Een parasiet heeft als onhebbelijke eigenschap haar gastheer het leven te benemen. In deze geest moet je dan ook mijn kwalificatie van Indeed als vacatureparasiet zien. En daarmee overigens alle vertical search engines, die door het aggregeren van vacatures van derden en het vervolgens beter vindbaar maken van die vacatures een eigen niche hebben weten te creëren. Vervolgens werden de duimschroeven aangedraaid bij de eigenaren van die vacatures (vacaturesites, uitzenders en grotere werkgevers): betalen of we draaien de bezoekerskraan naar je site dicht. Vacaturesites en uitzenders hadden beter moeten weten maar waren lui en bleken plotseling afhankelijk te zijn geworden van Indeed cum suis. Kleinere werkgevers waren collateral damage waar de vertical search engines een extra centje aan konden verdienen. Deze, in mijn optiek mafiose praktijken (betalen en wij “beschermen”) leverde tot voor kort een goed belegde boterham op.
RecruitmentMatters versleuteling scoort een A!
Wat is er aan de hand?
Recent probeerde Marc Drees via Twitter aandacht te vragen voor een blog van zijn hand. Dit kwam hem te staan op een smeekbede van Ruben Hoogervorst om RecruitmentMatters te voorzien van een SSL certificaat. Na enig gejamaar is RecruitmentMatters nu voorzien van een certificaat. Hoezee. Voor alle duidelijkheid, een A is bepaald niet iets om trots op te zijn. Maar voor nu is het voldoende.
Het is treurig dat Ruben om een certificaat heeft moeten vragen. Dat had RecruitmentMatters natuurlijk allang op orde moeten hebben. Maar zijn vraag was kennelijk net het zetje dat dat nodig was. Nu scoort recruitmentmatters.nl een A:
Hoe zit het precies?
Vanaf nu is communicatie tussen recruitmentmatters.nl en bezoekers niet meer makkelijk door derden te begrijpen. Als Marc Drees, bijvoorbeeld, een van zijn eigen blogs wil lezen, dan bedenkt de computer van Marc (iMarc) een priemgetal, een normaal getal en een geheim getal. iMarc zet – zo stel ik het me voor – het priemgetal als uren op een klok.
User experience, Google en a glitch in The Matrix
Google is op veel gebieden een soort master of the universe en één van die gebieden is zeker user experience, kortweg ux. En daarbij is Google ook nog eens zeer vrijgevig geweest, want haar laatste ontwikkeling op dit gebied, Material Design, is door het bedrijf volledig beschikbaar gesteld. En dat is bijzonder vriendelijk van deze grote reus. De wereld van ux-ers maakt er maar wat graag gebruik van.
Een standaard voor webdesign inclusief interactie is heel aantrekkelijk, ware het niet dat iedereen natuurlijk een mening heeft over design en over interactie. Tenslotte is het net zoiets als kunst, de ‘toeschouwer’ heeft altijd gelijk. En zo zijn er ook goedwillende rommelaars die een mening hebben. En die mening willen sommige rommelaars ook nog eens naar buiten brengen. Het moet niet gekker worden.
Mijn mening over de Chrome web store van Google is dat de flow bij het installeren van een plugin niet lekker werkt. En ik ga dat proberen uit te leggen aan de hand van twee plaatjes.
De grote uitzenders vergeleken: Q4 2018
Medio 2016 deed ik voor de laatste keer een blog posting waarin ik de financiële resultaten van de grote uitzenders (toen Manpower, Randstad en Adecco met USG People als nationale trots) met elkaar vergeleek. En na een stilte van zo’n 2,5 jaar leek het me leuk om deze serie te reanimeren. Zonder USG People. Want hoewel we de uitzender nog altijd als een nationale trots mogen is het in Japanse handen gekomen. En daarmee zijn er geen financiële resultaten om te bekijken.
Van drie overgebleven uitzendreuzen is Adecco het meest robuust als het om de ontwikkeling van de brutomarge gaat terwijl Randstad de beste performance laat zien op het gebied van omzet. Manpower op beide terreinen de verliezer en daarmee de slechtste performer van de drie.
En dan nu enige details…
Arbeidsmarktadvies al dertig jaar hetzelfde
Wat is er aan de hand?
De skills van schoolverlaters verwateren alarmerend snel!

Hoe zit het precies?
In het rapport ‘Activerend Arbeidsmarktbeleid’ uit 1987 komt glashelder naar voren dat alle werknemers moeten kunnen studeren. Ik raad het rapport van harte aan. Het is kostelijk. Het recente rapport ‘Overstappen op de arbeidsmarkt’ velt, na drie decennia, dezelfde conclusie.
Wat nemen we ervan mee?
Niets. Over dertig jaar zijn we weer net zo verbaasd als nu en is de nood minstens net zo hoog. Publieke voorzieningen zoals deze, studeren voor iedereen, die zijn politiek niet haalbaar, daar hebben we ons bij neer te leggen.
Graven in Open Data van het UWV
Wat is er aan de hand?
Het UWV heeft open data gepubliceerd die ze gebruiken voor het genereren van de beroepenkaart. In de beroepenkaart kun je voor elk beroep en voor elke regio zien wat je slagingskans in de arbeidsmarkt is op dat moment. Je ziet hoeveel mensen er geïnteresseerd zijn in hetzelfde beroep, hoeveel mensen ervaring hebben en welke opleidingen mensen die dit beroep doen hebben gedaan. Met die beroepenkaart en de arbeidsmarktdata daarachter kunnen recruiters en werkzoekenden gerichter te werk gaan. Handig! Nu kunnen we zelf met de data spelen. (meer…)
Van werk naar werk beleid? Eenvoudiger dan je denkt.
Wat is er aan de hand?
Recent is het rapport ‘Overstappen op de arbeidsmarkt’ verschenen. Het rapport is leesbaar en interessant. Het beschrijft mogelijkheden die er zijn voor mensen die van baan moeten wisselen. En wat die mensen van die mogelijkheden vinden. We moeten concluderen dat geen van de geboden mogelijkheden volgens meer dan een kwart van de ondervraagden het meest waardevol was.
De algemene conclusie luidt dus dat je niets kunt doen om mensen van werk naar werk te helpen, totdat je weet om wie het gaat. Totdat je weet wat iemand nodig heeft. Want bedenken wat iemand nodig heeft, dat lukt niet.
Misère/jubelindex: hoe verging het de Nederlandse consument/werknemer in Q4 2018?
Na de publicatie van de retailcijfers door het CBS is het weer tijd voor een nieuwe aflevering van het kwartaalfeuilleton “Hoe verging het de Nederlandse consument/werknemer in het afgelopen kwartaal”. Op basis van de volstrekt unieke en alleen op RecruitmentMatters beschikbare misère/jubelindex. Deze index is een indicatie van de gezondheid van de Nederlandse consument en de Nederlandse werknemer op basis van een ferm aantal cijferreeksen:
- De gezondheid van de Nederlands consument is gebaseerd op het aantal verkochte nieuwe auto’s (ACEA), het aantal verkochte woningen (Kadaster), de prijsontwikkeling van bestaande koopwoningen (Kadaster), de index voor retail non-food (CBS).
- De gezondheid van de Nederlandse werknemers is gebaseerd op een vijftal cijferreeksen (uitzendindex (ABU), het aantal vacatures (CBS +Jobfeed), de werkloosheid (CBS) en het aantal faillissementen (Faillissementen.com)).
Voor elk van deze maandreeksen is de periode van januari 2008 tot heden genomen en een voortschrijdend maandgemiddelde (gebaseerd op het gemiddelde van 12 achtereenvolgende maanden) berekend. En als je vervolgens al die reeksen samenvoegt tot één grafiek is dit het beeld:
Misère/jubel index, (2008 = 0%), januari 2008 – december 2018
Positieve discriminatie op de arbeidsmarkt, doe het maar.
Wat is er aan de hand?
Dit weekend reisde ik voor het eerst in lange tijd met het openbaar vervoer. Mijn coupé was geen stiltecoupé. Een groepje studenten maakte me daarop attent door luidruchtig en vol overgave af te geven op positieve discriminatie. Hun argument? Dat de juiste persoon op de juiste plek hoort. Deze volslagen misvatting is lastig uit te roeien. En voor deze studenten is er weinig hoop. Geen van hen leek in staat ooit ook maar één feit van één mening te zullen kunnen gaan leren onderscheiden. Maar recruiters staan mogelijk wel open voor positieve discriminatie les 1: ‘Discrimineren doe je dubbel’.



