnieuw uit te vinden. En het resultaat van deze make-over ging gisteren live.
En hoewel BranchOut nog slechts een schaduw is van de site die in april van dit jaar als een soort schoolvoorbeeld van succes werd aangehaald, is er toch nog heel wat aandacht voor de lancering van de make-over. Onder meer TechCrunch en All Things D doen uitgebreid verslag van het achterhoedegevecht wat BranchOut nu aangaat.
BranchOut heeft gisteren haar “nieuwe” gezicht getoond. Een gezicht dat in juli door CEO Rick Marini werd aangekondigd op het moment van de ineenstorting van het aantal gebruikers die het LinkedIn kloontje op Facebook op dat moment meemaakte. Marini was namelijk ineens tot inkeer gekomen. Groei (via ongekende volumes aan spam) was niet langer belangrijk; engagement was plotseling de rave:
“In order to build a product that’s valuable for our tens of millions of users, we’re de-emphasizing user acquisition for the next few months while we evolve the BranchOut experience to help our users express what they’re doing in a professional capacity on a daily basis,” the company says.
Op zich geen merkwaardige stellingname; tenslotte was het Facebook ecosysteem meervoudig platsgespamd met verzoeken tot registratie voor een applicatie die na registratie niets bleek te bieden. Phishing for contacts. En met die contacten heef BranchOut nu een basis van tientallen miljoenen ‘gebruikers’ in een poging om zichzelf opnieuw uit te vinden en wel relevantie te bieden. Als een personal/professional branding app… O ja, en er zitten vacatures in.
Hoor ik iemand LinkedIn zeggen? Jij hebt een vetlederen medaille verdiend!
Later een verslag van mijn bezoek aan het “nieuwe” BranchOut.