Recruitend Nederland is in rep en roer, want er staat iets belangrijks voor de deur: de verkiezing van de Meest Invloedrijke Recruiter (MIR). Iedereen kan een stem uitbrengen op één van veertien genomineerde recruiters, ondergebracht in vier categorieën. Ruim de helft – acht stuks – bevindt zich in de categorie ‘Corporate’, de categorie ‘Agency’ is drie kandidaten groot, ‘Interim’ telt er twee en welgeteld één recruiter heeft het tot een nominatie in de categorie ‘Talent’ weten te schoppen. Je vraagt je bij dat laatste af hoe dat kan. Is er geen recruitmenttalent in dit land? Of heeft het iets te maken met het begrip zelf, dat immers nergens over gaat? Misschien kunnen de organisatoren deze persoon op de valreep nog onderbrengen bij een andere categorie, want de competitie is op deze manier wel heel schamel. Het is mij verder ook nog niet helemaal duidelijk of er straks vier winnaars in elke categorie zijn of één winnaar overall – het nut van de categorieën is in dat geval twijfelachtig – maar yeah, er is weer een hoop reuring en let’s party.
Zero tolerancebeleid bij UWV. Alleen voor klanten…
Vanochtend stond er een berichtje in De Telegraaf over een kort geding, aangespannen door het UWV tegen een klant van de uitvoeringsorganisatie die blijkbaar de grenzen van het zero tolerancebeleid van het UWV (emoties worden getoleerd maar agressie niet) had overschreden. Opvallend aan het artikel is dat De Telegraaf wel het UWV aan het woord laat, maar de betreffende klant uitsluitend omschrijft als een 59-jarige man die het UWV verantwoordelijk houdt voor de financiele problemen waar hij blijkbaar in terecht is gekomen. Er is geen reactie gevraagd…
Een zero tolerancebeleid ten aanzien van agressie van klanten lijkt mij volstrekt logisch en terecht. Maar hanteert UWV ook een zero tolerancebeleid ten aanzien van fouten of onfatsoenlijk gedrag van de eigen medewerkers jegens diezelfde klanten? Of een zero tolerancebeleid ten aanzien van onwerkbaarheid en onbeschikbaarheid van de online toepassingen van het UWV?
White paper over online sourcing
Het nieuwe jaar begint onbeschaamd, hier op RecruitmentMatters. Want na de onbeschaamde zelfpromotie die ik gisteren pleegde door het ABN AMRO rapport over de ontwikkeling van de Nederlandse beroepsbevolking te pushen is het nu tijd voor een white paper dat ik in opdracht van Carerix heb geschreven. Met als titel: Het Internet is mijn database, mogelijkheden (en beperkingen) van online sourcing. De link gaat overigens naar een webformulier waar je drie velden moet invullen om het rapport opgestuurd te krijgen.
En de titel verraadt natuurlijk al de inhoud, het gaat over het sourcen van kandidaten via Internet. Een hot en steeds heter wordend onderwerp waar nieuwe mogelijkheden over elkaar heen buitelen in een poging om de aandacht van de recruitment community te vangen. En waar we in komende jaren, ook onder de noemer big data & analytics, steeds meer mee van doen krijgen. De hoogste tijd voor een overizcht dus.
Adecco op overnamepad?
Gisteren was er weer eens een overnamegerucht waardoor de koers van een beursgenoteerde recruitment partij vrolijk steeg. In dit geval gaat het om Hays en het gerucht is dat (onder meer) Adecco in de markt zou zijn om deze werving- en selectie partij over te nemen. En het bedrag dat wordt genoemd is maar liefst EUR 3,3 miljard (GBP 2,74 miljard). Alsof je een emmer leegggooit…
Dit zou de eerste poging zijn van Adecco om een groot werving- en selectiebureau over te nemen sinds de afgeketste overname van Michael Page, in september 2008. Dat was overigens voor het ‘schamele’ bedrag van ruim EUR 1,6 miljard (GBP 1,3 miljard). Een koopje, vergeleken met Hays…
Nederlandse beroepsbevolking krimpt voorlopig niet
Het is weer eens tijd voor een stukje onbeschaamde zelfpromotie, dit keer in de vorm van een rapport dat ik in samenwerking met Han Mesters (sectorbankier Zakelijke dienstverlening ABN AMRO) voor ABN AMRO heb geschreven onder de uiterst spannende titel De kwantitatieve ontwikkeling van de Nederlandse beroepsbevolking, met speciale aandacht voor de periode 2013 – 2024.
Is er nog iemand wakker? Mooi, want afgezien van de titel is het onderwerp natuurlijk wel bijzonder interessant. Hoe ontwikkelt zich onze beroepsbevolking in de komende jaren en in hoeverre moeten we ons zorgen maken voor een alomvattende War for Talent? En om er maar meteen een spoiler alert in te gooien, die zorg is ongegrond. Onze beroepsbevolking zal onder twee van de drie geformuleerde scenario’s in de komende jaren blijven groeien.
Vacaturesite top 10: 2014 begint ijzersterk
2014 is wel heel sterk uit de startblokken gekomen. Als dit een indicatie is voor hoe het nieuwe jaar zich gaat ontwikkelen dan staan ons mogelijk nog fraaie dingen te wachten. Zou zich het wonder van het groene waas voltrekken?
Het aantal vacatureplaatsingen is aanzienlijk hoger dan in dezelfde periode een jaar geleden (+19,1%) terwijl het volume aan unieke vacatures veel hoger uitkomt (+13,8%). Het volume aan unieke vacatures zonder stages, bijbanen en vrijwilligerswerk valt maar liefst 19,3% hoger uit. IJzersterke cijfers dus!
Wie wil er Amerikaanse HR professionals retargeten?
Een advertentie voor retargeting binnen het recruitment domein op een volstrekt bizarre plaats:
Waarom Nu.nl gekozen voor een retargeting service die zich (naar later zal blijken) uitsltuitend richt op een Amerikaans publiek? Sanoma neemt ongetwijfeld met plezier de inkomsten aan gezien de financiele problemen van het bedrijf, maar wat zal het rendement van deze campagne voor de adverteerder zijn? Dit moet wel in de categorie 50% verspilde reclamekosten vallen.
Yacht’s Hulsbos ‘ziet’ urgentiegevoel
Het heeft nog geen dag in het nieuwe jaar geduurd of de eerste melding van de komende War for Talent was alweer te lezen. Dit keer geuit door de geheel objectieve, in het geheel geen belanghebbende, directeur van Randstad dochter Yacht, Peter Hulsbos. Die in PW De Gids het volgende zegt:
Bedrijven hebben lang gezegd dat de schaarste eraan komt. Dat probleem leek door de crisis wat weggezakt, maar inmiddels zijn we met zijn allen vijf jaar verder. Het urgentiegevoel van arbeidsvraag en -aanbod bij elkaar brengen is teruggekeerd.
Heeft u nog geen urgentiegevoel? Dan praat Hulsbos u er graag eentje aan. Om vervolgens via Yacht de juiste oplossing te bieden. Maar dat is natuurlijk zuiver toeval.
Jobflirters: waarom toch?
Eergisteren was daar het ten dode opgeschreven Jobtippers, de zoveelste kansloze online referral site. En vandaag struikelde ik over Jobflirters. Wederom een Nederlands initiatief, wederom kansloos. Wat Jobflirters is? Een soort anonieme personal branding site, hoewel Jobflirters het zelf als volgt omschrijft::
Kandidaten zetten zich geanonimiseerd in de etalage, waar werkgevers mee kunnen flirten.
Waarom anoniem? Nou, hierom:
Interesse om van baan te veranderen, maar je huidige baas mag het niet weten? Dat is lastig. Solliciteren is tijdrovend en op de sites waar jij je CV zou kunnen plaatsen, daar snuffelt je baas ook rond. Wil jij dat jouw baas jouw CV daar vindt?
Die verdomde baas toch! Overigens, zou een baas nooit op LinkedIn rondsnuffelen? Je weet wel, die Amerikaanse site waar sommige mensen hun ‘cv’ plaatsen, inclusief naam en toenaam…

