Bijzonder komisch stukje huisvlijt:
Gemaakt door Pieter van Diggele ( @pvandiggele )
Een zeer fraai vormgegeven rapport van Jobvite waar, hoe kan het ook anders, de loftrompet over social recruitment wordt getuit. Waarbij Jobvite de data bijzonder fraai en inzichtelijk weet voor te schotelen. Al deze grafieken goodness moet je zelf maar op je gemak bekijken; onderstaande grafiek heb ik eruit gelicht omdat ze de huidige social recruitment hype wel heel fraai weergeeft:
Jobvite: Social Recruiting Survey Results 2011
Het zou zeker helpen als de meeste bedrijven iets meer tijd geld en energie aan hun eigen wervingssites zouden besteden. Want uiteindelijk komen de meeste werkzoekers daar terecht. En dan is de ervaring nog altijd even slecht als daarvoor. Met of zonder extra investeringen in social media…
De pagina waar VacatureCompas de lancering van een nieuwe vacaturesite op 15 juli aankondigde, is verdwenen. In plaats daarvan verwijst deze pagina door naar Jobbird.com, de nieuwe vacaturesite van Jan-Peter Cruiming (oprichter van Nationale Vacaturebank). Navraag bij Cruiming leert dat de site overigens niet op 15 juli maar pas op 31 augustus live gaat. In de komende weken gaat er vooral getest worden aan de site die door Atos Origin is/wordt gebouwd. Van een rustige livegang in de zomervakantie zal dus geen sprake zijn.
De internationale ambities maken Jobbird, voor zover mij bekend, tot de eerste gratis vacaturesite die zich niet tot een enkel land beperkt. Waarmee de site het gaat opnemen tegen partijen als Monster, Careerbuilder en The Network. Bepaald formidabele competitie met zeer diepe zakken.
Het verschil moet dus worden gemaakt met gratis vacatureplaatsingen en gratis toegang tot de CV database. De vraag is natuurlijk of dit verschil door werkgevers voldoende aantrekkelijk wordt gevonden om Jobbird te omarmen. Tenslotte is gratis leuk, maar dan rijst automatisch de vraag: komen de werkzoekers wel in voldoende aantallen op de site af?. En daar zit het potentieel blokkerende kip-ei probleem.
In de discussie – die niet alleen op dit blog gevoerd wordt, maar vooral door LinkedIn zelf steeds aangewakkerd wordt – of LinkedIn een social network is of een jobboard konden de geleerden het maar niet eens worden. LinkedIn zelf zei – bijvoorbeeld tegen mij tijdens een telefonische productpresentatie – dat ze geen jobboard zijn, maar dat mensen om allerlei redenen naar LinkedIn komen, bijvoorbeeld om in contact te komen met klanten of leveranciers. Beursanalisten die LinkedIn hogere waarderingsgrondslagen gaven dan bijvoorbeeld Monster waren het daarmee eens.
Aan de andere kant stonden critici, Marc Drees voorop, die steeds beweerd hebben dat LinkedIn ‘just another jobboard’ was en steeds meer erodeerde naar een ordinaire vacaturebank men een CV database.
In deze discussie is nu een einde gekomen, gezien de nieuwste banner van LinkedIn zelf die vanmorgen op mijn scherm verscheen. (plaatje: zie beneden) Ze vergelijken zichzelf met ‘other job boards’. Voor kandidaten en vacatures moet je naar LinkedIn (althans volgens LinkedIn, je mag ook naar Monster) om in contact te komen met anderen voor het delen van kennis, danwel contact aanhalen of onderhouden moet je naar Facebook. Of Hyves ofzo.
Discussie gesloten?
Vandaag kwam de ABU met het resultaat van de uitzenduren over periode 6 (week 21 – 24) van 2011. En wederom is een groei te noteren ten opzichte van dezelfde periode in 2010:
In periode 6 (week 21 – 24) groeide het aantal uitzenduren met 6% en de uitzendomzet nam ook toe met 8% ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar.
En dat is een positief signaal, vergeleken met het vrijwel anemische groeiresultaat van periode 5. Deze keer is er daadwerkelijk groei ten opzichte van dezelfde periode van vorig jaar te melden; een periode die zelf ook al licht groeide (zij het ten opzichte van een krimp van 25% in 2009). Er is dus redelijke groei op redelijke groei te meldein in periode 6 en dat is zonder meer positief.
De volle eerste week van de zomervakantie toont zijn effect in de vacaturecijfers van de regio’s. Maar dat effect is maar zeer beperkt en lijkt zich te concentreren op West-Nederland. Dat is de enige regio die duidelijk inzakt als gevolg van de zomerdip. Hoewel ook Oost-Nederland een week zomervakantie achter de rug heeft is daar nog geen krimp te bespeuren.
Vanaf deze week worden de cijfers over de afgelopen vier jaar (in plaats van de afgelopen drie jaar) getoond. En daarbij valt direct op dat we het in 2011 bepaald niet slecht doen in vergelijking met 2008. Sterker nog, we doen het verdomde goed!
Een vraag die zeer eenvoudig kan worden beantwoord met deze weergave van de FD site van vanochtend:
De belangrijkste resterende vraag is natuurlijk: wanneer valt dit kaartenhuis definitief in elkaar?
Wat meteen een serie aan vervolgvragen oproept, maar wat ik graag zou willen weten is: wat gaat deze implosie betekenen voor de arbeidsmarkt?
Grip krijgen op het denkproces van de kandidaat kan je enorm veel voorsprong geven. Het is natuurlijk de uitdaging om dit zo helder mogelijk te krijgen met inachtneming dat veel kandidaten verschillen.
Hoe kunnen we onderzoeken wat een gemiddelde kandidaat doet en denkt op het moment dat hij/zij een baan zoekt?
Twee weken geleden lanceerde Monster haar LinkedIn/BranchOut kloon op Facebook. En die lancering is bepaald niet ongemerkt voorbij gegaan, zeker niet toen LinkedIn besloot (onder meer) BeKnown de toegang tot de LinkedIn API te ontzeggen. Maar hoe loopt het eigenlijk met BeKnown?
Nou, als je naar de groei van het aantal registraties kijkt, gaat het lekker met deze Facebook app:
Aantal registraties per dag bij BeKnown (op basis van Appdata.com MAU cijfers)
Na twee weken is het aantal registraties tot bijna 200.000 gestegen. Voorwaar geen slechte prestatie. Maar een professioneel/sociaal netwerk moet het natuurlijk vooral hebben van de intensiteit van het gebruik, niet van het aantal ‘leden’.
In de VS woedt al maanden een bizarre discussie over de verhoging van het schuldplafond van het land, uitsluitend bedoeld om Republikeinen en Democraten marketing punten te laten scoren bij het Amerikaanse publiek. Want uiteindelijk wordt het schuldplafond van het land natuurlijk verhoogd.
Maar veel belangrijker, hoe hoog is de schuld van de VS eigenlijk, en hoe is die schuld in de loop van de tijd gegroeid? De onderstaande grafiek is nog veel angstaanjagender dan de snijwonden die Johnny Hoogerland gisteren in de Tour opliep:
Schuldpositie VS, 1938 – 2011
En dan zeggen dat het met Griekenland niet zo lekker gaat…
Maar gelukkig doen we collectief of er niets aan de hand is. Het alternatief is tenslotte veel te eng om over na te denken. Laat staan om erover te praten…