Na enkele maanden geleden een kantoor in Parijs te hebben geopend, is nu Duitsland aan de beurt. En daarmee heeft werkgeversvergelijker Glassdoor drie grote Europese landen met lokale kantoren bediend. Want eerder waren in het Verenigd Koninkrijk al kantoren in Londen en Dublin geopend. Het bedrijf groeit gestaag door, mogelijk nog steeds op de injectie van $40 miljoen medio 2016.
De vraag is nu: Wie volgt er binnen Europa? Spanje of Italië; alletwee grote economieën? Of zou Glassdoor haar blik op het oosten hebben gericht? Ik heb eerlijk gezegd geen idee, maar het zou me niets verbazen als we binnen niet al te lange tijd een antwoord zullen gaan krijgen.
Een parasiet heeft als onhebbelijke eigenschap haar gastheer het leven te benemen. In deze geest moet je dan ook mijn kwalificatie van Indeed als vacatureparasiet zien. En daarmee overigens alle vertical search engines, die door het aggregeren van vacatures van derden en het vervolgens beter vindbaar maken van die vacatures een eigen niche hebben weten te creëren. Vervolgens werden de duimschroeven aangedraaid bij de eigenaren van die vacatures (vacaturesites, uitzenders en grotere werkgevers): betalen of we draaien de bezoekerskraan naar je site dicht. Vacaturesites en uitzenders hadden beter moeten weten maar waren lui en bleken plotseling afhankelijk te zijn geworden van Indeed cum suis. Kleinere werkgevers waren collateral damage waar de vertical search engines een extra centje aan konden verdienen. Deze, in mijn optiek mafiose praktijken (betalen en wij “beschermen”) leverde tot voor kort een goed belegde boterham op.
Jobbird, het vehikel waarmee Nationale Vacaturebank oprichter Jan-Peter Cruiming 
